خانه های بهتر برای جوامع، نه ساختمان های آپارتمانی بلندتر، راه حل هستند

آقا، - در پاسخ به خبرنگار شما دیوید مک ویلیامز ("واقعا در بازار مسکن ایرلند چه می گذرد؟ اعداد جمع نمی شوند"، نظر، 3 اکتبر)، من موافقم که ما نیاز فوری به ساخت خانه های مقرون به صرفه داریم.

با این حال، او در سخنان پایانی خود بیان می کند که "بدیهی است که هر چه تعداد طبقات یک ساختمان بیشتر باشد، آپارتمان ساخته شده در نهایت ارزان تر خواهد بود".

اصلا واضح نیست.

ساختمان های بلندتر با بالا رفتن نیازهای ساختاری و ایمنی آتش سوزی بیشتری را با هزینه های مرتبط با آن جلب می کنند.

انواع ساختمان‌های آپارتمانی بلندتر معمولا نیازمند 20 درصد مساحت طبقه‌شان به راهروهای گردشی، پله‌ها و لابی آسانسور است.

به بیان ساده، یک هزینه ساخت آپارتمان 10 میلیون یورویی (مثلا 28 آپارتمان) باید 2 میلیون یورو را بر هزینه ساخت هر خانه تقسیم کند. آنها همچنین به هزینه های نگهداری و سرویس بیشتر مرتبط با گردش مشترک نیاز دارند.

آژانس توسعه زمین ایالتی در حال ترویج چنین مدل مفروض هزینه محور توسعه آپارتمان های بلندتر است که در آن 12 آپارتمان در هر طبقه دارای یک راهرو مرکزی مشترک هستند و درهای ورودی ساکنان مستقیما به اتاق نشیمن آنها باز می شود که همه آنها با یک آسانسور و پله قابل دسترسی هستند.

در نظر گرفته شده است که هزینه های ساخت با الزام آپارتمان های حداقل اندازه کوچکتر و آپارتمان های تک وجهی بیشتر کاهش یابد. آپارتمان هایی که فقط رو به شمال هستند و هرگز نور خورشید را دریافت نمی کنند یا فقط رو به جنوب هستند و بیش از حد گرم می شوند مجاز هستند.

بالکن ها باید گونه های برجسته ای باشند که هیچ فضای خصوصی در فضای باز را فراهم نمی کنند. بلوک ها در مناظر منزوی بدون محفظه یا نظارت غیرفعال قرار دارند.

یک فرض هزینه مربوط به این مدل که ارزیابی اقتصادی مک‌ویلیامز را تضمین می‌کند این است که چنین مدل مسکن در بلندمدت به چه قیمتی بر جامعه تحمیل خواهد شد؟

چه کسی را تصور می کنیم که در چنین آپارتمان هایی خوب زندگی کند یا پر رونق باشد؟ آیا مقامات دولتی یا سیاستمداران خود و خانواده هایشان را چنین تصور می کنند؟

آیا بازده کوتاه مدت سرمایه مهمتر از تشکیل درازمدت محله ها و جوامع است؟

شواهد حرفه‌ای متقابل قوی وجود دارد که نشان می‌دهد خانه‌های درب شخصی کم‌تراکم خانه‌های دوبلکس و خانه‌های شهری، همراه با خانه‌های پلکانی بلندتر، احاطه‌کردن محله‌های مشترک خیابان‌ها و میدان‌های عابر پیاده، می‌توانند تراکم‌های مشابهی از خانه‌ها را بدون هزینه سرمایه یا هزینه‌های مدیریت و نگهداری سالانه بلوک‌های آپارتمانی با گردش داخلی مشترک ارائه کنند.

به جای گردش داخلی گران قیمت و با کیفیت پایین، فضای منظر خیابان ها و میادین دلپذیر فضاهای بیرونی مثبت تری از حوزه عمومی اجتماعی را برای همسایگان آینده ارائه می دهد و فضایی که می تواند با الگوهای خیابانی موجود ادغام شود.

موفقیت روش‌های مختلف طراحی کم‌مرتبه با تراکم متوسط تا بالا در خیابان‌ها در کار معماران پیتر باربر بریتانیا، یا در ساختمان برجسته لندن جاده الکساندرا، مسکن آکاردیا برنده جایزه استرلینگ کمبریج، با نمونه‌های اخیر در ایرلند از جمله سندفورد در خانه‌های ویلفوردسون، ویلفوردسون، خانه‌های ویلافوردسون، مشهود است. بروک و در واقع، کارهای مشابه اخیر که توسط مدال نقره RIAI برای مسکن به رسمیت شناخته شده است.

مسکن با متراژ پایین به توسعه‌دهندگان (اعم از شرکت‌های سفته‌بازی خصوصی یا دولتی) هزینه ارزان‌تری برای ساخت‌وسازهای کم‌پیچیده‌تر ارائه می‌دهد و به خریداران فرصت خرید مقرون‌به‌صرفه‌تر و ارجح‌تری را برای تبدیل شدن به خانه ارائه می‌دهد.

همچنین این مزیت افزوده افزایش عرضه مسکن با درهای ورودی خیابانی در محله‌هایی با مقیاس انسانی است که ممکن است حس اجتماعی و تعلق درازمدت بیشتری نسبت به بلوک‌های بلندتر ایجاد کند.

چشم انداز بلندمدت ارائه شده توسط خانه های با متراژ بالا در خیابان های کم ارتفاع، که به عنوان بخشی از راه حل بحران مسکن ترویج می شود، حس مقرون به صرفه و بیشتری از جامعه آینده را برای جامعه ایرلند ارائه می دهد.

روند فعلی در میان آژانس های دولتی، سیاستمداران و توسعه دهندگان به طرفداری از بلوک های آپارتمانی بلندتر و خانه های با کیفیت پایین تر باید دوباره ارزیابی شود. فرضیات مبنی بر اینکه قد بلندتر بدیهی است ارزان تر است باید مورد تردید قرار گیرند. - مال شما و غیره

DERMOT MCCABE، MRIAI،

وست پورت،

شرکت مایو.

آقا - دیوید مک ویلیامز در مقاله آموزنده خود، طبق معمول، توضیح می دهد که درمان گرانی قیمت های بالا است و با این امید به پایان می رسد که ممکن است مدت طولانی ادامه یابد. این جشن ملایمی از یکی از مکانیسم های خود اصلاحی است که ذاتی اقتصاد بازار است.

در حالی که عرضه و تقاضا قیمت را تعیین می کنند، این نیز درست است که، زمانی که مناسب باشد، همیشه جایی برای مداخله وجود داشته است.

سیاستمداران ما باید شجاع‌تر باشند و قانون‌گذاری کنند که تا زمانی که بحران به پایان برسد، کسی که قرار نیست در خانه‌ای زندگی کند، نتواند بتواند خانه‌ای بخرد (یا اجاره کند).

این باعث می شود کسانی که به عنوان سرمایه و منبع درآمد خرید می کنند از سمت تقاضای بازار خارج شوند و قیمت ها کاهش یابد. زمان های شدید به دنبال راه حل های شدید است. - مال شما و غیره

لی هیلی،

بالین کولیگ،

چوب پنبه.