پرش به محتوای اصلی

خاویر لاگوارتا سولر

تایم۱۴۰۵ آبان ۱۸, دوشنبه، ساعت ۱۶:۳۱حدود 3 دقیقه مطالعه

- با اجازه آزمایشگاه میتی

برنج یکی از محصولات اصلی در جهان است، اما کشت آن مسئول انتشار قابل توجه متان است. خاویر لاگوارتا سولر آزمایشگاه Mitti را تأسیس کرد تا به بیش از 100000 کشاورز خرده‌مالک در سراسر آسیای جنوب شرقی در شیوه‌های پایدار برای کاهش انتشار متان خود آموزش دهد و پیشرفت آنها را با استفاده از داده‌های ماهواره‌ای، هوش مصنوعی و مشاهدات روی زمین پیگیری کند. در سپتامبر 2026، این شرکت توافقی را برای Google برای خرید 1 میلیون اعتبار کربن تا سال 2030 اعلام کرد و از پروژه های کشت برنج در هند حمایت کرد. - جسیکا هالینگر

مهمترین اقدامی که فکر می کنید مردم یا یک شرکت یا دولت خاص باید در سال آینده برای پیشبرد برنامه آب و هوا انجام دهند چیست؟ دولت های بیشتری باید بحث در مورد بازار کربن را متوقف کنند و شروع به استفاده از آنها کنند. به هوانوردی نگاه کنید: بر اساس طرح آب و هوای هوانوردی سازمان ملل، شرکت‌های هواپیمایی باید تقریبا 200 میلیون اعتبار کربن بخرند تا رشد انتشار گازهای گلخانه‌ای خود را تا سال 2026 جبران کنند. فقط حدود 10 کشور پروژه‌هایی را برای فروش به آنها مجاز کرده‌اند. این پولی است که برای پروژه های آب و هوایی در کشورهای در حال توسعه در انتظار امضای دولت است.

خرید داوطلبانه توسط شرکت ها باعث شروع این بازارها شد، اما هرگز به تنهایی به اندازه کافی بزرگ نخواهد بود. سنگاپور و ژاپن مطالعات موردی خوبی هستند. هر دو اکنون برای بزرگترین گازهای گلخانه‌ای خود قیمتی برای کربن تعیین می‌کنند و اجازه می‌دهند بخشی از صورتحساب را با اعتبارات پروژه‌های خارج از کشور پوشش دهند. سنگاپور به تنهایی با ده ها کشور قرارداد کربن امضا کرده است. دولت های بیشتری باید دنبال کنند، هم با قیمت گذاری کربن در داخل و هم با مجوز دادن به پروژه هایی که می توانند به این خریداران بفروشند.

راه حل اقلیمی چیست که توجه یا بودجه لازم را به خود جلب نمی کند؟ در هند، بیش از نیمی از نیتروژنی که کشاورزان در مزارع خود پخش می کنند، هرگز توسط محصول جذب نمی شود. برخی از آنها به آب های زیرزمینی می روند. برخی از آن‌ها به‌عنوان اکسید نیتروژن به هوا می‌آیند، گازی که تقریبا 270 برابر قوی‌تر از دی‌اکسید کربن است که تقریبا یک دهم گرمایش جهانی را تا کنون به‌وجود آورده است.

رفع این مشکل نیازی به علم جدید ندارد. کشاورزان باید بدانند که محصولشان واقعا به چه مقدار نیتروژن و چه زمانی نیاز دارد. چیزی به سادگی یک نمودار رنگی که در برابر یک برگ برنج قرار گرفته است می تواند به آنها بگوید. در چین، یک برنامه ده ساله به نزدیک به 21 میلیون خرده مالک کمک کرد تا مصرف نیتروژن را تقریبا 15 درصد کاهش دهند و همچنان بازده را تا حدود 11 درصد افزایش دهند.

من معتقدم دلیل اصلی اینکه اکسید نیتروژن مورد توجه یا پول کمی قرار می گیرد این است که اندازه گیری آن دشوار است. پس از بارندگی یا کود دهی در فواصل کوتاه از مزرعه خارج می شود و خریداران برای چیزی که نمی توانند تأیید کنند هزینه ای پرداخت نمی کنند. اندازه گیری را درست کنید و پول به دنبال آن خواهد آمد.

زمانی که تنگه هرمز عملا در اوایل سال جاری بسته شد، قیمت جهانی اوره در عرض چند هفته دو برابر شد. هر دولتی که کود وارد می کند باید بپرسد کشاورزانش واقعا به چه مقدار کود نیاز دارند. اگر امروز سرمایه اقلیم را تخصیص می دادم، آن را برای کمک به کشاورزان در استفاده کمتر نیتروژن اختصاص می دادم.

چه چیزی شما را در مورد آینده سیاره امیدوار می کند؟ سیاست در چرخه‌های چهار ساله اجرا می‌شود، اما شرکت‌هایی که قصد دارند برای یک قرن دیگر حضور داشته باشند، نمی‌توانند اینطور فکر کنند. به همین دلیل است که با وجود واکنش‌های منفی، اکثر شرکت‌های بزرگ از اقدامات اقلیمی کنار نرفته‌اند، بلکه صحبت در مورد آن را متوقف کرده‌اند.

منتقدان درست می گویند که کارهای بیشتری باید انجام شود. اما با کار مستقیم با تیم های پایداری و زنجیره تامین، می بینم که قراردادهای بزرگی امضا می شود و اقدامات واقعی در مقیاس جهانی اتفاق می افتد.

خواندن متن کامل در تایمبه زبان اصلی، در سایت ناشر باز می‌شود
متن اصلی (انگلیسی)

Xavier Laguarta Soler

—Courtesy of Mitti Labs

همه‌ی اخبار فرهنگ و هنر