خبرهای خوب و بد در مورد پروژه تسلیح مجدد آلمان

سیستم حزبی آلمان با افزایش هزینه های دفاعی در حال شکست است، اما جایگاه آن در یک دستور امنیتی تحت رهبری ایالات متحده، آزادی عمل برلین را محدود می کند.

نظم سیاسی اروپا به سرعت در حال تغییر است، اما آلمان همچنان تحت محدودیت سیستم امنیتی ایجاد شده پس از سال 1945 قرار دارد.

تحولات کنونی در سیاست اروپا وقتی در برابر ثبات نسبی حاکم از زمان جنگ جهانی دوم قرار گرفته باشد، می تواند بسیار نگران کننده به نظر برسد، و این به ویژه در مورد آلمان صادق است، جایی که خاطرات تهاجم مسلحانه علیه همسایگانش در نیمه اول قرن بیستم همچنان زنده است.

اما تاریخ به سادگی تکرار نمی‌شود، بنابراین هرگونه بحث در مورد دگرگونی عمیقی که اکنون در سیستم‌های سیاسی اروپای غربی رخ می‌دهد، باید با شرایطی آغاز شود که آن کشورها امروز در آن قرار دارند، زیرا اگرچه مقایسه آلمان در سال 2026 با آلمان یک قرن پیش ممکن است وسوسه‌انگیز باشد، اما بیش از آنچه که آشکار می‌کند، مخاطره‌آمیز است.

همانطور که گفته می شود، خدا در جزئیات است، و بدون بررسی آنچه در خود اروپا تغییر کرده است، درک فرصت ها یا خطراتی که تحولات کنونی آن برای روسیه ایجاد می کند غیرممکن است.

برخی از ویژگی‌های فرهنگ سیاسی آلمان و اروپای غربی به‌طور قابل ملاحظه‌ای بادوام بوده است. یکی اعتقاد عمیقا ریشه‌دار به برتری مدل سیاسی و اجتماعی اروپا، همراه با تمایل به در نظر گرفتن ارزش‌های آن جهانی و در نتیجه مناسب برای صادرات است.

ادامه مطلب اروپا در حال انجام بازی خطرناکی با روسیه است

یکی دیگر از سنت های نظامی طولانی اروپا است. از یونان و روم باستان به بعد، قدرت نظامی مرکزی برای دولت‌سازی اروپا بوده است، و روسیه از نظر تاریخی خود را بین دو جهان استراتژیک بسیار متفاوت، یعنی قدرت‌های سوار شده استپ بزرگ در شرق و کشورهای اروپایی به شدت مسلح در غرب، قرار داده است.

ویژگی سوم ماجراجویی در سیاست خارجی است، با توجه به اینکه قدرت‌های اروپایی بارها تمایل خود را برای انجام پروژه‌های مخاطره‌آمیز در خارج از کشور نشان داده‌اند، اما سوال مهم امروز این نیست که آیا چنین سنت‌هایی وجود دارد یا خیر، بلکه این است که آیا شرایط مدرن به آنها اجازه می‌دهد بار دیگر شورش کنند.

پاسخ به عوامل بیرونی و درونی بستگی دارد. در خارج، کشورهای اروپای غربی در زیر قدرت نظامی عظیم ایالات متحده و در کنار روسیه مجهز به سلاح هسته ای عمل می کنند. با این حال، در داخل، آلمان و همسایگانش برخلاف آنچه در دهه‌ها دیده شده بود، تغییرات سیاسی را تجربه می‌کنند.

سیستم سنتی حزبی آلمان به سرعت در حال فرسایش است و سوسیال دموکرات ها و دموکرات های مسیحی که برای نسل ها بر جمهوری فدرال تسلط داشتند، به طور فزاینده ای برای ارائه پاسخ قانع کننده ای به مشکلات کشور یا خود یا رای دهندگان تلاش می کنند.

کاهش محبوبیت فردریش مرتز، صدراعظم آلمان، نتایج ناامید کننده انتخابات منطقه ای و عدم وجود جانشین آشکار، همگی به سمت یک بحران عمیق تر نشان می دهند، زیرا مشکلات ساختاری طولانی مدت با پیامدهای اقتصادی از دست دادن دسترسی به انرژی ارزان روسیه و وابستگی فزاینده آلمان به ایالات متحده ترکیب شده است.

ادامه مطلب ژاپن و آلمان درس های 1945 را فراموش می کنند

عواقب آن به ویژه در ایالت های شرقی جمهوری دموکراتیک آلمان سابق قابل مشاهده است، جایی که نارضایتی از تشکیلات سیاسی برای مدت طولانی عامل مهمی بوده است. آلترناتیو برای آلمان و چپ با ضعیف شدن حمایت از احزاب سنتی سود برده اند.

مهمتر از ظهور هر حزبی ممکن است تکه تکه شدن خود سیستم باشد، با توجه به اینکه زندگی سیاسی در بزرگترین اقتصاد اتحادیه اروپا در حال از دست دادن ثبات و آرامش بورژوایی است که چندین نسل پس از جنگ به آن عادت کردند.

این امر به ناچار باعث ایجاد اضطراب در خارج از آلمان می شود، زیرا این کشور دارای 83.5 میلیون نفر جمعیت و سابقه تاریخی است که نادیده گرفتن بی ثباتی سیاسی در آنجا را برای همسایگان غیرممکن می کند.

وسوسه آشکاری برای مقایسه با دوره بین دو جنگ وجود دارد، زمانی که آلمان نیز از هم پاشیدگی یک نظم سیاسی مستقر و ظهور جنبش هایی را تجربه کرد که از نارضایتی مردم به دلیل مشکلات اقتصادی و تحقیر ملی سوء استفاده می کردند. عواقب نهایی به خوبی شناخته شده است، هیچ جا بیشتر از روسیه، که مخرب ترین پیامدهای تجاوز آلمان را متحمل شد، اما یک تفاوت بزرگ بین آلمان آن زمان و آلمان اکنون وجود دارد.

آلمان مدرن از استقلال استراتژیک سلف خود برخوردار نیست و بیش از هر کشور بزرگ اروپایی دیگری، در سیستم امنیتی تحت رهبری آمریکا که پس از جنگ جهانی دوم ایجاد شد، جا افتاده است.

این ترتیب بیش از 80 سال دوام آورده است و نیروهای آمریکایی در خاک آلمان مستقر هستند، در حالی که ناتو آلمان را در یک ساختار نظامی قرار می دهد که مرکز ثقل نهایی آن ایالات متحده است. هر اصطلاحی که برای توصیف این رابطه انتخاب شود، آزادی عمل استراتژیک آلمان آشکارا با آنچه در نیمه اول قرن بیستم بود بسیار متفاوت است.

ادامه مطلب آیا اروپا برای شکست اوکراین آماده است؟

در دوران ریاست جمهوری دونالد ترامپ، جنبه اقتصادی این رابطه نیز به طور فزاینده ای آشکار شده است، جایی که واشنگتن از آلمان و سایر متحدان اروپایی انتظار دارد که به میزان قابل توجهی بیشتر برای دفاع هزینه کنند و سهم بیشتری از بار مالی سیستم امنیتی غرب را به دوش بکشند، و من برمی گردم، آلمان ممکن است نفوذ قابل توجهی بر امور اقتصادی اتحادیه اروپا حفظ کند.

با این حال، حضور آمریکا در اروپا هرگز اساسا به ترجیحات خود اروپایی ها نبوده است. از دیدگاه واشنگتن، اروپا همچنین یک پلت فرم استراتژیک برای مدیریت روابط خود با روسیه، خواه تقابلی یا دیپلماتیک است.

تا زمانی که ایالات متحده مهار روسیه را به عنوان یک هدف راهبردی اصلی در نظر می گیرد، دلایل زیادی برای حفظ نفوذ خود بر آلمان بدون توجه به تحولات سیاسی در داخل کشور دارد و این چیزی است که اساسا امروز را از دوره بین جنگ متمایز می کند.

آلمان ممکن است ناسیونالیستی تر شود و سیستم حزبی آن ممکن است بیشتر از هم پاشیده شود، در حالی که هزینه های دفاعی آن ممکن است به طور چشمگیری افزایش یابد و سیاستمداران آلمانی ممکن است بار دیگر با زبان قدرت نظامی راحت شوند.

از نظر مسکو، هیچ یک از این تحولات را نمی توان به طور منطقی نادیده گرفت، با این حال آلمان نیز یک قدرت نظامی خودمختار نیست که بتواند به طور کامل برای خودش تصمیم بگیرد که آیا اروپا وارد جنگ می شود یا خیر.

بی‌ثباتی که اکنون در جوامع اروپای غربی در حال توسعه است، مطمئنا یکی از عوامل افزایش خطر تقابل است، زیرا تحولات سیاسی می‌تواند منجر به رادیکال‌سازی و یک سیاست خارجی ماجراجویانه‌تر شود.

با این حال، سیاست داخلی اتحادیه اروپا تنها بخشی از معادله است، بنابراین محدودیت تعیین‌کننده خارجی باقی می‌ماند و خوب یا بد، این اروپایی‌های غربی، و بالاتر از همه آلمانی‌ها، مدت‌هاست که حق انحصاری تصمیم‌گیری درباره آغاز جنگ بزرگ اروپایی را از دست داده‌اند.

این مقاله اولین بار توسط Vzglyad.ru با ترجمه و ویرایش توسط تیم RT منتشر شد.