خداحافظی اللهیار از تیم ملی در «لایو 360»؛ تا قلعهنویی باشد نمیخواهم برگردم!
اللهیار صیادمنش با وجود فصل خوبی که در لهستان میگذارند، جایی در تیم ملی ندارد.
به گزارش فوتبال 360، تورنمنتها و اردوهای تیم ملی یکی پس از دیگری سپری میشدند و با هر بار اعلام فهرست تیم ملی، غیبت اللهیار صیادمنش دیگر چندان غیرمنتظره نبود؛ ستارهای که در سالهای اخیر در فوتبال اروپا بهطور مستمر بازی کرده و از هالسیتی و زوریا لوهانسک گرفته تا وسترلو و حالا لخپوزنان، مسیرش را در فوتبال اروپا ادامه داده است. با این حال، در آخرین فهرست تیم ملی برای فیفادی اکتبر نیز نام صیادمنش دیده نشد.
وینگر ۲۴ ساله ایرانی که این روزها با ۵ گل، بهترین گلزن لخپوزنان در لیگ لهستان و یکی از بهترین گلزنان این رقابتهاست، در این فصل درخشش قابل توجهی داشته است. او با قهرمان فصل گذشته لهستان در لیگ اروپا نیز به میدان رفته و برابر کریستال پالاس بازی کرده است. صیادمنش امشب در لایو فوتبال ۳۶۰ میهمان عادل فردوسیپور بود و درباره شرایطش در لخپوزنان، غیبت از تیم ملی، تصمیمش درباره حضور در اردوهای آینده و البته زندگی متفاوتش در لهستان صحبت کرد. مشروح این گفتوگو را در ادامه میخوانید.
*تیمتان شانس حضور در لیگ قهرمانان اروپا را هم داشت، اما در نهایت نشد. خودت هم ۷ گل و ۲ پاس گل داشتی و آمار خیلی خوبی ثبت کردی. این هفته هم در لیگ اروپا مقابل کریستال پالاس بازی کردید.
واقعاً حیف شد که نتوانستیم به لیگ قهرمانان برویم، اما در نهایت به لیگ اروپا صعود کردیم و امسال رقابتهای خیلی جذابی داریم. رقبای مهم و سختی هم در گروه و برنامه مسابقات داریم؛ بنفیکا، فرانسواروش، ساندرلند و بایرلورکوزن تیمهایی هستند که مقابلشان بازی داریم و فکر میکنم بازیهای خیلی جذابی باشد.
تماس که کسی با من نگرفت. قبل از برنامه شما شنیدم آقای الهویی گفتهاند که من به دلیل اخلاقی دعوت نشدهام. من در تمام این سالهایی که فوتبال بازی کردهام، هیچوقت مشکل انضباطی نداشتهام. در چهار سالی که این کادر حضور دارد، فکر میکنم مجموعاً دو دقیقه هم برای تیم ملی بازی نکردهام. اگر قرار باشد اینطور درباره من صحبت شود، حرف اشتباهی است.
من به سلیقه سرمربی احترام میگذارم، اما دوست دارم اگر من را نمیخواهند، صادقانه بگویند بازیکن مورد نظرشان نیستم یا در تفکراتشان جایی ندارم. من میدانستم آقای قلعهنویی اعتقادی به من ندارد. حتی احساس میکنم بازیهای لژیونرها را هم آنطور که باید دنبال نمیکنند.
قبل از اینکه به بلژیک بروم، وینگر راست بودم و بعد از انتقالم هم در همان پست بازی کردم. وقتی به تیم ملی دعوت شدم، از من پرسیدند: «میتوانی وینگر راست بازی کنی؟» برای من حداقل این سؤال عجیب بود، چون احساس کردم شاید حتی نمیدانند من در چه پستی و در چه لیگی بازی میکنم. اگر کسی به شما بگوید میتوانی در پست سال قبلت بازی کنی یا نه، چه حسی میگیری؟
هر فوتبالیستی آرزو دارد برای تیم ملی کشورش بازی کند. با این شرایط و حرفهایی که درباره من زده میشود، به نظرم اتفاق خوبی نیست، چون بخشی از این صحبتها با واقعیت همخوانی ندارد. من تصمیم گرفته بودم از قبل از جام جهانی که تا زمانی که این کادر فنی حضور دارد، با وجود میل باطنیام برای تیم ملی بازی نکنم. احساس میکنم ایشان اعتقادی به من ندارند و در اردوهایی هم که حضور داشتم، چیزی به من اضافه نشد. به همین دلیل فعلاً تصمیمی برای حضور در اردوهای این کادر ندارم.
*پس میدانستی که در این اردو هم دعوت نمیشوی؟
مثل همیشه در 4-3 سال اخیر تلاش خودم را کردهام. در اروپا بازی میکنم و عملکردم هم قابل قبول بوده و امسال هم فصل را با فرم خوبی شروع کردم. بنابراین دعوت نشدن برایم سورپرایز بزرگی نبود، چون شرایط را میدانستم.
من در همان چند اردویی که حضور داشتم، احساس کردم احترامی که انتظار داشتم، دریافت نکردم؛ در حالی که خودم هیچوقت به کسی بیاحترامی نمیکنم. در ۱۰ بازی دوستانه دعوت شدم و حتی در بعضی از آنها ۲۰ دقیقه هم بازی کردم. در تمرینات هم بازیکن باید خودش را نشان بدهد و من شرایط خوبی داشتم.
با تمام این اوصاف تصمیم گرفتم تا زمانی که ایشان سرمربی هستند، در تیم ملی حضور پیدا نکنم. من در آن دورهای که به اردو رسیدم، فکر میکردم حق این را دارم که بازی کنم. آرزوی من این است که برای تیم ملی کشورم بازی کنم. من با تمام وجود این مسیر را طی میکنم؛ یکبار ۴۰ ساعت تا هنگکنگ سفر کردم و در نهایت حتی یک دقیقه هم بازی نکردم.
الان هم قصد بیاحترامی ندارم و امیدوارم ایشان موفق باشند، اما فکر میکنم با این تصمیم، دستکم کارشان برای دعوت از بازیکنان جدید راحتتر میشود.
*الان سومین گلزن برتر تیم هم هستی و شرایط خوبی داری. کلا در لهستان فرم خوبی داشتید.
من میدانستم لخپوزنان تیمی است که در لیگ لهستان برای قهرمانی میجنگد و یکی از دلایل اصلی آمدنم همین بود. برای یک بازیکن تهاجمی، بازی کردن در تیمی که بیشتر حمله میکند و برای قهرمانی میجنگد، خیلی اهمیت دارد. من هم آمدم و خوشبختانه این اتفاق افتاد. هر بازی برای من حکم فینال را دارد. تیم ما در کورس قهرمانی است و به همین دلیل تقریباً هر مسابقه حسوحال یک فینال را دارد. باید در هر بازی بهترین عملکردمان را داشته باشیم.
*خوشحالی گلهایت هم خیلی دیده شد. از یک انیمه برداشته بودی. خیلی انیمه میبینی؟
من فن پروپاقرص انیمه هستم! خوشحالی گل من هم مربوط به یک کاراکتر محبوب انیمه است. فرهاد نجفی که خودش کارگردان است، یک انیمه به من پیشنهاد داد و از همانجا دیگر درگیرش شدم. هر بار هم سعی میکنم خوشحالیهای مختلفی از کاراکترهای متفاوت انجام بدهم. یک لیست بلندبالا دارم که باید یکییکی اجراشان کنم!
*آنجا با علی قلیزاده هم همتیمی هستی؛ البته که او مصدوم است.
مردم لهستان واقعاً عاشق علی قلیزاده هستند. در سالهایی که لخپوزنان قهرمان شد، علی یکی از ستونهای تیم بود و خیلی محبوب است. مردم هنوز هم او را خیلی دوست دارند و وقتی اسمش میآید، واکنش خیلی خوبی نشان میدهند.