خداحافظی با کالج انتخاباتی؟ اکنون دموکرات ها به اندازه کافی ایالت ها را کنترل می کنند تا آرای مردم را بالا ببرند

نیکلاس ریکاردی، آسوشیتدپرس نیکلاس ریکاردی، آسوشیتدپرس

اسکات بائر، آسوشیتدپرس اسکات بائر، آسوشیتدپرس

واشنگتن (AP) - انتخابات میان دوره ای در حال حاضر سیاست ملی را تغییر داده است. با توجه به تعداد دولت‌های ایالتی که تحت کنترل دموکرات‌ها قرار گرفته‌اند، می‌توانند نحوه انتخاب رئیس‌جمهور در ایالات متحده را نیز تغییر دهند.

رنگ آبی ناگهانی به بسیاری از خانه‌های ایالتی دیگر، در را به روی ایالت‌هایی باز می‌کند که به 18 ایالت دیگر که توسط دموکرات‌ها اداره می‌شوند، در توافقی که عملا کالج الکترال را خنثی می‌کند، بپیوندند. این نبرد برای ریاست جمهوری را به نبردی برای کسب بیشترین آرا در سراسر کشور تبدیل می کند، نه اینکه نامزدها بر روی 12 یا چند ایالت در حال تغییر تمرکز کنند.

ایالت هایی که به توافقنامه بین ایالتی رای مردمی ملی ملحق شده اند، 222 رای کالج الکترال را به خود اختصاص داده اند. هنگامی که تعداد ایالت های درگیر به 270 ایالت مورد نیاز برای کسب ریاست جمهوری برسد، این ترتیب عملا یک نامزد را ملزم می کند که آرای عمومی ملی را برای کسب اکثریت کالج الکترال به دست آورد.

مشخص نیست که این استراتژی از حمایت همه قانونگذاران و فرمانداران تازه منتخب در ایالت های کلیدی برخوردار باشد، و تقریبا مطمئن است که چالش های حقوقی از سوی گروه های محافظه کار ایجاد شود. اگر به جلو برود، می تواند به دادگاه عالی با اکثریت محافظه کار برسد.

با این حال، پیروزی دموکرات ها برای فرماندار و مجالس ایالتی، حامیان این طرح را خوش بین کرده است. در انتخابات روز سه‌شنبه، دموکرات‌ها کنترل کامل را در شش ایالت به نمایندگی از ۷۱ رای کالج الکترال به دست آوردند: آریزونا، میشیگان، مینه‌سوتا، نوادا، پنسیلوانیا و ویسکانسین. مینه سوتا با 10 رای الکترال خود، زمانی که قبلا در سال 2023 تحت کنترل کامل دموکرات ها بود، به این پیمان پیوسته بود.

دیوید کراولی، فرماندار جدید دموکرات ویسکانسین، در مورد کالج الکترال گفت: «ما می‌توانیم آن را از بین ببریم. من علاقه مندم که این گفتگوها را با قوه مقننه ایالتی داشته باشم.»

در آخر هفته، جاش شاپیرو، فرماندار پنسیلوانیا، یکی از رقبای احتمالی 2028 برای نامزدی دموکرات‌ها در انتخابات ریاست‌جمهوری، گفت که مایل است قانونگذار جدید دموکرات‌اش گام‌هایی در جهت منسوخ کردن کالج انتخاباتی بردارد.

اگر پنسیلوانیا و ویسکانسین از این توافقنامه حمایت کنند، رسیدن به آستانه 270 مستلزم پیوستن میشیگان و آریزونا یا نوادا است. روز سه‌شنبه، دفتر فرماندار جدید دموکرات میشیگان، جوسلین بنسون، گفت که در این مورد اظهار نظر نخواهد کرد.

هنوز همه فرمانداران دموکرات از این فشار استقبال نکرده اند. کیتی هابز، فرماندار آریزونا در یک مصاحبه تلویزیونی در روز دوشنبه از گفتن اینکه آیا طرفدار پیوستن ایالت خود به این پیمان است یا خیر، خودداری کرد. او گفت که روی مسائل دیگری مانند هزینه زندگی تمرکز کرده است.

تجربه قبلی نوادا در مورد این موضوع نیز یک داستان هشدار دهنده برای طرفداران است.

سازمان دیده بان: آیا می توان سیستم کالج انتخاباتی را تغییر داد؟

در سال 2019، استیو سیسولاک، فرماندار وقت دموکرات، اقدامی را وتو کرد که نوادا را متعهد به پیوستن به این پیمان پس از تصویب اکثریت دموکرات در هر دو مجلس قانونگذاری می‌کرد. سیسولاک در آن زمان گفت که ایده رای مردم از نفوذ ایالت های با جمعیت کمتری مانند نوادا در انتخابات ملی می کاهد.

دموکرات ها در سال 2023 اقدام دیگری را برای پیوستن به این پیمان تصویب کردند، اما نتوانستند راهی برای دور زدن فرماندار جمهوری خواه آن ایالت بیابند. تای سیمز، سخنگوی آرون فورد، فرماندار جدید دموکرات نوادا، در بیانیه‌ای روز سه‌شنبه گفت: «زمانی برای صحبت در مورد انتخابات ریاست‌جمهوری وجود خواهد داشت، اما در حال حاضر تمرکز فورد بر کاهش هزینه‌ها برای خانواده‌های کارگر است».

جمهوری خواهان از قدرت کاهش یافته خود برای عقب راندن استفاده خواهند کرد.

تایلر آگوست، رهبر جمهوری خواهان در مجلس ویسکانسین روز سه شنبه در بیانیه ای گفت: «قانون اساسی ما به ایالت ها در انتخاب رئیس جمهور به دلایلی رأی می دهد. "این تعادل را تضعیف می کند و رای دهندگان ویسکانسین را با اجازه دادن به نتایج در سایر ایالت ها نادیده می گیرد."

پس از آنکه جورج دبلیو بوش جمهوری خواه در انتخابات ریاست جمهوری سال 2000 با پیشی گرفتن از ال گور دموکرات در کالج الکترال، حتی در حالی که آرای مردم را از دست داد، در انتخابات ریاست جمهوری سال 2000 پیروز شد، ایده انتقال به آرای عمومی ملی در میان دموکرات ها مورد توجه دموکرات ها قرار گرفت. پس از آن که جمهوری‌خواهان بار دیگر در سال 2016 با پیروزی دونالد ترامپ بر هیلاری کلینتون، دموکرات، کاخ سفید را به دست آوردند، توربوشارژ شد.

با روزنامه نگاری آزاد و مستقل بایستید. به Press Pass از PBS News بپیوندید

بر اساس طرح ملی رای مردمی، نامزدی که آرای مردمی را در سراسر کشور کسب کند، آرای کالج الکترال را از ایالت هایی که به این پیمان ملحق شده اند، دریافت می کند.

پاتریک روزنستیل، استراتژیست جمهوری خواه در مینه سوتا که مشاور ارشد جنبش رأی مردمی است، گفت: هیچ چیز ذاتا جناحی در مورد این ایده وجود ندارد. گهگاه اتاق های قانونگذاری اکثریت جمهوری خواهان، از جمله سنای اوکلاهاما، پیشنهادهایی را برای پیوستن به این پیمان تصویب کرده اند، اما این لوایح فراتر از این پیش نرفتند.

او گفت که رای ریاست جمهوری خودش اساسا بی معنی است، زیرا مینه سوتا دهه ها است که به طور قابل اعتمادی به دموکرات ها در انتخابات ریاست جمهوری رأی داده است، و او را در نتیجه حرفی نمی زند و اکثریت قریب به اتفاق نامزدها را به جاهای دیگر معطوف کرده است.

او گفت: «من فکر نمی‌کنم که در نتیجه انتخابات ریاست‌جمهوری نقشی داشته باشم. رای مردمی ملی، کمپین‌ها را وادار می‌کند تا بر روی هر رأی‌دهنده متقاعدکننده در هر حوزه در سراسر کشور تمرکز کنند».

روزنستیل گفت که کمپین ملی رای مردمی برای پیشبرد این موضوع در زمان تشکیل مجالس ایالتی جدید دموکرات در آغاز سال افزایش یافته است. او گفت که این سازمان قبلا حامیان قانونی را تعیین کرده است.

جمهوری خواهان دیگر قدرت توقف تغییر در ایالت های تحت کنترل دموکرات ها را ندارند، اما برخی از گروه های محافظه کار آماده مبارزه هستند. تحلیلگران موسسه America First Policy، یک اندیشکده حامی ترامپ، در ماه سپتامبر نوشتند که این تغییر «در صورت تصویب، رأی دهندگان را در کشورهای عضو سلب می کند، قانون اساسی ایالات متحده را نقض می کند، و قصد بنیانگذاران آمریکا را تضعیف می کند».

همچنین هیچ تضمینی وجود ندارد که پیشنهادات به تصویب برسد. درک مولر، پروفسور حقوق نوتردام که به این ایده بدبین است، گفت که ممکن است برخی افکار دوم را در حال حاضر داشته باشند که از یک رأی اعتراضی نمادین به یک امکان واقعی تبدیل شده است. او گفت که نگرانی های قانون اساسی نیز وجود خواهد داشت که احتمالا منجر به چالش های قانونی خواهد شد.

قانون اساسی به ایالت ها اجازه برگزاری انتخابات را می دهد و دیوان عالی در پرونده ای که از انتخاب کنندگانی که در سال 2016 به دنبال یافتن جانشینی برای ترامپ بودند، حکم داده است که ایالت ها می توانند از انتخاب کنندگان بخواهند که به نامزد ریاست جمهوری که متعهد شده اند رای دهند.

مولر موانع قانونی احتمالی را برای طرح رای مردم مطرح کرد. ایالت ها قدرت برگزاری انتخابات خود را دارند اما قوانینی را تعیین نمی کنند که نتیجه رقابت های ایالت های دیگر را تعیین کند. علاوه بر این، برگه های رای هر ایالت متفاوت است، و برخی به طور بالقوه دارای نامزدهای شخص ثالثی هستند که در جای دیگری ظاهر نمی شوند، که منجر به کمرنگ شدن رأی یک دموکرات یا جمهوری خواه در یک ایالت در مقایسه با ایالت دیگر می شود.

این می تواند الزام قانون اصلاح 14 را که همه از "حمایت یکسان از قوانین" برخوردار باشند، نقض کند. دیوان عالی ایالات متحده همچنین ممکن است تصمیم بگیرد که ایالت ها نمی توانند برای تغییر یکی از وظایف اصلی قانون اساسی خود به یک پیمان بپیوندند، مگر اینکه تصویب کنگره را دریافت کنند.

مولر گفت: «من فکر می‌کنم دادگاه عالی علاقه‌مند خواهد بود.

بائر از مدیسون، ویز، نویسندگان آسوشیتدپرس، مارک لوی در هریسبورگ، پ.ن.، ژاکلین گانون در لنسینگ، میش، جسیکا هیل در لاس وگاس و میکلا شوتلر در فینیکس در این گزارش مشارکت داشتند.

از روزنامه نگاری قابل اعتماد و گفتگوی مدنی حمایت کنید.