خداحافظ آقای چیپس

در سالن جلویی پوستری قدیمی از جنگ جهانی دوم آویزان شده است، یک بلوند خشمگین در یک مهمانی کوکتل با سه افسر بریتانیایی که روی او خم شده‌اند و هشدار می‌دهد: "مامان را نگه دار، او آنقدرها هم گنگ نیست! صحبت‌های بی‌دقت به قیمت جان انسان‌ها تمام می‌شود."

من همچنین یک تله عسل دوران جنگ سرد دارم: عکسی از تاتیانا رومانووا جادوگر، که چیزی جز چوکر مخملی مشکی و جوراب‌های مشکی بر تن ندارد، پس از اینکه مخفیانه به جیمز باند در «از روسیه با عشق» رفت، به او نگاه می‌کند.

در تلویزیون من در شب، فصل جدید «کبوتر سیاه» است، تریلر نتفلیکس که در آن کایرا نایتلی خوش‌حال از شوهرش، نخست‌وزیر بریتانیا جاسوسی می‌کند و برای یک سازمان عنکبوتی کار می‌کند که اسرار دولتی را به بالاترین پیشنهاد می‌فروشد.

و روی میز قهوه من یک دی وی دی از نوآر جاسوسی هیچکاک 1946، "بدنام" است که در آن اینگرید برگمن یک نازی با بازی کلود رینز را به دام عسل می اندازد. هنگامی که شخصیت باران مجبور می شود به مادر نازی خود اعتراف کند که با یک جاسوس آمریکایی ازدواج کرده است، مادر به او تمسخر می کند: "ما با عظمت حماقت شما محافظت می کنیم."

کافی است بگوییم که جنسن هوانگ از حماقت عظیم خود محافظت نمی کرد.

جاسوسی در سیلیکون ولی خیلی آسان به نظر می رسد. این کار به سختی نیاز به تجارت واقعی دارد. تنها چیزی که لازم است لبخندی از آن نوع زن کشنده ای است که این مغزهای نادان در جوانی نمی توانستند به دست بیاورند - قبل از میلیاردها، تغییر چهره ها، مربیان شخصی، قایق ها و ژاکت چرمی سیاه تام فورد هوانگ.

برخی از مدیران سیلیکون ولی به دانشمندان و مهندسان خود هشدار داده‌اند که اگر با زنانی آشنا می‌شوند که «خارج از لیگ خود هستند» مراقب باشند، همانطور که یکی از رهبران فناوری به من گفت.

هوانگ برای پروفایل نیویورکر در سال 2023 به استفن ویت گفت که او چیزی جز یک بازیکن است و خاطرنشان کرد: "من دوست دختر نداشتم" در دبیرستان. همسر آینده او، لوری، شریک آزمایشگاهی او در یک کلاس مقدماتی مهندسی برق بود.

آینده ما توسط مجموعه ای ناب از برادران فناوری کوتاه مدت شکل می گیرد. بسیاری از این پسران با اسباب‌بازی‌ها نابالغ، بی دست و پا و متعصب هستند، و خود را خدایان دین جدید، خالق گونه‌ای جدید، می‌دانند.

و Trumpworld آنها را مهار نمی کند - فقط برعکس. در ازای چاپلوسی و کمک‌های مالی فراوان به پروژه‌های تفریحی و حیوانات خانگی پرزیدنت ترامپ، آنها انواع آزادی عمل را به دست می‌آورند، تهدیدهایی برای امنیت ملی ایجاد می‌کنند و مسیری برای تسخیر هوش مصنوعی برای ما ایجاد می‌کنند.

همانطور که جولیان گیویرتز در آتلانتیک نوشت، «استراتژی آمریکا به میزان فوق‌العاده‌ای به بازیگران قدرتمند بخش خصوصی وابسته است که دولت نمی‌تواند انگیزه‌هایشان را به سادگی تصور کند که با منافع ملی همسو هستند.»

اگرچه هوانگ یک بار در یک اجلاس در استنفورد گفت که "عظمت از شخصیت ناشی می شود"، اربابان ابر اغلب درباره شخصیت، انگیزه ها و در واقع انسان ها بی خبر به نظر می رسند. به این ترتیب ایلان ماسک نزدیک به نیم میلیارد دلار را در میان دوره ای دور ریخت.

هوانگ، که از بازی های ویدیویی به تراشه های کرکرجک که به هوش مصنوعی دامن می زد، رفت. بوم، خطرات A.I را رد کرد. و ترامپ را لابی کرد تا محدودیت های صادراتی فروش تراشه های پیشرفته به چین را لغو کند. در پاسخ به این سوال که آیا مهم است که چین یا ایالات متحده برنده A.I شود؟ مسابقه، او گفت: "فکر نمی کنم این کار را انجام دهد."

ترامپ می‌گوید که آمریکا نمی‌تواند سرعت هوش مصنوعی را کاهش دهد. زیرا ما باید از چین جلوتر بمانیم. اما سپس او حرکات انحرافی انجام می دهد که به چین کمک می کند تا به ما برسد - و شاید از ما پیشی بگیرد.

باورش سخت است که هوانگ به زنی که با او درگیر بود، آلیس هوانگ، که اطلاعات ایالات متحده او را جاسوس چینی معرفی کرد، مشکوک نبود. از این گذشته، بیش از یک سال پیش، روزنامه تایمز در مورد دوستی صمیمی آنها گزارش داد و اشاره کرد که شرکت آلیس هوانگ، Megaspeed، در حال دریافت میلیاردها ارزش پیشرفته‌ترین محصولات انویدیا و توزیع آنها در مراکز داده در مالزی و اندونزی و شاید انتقال آنها به چین است.

این یک حفره خطرناک است که ظاهرا هاوارد لوتنیک، وزیر بازرگانی، کاری برای اصلاح آن انجام نداده است. در 5 نوامبر، وزیر خزانه داری اسکات بسنت با لوتنیک مواجه شد و به شدت از او پرسید که چرا دولت قبلا فروش تراشه به Megaspeed را ممنوع نکرده است. بسنت روز جمعه به CNBC گفت که وزارت خزانه‌داری ماه‌ها بر آن فشار آورده است. به گفته تایمز، رئیس جمهور بیشتر با موضع لوتنیک موافق بود.

مارکو روبیو، یک شاهین چینی، در بهار امسال به مقامات ارشد ترامپ درباره ارتباط خطرناک دو هوانگ هشدار داد. اما ترامپ که با برخوردهای مخاطره آمیز غریبه نبود، آن را کنار گذاشت. او مردان ثروتمند، قدرتمند و مسلط را دوست دارد. و او مطمئنا از شنیدن صحبت های شاد جنسن در مورد A.I. زیرا، از آنجایی که همه چیز در اطراف او تزلزل پیدا کرد، رئیس جمهور تحت محاصره بیش از هر زمان دیگری به بازار سهام در حال رشد نیاز داشت که به طور نامتناسبی توسط انویدیا تقویت می شد.

ترامپ یک کلاهبردار بی همتا است، اما او همچنین یک علامت آسان است. او به قدری مشتاق است که با ولادیمیر پوتین و رئیس جمهور چین شی جین پینگ روابط خوبی داشته باشد که گاهی اوقات به نظر می رسد یک آدم بداخلاق است.

زمانی که A.I. مدل‌ها شروع به باج‌گیری از برنامه‌نویسان، دادن توصیه‌های وحشتناک به نوجوانان و هک کردن سیستم‌های دیگر، بسیاری از مدیران ارشد فناوری و بیش از 1000 کارمند در A.I کردند. شرکت‌ها نامه‌ای را امضا کردند که در آن از ما خواسته بود که سرعت چرخش خود را کاهش دهیم و برخی نرده‌های محافظ را پیدا کنیم.

به نظر بیخودی میاد اما هوانگ در کشتی نبود.

همانطور که ویت در تایمز نوشت، رئیس سقوط کرده انویدیا دوست داشت نمای یک مرد خانواده متواضع را ارائه دهد. اما در حقیقت، ویت گفت، هوانگ یک خودشیفته مغرور بود که میل به لباس پوشیدن اعضای کارکنانش داشت و ظاهرا حاضر بود با یکی از زیردستان رابطه‌ای شناخته شده داشته باشد، حتی اگر هر دو فرزندش نقش‌های ارشد در شرکت داشتند.

پادشاه تراشه نام شرکت خود را از کلمه لاتین envy، invidia، نامگذاری کرد. اما هوانگ کسی نیست که بتوان به او حسادت کرد. او کسی است که باید مورد تحقیر قرار گیرد. در یک لحظه خطرناک، زمانی که ما نیاز به کنترل A.I داریم. هوانگ، لوتنیک و ترامپ قبل از اینکه کنترل ما را بگیرد، به دنبال ما نیستند.

انویدیا، یکی از باارزش‌ترین شرکت‌های تاریخ، از زمان انتشار داستان جاسوسی بیش از یک تریلیون ارزش بازار خود را از دست داده است و باعث شده است که برخی از نویسندگان تیتر این را گران‌ترین پکادیلو تاریخ بدانند.

اصلا به هوش مصنوعی اهمیت نده. کمی هوش چطور؟

تایمز متعهد به انتشار نامه های متنوعی برای سردبیر است. مایلیم نظر شما را در مورد این مقاله یا هر یک از مقالات ما بدانیم. در اینجا چند نکته وجود دارد. و ایمیل ما اینجاست: letters@nytimes.com.

بخش نظرات نیویورک تایمز را در فیس بوک، اینستاگرام، TikTok، Bluesky، WhatsApp و Threads دنبال کنید.

مورین داود ستون نویس Opinion برای تایمز است. او برنده جایزه پولیتزر در سال 1999 برای تفسیر برجسته شد. او نویسنده اخیرا «بدنام» است. @ MaureenDowd • فیس بوک