خروس‌ها همیشه چیزی بیش از یک شرور در افسانه نیوکاسل بودند

جمعه، 11 سپتامبر، 7:50 بعد از ظهر، امتیاز نهایی، Rabbitohs 10، Knights 20

شنبه، 12 سپتامبر، 4:05 بعد از ظهر، امتیاز نهایی، واریرز 16، دلفین 26

شنبه، 12 سپتامبر، 7:50 بعد از ظهر، امتیاز نهایی، کوسه 26، کابوی 16

یکشنبه، 13 سپتامبر، 16:05، امتیاز نهایی، پانترز 19، خروس 12

شنبه، 19 سپتامبر، 7:50 بعد از ظهر، امتیاز نهایی، خروس 46، کوسه 10

یکشنبه، 20 سپتامبر، 16:05، امتیاز نهایی، رزمندگان 10، شوالیه‌ها 12

جمعه، 25 سپتامبر، 19:50، امتیاز نهایی، دلفین 20، خروس 36

یکشنبه، 27 سپتامبر، 16:00، امتیاز نهایی، پانترز 14، شوالیه 22

یکشنبه، 4 اکتبر، 7:30 بعد از ظهر، امتیاز نهایی، خروس 19، شوالیه 18

امثال آنگوس کرایتون انرژی جنگجو را به خروس های Richie Rich Roosters می آورند. (گتی ایماژ: داریان رینور)

هفته منتهی به فینال بزرگ NRL همه چیز درباره شوالیه ها بود.

شهر فولاد قلب لیگ راگبی تیم بی‌سرنشین و خارج از سلاح برای اولین بار در ۲۵ سال گذشته به نوعی به نمایش بزرگ بازگشته بود.

البته نیوکاسل همان چیزی است که بوندی نیست.

معدنچیان در حال غرق کردن قوطی‌ها هستند، به‌جای این‌که کارگران اهل خانه‌سازی، سفیده‌های صاف جو دوسر را جرعه جرعه جرعه جرعه می‌نوشند. در 25 سالی که از سفر قبلی نیوکاسل به انتخاب مردان می گذرد، خروس ها هشت بار برای پنج بار به مقام نخست رسیده اند.

خروس ها بدون شک یکی از «دارای» NRL هستند.

نیک پولیتیس، رئیس خروس‌ها، نزدیک‌ترین چیزی است که فوتبال استرالیا به یک مالک باشگاه آمریکایی دارد. جوانی که قبل از دست زدن به جام قهرمانی روی صحنه می رفت تا جام قهرمانی را بپذیرد.

او پس از پیروزی هیجان‌انگیز خروس‌ها در یک امتیاز بر شوالیه‌ها چندان دور نشد، اما پخش‌کننده کانال نه مطمئن شد که او را در میان جشن‌ها پیدا کرده و با چند کودک از پشت حصار صحبت می‌کند.

پولیتیس به همکار سابق برد فیتلر گفت: "آنها بهترین مشتریان من هستند؛ مشتریان آینده. و من همه آنها را دوست دارم."

در حالی که او پیروزی تیمش در مسابقات برتر مردان و زنان را جشن می گرفت، متعهد شد که قهرمانان شکست ناپذیر NRLW سال آینده بهتر شوند.

جیمز تدسکو و ایزابل کلی غنائم پیروزی را به رخ می کشند. (گتی ایماژ: داریان رینور)

او گفت: "ما آن دختر راگبی هفت را داریم که می آید. نام او را به خاطر نمی آورم، اما او خیلی خوب است."

این یک خانواده نزدیک را فریاد نمی زند، اما نوعی عملیات سرد و سخت تجاری است که اغلب فرمول موفقیت در این سطح است.

دستمزد معروف به آنها این امکان را داده است که در سالهای اخیر تقریبا برای هر بازیکن نام تجاری خارج از قراردادی در شکار باشند یا به مقصد نهایی تبدیل شوند.

سال‌ها پیش، آنها جیمز تدسکو را از ببرها (و احتمالا مهاجمان) جدا کردند. وقتی عمو نیک آمد، خرگوش‌ها قادر به نگه داشتن آنگوس کرایتون نبودند. آنها مارک نواکانیتاواس را از والابی ها نیشگون گرفتند. و، شاید مهم‌تر از همه، آن‌ها به دالی چری ایوانز آخرین روز پرداخت NRL و شکوه نخست‌وزیری دادند.

دالی چری ایوانز دقیقا همان کاری را انجام داد که برای انجام آن به باشگاه آورده شد. (گتی ایماژ: کامرون اسپنسر)

سام واکر آینده آنها بود، هوگو ساوالا یک گزینه آماده بود، و ساندون اسمیت ثابت کرده بود که یک ابزار یا معاون نیمه توانا است.

اما خروس ها بیشتر می خواستند. آنها تضمینی از کلاس و کیفیت می خواستند،

بنابراین، مانند کوپر کرانک قبل از او، چری ایوانز به پارک مور سفر کرد و کاری را انجام داد که برای انجام آن پول گزافی دریافت می کرد.

وقتی لحظه فرا رسید، او وظیفه خود را برعهده گرفت تا قدم بگذارد و لحظه را با آنچه که مشخص شد گل میدان تعیین کننده بود، یخ کند.

چری ایوانز مزدور کامل بود. (گتی ایماژ: داریان رینور)

این ذهنیت تیم اول به همان اندازه که هر تیم دیگری در NRL بخشی از خروس ها است، زیرا البته همه هذل گویی ها درست نیستند.

با وجود تمام انرژی رزمی شوالیه‌ها و نیوکاسل، در کالین پونگا و دیلان براون، آن‌ها دو بازیکن گران‌قیمت‌ترین تیم‌های فینال بزرگ (و طبق گزارش‌ها، دو بازیکن از هفت تیم برتر لیگ) را به رخ می‌کشند.

و با وجود تمام زرق و برق و زرق و برقی که با خروس بودن به وجود می آید، راب تویا و بیلی اسمیت مرکزها برای بازی در این فینال بزرگ از طریق پنج ACL پاره شده و دو آرواره شکسته بین آنها گذرانده اند.

کرایتون با شیاطین ذهنی که نمی‌خواهید بر روی بدترین دشمنتان آرزو کنید مبارزه کرده است و به معنای واقعی کلمه انگشت میانی چپ خود را قطع کرده تا به بازی کردن پا ادامه دهد.

در تمام مدت خروس ها، این تجارت بزرگ، در کنار آنها ایستاده بودند. یکشنبه شب، آن جنگجویان با دستمزد خوب ایمان (و سرمایه گذاری قابل توجه) را برگرداندند.

و اگر ما در مورد جوامعی صحبت می کنیم که انعطاف پذیری برای بازگشت از دوران سخت نشان می دهند، آنها خیلی سخت تر از آنچه بوندی در تابستان گذشته تجربه کرد نیست.

حتی دی سی ای، پسر مو بلوند اهل مانلی. یکی از شرورهای بزرگ NRL، عمدتا به دلیل اینکه کمی بیش از حد رسانه ای آموزش دیده و صیقل داده شده است، هرگز در مورد این نوع چیزها یک شرط مطمئن نبوده است.

مسن‌ترین فینالیست بزرگ NRL و اکنون مسن‌ترین برنده جایزه برتر با 37 سال سن، در سال 2011 تازه‌کار خود با Manly به صحنه رفت، اما دهه و نیم بعدی انتخاب‌های باریکی برای قهرمان State of Origin بود، با تنها 4 بازی برتر در 8 فصل آخر او در 11 Seaagles Seaag.

اما فقط یک نفر در Bondi طول کشید تا او آن شکل برنده را دوباره کشف کند و به قولی که به طور صریح یا ضمنی هنگام امضای آن قرارداد داده بود عمل کند.

او به Nine گفت: "من نمی دانم معنی آن چیست، اما احساس شگفت انگیزی دارد."

"این فقط به من مربوط نمی شود، بلکه به هم تیمی هایم و خانواده ام مربوط می شود. این سفر به فراز و نشیب ها مربوط می شود و پایان دادن به اینجا بسیار شگفت انگیز است."

خروس ها در این فینال بزرگ مورد علاقه هیچ یک از تیم های بی طرف نبودند. از بسیاری جهات، برنده شدن Cherry-Evans با Roosters ممکن است حتی کمتر از اینکه او با Manly برنده شده بود، محبوبیت کمتری داشته باشد.

دیدن ثروتمندتر شدن ثروتمندان چندان سرگرم کننده نیست و خروس های Richie Rich Rosters در لیگ راگبی واقعا به عشق نیاز ندارند تا زمانی که عناوینی برای گرم نگه داشتن آنها در شب داشته باشند.