«خشم نسلی» جوانان اروپایی را به مبارزه برای شنیده شدن سوق می دهد

رم (خبرگزاری فرانسه) - از مدارس محاصره شده در رم گرفته تا کمپ های چادری در مادرید و تظاهرات خیابانی در فرانسه، جوانان در سراسر اروپا خشم خود را متوجه طبقه سیاسی می کنند که می گویند به آنها گوش نمی دهد.

تاریخ صدور: 23/10/2026 - 04:37 اصلاح شده: 23/10/2026 - 10:11

خواسته های آنها متفاوت است، اما آنها متحد هستند که می خواهند صدای اغلب به حاشیه رانده شده خود را به گوش مردم برسانند، حتی گاهی اوقات با روش های رادیکال در مواجهه با پلیس سختگیرانه.

دامیانو فوسا، 18 ساله، دانش آموز دبیرستان کاوور رم، گفت: «ما در حال مبارزه هستیم و آینده خود را در دستان خود می گیریم.»

فوسا با انتقاد از ائتلاف راست تندرو نخست وزیر جورجیا ملونی و دولت های چپ میانه قبلی به دلیل قطع بودجه آموزش و نادیده گرفتن نیازهای جوانان، به خبرگزاری فرانسه گفت: "ما توسط هیچکس نماینده نیستیم."

صدها هزار دانش‌آموز دبیرستانی و دانشگاهی در هفته‌های اخیر در فرانسه، ایتالیا، اسپانیا و دیگر کشورهای اروپایی تظاهرات کردند که برخی از اعتراض‌ها به خشونت کشیده شد.

دولت‌ها عمدتا بر بازگرداندن نظم تمرکز کرده‌اند، با اعمال مقررات منع آمد و شد جزئی در فرانسه و اعزام سربازان توسط ایتالیا، واکنش‌هایی که معترضان می‌گویند خواسته‌های آنها مبهم است و می‌تواند اوضاع را حتی بدتر کند.

لوئیس مارکز، دانشجوی 19 ساله روانشناسی در لیسبون، می گوید: «سیاستمداران به شیوه هایی کاملا جدا از واقعیت و کاملا پوچ پاسخ می دهند.

دانشجویان خواستار اقدام برای افزایش اجاره بها، هزینه بیشتر برای آموزش به جای دفاع و فرصت های شغلی بیشتر برای جوانان هستند.

اما کارشناسان می گویند که این ناآرامی ها حس گسترده تری را در میان بسیاری از جوانان اروپایی منعکس می کند که آنها از سیاست کنار گذاشته شده اند و به حاشیه رفته اند.

جفری پلیرز، رئیس انجمن بین المللی جامعه شناسی می گوید: «این جوانان نه تنها احساس می کنند که جایی در سیاست ندارند، بلکه احساس می کنند اصلا شنیده نمی شوند.

روزاریو فورلنزا، استاد دانشگاه لوئیس رم، آن را "شورش نسل های اروپایی" خواند که ریشه در یک بحران اجتماعی و اقتصادی دارد "که سیاستمداران نمی توانند پاسخی اساسی به آن بدهند".

او گفت: «جوانان اقلیتی از جمعیت هستند که در حال کاهش هستند و بنابراین وزن اجتماعی، اقتصادی، فرهنگی، سیاسی و انتخاباتی آنها بی‌ربط‌تر می‌شود.»

ایتالیا برای «پاییز نارضایتی» با اعتراض دانشجویان آماده می شود

این خشم به ویژه در فرانسه و ایتالیا محسوس بوده است، جایی که تظاهرات جدیدی برای روز شنبه برنامه ریزی شده است.

یک دانشجوی 20 ساله که نام خود را ادی گذاشته بود در تظاهرات آخر هفته گذشته در بوردو به خبرگزاری فرانسه گفت: "مردم بسیار عصبانی هستند، به اندازه کافی سیر شده اند. تمام روز سخت کار می کنند و هنوز نمی توانند سبد خرید خود را پر کنند."

او گفت: "آیا شکستن همه چیز چیزی را تغییر می دهد؟ من فکر می کنم که بیدار کردن سیاستمداران می تواند یک تکان باشد. ما نمی دانیم چه کار دیگری انجام دهیم تا صدای خودمان شنیده شود. صندوق رای؟ ما دیگر به آن اعتقاد نداریم."

جنبش‌های اعتراضی در سراسر اروپا به طور فزاینده‌ای از یکدیگر الهام می‌گیرند و حتی به جنبش‌های تحت رهبری جوانان در مکان‌هایی مانند بنگلادش، هند و نپال نگاه می‌کنند.

در ایتالیا، هفته گذشته یکی از شعارهای دانشجویی از معترضان خواست که «مانند فرانسه عمل کنند»، در حالی که نمادهای مشترک، از جمله پرچم دزدان دریایی Jolly Roger، در سراسر راهپیمایی های جوانان رایج شده است.

مارکوس ناوارو، 22 ساله، یک تکنسین کنترل کیفیت آزمایشگاهی از مادرید، گفت که معترضان در سراسر اروپا برای به اشتراک گذاشتن تاکتیک ها گرد هم می آیند.

"آنها آمده اند تا از ما بپرسند: "چگونه این کار را انجام دادید؟ چگونه خود را سازماندهی می کنید؟" ناوارو که از سپتامبر به همراه صدها نفر دیگر در میدان مرکزی پورتا دل سول مادرید در اعتراض به هزینه‌های مسکن و اخراج‌ها کمپ زده است، گفت:

آیلا هررو، یک انسان شناس 26 ساله که در بهداری اردوگاه کمک می کند، گفت: "برای ما الهام بخش بود که بدانیم به افراد دیگر الهام می دهیم، که فقط اینجا نمی ماند."

در سراسر جهان، راست افراطی مهاجران را مقصر اعتراضات فرانسه می داند

نگرانی در مورد افزایش هزینه های نظامی در اروپا پس از تهاجم روسیه به اوکراین نیز یک نقطه تجمع بوده است.

نیکوس ماورودیس، یک دانش آموز 17 ساله دبیرستانی در محله اگزارخیا آتن، گفت که این پول را بهتر می توان برای مدرسه اش، جایی که تکه های گچ در آن می ریزد، خرج کرد.

ماورودیس که امیدوار است آشپز شود و قصد دارد به جای دیگری در اروپا به «کشورهایی که اوضاع در آنها بهتر است» نقل مکان کند، گفت: «خطرناک بودن کلاس‌های درس قابل قبول نیست».

در دبیرستان اشغالی مورگانی رم، جایی که دانش‌آموزان ورودی‌ها را با میز محصور کرده‌اند، معترضان به زیرساخت‌های در حال فروپاشی به‌عنوان نشانه‌ای از بی‌توجهی اشاره کردند.

یک جوان 18 ساله که نخواست نامش فاش شود، گفت که رسانه ها و سیاستمداران در ایتالیا به شدت بر غارت و خرابکاری برخی از معترضان تمرکز کرده اند.

او گفت: «این باعث نفرت از دانش‌آموزانی می‌شود که قربانی این نظام هستند.

سابرینا بریزولا، 24 ساله، هماهنگ کننده اتحادیه دانشجویان دانشگاه ایتالیا، در پاسخ به سوالی درباره خشونت، گفت که سازمان هایی مانند او باید "این خشم نسلی را سازماندهی و هدایت کنند".

او گفت: «ما نگرانی‌های مشترک داریم، حتی اگر شیوه‌های اعتراض ما متفاوت باشد».

با دانلود برنامه RFI از اخبار بین المللی به روز باشید