پرش به محتوای اصلی

خشونت، دزدی در زمان برداشت زیتون باید علنا ​​و صریحا محکوم شود - سرمقاله

جروزالم‌پست۱۴۰۵ آبان ۱, جمعه، ساعت ۰۶:۳۶حدود 4 دقیقه مطالعه

اعطای مجوز دینی به گرفتن معاش دیگران برای کشاورز، کسانی که تشویق به برداشتن محصول او می شوند و برای جامعه ای که اجازه می دهد عواقبی دارد.

خاخام دوو لیور جمعه گذشته حکمی مذهبی را منتشر کرد که به یهودیان اجازه می‌دهد زیتون را از باغ‌های فلسطینی در کرانه باختری، از جمله مناطق دور از جوامع یهودی، برداشت کنند. او استدلال کرد که این زمین در مالکیت یهودیان باقی مانده است و اینکه فلسطینی‌ها به دلایل امنیتی از رسیدن به درختان خود جلوگیری می‌کنند، می‌توان فرض کرد که از این میوه چشم پوشی کرده‌اند. او نوشت که برداشت آن می تواند فرمان تسخیر سرزمین را برآورده کند. چنین حکمی مستحق رد صریح است.

اعطای مجوز مذهبی به گرفتن معاش شخص دیگری برای کشاورز، کسانی که تشویق به برداشتن محصول او می شوند و برای جامعه ای که اجازه می دهد عواقبی را به دنبال دارد. خاخام کنت براندر، رئیس و روش یشیوا شبکه آموزشی سنگ اوهر تورا، پاسخ قاطعانه ای ارائه کرده است. او با تکیه بر منابع قانونی یهودی توضیح می دهد که چرا وابستگی تاریخی قوم یهود به این سرزمین، حقوق مالکیت خصوصی ساکنان غیر یهودی آن را از بین نمی برد. یک ادعای ملی نمی تواند مشخص کند که چه کسی مالک یک باغ خاص است.

ناتوانی در رسیدن به درخت به معنای تسلیم شدن میوه آن نیست. برندر شایسته حمایت است. خاخام های گوش اتزیون نیز که گرفتن زیتون های فلسطینی را رد کردند و سازمان خاخام تزوهار که از موضع آنها حمایت کرد نیز همین کار را انجام می دهند. مداخلات آنها نشان دهنده رهبری مذهبی است که این لحظه نیاز دارد. آنها باید در کلاس های درس، کنیسه ها و جوامع نزدیک به نخلستان ها شنیده شوند. برای خانواده های فلسطینی، برداشت محصول به معنای درآمد حاصل از زمین و درختانی است که از آنها مراقبت کرده اند.

هر کسی که مایل به اختلاف در مالکیت است باید شواهدی ارائه کند و ادعا را از طریق مراجع ذیصلاح پیگیری کند. ورود با گونی و استناد به وعده الهی روشی فوق‌العاده برای انتصاب قاضی، ذینفع و مأمور اجراست. اسرائیل موظف است از شهروندان خود محافظت کند، مسئولیت در قبال کسانی که معیشت آنها تحت تأثیر قرار گرفته است، اسرائیل وظیفه دارد از شهروندان خود محافظت کند. در جایی که یک تهدید امنیتی واقعی مستلزم محدود کردن دسترسی به زمین‌های کشاورزی است، ارتش باید به آن رسیدگی کند. این محدودیت ها همچنین مسئولیت هایی را در قبال افرادی ایجاد می کند که معیشت آنها را تحت تأثیر قرار می دهد.

فرماندهان باید هر جا که امکان دارد، برداشت ایمن را ترتیب دهند و از سوء استفاده دیگران از بسته شدن برای تصرف محصول جلوگیری کنند. یک کشاورز که در خارج از بیشه خود نگهداری می شود باید انتظار داشته باشد که مقامات کنترل کننده دسترسی از آنچه در داخل آن باقی مانده محافظت می کنند. خطر آموزشی مستحق توجه ویژه است. برندر مداخله خود را به صراحت توضیح می دهد: "من از سر مسئولیت به جوانانمان که در جستجوی مسیر هستند می نویسم." جوانی که می شنود با گرفتن زیتون همسایه حکم دینی را انجام می دهد، می فهمد که حقوق چه کسی به حساب می آید.

بزرگسالانی که این آموزش را ارائه می دهند، مسئولیت رفتاری را که تشویق می کنند بر عهده دارند. آموزش یهودی باید در کنار دلبستگی به زمین، خویشتنداری را آموزش دهد. باید توضیح دهد که حقوق شخص دیگری زمانی که رعایت آنها ناخوشایند، از نظر سیاسی نامحبوب یا از نظر عاطفی دشوار است الزام آور باقی می ماند. استحکام یک تعهد دینی دقیقا زمانی آزمایش می شود که تعهداتی را بر مؤمن تحمیل کند. برندر توضیح راشی را در مورد اختلاف بین شبانان ابراهیم و شبانان لوط به یاد می آورد.

شبانان لوط با وعده ای که به ابراهیم داده بودند، چرا در زمین دیگران را توجیه کردند. شبانان ابراهیم آنها را به خاطر دزدی سرزنش کردند. این گزارش به مربیان یک نقطه شروع مشخص برای بحث در مورد مسئولیت هایی که با وعده کتاب مقدس همراه است می دهد. جروزالم پست از حق یهودیان برای زندگی ملی در سرزمین اجدادی خود حمایت می کند. اعمال این حق مستلزم نهادهایی است که قادر به جلوگیری از اعمال نادرست یهودیان و محافظت از افراد تحت حاکمیت اسرائیل هستند.

هر کوتاهی در انجام این کار اعتماد عمومی را تضعیف می کند و بار دیگری را بر دوش سربازان مسئول حفظ امنیت می گذارد. حکم لیور باید صریحا رد شود، رهبران مذهبی صهیونیست باید این حکم را صریحا رد کنند. رهبران شهرک سازی باید به ساکنان بگویند که برداشت محصولات فلسطینی بدون اجازه غیرقابل قبول است. پلیس باید دزدی و حمله را بررسی کند و فرماندهان نظامی باید اطمینان حاصل کنند که محدودیت های امنیتی نمی تواند به فرصتی برای غنی سازی خصوصی تبدیل شود.

مالکیت اختلافی مستلزم رسیدگی مناسب است. قومیت یک کشاورز نمی تواند قضیه را حل کند. در جایی که زیتون قبلا فروخته شده است، مقامات باید به دنبال جبران خسارت باشند. محکومیت عمومی زمانی اعتبار پیدا می کند که جامعه نیز تلاش جدی برای ترمیم خسارت وارده به همسایگان خود انجام دهد. این تعهدات صرف نظر از اینکه چه کسی از برداشت محصول عکس می گیرد یا کدام دولت خارجی محکومیت صادر می کند، پابرجاست. از دست دادن یک خانواده فلسطینی به خودی خود قابل توجه است.

خاخام هایی که از دارایی آن خانواده دفاع می کنند مستحق حمایت عمومی هستند و کشاورزان باید ببینند که این حمایت به حمایت در محل تبدیل می شود. در حال حاضر برداشت در حال انجام است. مقامات باید شفاف سازی کنند که کشاورزان می توانند با چه کسانی تماس بگیرند، چگونه دسترسی ها هماهنگ می شود، و چه کسی در هنگام برداشت محصولات آنها پاسخ خواهد داد.

خواندن متن کامل در جروزالم‌پستبه زبان اصلی، در سایت ناشر باز می‌شود
متن اصلی (انگلیسی)

Violence, theft during olive harvest must be publicly, explicitly condemned - editorial

Giving religious sanction to taking another person’s livelihood carries consequences for the farmer, for those encouraged to take his crop, and for the society that allows it.

همه‌ی اخبار خاورمیانه