خصومت آشکار یونان و ترکیه می تواند کشنده باشد

"هبریس" کلمه ای بود که یونانیان باستان برای توصیف غرور یا غرور شدید استفاده می کردند که منجر به سقوط فاجعه آمیز شد. در نمایشنامه اوریپید مدیا، غرور ممکن است یکی از شخصیت‌ها باشد، بنابراین عمیقا در درام گنجانده شده است: جیسون غرور را در خیانت متکبرانه خود به همسرش مدیا به تصویر می‌کشد و او در غرور خود، فرزندانش را برای انتقام می‌کشد. نتیجه؟ فاجعه محض

امروز، برای یونانیان مدرن، تقریبا به همین معنی است: نمایش بیش از حد اعتماد به نفس غرور کور، همراه با بی تفاوتی نسبت به سرنوشت دیگران. این اساسا توهین به ارزش ها و شعور بقیه ماست.

"Hubris" اخیرا از طریق یک بیانیه مطبوعاتی توسط یک گروه محیط زیست در کورفو، جایی که من زندگی می کنم، به سراغ من آمد. در بیانیه این گروه درباره غفلت ما از سنت زنده و متعاقب آن ضرر برای نسل‌های آینده، آمده است: "فرهنگ بخشی از هویت کورفو است. این چیزی است که ما انتخاب می‌کنیم تا به فرزندان خود منتقل کنیم. بی‌تفاوتی نسبت به این فرهنگ صرفا سهل انگاری نیست، بلکه غرور است."

این کلمات به‌عنوان خلاصه‌ای موجز از نحوه استقبال از «پیشرفت» به‌عنوان اجتناب‌ناپذیر و به نوعی برتر از شیوه‌های قدیمی‌تر انجام و تفکر به نظرم رسید. مطمئنا روشی را که یونان تقریبا کورکورانه از پدیده گردشگری استقبال کرده است، با حذف - یا حتی حذف - شیوه‌های سنتی سفر و مهمان‌نوازی خلاصه می‌کند.

من اخیرا یک جوان تر را با گفتن اینکه در سال 1969 از میکونوس دیدن کرده بودم، شگفت زده کردم "قبل از اینکه آنها فرودگاه را بسازند" که او پاسخ داد "اما پس چگونه به آنجا رسیدی؟" - سفرهای هوایی بسیار فراگیر شده است.

مدرن سازی برای کسانی که از ثبات و اطمینان حاصل از آن لذت می برند دشوار است. برای کسانی که نگران تغییر هستند و جاه طلبی های جدید دارند، خیلی راحت می آید. در تجربه من، کار بر روی موضوعات مشابه با شورای اروپا، تعادل لازم بین اعتبارات قدیمی و فرصت‌های جدید یک موضوع عمومی-خصوصی است که جوامع بسیار کمی می‌توانند آن را بپذیرند. جزایر یونان، در واکنش به گردشگری، نمونه غم انگیزی برای از دست دادن این تعادل هستند.

صنعت گردشگری بیش از حد اشباع اروپا به نقطه اوج خود می رسد

نظم متفاوت، اما قابل مقایسه، در روابط یونان و ترکیه وجود دارد، اما آن نیز یکی از محوری ترین مفاهیم یونانی را شامل می شود: جزایر - از جمله برخی از محبوب ترین ها برای گردشگران، مانند رودس، که از سال 1947 تنها بخشی از یونان بوده است.

ما هنوز در شرایطی هستیم که خصومت آشکار می تواند کشنده باشد: تراژدی که در آن غرور جایگزین دیپلماسی می شود. ترکیه با اعلام «وطن آبی» برای گسترش ادعاهای خود بر مدیترانه شرقی، اکنون در حال ایجاد دو پارک دریایی است که یکی از آنها به طور موثر ارتباط بین دو جزیره یونانی در نزدیکی سواحل ترکیه، لیمنوس و ساموتراس (محل اصلی مجسمه پیروزی بالدار، که امروز در موزه لوور پاریس است) را قطع خواهد کرد.

پارک دریایی دیگر جزیره کوچک کاستلوریزو را که از سال 1947 بخشی از یونان است و در کمتر از 2 کیلومتری سواحل ترکیه با جمعیتی کمتر از 600 نفر قرار دارد، احاطه خواهد کرد. بیم آن می رود که ایجاد این پارک های دریایی ممکن است منجر به اقدامات تهاجمی بیشتر در بخش ترکیه شود تا زندگی جزیره یونانی حیاتی مانند کشتی، ماهیگیری و گردشگری را مختل کند.

در ماه سپتامبر، یونان به طور دیپلماتیک قانونی بودن پارک های دریایی ترکیه را رد کرد. اما اگر ترکیه با اجرای ادعای یکجانبه خود در مورد آبهای یونان تلاش کند تنش را تشدید کند، پاسخ آتن می تواند عواقب نظامی داشته باشد.

علیرغم اندازه کوچکش، کاستلوریزو محل برگزاری جشنواره فیلم مستند است که از قضا نامش فراتر از مرزها است. اخیرا یازدهمین رویداد سالانه خود را برگزار کرده است. در این جشنواره 42 فیلم با موضوع «تجربه‌های انسانی که از شکاف روایت‌های مسلط می‌لغزند، با نادیده گرفتن ظرایف ظریف تاریخ» به نمایش درآمد. هدف آن تسهیل گفتگو، تفکر انتقادی و درک معنادار است.

در روابط یونان و ترکیه، هر یک از طرفین «روایتی غالب» دارند که کاملا متضاد با دیگری است. یونان تاکید کرده است که "هر اقدام لازم برای حفاظت از منافع ملی" را انجام خواهد داد، که البته شامل آب های سرزمینی آن نیز می شود.

به نظر می‌رسد که ترکیه با وجود کنوانسیون حقوق دریاها (که ترکیه عضو آن نیست)، ادعای یکجانبه بر این آب‌ها دارد.

همانطور که مانوس کاراگیانیس (استاد یونانی متخصص امنیت بین‌الملل در کینگز کالج لندن) می‌گوید: «دریای اژه برای دولت ترکیه بی‌طرف یا دوستانه نیست، بلکه فضایی برای رویارویی است».

هم در یونانی کلاسیک و هم در یونان مدرن، «سواس» به معنای احترام به چیزی است که به وفاداری و پایبندی فرمان می دهد. یونان، در خواست احترام به حاکمیت قانون و حقایق تاریخ، مخالف خود را در غرور ترکی ملاقات می کند.

چرا یونان در بازسازی اروپا اهمیت دارد؟

در تجربه یونان، آنچه در گفتگوهای دیپلماتیک با ترکیه «از شکاف ها می گذرد» است که به راحتی غرور ترکیه را آشکار می کند: فقدان گفتگو، فقدان درک معنادار و بی تفاوتی عالی نسبت به ظرایف تاریخ.

چرا اروپا یاد می گیرد با ترکیه اردوغان زندگی کند؟

تحریک ترکیه در موضوع دریای اژه (و در واقع کل دریای مدیترانه شرقی) مطمئنا هوای غرور دارد - کنار زدن «کور» از تاریخ سیاسی برای ابراز دیدگاهی بدون نگرانی آشکار برای عواقب آن.