خطر آتش سوزی جنگلی که ما تازه در حال درک آن هستیم

آتش‌سوزی‌های جنگلی به سرعت در شهرها و حومه‌ها گسترش می‌یابند و ما را در معرض دود سمی قرار می‌دهند که اکنون پر از پلاستیک و فلز در حال سوختن است. | هانس گوتکنشت/گروه خبری رسانه/اخبار روزانه لس آنجلس از طریق گتی ایماژ

آتش‌سوزی‌ها عموما وحشی در نظر گرفته می‌شوند - محدود به مناطق وحشی دورافتاده یا حاشیه جنگل‌ها، و در بیشتر موارد، مشکلی برای ایالت‌های خشک و گرم غرب ایالات متحده است. اما طی چند سال گذشته و اکنون در سراسر کشور، این آتش سوزی ها کمتر وحشی شده و به مراتب شهری تر شده اند.

نکات کلیدی

ساخت و سازهای شهری به سرعت در حال گسترش در طبیعت وحشی است و جوامع بیشتری را به آتش سوزی های جنگلی نزدیک می کند.

آتش سوزی در مناطق شهری ما را در معرض سوختن فلزات و سایر موادی قرار می دهد که مواد شیمیایی سمی زیادی را آزاد می کنند.

اثرات طولانی مدت این مواد شیمیایی - از جمله خطر سرطان بیشتر و بیماری های قلبی عروقی یا تنفسی - آتش سوزی های جنگلی را خطرناک تر می کند.

تابستان امسال، آتش سوزی در اسپوکین، واشنگتن، بیش از 800 خانه را در یک محله حومه شهر ویران کرد و در اوایل فصل، سواحل شمال شرقی در دود ناشی از آتش سوزی در انتاریو غرق شد. آتش‌سوزی هاوک در نوادا بیش از 15000 هکتار را در نزدیکی Reno ویران کرد و 47 خانه را قبل از خاموش شدن ویران کرد. آتش‌سوزی‌های لس‌آنجلس در سال گذشته یکی از مخرب‌ترین آتش‌سوزی‌های خاطره اخیر باقی مانده است، با بیش از 37000 هکتار سوخت - بخش اعظم آن محله‌های مسکونی متراکم ساخته شده است - و 205000 نفر را از خانه‌های خود آواره کرد. در بولدر، کلرادو، آتش سوزی مارشال در سال 2021 نزدیک به 1000 خانه را ویران کرد.

این تغییر جغرافیای آتش سوزی ها بر خطرات سلامتی آنها نیز تأثیر می گذارد.

هنگامی که پوشش گیاهی می سوزد، ذرات معلق یا PM 2.5 آزاد می کند و با بیش از 46 میلیون خانه در قاره ایالات متحده - تقریبا یک سوم کل خانه ها - در لبه زمین های وحشی مستعد آتش سوزی، بسیاری از ما در معرض هوای پر از آن دوده قرار می گیریم. این به تنهایی یک خطر بزرگ برای سلامتی است. به گفته سازمان بهداشت جهانی، PM 2.5 با مرگ زودرس، آسیب شدید به سلامت تنفسی و اختلالات شناختی مرتبط است.

به ویژه برای جمعیت های مسن خطرناک است: مطالعه ای که در فوریه منتشر شد نشان داد که قرار گرفتن در معرض دود زمین های وحشی با خطر بیشتر بستری شدن در بیمارستان برای بیماری های مختلف قلبی عروقی در آمریکایی های مسن تر، از جمله ریتم نامنظم قلب و نارسایی قلبی، حتی زمانی که آنها فقط در معرض سطوح متوسط ​​PM 2.5 قرار دارند، مرتبط است.

اما منظر شهری نیز ترکیب دودی را که به طور فزاینده ای بر همه ما آویزان است، تغییر داده است. همانطور که سازه های انسانی و وسایل نقلیه می سوزند، آتش سوزی ها ما را نه تنها در معرض ذرات معلق بلکه در معرض سموم شیمیایی خود شهرنشینی، از پلاستیک گرفته تا اکسیدهای فلزی و سوخت وسایل نقلیه قرار می دهند. طبیعت در حال تغییر این دود، در مناطق آتش سوزی و همچنین در مناطق اطراف آن که به سمت بیرون می رود، ما را در معرض طبقه جدیدی از خطرات بهداشتی قرار می دهد.

در حالی که محققان هنوز در حال یادگیری هستند که این خطرات دقیقا چه چیزی ممکن است به همراه داشته باشند، تحقیقات اولیه خطرات بلندمدتی را نشان می دهد که عمیقا نگران کننده هستند، به ویژه با افزایش سن جمعیت در معرض.

تغییر مرز آتش

در سال 2020، بدترین سال آتش سوزی ثبت شده در کالیفرنیا، 4.2 میلیون هکتار زمین را خورد، که بیشتر آن وحشی بود، و مقادیر عظیمی از PM 2.5 را با شعله ور شدن آتش سوزی ها به هوا پرتاب کرد. اتاق‌های اورژانس که قبلا به دلیل شیوع بیماری همه‌گیر کم‌کار شده بودند، بلافاصله زیر بار نشستند. سیستم مراقبت بهداشتی استانفورد کالیفرنیای شمالی طی هفته‌های پس از آتش‌سوزی شاهد افزایش 12 درصدی پذیرش در بیمارستان و افزایش 43 درصدی در شرایط قلبی عروقی بود. در اورگان در همان سال، 10 درصد از مراجعات به اورژانس به دلیل شرایطی شبیه به آسم بود که در اثر دود ناشی از آتش‌سوزی به شمال ایجاد شد.

متأسفانه، در دنیای گرم شدن دما و شرایط خشک شدن، این داستان بسیار رایج شده است. در سال 2025، در مجموع 5.2 میلیون هکتار زمین در سراسر ایالات متحده سوخت، و امسال این تعداد به 8.5 میلیون افزایش یافته است، حتی قبل از اینکه ما به فصل های خشک زمستانی که بخش هایی از جنوب غربی را گرفتار می کند، برسیم.

با وجود این، ردپای جهانی مسکن انسان همچنان در حال گسترش است و به همراه آن خطر.

برای قرن ها، توسعه انسانی قلمرو آتش سوزی را درنوردیده است. با این حال، در طول سه دهه گذشته، منطقه ای که وحشی را به شهرها و شهرک ها متصل می کند، به نام واسط سرزمین وحشی-شهری (WUI)، به دلیل ساخت و ساز حومه شهر به طور قابل توجهی رشد کرده است. خدمات جنگلی USDA افزایش 46 درصدی را در تعداد خانه‌ها در منطقه پرخطر WUI بین سال‌های 1990 تا 2020 نشان داد. تا سال 2020، یک سوم خانه‌های ایالات متحده در این چشم‌انداز بسیار آسیب‌پذیر ساخته شده بودند. ریاضیات ساده است: با گسترش حومه به مناطق وحشی تر، خانه های بیشتری در معرض زمین های وحشی قرار می گیرند و خطر آتش سوزی بیشتر می شود.

و هنگامی که خانه ها و سایر کالاهای ساخت بشر می سوزند، اشکال مختلف و بالقوه سمی تر دود می تواند تولید شود.

آتش‌سوزی‌های شهرستان لس‌آنجلس در ژانویه 2025، که مناطق بزرگ شهری را در اثر شعله‌های آتش ویران کرد، یک مطالعه موردی ناگوار برای این خطرات بود. آتش‌سوزی‌های Palisades و Eaton در لبه شمالی کوهپایه‌های LA، جایی که مسکن متراکم با زمین‌های وحشی‌تر و آتش‌خیزتر برخورد می‌کند، آغاز شد. در یک تحلیل گذشته‌نگر، موسسه تحقیقات ایمنی آتش‌سوزی آزمایشگاه‌های Underwriters توضیح داد که چگونه ساختار شهری-وحشی شهرستان لس‌آنجلس نه تنها جوامع بیشتری را از نظر فیزیکی در مناطق مستعد آتش سوزی قرار داده است، بلکه از لحاظ تاریخی خود منطقه جغرافیایی را در برابر آتش‌سوزی آسیب‌پذیرتر کرده است.

همانطور که این آتش سوزی ها در سال 2025 به مناطق شهری لس آنجلس سرایت کردند، دود تولید شده توسط آنها خطرناک تر شد، عمدتا به دلیل آنچه در حال سوختن بود: بیش از 16000 ساختمان، وسایل خانگی و وسایل نقلیه الکتریکی. بنابراین، انتشار گازهای گلخانه‌ای بسیار پیچیده‌تر از آتش‌سوزی‌های معمولی فقط در پوشش گیاهی بود.

جکی گودریچ، استاد اپیدمیولوژی در دانشگاه میشیگان گفت: «آنچه که می سوزد اکنون بسیار متفاوت است. بنابراین اکنون خانه‌های مدرن هزاران پلاستیک، فلز و همه لوازم الکترونیکی ما دارند، و وسایل نقلیه الکتریکی دارای این باتری‌ها هستند که دارای مقدار زیادی فلزات کمیاب و سایر مواد سمی هستند که ما حتی درباره آن‌ها نمی‌دانیم.»

در نتیجه، این انتشارات حاوی غلظت بالاتری از ترکیبات آلی فرار (VOCs)، فلزات و مونوکسید کربن است. PFAS که معمولا "مواد شیمیایی برای همیشه" نامیده می شود، همچنین از طریق فوم اطفاء حریق و تجهیزات آتش نشانی آسیب دیده منتشر می شود که به طور سنتی حاوی PFAS برای محافظت از پوست در برابر سوختی است که ممکن است از بین برود. این مواد شیمیایی با اثرات نامطلوب سلامتی، از جمله خطر بالاتر ابتلا به برخی سرطان ها و تضعیف سیستم ایمنی مرتبط هستند. بسیاری از این ترکیبات سرطان زا هستند.

این آتش‌سوزی‌های شهری تأثیر خطرناکی بر کیفیت هوای داخل ساختمان نیز دارند، زیرا مواد شیمیایی و فلزات در سطوح نرم مانند بالش یا منسوجات جذب می‌شوند. مطالعات انجام شده پس از آتش سوزی لس آنجلس نشان داد که سطوح VOC پس از آتش سوزی در داخل خانه های تخلیه شده در طول ماه های پس از آتش سوزی افزایش یافته است. همه اینها نشان می دهد که آمریکایی ها می توانند با خطرات سلامتی ناشی از قرار گرفتن در معرض دود WUI مواجه شوند، حتی زمانی که خانه های آنها نسبتا سالم از آتش خارج می شوند.

این خطرات در طول زمان و در بین جمعیت ها افزایش می یابد

مطالعاتی که نرخ پذیرش در بیمارستان یا بازدید از اتاق اورژانس را بررسی می‌کنند، چشم‌اندازی در مورد اثرات سلامتی کوتاه‌مدت آتش‌سوزی‌های جنگلی ارائه می‌دهند. اما کار گودریچ و پروفسور سلامت عمومی دانشگاه آریزونا، جف بورگس، با استفاده از زیرمجموعه‌ای از جمعیتی که مکررا در معرض آتش‌سوزی قرار می‌گیرند و در برابر آن آسیب‌پذیر هستند، بینش جدیدی در مورد آسیب‌های طولانی‌مدت ارائه می‌کند: افرادی که با آن‌ها مبارزه می‌کنند.

در مطالعه‌ای که سال گذشته منتشر شد، گودریچ و همکارانش نمونه‌های خون نیروهای آتش نشانی را که در مناطق مختلط شهری و وحشی کار می‌کردند، بررسی کردند. آنها دریافتند که قرار گرفتن در معرض دود، بیان ژنتیکی یک سرکوب کننده تومور شناخته شده برای مهار رشد سلول های سرطانی معده را محدود می کند. همچنین بر بیان تنظیمی که به طور مشابه با تکثیر تومور در انواع سرطان و همچنین بیماری‌های تخریب‌کننده عصبی مرتبط است، تأثیر گذاشت.

Burgess مطالعات مشابهی را در 33 ایالت با 9000 آتش نشان شرکت کننده انجام داده است که به محققان اجازه می دهد تغییرات در سطوح microRNA، پروتئین های خون و متیلاسیون DNA (که روشن یا خاموش بودن ژن ها را کنترل می کند) را بررسی کنند. تحقیقات او بر روی گروه کوچکی از نیروهای جدید آتش نشانی متیلاسیون DNA تغییر یافته را در مکان های مختلف ژنوم نشان داد که بسیاری از آنها به طور مشابه با سرطان ها، بیماری های عصبی و بیماری های قلبی عروقی مرتبط هستند.

برگس گفت که هنوز مشخص نیست که آیا این علائم هشدار دهنده بیولوژیکی مستقیما به سرطان منجر می شود یا خیر که عمدتا به دلیل دوره تاخیر طبیعی بین قرار گرفتن در معرض مواد سمی و شروع واقعی بیماری است. اما با بالا رفتن سن شرکت‌کنندگان، او انتظار دارد که شاهد بروز سرطان بیشتر باشد، به‌ویژه زمانی که قرار گرفتن در معرض آتش‌های بزرگ انباشته می‌شود.

البته آتش‌نشان‌ها نسبت به سایرین بیشتر در معرض این سموم قرار دارند. اما اثرات سلامتی آتش‌سوزی‌های زمین‌های وحشی-شهری می‌تواند فراتر از گروه‌هایی باشد که خود انتخاب می‌کنند، به‌ویژه زمانی که افراد بیشتری به مناطق در معرض آتش‌سوزی می‌روند. ساکنان WUI در معرض همان ذرات معلق و دوغاب شیمیایی مانند آتش نشان ها هستند. گودریچ پیشنهاد می‌کند که این می‌تواند منجر به افزایش خطر ابتلا به آسم و مشکلات تنفسی برای کودکان و همچنین حوادث سلامت قلبی عروقی در بزرگسالان شود.

با این حال، بررسی اثرات بیان ژن درازمدت در جمعیت عمومی دشوارتر از آتش نشانانی است که آزمایشگاه او مطالعه می کند. در حالی که آتش‌نشان‌ها اغلب در معرض مواد شیمیایی یکسانی قرار می‌گیرند، اما دریافت درک روشنی از چگونگی تأثیر سموم بر غیرنظامیان عادی که به‌طور پراکنده با آنها مواجه می‌شوند، دشوارتر است.

به گفته محققان UCLA، مواد شیمیایی سمی پس‌زمینه پس از آتش‌سوزی لس‌آنجلس را زیر نظر داشته‌اند. در مقاله‌ای که در ژوئن منتشر شد، آن‌ها سطوح بالایی از کروم 6 را شناسایی کردند، یک نانوذره فلزی سرطان‌زا که می‌تواند به راحتی از غشای سلولی در مناطق پاک‌سازی آتش‌سوزی تا دو ماه پس از آتش‌سوزی واقعی عبور کند. غلظت های غیرعادی این فلزات سنگین نیز تا شش تا نه مایلی در پایین باد از خود مناطق یافت شد.

حتی پس از فاجعه و دوره‌های بازیابی فوری تخریب شهری، خطرات بهداشت عمومی ممکن است ادامه داشته باشد: ترکیبات سمی مانند VOCs می‌توانند آبراه‌ها را آلوده کنند و سیستم‌های تصفیه هوا آسیب دیده می‌توانند محافظت از خانه‌های بازمانده را در برابر حوادث آینده دشوارتر کنند.

از آنجایی که آتش‌سوزی‌های جنگلی کمتر محدود به چاپارال و جنگل‌ها می‌شوند و احتمال وقوع آن در خیابان‌های حومه شهر بیشتر می‌شود، همه ما باید برای رویارویی با مه نارنجی فصل آتش‌سوزی آماده شویم. و همانطور که انجام می دهیم، باید با خطرات جدیدی که ممکن است مدت ها پس از خاموش شدن آتش ادامه داشته باشند، مقابله کنیم.