خطر قحطی جدید سودان جنگ زده با خشکسالی ناشی از ال نینو را تهدید می کند

کردفان شمالی، سودان، 23 اکتبر - در سرتاسر سودان، کشاورزانی که از زمان آغاز جنگ داخلی در سال 2023 برای برداشت محصول خود تلاش کرده‌اند، اکنون با دشمن جدیدی می‌جنگند که می‌تواند کشور را دوباره به قحطی بکشاند: آب و هوا.

ال نینو، الگوی اقلیمی که بخش‌هایی از آفریقا را با سیل تهدید می‌کند، دمای بالاتر و خشکسالی را به سودان می‌آورد، جایی که در طی بیش از سه سال درگیری، قحطی‌هایی عمدتا در مناطق تحت محاصره پدیدار شده است.

به گفته مقامات سازمان ملل و کارشناسان امدادرسان و بیش از دوجین کشاورز که با رویترز مصاحبه کرده اند، شرایط خشکی به محصولات و دام ها در سراسر منطقه جنوبی آسیب می رساند، جایی که کشاورزی دیم بخش عمده ای از مواد غذایی سودان را تولید می کند. یک کشاورز در مقیاس بزرگ انتظار دارد که برداشت خود یک چهارم سال گذشته باشد.

نظارت بر گرسنگی جهانی تحت حمایت سازمان ملل، IPC، در هشداری در 12 اکتبر نوشت: «خطر قحطی در بسیاری از مناطق آسیب دیده از درگیری سودان در حال افزایش است، با تأثیر خشکسالی ناشی از ال نینو که شرایط وخیم را تشدید کرده است».

داده‌های سازمان زمین‌شناسی ایالات متحده (USGS) نشان می‌دهد که میزان بارندگی در ماه ژوئیه تا سپتامبر، اوج فصل بارانی، کمترین میزان در بیش از سه دهه گذشته در سراسر کشور بوده است. در ایالت دارفور شمالی در غرب، این کمترین میزان از سال 1984 بود - در همان سال قحطی سودان و اتیوپی را ویران کرد. در ایالت کردفان شمالی در منطقه مرکزی، کمترین میزان از سال 1990 و در ایالت گدارف در جنوب شرقی کمترین میزان از سال 1991 بوده است.

در ماه ژوئن، IPC اعلام کرد که 5.1 میلیون نفر در سودان با گرسنگی شدید روبرو هستند. IPC در حال حاضر در حال به روز رسانی اعداد است. پیش‌بینی می‌شد که پس از شروع برداشت در ماه‌های نوامبر و دسامبر، سقوط کنند، که با آرامش در جنگ در برخی مناطق کمک کرد. اما اکنون انتظار می رود خشکسالی ناشی از ال نینو آنها را افزایش دهد.

ساموئل کلندون، رئیس برنامه جهانی غذا برای سودان، در ماه اکتبر با اشاره به ارقامی که با اهداکنندگان به اشتراک گذاشته شده اما به طور گسترده منتشر نشده است، به رویترز گفت، برنامه جهانی غذای سازمان ملل پیش‌بینی می‌کند تا پایان سال 2026، 350 هزار نفر دیگر گرسنگی شدید را تجربه کنند، که تا اوت 2027 به 1.2 میلیون نفر افزایش خواهد یافت.

WFP گفت که بدترین مناطق دارفور و کردوفان هستند.

در ایالت کردوفان شمالی، مریم عمر علف‌های هرزی را که بین محصولات زراعی جمع می‌شود، حفر می‌کند که باید نزدیک به برداشت باشند، اما در عوض در خاک خشک و شنی چروکیده می‌شوند. او در مورد مالکیت کوچک خود در نزدیکی شهر ام روبه گفت: «این سال وحشتناک است.

محمد عبدالرحمن، کشاورز با حدود 420 هکتار در منطقه ام روبه، به رویترز گفت که بسیاری از کشاورزان آواره شده به دلیل جنگ در حال بازگشت به زمین های خشکسالی هستند. عبدالرحمن که همچنین یک تاجر کنجد است که به خرده مالکان کمک مالی می کند، تخمین می زند که حدود 40 درصد از زمین های این منطقه برداشتی نداشته باشد.

در بازار دام العبید، پایتخت کردوفان شمالی، دنده‌های گاو از میان پوست‌های غبارآلودشان بیرون زده است.

سراجالدین عبداللاتیف تاجر گفت: "معمولا در این زمان گاوها چاق هستند و همه سود می برند. اما اکنون، با کمبود پاییز امسال، دام ها لاغر شده اند."

برنامه جهانی غذا بر رساندن غذا به 5 میلیون نیازمندتر تمرکز کرده است، اما می گوید که نمی تواند به همه آنها برسد. برای کسانی که می تواند به آنها دسترسی پیدا کند، جیره ها را کاهش داده است تا منابع محدودی را افزایش دهد.

کارل اسکائو، مدیر اجرایی موقت برنامه جهانی غذا، پس از سفر به دارفور در قاهره به رویترز گفت که کاهش کمک و برداشت به طور همزمان "دستورالعملی برای فاجعه" است.

به گفته اسکائو، جیره غذایی در تاویلا، اردوگاه گسترده دارفور با حدود 700,000 نفر که به دلیل جنگ آواره شده اند، به نصف کاهش یافته است، حتی با وجود اینکه امدادگران گفتند که 9000 نفر دیگر بین آغاز سپتامبر تا اواسط اکتبر به آنجا رسیده اند.

سعاد احمد، معلمی که می‌گوید چندین بار در اثر جنگ از خانه‌اش آواره شده است، پس از ترک روستای خود در شرق الفشیر، مرکز ایالت دارفور شمالی، به دنبال غذا به طویله آمد.

او گفت: "هنگامی که در جاده به اینجا می آمدم، بسیاری از مردم گفتند: "اگر آنجا غذا و نوشیدنی پیدا کردید، لطفا به ما بگویید."

آدام روژال، سخنگوی گروه غیردولتی، هماهنگی عمومی آوارگان داخلی و کمپ های پناهندگان در سودان، گفت که گرسنگی به جای جنگ اکنون مردم را از خانه هایشان بیرون می کند. او گفت: «این دیگر فقط درباره گلوله نیست.

ایالت گدارف برای تامین غذای سودان در طول جنگ بسیار مهم بوده است، زیرا از جنگ فرار کرده است. اما از خشکسالی در امان نمانده است.

عماد کبسور که چندین مزرعه بزرگ به وسعت 14700 هکتار را اداره می کند، گفت: «حتی اگر در آینده نیز بارندگی داشته باشیم، من فقط 25 درصد محصول سال گذشته را خواهم داشت.

او گفت: ما هرگز چنین فصلی را نداشتیم.

مانیتور آب و هوا رویترز نشان داد که دما در گدارف بین 7 تا 9 درجه بالاتر از میانگین تاریخی برای 20 اکتبر بوده است.

دولت سودان تهدیدی برای عرضه مواد غذایی را کم اهمیت جلوه داده است. عصمت قریشی وزیر کشاورزی سودان در یک کنفرانس خبری در 8 اکتبر در خارطوم گفت که برداشت امسال کمتر خواهد بود اما "به طور قابل توجهی کمتر از سال گذشته نیست."

عبدالرحمن اسماعیل، رئیس اداره کمک‌های بشردوستانه RSF، در پاسخ به سوالی درباره خشکسالی، به رویترز گفت: «ما تلاش‌هایی را برای هماهنگی و دعوت به واکنش سریع انجام داده‌ایم و معتقدیم اگر منابع و ظرفیت لازم فراهم شود، می‌توانیم کارهای بیشتری انجام دهیم.»

آژانس‌های بشردوستانه بارها نیروهای دولتی و نیروهای رقیب پشتیبانی سریع (RSF) را به مسدود کردن یا ممانعت از کمک‌ها در طول درگیری متهم کرده‌اند که هر دو طرف آن را رد می‌کنند.

IPC در سال‌های 2024 و 2025 در سودان قحطی اعلام کرد، از جمله در الفشیر، جایی که نیروهای دولتی و متحدان آنها و همچنین حدود یک چهارم میلیون نفر قبل از سقوط شهر به مدت یک سال و نیم در محاصره نیروهای RSF بودند.

خشکسالی به این معنی است که برای کشوری با سابقه بحران‌های بشردوستانه، از جمله قحطی سال 1984 که صدها هزار نفر در سراسر منطقه کشته شدند، فرصت کمی وجود دارد.

الکس دی وال، کارشناس قحطی، گفت: "وضعیت امروز از بسیاری جهات به دلیل درگیری بسیار بسیار بدتر است." وی افزود که در دهه 1980 جهان منابع کمکی را بسیج کرد، در حالی که بودجه کمک های بین المللی اکنون کاهش یافته است.

سراج الدین الطاهر، یک کشاورز در ام روبه، گفت که در سال 1984، برداشت محصول شکست خورد، دام ها مردند و مردم مجبور به مهاجرت شدند. او گفت: «اما خدا به ما رحم کرد و دولت آمریکا کمک‌هایی را آورد و در روستای ما توزیع کرد.

امسال، 2026، ما نمی دانیم که چگونه پایان خواهد یافت. رویترز