خلبانان خطوط هوایی خزدار فقط به فکر کسب و کار خود هستند

به نظر می‌رسید که این نتیجه‌ای از سخنرانی عجیب هفته گذشته تامی توبرویل، جمهوری‌خواه آلاباما در مجلس سنا باشد. توبرویل در خلال یک شعار طولانی ضد ترنس در مورد «آشفتگی جنسیتی» شروع به دفاع از هواداران پشمالو کرد، خرده‌فرهنگی متشکل از افرادی که از نقاشی کردن و لباس پوشیدن به عنوان حیوانات انسان‌سازی شده لذت می‌برند. توبرویل ادعا کرد: «بسیاری از خلبانان خطوط هوایی، مهمانداران و کنترلرهای ترافیک هوایی بخشی از جامعه خزدار هستند. «پروردگارا کمکمان کن.

وقتی به این موضوع فکر می کنید وحشتناک است.» برای تقویت نظر خود، او بعدا یک کلیپ صوتی ویروسی از خلبانان خطوط هوایی در فرودگاه ملی رونالد ریگان واشنگتن منتشر کرد که از طریق رادیو به یکدیگر میو می‌کردند و پارس می‌کردند. این ویدیو احتمالا اشاره ای به یک شوخی در فیلم Super Troopers در سال 2001 بود. توبرویل می‌گوید: «وقتی وارد یک پرواز تجاری می‌شوید، ممکن است خلبانی که با هواپیمای شما پرواز می‌کند، شبیه یک حیوان لباس بپوشد.»

(علاقه به هواداران پشمالو لزوما جنسی نیست، و همه پشمالوها لباس حیوانات را نمی پوشند.) جنجال توبرویل در فضای مجازی پخش شد و همه از جیمی کیمل گرفته تا دیلی شو بر پوچ بودن اظهارات او تاکید کردند. اما یک جزئیات تا حد زیادی از پوشش حذف شده بود: حداقل در یک نقطه، Tuberville (نوعی) درست بود. توبی، مربی حرفه‌ای پرواز که در هشت سال گذشته یک مدرسه پرواز را اداره می‌کند، می‌گوید: «قطعا این چیزی است که قبلا در مورد آن صحبت کرده‌ایم، چرا که خزدارهای زیادی در جامعه هوانوردی وجود دارد. او همچنین یکی از اعضای برجسته فا است

ndom که فورسونا (اصطلاح فندوم برای آلتر ایگو با الهام از حیوانات) گرگ است. وولان، که به عنوان خلبان برای یک شرکت هواپیمایی بزرگ آمریکایی کار می کند، موافقت کرد. (به دلیل ننگ مرتبط با جامعه، همه خزهایی که من با آنها صحبت کردم درخواست کردند که به جای نام واقعی آنها با فورسوناهایشان ارجاع داده شوند.) Vulan، که از ضمایر آنها/them استفاده می کند و فورسونای او از روباه است، یک چت گروهی برای خزدارها در هوانوردی راه اندازی می کند - یکی از ده ها نفری که آنها می شناسند.

آنها درباره حضور بیش از حد پشمالوها در صنعت سفرهای هوایی می‌گویند: «این یک چیز بزرگ در طرفداران خزدار است، زیرا این یک چیز عجیب و غریب و خارج از میدان چپ است». با توجه به ماهیت تابو بودن آن، و همچنین کمبود کلی داده‌های پیرامون این فن، اعداد قابل اعتماد زیادی در مورد اشتغال خزدار وجود ندارد. اما به نظر می رسد صنعت هوانوردی به شدت در میان طرفداران نمایندگی شده است. توبی میزبان پانل های هوانوردی در کنوانسیون های خزدار است، و او می گوید که این رویدادها یکی از محبوب ترین رویدادها هستند و رویدادهای اخیر بیش از 400 شرکت کننده را جذب کرده اند.

او می‌گوید که همه فورسوناها نشان داده شده‌اند، اگرچه خلبان‌های خطوط هوایی «مایلند از پرندگان حمایت کنند». یکی از خزدارها که به مدت چهار سال در یک کیوسک فرودگاه کار می‌کرد، می‌گوید که در طول مدت حضورش در آنجا تعدادی کارمند خزدار دیگر را می‌شناخت، از جمله یک حمل‌کننده چمدان که فورسونای او را خالکوبی کرده بود. او به من گفت: "بعضی از مردم بیشتر از دیگران در مورد آن صحبت می کنند، اما طبق تجربه من، اکثر آنها در مورد آن صحبت نمی کنند." وولان می‌گوید که تنها در شرکت هواپیمایی خود، «حداقل 40» خزدار دیگر را می‌شناسند، از خلبان‌ها گرفته تا حمل‌کننده چمدان و کنترل‌کننده‌های ترافیک هوایی.

با این حال، این چیزی نیست که آنها آشکارا در محل کار بحث می کنند. آنها می گویند: «من نیازی به نمایندگی در کار احساس نمی کنم، و کسی را نمی شناسم که چنین احساسی داشته باشد. فکر می‌کنم همه می‌دانند که این چیزی است که ما در خانه از آن لذت می‌بریم، و ما نمی‌خواهیم آن را وارد کار کنیم، همانطور که از هیچ کس دیگری نمی‌خواهیم اگر نمی‌خواهد، زندگی خانگی خود را وارد کار کند.» با این حال، این سوال همچنان باقی است: چرا به نظر می رسد که بین جامعه خزدار و کسانی که در آسمان های دوستانه کار می کنند، این همه تلاقی وجود دارد؟ به طور کلی، «همپوشانی بین پشمالوها و نردهای حمل و نقل وجود دارد

پچ اوفور، سردبیر نشریه هواداران خزدار Dogpatch Press، می‌گوید: «این یک متا فن‌دم پر از نقش‌آفرینی است که به قدری تخیلی است که فراتر از گونه‌ها می‌رود، بنابراین افراد زیادی را با علایق خاص جذب می‌کنید.» برخی از پشمالوهایی که با آنها صحبت کردم، به محبوبیت خلبانان معروف انسان‌نما اشاره کردند، مانند شخصیت اصلی - یک خوک نیمه مرد - در فیلم میازاکی پورکو روسو (ایتالیایی به معنای خوک قرمز) در سال 1992، یا خرس بالو از کارتون دیزنی دهه 1990، TaleSpin، که باعث ایجاد علاقه به هوانوردی شده است.

دیگران به غلبه پشمالوهای عصبی در میان طرفداران اشاره کردند، بسیاری از آنها ممکن است هوانوردی را جزو وسواس های خاص خود بدانند - اگرچه لازم به ذکر است که الزامات پزشکی برای تبدیل شدن به یک خلبان دارای مجوز FAA بسیار سختگیرانه است و تشخیص اختلالات عصبی مانند اوتیسم یا ADHD می تواند موانعی ایجاد کند. همبستگی بین خزدارها و صنعت هوانوردی ممکن است تا حدی ناشی از این واقعیت باشد که هر دو شامل سفرهای سنگین می‌شوند - بسیاری از خزدارها ماه‌ها را به پینگ پنگ در سراسر کشور می‌گذرانند و از بد به دیگری می‌روند - و سطح شدید علاقه.

توبی می گوید: «برای بسیاری از ما در هوانوردی، این فقط یک شغل نیست، یک علاقه است. "این به اندازه بسیاری از مشاغل دیگر نیست، بلکه یک روش زندگی است. و من فکر می کنم ذهنی که جذب هوانوردی می شود، همان آدمی است که جذب هواداران پشمالو می شود." هواداران پشمالو که اغلب به اشتباه درک می شوند، در چند سال گذشته مورد حملات بسیاری از جناح راست قرار گرفته است، عمدتا به عنوان نماینده ای برای جنگ های فرهنگی در مورد افراد LGBTQ.

در سال 2024، مگین کلی، مفسر راست‌گرا، شایعه نادرستی مبنی بر اینکه دانش‌آموزان پشمالو در یک مدرسه راهنمایی در یوتا رفتارهای حیوانی مانند گاز گرفتن و خاراندن دارند، تقویت کرد. تصاویر ویروسی از یک اعتراض مرتبط با این موضوع منجر به تهدید بمب گذاری در مدرسه شد. و در سال 2022، یک قانونگذار جمهوری خواه پس از ترویج یک تئوری توطئه رد شده مبنی بر اینکه مدارس دولتی جعبه های زباله را در کلاس های درس قرار می دهند تا از دانش آموزانی که شروع به شناسایی خزدار کرده بودند، علنا عذرخواهی کند. خلبانان پشمالو مبتلا به «آشفتگی جنسیتی» که امواج رادیویی را با منحرف‌ها به وحشت می‌اندازند، با هیاهوی بی‌نظیر او

با میو کردن، توبرویل، که فورا به درخواست اظهار نظر پاسخ نداد، به نظر می‌رسد تلاش کرده است تا این نوع وحشت اخلاقی را احیا کند - شاید تصادفی نباشد، درست در زمان انتخابات میان‌دوره‌ای. اما عموم مردم که عمدتا به اظهارات او با تمسخر واکنش نشان دادند، به نظر نمی‌رسد آن را بخرند. خلبان‌های پشمالویی که در متن‌های گروهی خود با ایموجی‌های چشم چرخان به اشتراک گذاشته بودند، خود خلبان‌های پشمالو هم نیستند. وولان می‌گوید: «ما در خانه خزدار هستیم، و در محل کار خلبان خطوط هوایی هستیم، و اینها دو چیز جداگانه هستند.

من هرگز از کسی نمی خواهم که زندگی شخصی خود را در محل کار کشف کند، و فکر نمی کنم کسی هم از ما بخواهد که این کار را انجام دهیم. به علاوه، آنها خاطرنشان می کنند، پوشیدن کت و شلوار خزدار خود در کابین خلبان برای آنها غیرممکن است: "مال من دید وحشتناکی دارد."