خلبانان نیروی هوایی ایالات متحده از درایوهای USB مملو از بدافزار برای برنامه ریزی ماموریت های افغانستان استفاده کردند

یک بار دیگر به PWNED خوش آمدید، ستون هفتگی که در آن سازمان‌هایی را که اشتباهات امنیتی جدی مرتکب شده‌اند، نگاه می‌کنیم. به طور معمول، ما در مورد مشاغل یا شاید مدرسه عجیبی صحبت می کنیم که به هم ریخته است، اما امروز در مورد یک خرابی جدی فناوری اطلاعات در قدرتمندترین ارتش جهان می نویسیم. آیا داستانی در مورد کسی دارید که سوراخی در شبکه خود ایجاد کرده است؟ آن را با ما در pwned@sitpub.com به اشتراک بگذارید. ناشناس بودن در صورت درخواست در دسترس است. داستان امروز از جاستین هنکل، مدیر CISO شرکت نظارت و خدمات فناوری اطلاعات SolarWinds است.

هنکل قبلا در بخش امنیت فناوری اطلاعات برای نیروی هوایی کار می کرد و یک روز در اوایل دهه 2000 شاهد روشی بود که امروز پرواز نمی کرد. قبل از رایج شدن درایوهای USB، رایت سی‌دی با داده‌های ماموریت روش عملی بود و آن دیسک‌ها در هر دو سیستم طبقه‌بندی نشده و طبقه‌بندی شده قرار می‌گرفتند. هنکل به ما گفت: «آنها یک سی دی می نوشتند و سپس آن سی دی را می گرفتند و سپس آن را در یک سیستم طبقه بندی شده قرار می دادند و بقیه برنامه ریزی ماموریت را انجام می دادند.

"سپس آن دیسک را می گرفتند و سپس آن را در هواپیما می گذاشتند." در داخل هواپیما، داده‌های روی سی‌دی به خلبان کمک می‌کند تا در مسیریابی قرار بگیرد و حاوی اطلاعاتی درباره تهدیداتی است که ممکن است با آنها مواجه شود. بعدها، زمانی که درایوهای انگشت شست تبدیل به یک چیز شد، خلبانان از آن به جای دیسک استفاده کردند. هنکل درباره خلبان ها گفت: «آنها واقعا به تأثیر کلی سیستم های طبقه بندی شده در مقابل طبقه بندی نشده فکر نمی کردند. با استفاده از یک دستگاه برای هر دو، آنها متوجه نشدند که شما می‌توانید روی یک درایو USB با بدافزار بخوانید و بنویسید.

[آنها] واقعا تصویر کلی تهدید را درک نمی کردند.» به گفته هنکل، پرسنل نیروی هوایی درایوهای فلش خود را به جای اینکه از پیمانکاران رسمی نظامی تهیه کنند، از فروشندگان محلی خریداری می کنند. اگر آنها در افغانستان بودند، آن درایوها به معنای واقعی کلمه از یک فروشگاه در کابل می آمدند. و دقیقا معادل Best Buy نبود. او گفت: «اوردن یک رایانه مستقر در ایالات متحده به کشور دشوارتر از خرید داخلی بود. "بنابراین آنها فقط به بازار محلی در کابل یا هر شهری که در آن بودند می رفتند.

و من این کار را انجام می‌دادم: بیرون می‌رفتم، با فروشندگان محلی ارتباط برقرار می‌کردم. «هی، من به 100 فلش USB نیاز دارم.» متأسفانه، دشمنان ایالات متحده متوجه شدند و به زودی شروع به فروش درایوهای USB آلوده به فروشندگان محلی در خاورمیانه کردند. هنکل می‌دانست که استفاده از کفش‌های ورزشی با سیستم‌های طبقه‌بندی‌شده دستوری برای فاجعه است. فقط این است که هیچ‌کس به او گوش نمی‌دهد. او به ما گفت: «این فقط یک شوک بود.

من یک جوان 22 ساله بودم که در سیستم رتبه بندی کلی بسیار پایین تر بودم و سعی می کردم به سرهنگ ها و سرگردها بگویم که کاری که انجام می دهند تخلف است. در سال 2008، پس از اینکه شخصی یک درایو فلش USB آلوده را به لپ تاپ با دسترسی به فرماندهی مرکزی ایالات متحده متصل کرد، وزارت دفاع ایالات متحده توسط بدافزار آلوده شد. این کرم که Agent.BTZ نام دارد می تواند اطلاعات را از رایانه های آلوده جمع آوری کرده و با سرورهای راه دور ارتباط برقرار کند. گزارشی در سال 2016 از FBI و DHS این بدافزار را به یک یا چند گروه روسی نسبت داد. 14 ماه طول کشید تا پنتاگون آن را از سیستم هایش پاک کند.

این حمله طول کشید تا پنتاگون در سال 2008 عاقلانه عمل کند و استفاده از درایوهای USB را ممنوع کند، در عوض انتقال داده‌ها را مجبور به انجام سیستم‌های امن‌تر کند. در نهایت، در سال 2010، درایوها دوباره تحت شرایط خاصی مجاز شدند. ®