خنده های بی پروا: بیوگرافی ایان کاکرین: نویسنده ای که شایسته یک روز دیگر در آفتاب است

ایان کاکرین صدایی است که در داستان های ایرلندی بسیار نادیده گرفته شده است. شش رمان او که در دهه های 1970 و 1980 منتشر شد، بینشی منحصر به فرد از فقر روستایی و تجربه طبقه کارگر پروتستان در اواسط قرن ایرلند شمالی ارائه می دهد.

کاکرین مدت‌هاست که به تعویق افتاده است و این بیوگرافی جامع و متقاعدکننده توسط فیلیپ تیلور، ویراستار آخرین کلمه (مجموعه داستان‌های کوتاه کاکرین ۲۰۲۲ Turnpike)، مطمئنا طرفداران زیادی برای نویسنده متولد کالی‌بکی خواهد داشت.

خنده بی پروا به دقت مورد بررسی قرار گرفته، جذاب است و شامل شهادت های تکان دهنده از خانواده و همسالان کاکرین است. من به ویژه از بخش مقایسه و مقایسه تجربه کوکرین از تربیت روستایی با تجربه سیموس هینی لذت بردم. جایی که هنی در پاستورال لذت می‌برد، تلاش‌های کاکرین برای به تصویر کشیدن زندگی در یک روستای کوچک روستایی اغلب به سمت گوتیک و گروتسک اشتباه می‌شود و با فلانری اوکانر و ویلیام فاکنر مقایسه می‌شود، که هر دو عمیقا بر کار نویسنده تأثیر گذاشتند.

زندگی‌نامه زندگی کوکرین را از اولین روزهای زندگی‌اش در یک کلبه دو خوابه در شهر مویلارگ تا لندن نشان می‌دهد، جایی که او با موریس لیچ، رمان‌نویس شمالی شمالی و جامعه جذابی از هنرمندان و غیرقانونی‌ها آشنا شد.

در حالی که کوکرین کاریزماتیک و بدون شک با استعداد بود، آسان ترین زندگی را نداشت. او که در سال‌های نوجوانی خود دچار یک اختلال بینایی قابل توجه بود، با مشکلات بینایی مداوم دست و پنجه نرم کرد. بعدا در سال 1987 در جریان حمله به متروی لندن به شدت مجروح شد. این حمله به طور قابل توجهی بر توانایی او در نوشتن تأثیر گذاشت و دو رمان آخر او، یک آجر قرمز کوچک و سوزاندن، منتشر نشده باقی می‌مانند.

کاکرین در سال 2004 درگذشت. تا همین اواخر، بسیاری از آثار او به چاپ نرسیده بودند، اگرچه Turnpike در انتشار مجدد رمان های اولیه، A Streak of Madness و F برای فرگ، کار بی نظیری انجام داده است. زندگی‌نامه تیلور بسیاری از آثار کوکرین را هم گواهی بر تجربه پروتستان طبقه کارگر روستایی می‌سازد که عمدتا در چارچوب ادبیات قرن بیستم ایرلندی مستند نشده است و هم نمونه‌ای خیره‌کننده از نوشته‌های بومی.

آثار کاکرین بر بسیاری از نویسندگان تأثیر گذاشته است، شاید مهم ترین آنها پاتریک مک کیب باشد که پسر قصاب او مدیون شوخ طبعی و زبان شریرانه کاکرین است. امیدوارم این بیوگرافی عالی علاقه جدیدی به نویسنده‌ای برانگیزد که در فهرست نهایی جایزه داستانی گاردین قرار گرفته و در طول زندگی‌اش به طور گسترده خوانده شده و مورد تحسین قرار گرفته و سزاوار یک روز دیگر در آفتاب است.