"خندیدن و گریه کردن": کتاب جدید آموزه های کتاب مقدس را با تأملات شخصی 7 اکتبر ترکیب می کند - بررسی

در کتاب جدید خود، پس از غبار و خاکستر، ویراستار Fathom، Calev Ben-Dor، تأملات خود و نشخوارهای آگاهانه خود را در 7 اکتبر با آموزه هایی در مورد کتاب ایوب ترکیب می کند. بخشی از تفسیر کتاب مقدس، بخشی رویکردهای یهودی به غم، بخشی گزارش ادبی، و بخشی از خاطرات شخصی، نویسنده شرح می دهد که چگونه به دنبال ارائه نقشه راهی برای یافتن معنا در عواقب غیرقابل تصور است: راه هایی برای زندگی پس از خاک و خاکستر. و متن یهودی در معتبر

مؤسسات در اسرائیل است و مقالاتی را در مؤسسه Cardozo منتشر می کند. تحلیلگر سابق امنیت ملی در مؤسسه رویت و تحلیلگر سابق برنامه ریزی سیاست وزارت خارجه، در مدرسه اقتصاد لندن (LSE) و در Yeshivat HaKibbutz HaDati تحصیل کرده است. در زیر گزیده ای از غبار و خاکستر آورده شده است: 7 اکتبر، کتاب شغل، و سفرهایی از غم تا امید، که در آن بن دور می گوید: «نقصی از آن است. خوشبین است، اما امید داشتن به شجاعت زیادی نیاز دارد.» از «پس از خاک و خاکستر» آرامشی آرام همسایه اورشلیم ما را فراگرفته بود.

هود آن روز دوشنبه صبح وقتی به سمت چادر گروگان رفتم. فروشگاه پیتزا در گوشه ای بسته بود و گرافیتی حباب "هرش برای همیشه" را روی در خود نشان می داد. در خود چادر، ده‌ها نفر در یک صفحه بزرگ شاهد انتقال 20 گروگان زنده باقی مانده از کنترل حماس به صلیب سرخ و سپس به اسرائیل بودند، جایی که در صحنه‌های احساسی دوباره به خانواده‌هایشان پیوستند. نام همه آنها - چه زنده و چه مرده - با گچ در کنار خیابان نوشته شده بود. چند روز قبل، مراسم یادبود خانواده ها در پارک هایارکون تل آویو برگزار شد.

این یادبود که توسط کومو (برخیز!)، جنبشی که توسط خانواده‌های قربانیان، گروگان‌ها و بازماندگان پایه‌گذاری شده بود، سازماندهی شد، این یادبود اجرای هنرمندان و شهادت‌های خانواده‌های داغدار را به نمایش گذاشت. یکی از خانواده های گیدی و نوآ چیل بود که در نزدیکی مفلسیم هنگام فرار از نوا کشته شدند. برادرشان از اینکه چگونه این فقدان باعث از هم پاشیدن آنها و بسیاری از خانواده های دیگر شده است صحبت کرد، اما مادرش به سرعت او را اصلاح کرد. او به آرامی گفت: «ما یک حفره فوق‌العاده عمیق در قلب خود داریم، اما ما از هم نپاشیدیم.» با نزدیک شدن به پایان مراسم، بنیانگذار Kumu، Yonatan Shimriz میکروفون را در دست گرفت.

برادر خودش آلون قبل از کشته شدن غم انگیز توسط نیروهای ارتش اسرائیل در غزه به همراه یوتم چایم و سامر تالالکا در دسامبر 2023 گروگان بود. او با تشویق شدید، مستقیما با گروگان ها صحبت کرد. او شروع کرد: «وقتی شما برگردید و جنگ تمام شود، نسل ما لباس نظامی خود را در می‌آورد، غبار خانه‌های سوخته را از بین می‌برد و خرابی‌های نسل‌های گذشته را می‌شوید.

نسل ما که وارث حالتی خون آلود، منزوی، قطبی و دردمند است، آن چیزی خواهد بود که اصلاح خواهد کرد.» کمتر از 48 ساعت بعد، هنگامی که با باران شدید - اولین فصل - از خواب بیدار شدیم، این خبر منتشر شد که توافق آتش بس حاصل شده است. گروگان ها به خانه می آمدند. برای اولین بار در دو سال گذشته، این احساس وجود داشت که تاریکی در حال محو شدن است، می‌توانیم شروع به نفس کشیدن و امیدواری کنیم. عصر روز دوشنبه، با پایان یافتن سوکوت و شروع سیمچات تورات، خانواده من به خیمه گروگان اورشلیم بازگشتند تا در مکانی که غم و اندوه زیادی را دیده بود جشن بگیرند.

خیابان بدون ماشین، به مادر هرش، راشل، فکر کردم، که اخیرا در مورد کلیسا صحبت کرده بود، و بینش آن مبنی بر اینکه زمان و فصلی برای هر چیزی وجود دارد. او گفت: «اما اکنون از ما خواسته می‌شود که تمام آن فصل‌ها را در همان ثانیه هضم کنیم. می‌گوید زمانی برای گریه کردن و زمانی برای خندیدن است و ما باید هر دو را همین الان انجام دهیم... زمانی برای اشک ریختن و زمانی برای بهبودی، و ما باید هر دو را همین حالا انجام دهیم... زمانی برای هق هق کردن [و اینجا او برای گریه عمیق مکث کرد] و زمانی برای رقصیدن مرد. یهودا آمیچای How Ecclesiastes نوشت

اشتباه بود یک مرد در زندگی خود برای همه چیز وقت ندارد. "یک مرد نیاز دارد که در همان لحظه عاشق باشد و متنفر باشد، / بخندد و با همان چشم ها گریه کند ... متنفر باشد و ببخشد و به یاد آورد و فراموش کند ... برای خوردن و هضم / آنچه تاریخ / سال ها و سال ها طول می کشد انجام شود." وقتی فرزندانم را روی شانه‌هایم می‌گذاشتم تا با تورات برقصند، سعی کردم احتیاط آیریس را در این مورد ادغام کنم که «هر لحظه کسانی را که نتوانستند دوباره در آغوش بگیرند به یاد بیاورم.

آنهایی که گرسنگی کشیدند و برنگشتند، آنهایی که خواستند و نگرفتند، خنده های بچه گیسوانشان.» ساکس خوش‌بینی را با امید مقایسه کرد، خاخام جاناتان ساکس در کتاب خود برای شفای جهان شکسته، خوش‌بینی را با امید مقایسه کرد. برای ساکس، خوش بینی اعتقاد به این بود که جهان در حال تغییر به سمت بهتر شدن است، در حالی که امید این باور بود که ما می توانیم جهان را بهبود دهیم.

«خوش‌بین بودن نیازی به شجاعت ندارد، اما امید داشتن به شجاعت زیادی نیاز دارد.» همانطور که ما آهنگ "مردم ابدی از راه طولانی نمی ترسد" را می خواندیم، من اینطور فکر کردم که چگونه برخی از خانواده ها شاد بودند در حالی که برخی دیگر سالگرد قتل عزیزانشان را جشن می گرفتند. من سعی کردم تصور کنم که چگونه می‌توانیم این احساسات را در کنار هم نگه داریم - شادی، غم، آسیب، و تسکین، چگونه شجاعانه امید را در این دنیای هنوز رستگاری‌نشده انتخاب کنیم، جایی که حتی شادی ما نیز کمرنگ است. من هرگز تصور نمی کردم که بتوانم با همان چشم ها بخندم و گریه کنم، همانطور که آمیچای پیشنهاد کرد.

اما آن شب، در خیابان‌های اورشلیم، به طور طبیعی اتفاق افتاد. جزئیات بیشتر درباره نویسنده در www.calevbendor.com کالف بن‌درور با سارا تاتل سینگر در مراسم رونمایی از کتابش در ۷ اکتبر در مرکز بگین گفتگو خواهد کرد. پذیرش عمومی بلیت‌ها از مرکز شروع در دسترس هستند.■پس از گرد و غبار و خاکستر: 7 اکتبر، کتاب شغل، و سفرها از غم تا امید توسط Calev Ben-DorFathom Journal Press255 صفحه. 22 دلار