خواننده آنا فون هاوسولف: «یک حزب راست می خواست آرای کاتولیک ها را به دست آورد. آنها از من به عنوان ابزار استفاده کردند
از زمان انتشار آلبوم Iconoclasts در سال گذشته، زندگی برای این نوازنده سوئدی کاملا مضطرب بوده است.
صدای بیرون از درهای کلیسا بلندتر و عصبانی تر می شد و آنا فون هاوسولف نمی دانست که بعدا چه اتفاقی می افتد.
من اصلا احساس امنیت نمیکردم. ترسناک بود، و اولین باری است که با این نوع خشونت از درون اعتراض به کارم مواجه میشوم. این بسیار زیاد بود.»
دسامبر سال 2021 بود، و موسیقیدان سوئدی که موسیقیاش مسیری بین انیا و دارک متال را طی میکند، به نانت، در شمال غربی فرانسه آمده بود تا در کلیسای نوتردام دو بون پورت قرن نوزدهمی اجرا کند، جایی که او روی ارگ نئوکلاسیک پیپ مینواخت.
اما کاتولیکهای تندرو متوجه شده بودند که کلیسا در آستانه استقبال از هنرمندی قرار دارد که گروه Quietus آثارش را «پست راک، پروگ، دووم متال، کلاسیک مدرن و موسیقی کلیسایی بالا همگی در یک اتحاد ناآرام» توصیف کرده بود.
معترضان با محکوم کردن او به عنوان "کاهن اعظم هنر شیطانی"، بیرون ساختمان را مسدود کردند و از ورود کنسرتکنندگان جلوگیری کردند. در داخل، فون هاوسولف تنها نشسته بود، به اندام خیره شد و در نهایت به این نتیجه رسید که چاره ای جز لغو ندارد.
او در مورد این تور میگوید: "من از برکت اسقف برخوردار شدم. این یک کار ابزاری بود."
"این در مورد موسیقی پیپ ارگ و معنویت در موسیقی و احترام به آن فضای مقدس، کار کردن در ژانرها و فرهنگ ها بود. ناگهان من به این نوع شمایل شکن تبدیل شدم و واقعا قصد من این نبود."
فون هاوسولف در حال یادآوری این حادثه در میان برنامههای شلوغی است که طی چند هفته در سه قاره اجرا میکند و هفته آینده اولین اجرای او در دوبلین در سالن کنسرت ملی خواهد بود.
Anna von Hausswolff at All Together Now 2026: نه تنها درخشان، بلکه واقعا غافلگیرکننده
از زمان انتشار آلبوم Iconoclasts در سال گذشته، زندگی برای فون هاوسولف مملو از روح بوده است، پروژه ای که، در میان چیزهای دیگر، مراقبه ای در مورد آسیبی است که او به هنگام تبدیل شدن به شخص غیر ارادی برای کاتولیک های رادیکال در فرانسه تجربه کرد.
حادثه نانت اثر عمیقی بر او گذاشت و بهطور قابلتوجهی بر آلبوم Iconoclasts، ششمین آلبوم او، که تحسینبرانگیزترین رکورد دوران حرفهای او شد، تأثیر گذاشت. (در میان دیگر افتخارات، جایزه گرمی سوئدی را به دست آورد.)
در 12 آهنگ آن، او ایده یک شمایلباز بودن را پذیرفته و از آن استقبال میکند - کسی که آماده است با سرسختترین منتقدان خود روبرو شود. این برچسبی نبود که او به دنبال آن بود، اما اکنون مالکیت آن را به دست گرفته است.
Iconoclasts گوش دادن به زیبایی وحشتناکی است که ارگ آخرالزمانی فون هاوسولف، آوازهای بنشی مانند و فضای هوی متال حداکثری را در هم می آمیزد: این موسیقی است که به همان اندازه در سرزمین میانه تالکین و در یک گودال موش که همه چیز در شرف شروع است احساس می کند.
اما با وجود تمام خصوصیات غیرمعمولی که دارد، با درد بسیار انسانی موج می زند. به عنوان مثال، در آهنگ The Iconoclast، فون هاوسولف به وضعیت ذهنی خود پس از جنجال در فرانسه بازمی گردد و درخواست می کند که فضایی برای خودش داشته باشد. او زوزه می کشد: "به من کمی فضای سر بده، یک آینه به من بده." "من باید برای مدتی به خودم تکیه کنم."
او با نگاهی به آن مناقشه، میگوید که بهعنوان زنی که زیباییشناسی هوی متال را به موسیقی کلیسایی باروک میآورد، هدف بسیار آسانی برای افرادی بود که سعی میکردند اکثریت اخلاقی را به دست آورند.
استیوی واندر در دوبلین: قیمت بلیت بسیار بالا برای چند ساعت با یک نابغه موسیقی ارزشش را دارد
او میگوید: «یک انتخابات در فرانسه برگزار شد، و یک حزب راستگرا بود که میخواست از کاتولیکهای سراسر فرانسه رای بگیرد. آنها میخواستند سنتیترین دیدگاه را پیدا کنند - و از من به عنوان ابزار استفاده کردند».
"و بنابراین من مانند یک آجر کوچک در نمایش آنها شدم، جایی که آنها مردم را تشویق می کردند که بیایند و علیه این کنسرت من تظاهرات کنند. این روش آنها برای یافتن جامعه در درون انتگرالیست ها" - که معتقدند قانون کاتولیک باید دارای جایگاه قانونی باشد - "و جامعه افراطی کاتولیک بود.
البته شما کاتولیکهای سنتی دارید؛ شاید همه آنها افراطی نباشند - اما شاید موسیقی معاصر یا نه کاملا مذهبی در کلیسا را تأیید کنند.» این اولین برخورد فون هاوسولف با بدنامی نبود. در سال 2013، او با تی شرتی با نام گروه نروژی بلک متال Burzum که بنیانگذار راست افراطی آن، وارگ ویکرنس، در سال 1994 به اتهام چاقو کشی مرگبار یک موسیقیدان رقیب محکوم شد - و بعدا در فرانسه به دلیل تحریک نفرت نژادی محکوم شد، عکسی گرفت.
من در طول زندگی حرفهایام جنجالهای زیادی داشتهام. اولین مورد این بود که من کمی احمق بودم، [پوشید] تیشرت Burzum برای عکس گرفتن برای مصاحبه.
من به این فکر نمی کردم که چگونه می توان آن را تفسیر کرد. من به این فکر نمی کردم که مردم چگونه فکر می کنند که می توانم به طور بالقوه طرفدار نظرات او باشم. این به ذهن من خطور نکرد و خیلی ساده به نظر می رسد، اما وقتی این اتفاق افتاد واقعا خیلی ساده لوح بودم. او میگوید که این یک درس ارائه شد و چقدر مهم است.
«سایمون آمستل برای من در Never Mind the Buzzcocks وحشتناک بود. او بدجنس بود
فون هاوسولف تصدیق می کند که پوشیدن کالای برزوم یک اشتباه بوده است. با این حال، در مورد آنچه در فرانسه رخ داد، او حق داشت. او مفتخر است که از اعتقاداتش دفاع کرده و به تور خود ادامه داده است.
این من را تشویق کرد که به کاری که انجام میدهم پایبند باشم، به کاری که انجام میدهم افتخار کنم و اجازه ندهم دیدگاههای افراطی بین من و کارم بیفتد - و اگر به کاری که انجام میدهم قویا اعتقاد داشته باشم، روی موضع خود بایستم.» ترکیبی از ساکسیفون، ارگ، گیتار و آوازهای کیت بوش، موسیقی فون هاوسولف، تلاقی مدرن و باستان، آرامش و وحشت، تاریکی و خارق العاده است. او را با نوگوتهایی مانند Dead Can Dance مقایسه میکنند، در حالی که در Iconoclasts با جهنمگران قدیمی و جدید در قالب ایگی پاپ و اتل کین همکاری میکند.
اما در میان این همه انفجار زیبا، ترانه سرایی او از حساسیت قابل توجهی برخوردار است. در مورد زنان جوان سالخورده، دوئت ارکستری دلهرهآور او با کاین، او فشارهایی را که با افزایش سن بر زنان وارد میشود، منعکس میکند و مشاهده میکند: «ما ساعت به ساعت پیرتر میشویم و هر سال ترس بیشتری داریم.»
فون هاوسولف که اخیرا 40 ساله شده است، میگوید: «میتواند سخت باشد. اگر مرد باشید، هرگز نخواهید فهمید که زن بودن چیست.
"این یک سن حساس است. شما باید تصمیمات مهم زیادی در مورد اینکه چه کسی هستید، کجا می خواهید باشید، اگر می خواهید خانواده داشته باشید، اگر نمی خواهید خانواده داشته باشید، بگیرید. شما به چنین لبه یک صخره رسیده اید."
این مسائل در سراسر جامعه، به ویژه در هنر و سرگرمی رخ می دهد.
مسابقه موسیقی: روزالیا خواننده اسپانیایی کدام نوع غذای ژاپنی را می پسندد؟
او میگوید: «همه میخواهند سعی کنند جوانتر از آنچه واقعا هستند به نظر برسند. و من فکر میکنم زنان میترسند خود را بهعنوان خود طبیعیشان، بهعنوان خود طبیعی و زیبای بزرگترشان نشان دهند. آگهیهای بازرگانی و جامعه به آنها گفتهاند که در سن ۴۵ سالگی این کار را نمیکنند.»
فون هاوسولف در گوتنبرگ بزرگ شد، جایی که پدرش به عنوان یک هنرمند آوانگارد شهرت داشت. او از تماشای اجرای قطعه ای که در آن او خود را در وان حبس کرد و ظاهرا آن را آتش زد، خاطره ای روشن از دوران کودکی دارد.
او اکنون در کپنهاگ زندگی می کند، جایی که تقریبا یک دهه پیش کار روی Iconoclasts را آغاز کرد. در طول این مدت، او شاهد بوده است که جهان از همه جهات به هم ریخته است.
"اولین چیزی که اتفاق افتاد این بود که ترامپ به عنوان رئیس جمهور انتخاب شد. بنابراین کمی شوکه کننده بود. و سپس جنبش های فعال زیادی همراه با آن اتفاق افتاد. زندگی سیاهان مهم است و کل جنبش محیط زیست گرتا [تونبرگ] آمد. و سپس، البته، همه گیری... و همه چیز را تعطیل کرد. همه این جنبش های بزرگ در یک همه گیری خاموش شدند."
او آهی می کشد، گویی موقتا غرق همه اینها شده است: خاطرات نانت، جهان و تمام نزاع های آن، جت لگ او.
"در طول سالهایی که این آلبوم را نوشتم، این یک ترن هوایی از احساسات و اتفاقات سیاسی بود. قطعا بر نتیجه تأثیر گذاشته است. چیزهای زیادی وجود دارد که در حال فروپاشی هستند و بخش مهمی از جامعه دموکراتیک هستند. زمان گیجکننده و ترسناکی است که باید شاهد آن باشیم و ببینیم که چگونه بسیاری از چیزهای زیبا در حال فرو ریختن هستند."
من نتوانستم تور ایمان جورج مایکل را ببینم. آیا یک فیلم کنسرت جدید می تواند جبران کند؟
اما فون هاوسولف هنوز امیدوار است – و اگرچه ممکن است خنده دار به نظر برسد، او معتقد است که موسیقی و اجتماع می توانند به شفای معنوی کمک کنند.
پس از یک دهه تماشای فروپاشی جهان، نوازنده میخواهد به مخاطبانش چیزی بدهد که به آن بچسبند.
او میگوید: «من میخواستم آلبوم به نوعی تشویق شود، در مورد قیام علیه تایتانها به نوعی، در درون و بیرون. "نوشتن این آلبوم راهی شفابخش و شفابخش برای یافتن قدرت و شجاعت به جای بی حسی و ناامیدی بود."
آنا فون هاوسولف چهارشنبه 11 نوامبر در سالن کنسرت ملی دوبلین است.
متن اصلی (انگلیسی)
Singer Anna von Hausswolff: ‘A right-wing party wanted to gain Catholic votes. They used me as a tool’
Life has been helter-skelter for the Swedish musician ever since the release of her album Iconoclasts last year