خواهر جون کارپنتر، پیرترین تکان دهنده، درگذشت

اکنون تنها دو عضو تمرین کننده از آخرین جامعه فعال Shaker در ایالات متحده وجود دارد. خواهر جون 88 سالش بود.

خواهر جون کارپنتر در سال 2014. او گفت: "من آخرین و کمترین جامعه هستم، و من از این موقعیت بسیار خوشحالم." اعتبار... شان آلونزو هریس

خواهر جون کارپنتر، یک کتابدار مهربان و یکی از سه عضو تمرین کننده آخرین گروه فعال شاکر در آمریکا، یک جامعه مسیحی متشکل از صلح طلبان مجرد، در 3 نوامبر درگذشت. او 88 سال داشت.

درگذشت او توسط جامعه او در یک پست رسانه اجتماعی اعلام شد که گفته بود او با مشکلات سلامتی و حرکتی دست و پنجه نرم می کرد، اما جزئیات بیشتری ارائه نکرد.

در دهکده Sabbathday Lake Shaker در نیو گلاستر، مین، 18 ساختمان آجری و تخته‌ای دوست‌داشتنی وجود دارد که در کنار جاده با حصاری سفید رنگ، روی یک دریاچه و 1800 هکتار زمین کشاورزی، جنگل و تالاب قرار گرفته‌اند. اما لژیون‌های شاکرز در این محل زندگی نمی‌کنند.

در این مرحله، تنها دو نفر وجود دارند: برادر آرنولد هاد، 70 ساله، و خواهر آوریل باکستر، که سال گذشته به این گروه پیوستند و حدود 60 سال دارند.

گزارش‌های مربوط به انقراض این گروه منبع دائمی آزار آنها است. تیتر پرکاربرد روزنامه، "آخرین تکان دهنده این یا آن"، به ویژه رنده است.

اکثر پرسش‌های رسانه‌های خبری به دلیل تمایل خبرنگاران به تمرکز بر جمعیت رو به کاهش، مودبانه رد می‌شوند. در یک نمونه، پوشش رسانه ای ممکن است وضعیت را تشدید کند. در سال 2006، پس از اینکه روزنامه بوستون گلوب داستانی را در مورد جامعه با عنوان "آخرین مرد ایستاده" منتشر کرد، یکی از اعضای آن، برادر وین اسمیت، عاشق این گزارشگر شد و آنجا را ترک کرد.

با این حال عموم مردم استقبال می کنند. هیچ کس نمی داند چه کسی ممکن است یک تبدیل کننده آینده نگر باشد.

ایدئولوژی شاکر صلح‌طلبی، تجرد و زندگی جمعی - و خدای دوست‌داشتنی که هر دو جنس را در بر می‌گیرد، یا روح مادر-پدری را که نامیده می‌شود - این روزها به بسیاری از افراد اشاره می‌کند. تازه کارها غیر معمول نیستند. همانطور که استیسی چیس، خبرنگار بوستون گلوب، در داستان خود خاطرنشان کرد، روستا می تواند سالانه 70 درخواست دریافت کند. اما متقاضیان زیادی نمی توانند متعهد شوند.

شاید به همین دلیل است که دریاچه Sabbathday جامعه‌ای قوی از شاکر-همسایگان و دوستان دارد: کارگران و داوطلبان حقوق بگیری که موزه را نگهداری می‌کنند، در کار مزرعه کمک می‌کنند - حدود 200 گوسفند و چند گاو وجود دارد - به باغ گیاهان و برداشت آن تمایل دارند، کارگاه‌هایی ارائه می‌دهند و بر فروش گیاهان بسته‌بندی شده، اثاثیه و سایر قوطی‌های بسته‌بندی شده، چای، فروشگاه آنلاین، میوه‌ها و قوطی‌های بسته‌بندی شده، چای، فروشگاه آنلاین. خدمات یکشنبه در خانه جلسات برای همه آزاد است، نه فقط اعضا.

کمی تاریخ: شاکرها پس از فرار از انگلستان در سال 1774 در آمریکای شمالی فرود آمدند، جایی که به دلیل عقاید جدایی‌طلبانه‌شان - به‌ویژه مخالفت‌شان با سلسله مراتب کلیسای آنگلیکن - و مفهوم خدای دوجنسیتی مورد آزار و اذیت قرار گرفته بودند. آنها به دلیل حرکات وجدانی که در عبادت خود انجام می دادند به عنوان کویکرهای لرزان شهرت پیدا کردند. توهین بود اما اسمش ماندگار شد. آن رقص‌های چرخشی دهه‌ها پیش از بین رفتند، اگرچه شیکرها هنوز در جلسه یکشنبه، همانطور که سرودهای مختلف نیاز دارند، کمی کف می‌زنند و پا می‌زنند.

انجمن Sabbathday Lake که در سال 1783 تأسیس شد، یکی از 11 سفارش شاکر در ایالات متحده بود که تعداد آنها به زودی به 15 رسید و حدود 5000 عضو بین آنها پخش شد. در اواسط قرن نوزدهم، خانواده Sabbathday Lake، مانند سایر جوامع شاکر، نامی روحانی برای خود انتخاب کردند، سرزمین انتخاب شده. در آن زمان، همانطور که ژانین لوبر در «ایمان برگزیده، سرزمین برگزیده: داستان ناگفته لرزاننده‌های قرن بیست و یکم آمریکا» (2009) نوشت، این جامعه کوچک‌ترین و فقیرترین جوامع بود. با این حال از همه آنها پیشی گرفت.

وقتی خانم کارپنتر برای اولین بار در تابستان 1988 از روستا دیدن کرد، او 49 سال داشت. یکی از دوستان او را به وقف کتابخانه جدیدش برد. در کالج، او به داستان های افرادی که دارای مسلک مذهبی بودند کشیده شده بود و احساس می کرد که او نیز می خواهد زندگی خود را به خدا بسپارد. وقتی فهمید که جامعه برای فهرست نویسی بایگانی خود برای کتابخانه جدید به کمک نیاز دارد، داوطلب کمک شد و آنقدر احساس کرد که در خانه است که درخواست عضویت در نظر گرفته شود.

پس از اینکه دیوید ریچاردز، سرپرست سابثدی لیک، با او مصاحبه کرد، اظهار داشت: «اگر بخواهد زمین را به ارث ببرد، او همه چیز را خواهد گرفت!»

خواهر جون ممکن است خجالتی بوده باشد، اما شوخ طبعی آرام و طنزی داشت و همانطور که در اعلام مرگش ذکر شد، دانش گسترده ای از خانواده سلطنتی بریتانیا داشت. او علاوه بر کار به عنوان کتابدار، از باغ ها مراقبت می کرد و در آشپزخانه کمک می کرد.

جر دی واترز، استاد بازنشسته عکاسی در دانشگاه مین در آگوستا، از سال 1986، هشت سال را در دریاچه سابثدی گذراند و خانواده را مستندسازی کرد. او کار خواهر جون را در کتابخانه بازسازی شده - که زمانی مدرسه دهکده بود - به یاد آورد که مجموعه گسترده ای از نسخه های خطی، عکس ها، مجلات و سایر مطالب مکتوب آن را فهرست بندی می کرد که گنجینه ای برای محققان است.

آقای دی واترز گفت: «او به طور طبیعی خجالتی بود، اما وقتی به دوربین نگاه کرد، لبخند فوق‌العاده‌ای داشت. "به هیچ وجه یک فرد برون گرا نیست، اما او یک ضرب و شتم را از دست نداد. فکر می کنم ضرب المثل قدیمی یکی از افراد ساکت است."

همانطور که خواهر جون به خانم لوبر گفت: "من در حال حاضر آخرین و کمترین جامعه هستم و از این موقعیت بسیار خوشحالم. اگر در موقعیتی قرار بگیرم که رئیس چیزی باشم، مانند زمانی که مدیر فهرستنویسی در کتابخانه ای که قبلا در آن کار می کردم، احساس ناراحتی و ناامنی می کنم. اما می توانم با کوچک بودن و فروتنی کنار بیایم. این به ما کمک می کند."

شیکرها به خاطر ایمان، اثاثیه‌شان و سرودهای گسترده‌شان شناخته می‌شوند: «هدایای ساده» که اغلب با سطر آغازینش به آن اشاره می‌شود، «ساده بودن هدیه است»، یکی از معروف‌ترین سرودهای شاکر است. خواهر جون گفت که بیشتر به یکی دیگر مربوط است:

جون کارپنتر در 15 ژوئن 1938 در بوستون، تنها فرزند فلورانس (بلانچارد) کارپنتر و سیدنی کارپنتر، یک وکیل خصوصی که در مجلس قانونگذاری ایالتی خدمت کرد، به دنیا آمد.

او در بروکلین، در یک خانواده مذهبی بزرگ شد. آنها اعضای منظم کلیسای فدرال بودند که تعدادی از فرقه های پروتستان از جمله باپتیست آمریکایی و جماعت گرا را ترکیب می کند.

یک روز، در سفری به بوستون، او به یاد آورد که در حال مشاهده جمعیت، بیداری معنوی داشته است. او به خانم لاوبر گفت: «می‌توانستم ببینم که خدا در درون هر یک از آنها وجود دارد. "من همیشه این را به خاطر داشته ام - که خدا باید به نحوی در درون هر کسی باشد، چه آنها متوجه شوند یا نه."

او گفت که این احساس محو شد، اما بینش محو شد: "شما نمی توانید برای همیشه در قله کوه بمانید. همانطور که شاکرها می گویند، "باید به دره بیایید"، این جایی است که بیشتر زندگی در آنجاست."

پس از تحصیل در رشته علوم کتابداری در کالج سیمونز (دانشگاه سیمونز کنونی) در بوستون، در سال 1964 مدرک کارشناسی ارشد گرفت و سپس به عنوان کتابدار در کتابخانه عمومی بروکلین مشغول به کار شد.

پدرش در 15 سالگی فوت کرده بود و تا زمان مرگ مادرش در سال 1985 با مادرش زندگی می کرد.

شاکرها بدون نشانگرهای فردی دفن می شوند، هرچند که اعضای همکار مرگ و میر را در مجلاتی که از زندگی روزمره خود نگهداری می کنند، یادداشت می کنند. گورستان در دریاچه سابتی فقط یک سنگ قبر دارد. به سادگی می‌خواند: «شیکرز».

خواهر جون، با تواضع معمولی، درخواست مراسم تشییع جنازه یا ساعات ملاقات نکرد.

پنه لوپه گرین خبرنگار تایمز روی میز مرگ است.