خواهش می کنم، آقای رئیس جمهور، از صحبت در مورد زمین گلف دست نکشید

ساکت! باید بشنوم! سال انتخابات است، من یک رای دهنده هستم و باید پاسخ رئیس جمهور را به فوری ترین سؤالاتی که امروز آمریکا با آن مواجه است بدانم: صندلی های باغ رز چقدر روکش شده اند؟ آیا سکوی هلیکوپتر در کاخ سفید خوب است؟ اوضاع با سالن رقص چگونه پیش می رود؟ و آیا زمین گلف به زودی آماده می شود؟ نه، در مورد مقرون به صرفه بودن سوال نپرسید. این یک کلمه ساختگی است. من نمی توانم به قیمت تخم مرغ اهمیت بدهم! من چه مرغی هستم؟

نگرانی های من اساسی تر است. می خواهم بشنوم: هلیپاد چطور است؟ و آیا آن زمین گلف در پارک پوتوماک شرقی با بالاترین استانداردهای گلف در حال توسعه است و آن جزیره زباله را به جزیره زیبایی و موفقیت تبدیل می کند؟

دیشب دیر بیدار بودم به صورت حساب هایم نگاه کردم. بسیار بالا - اما این فقط به این معنی است که اقتصاد در حال شکوفایی است. با این حال، استراحت سخت بود. از راهرو رفتم و به بچه های خوابیده ام نگاه کردم. چه مدت می‌توانیم امیدوار باشیم که زنده بمانیم، زیرا می‌دانیم که در همین لحظه، در واشنگتن دی سی، یک قاضی از تبدیل شدن پارک شرقی پوتوماک به یکی از زمین‌های گلف بزرگ جهان جلوگیری می‌کند، در عوض فقط اجازه می‌دهد آنجا دراز بکشد، پیر، خسته، کتک خورده و بی‌فایده؟

بچه های من می گویند: "پدر، پدر! ما کی می توانیم همبرگر را بخریم؟" و من می گویم، "چطور می توانید در مورد همبرگر صحبت کنید، وقتی می دانید که جزیره زباله هنوز باید در بالاترین سطوح و استانداردهای گلف توسعه یابد؟" و آنها می گویند: "آیا حتی گلف بازی می کنی؟" و من می گویم: «سکوت!» آنها اولویت های خود را مشخص نمی کنند. اما خوشحالم که رئیس جمهوری داریم.

روز پیش پمپ بنزین بودم. من از رفتن به پمپ بنزین متنفرم، زیرا تعداد آن‌ها بسیار زیاد است، که می‌دانم حواس‌پرتی عمدی از مشکلات واقعی آمریکایی‌ها است: درختان خطرناک و خطرناک در لینک‌های گلف شرقی پوتوماک. هیچ کس از دست آن درختان در امان نیست.

بعد از آن، در یک رستوران ایستادم و مقداری سالاد خوردم. فورا احساس کردم شکمم بد می شود. خانواده من گفتند: «این کاهوی آلوده بود. گفتم: «نه، این به خاطر شرمساری است که مربوط به زمین گلف است.»

من نیازی به یک سازمان غذا و داروی کاملا پرسنل برای نظارت بر بیماری های منتقله از کاهو ندارم! من باید بدانم که ما در سرپیچی از کنگره، کمک خود به اوکراین را متوقف می کنیم. من باید بدانم که آیا ولادیمیر پوتین وقتی رئیس جمهور ما با او صحبت می کرد خوشحال به نظر می رسید یا خیر. من واقعا امیدوارم که رئیس جمهور ما او را تحت تأثیر قرار داده باشد. پوتین مرد بزرگ و مهمی است. شاید روزی آمریکا نیز یک قدرت جهانی شود. اگر بتوانیم این زمین گلف را به شکل مناسبی دربیاوریم، می‌توانیم بر روی آن شتاب ایجاد کنیم.

جرات ندارید بگویید که این موضوع مربوط به میز آشپزخانه نیست. شما میز آشپزخانه من را ندیده اید، که ماکتی از برنامه های رئیس جمهور برای یک طاق واقعا زیبا در شش ماه گذشته روی آن نشسته و گرد و غبار جمع کرده است. آن طاق تمام رویاهای من را در خود جای داده است. "چرا آن را خریدی نه غذا؟" بچه های من می پرسند آنها نمی دانند در مورد چه چیزی صحبت می کنند.

سعی نکنید با صحبت در مورد هزینه های زندگی من را جذب کنید. بی ربط! من می خواهم بدانم: آیا رئیس جمهور یک هواپیمای خوب دارد؟ آیا روی تمام ساختمان های پایتخت حروف درست است؟ حروف خوب و زیبا، مانند T، R، U، M و P—بد نیست، حروف فرعی مانند K، E، N، N، E، D، Y؟ اینها دغدغه من است، همانطور که دغدغه کل رای دهندگان است.

برای سال‌ها، نمی‌توانم سرم را بالا بگیرم، چون می‌دانستم که بزرگترین مجموعه نظامی اسلش سالن رقص را نداریم. به نظر شما چه حسی دارد؟ هر شب پرت می‌کنم و می‌چرخم و از خودم می‌پرسم: آیا نیومکزیکو نام مشم‌کننده و نفرت‌انگیز خود را حفظ خواهد کرد؟ یا آن را به چیز خوبی تغییر می دهد، مانند آمریکای جدید؟ آیا آنها هرگز موفق خواهند شد آن درختان وحشتناک را در پارک شرقی پوتوماک قطع کنند تا ما در نهایت احساس امنیت کنیم؟ عجله کن آقای رئیس! لطفا، عجله کنید! نمی دانم تا کی می توانم به این شکل زندگی کنم.