«خوک‌های دیسکو شروع همه چیز بود»: اندا والش در 30 سال از نمایشنامه‌ای که نامش را بر سر زبان ها انداخت

فعالیت حرفه ای اندا والش به عنوان نمایشنامه نویس، فیلمنامه نویس، لیبرتیست و هنرمند اینستالیشن با اولین اجرای خوک های دیسکو در مرکز هنری تریسکل، در کورک، در سال 1996 آغاز نشد. او پیش از این با پت کیرنان از کورکادورکا کار کرده بود، که نمایشنامه خود را به نام The Ginger Ale Boy سال قبل کارگردانی کرده بود. اما دیسکو پیگز کار او را به حرکت درآورد.

والش در پایان تمرین برای اجرای جدید نمایش در شهر، این بار در Everyman، به مناسبت سی امین سالگرد درام، می گوید که موفقیت آن یک شوک بود. من حتی نمی‌دانستم نویسنده هستم یا نه. چند نمایشنامه لازم است تا بتوانم با آن کنار بیایم.»

فقط چند سال بعد او مسترمن و تختخواب را نوشت. در یک دهه او همچنین فیلم‌های Walworth Farce و The New Electric Ballroom را تولید کرد که توسط گری هاینز و دروید به صحنه رفتند و برنده‌های پی در پی جوایز Fringe First در ادینبورگ شدند.

دیسکو پیگز شامل خوک و رنت، دوستان نوجوان ناسالم صمیمی است که رابطه شدیدشان به اوج وحشتناکی می‌رسد. در مرکز هنری Triskel در سال 1996، Pig توسط Cillian Murphy و Runt توسط Eileen Walsh بازی شد.

این یک تولید پرچین بود. همانطور که در آن زمان گفتیم، در نقد این نویسنده، بازیگران جوان تعهد کاملی از خود نشان دادند، «شخصیت‌هایی را از جریان کلمات می‌ساختند، به هر طنزی ضربه می‌زدند، خطر جان‌های گمشده را در زیر پوست کمدی آشکار می‌کردند، نیازی را که آنها را به یکدیگر پیوند می‌داد با شفقتی براندازانه آشکار می‌کردند». دو صندلی مدرسه تنها وسایلشان بود.

دس کندی، مدیر هنری Everyman، زمانی که 15 سال داشت این نمایش را در بلفاست تماشا کرد. او می‌گوید: «با دیدن این دو نوجوان خارق‌العاده، معاصر، سرکش و بی‌تفاوت با غرور، انرژی و بی‌باکی زندگی من را تغییر داد. این دیدگاه من را نسبت به جهان و آنچه که تئاتر می تواند باشد تغییر داد. جای تعجب نیست که والش، کایرنان و بازیگران آن‌ها پس از آن تولید اولیه خوک‌های دیسکو، هرگز بیکار نشدند.

کایرنان تا سال 2022 با تولیدات پیشگامانه Corcadorca در سایت خاص ادامه داد. آیلین والش که به تازگی اجرای دروید نمایشنامه یوجین اونیل A Moon for the Misbegotten در جشنواره تئاتر دوبلین را به پایان رسانده است، یک رزومه دارد که در صحنه، فیلم و تلویزیون موج می زند.

و مورفی، البته، برای بازی در نقش "پدر بمب اتمی" در فیلم پرفروش کریستوفر نولان، اوپنهایمر، اسکار بهترین بازیگر مرد را در سال 2024 دریافت کرد. از آن زمان، فیلم‌های مورفی شامل چیزهای کوچکی مانند این بود که او تهیه‌کننده آن بود و در کنار آیلین والش در آن بازی کرد و اندا والش از رمان کلر کیگان اقتباس کرد. جدای از بازیگران جدید آن یعنی Aoise Meaney و Séamus McLean Ross، تفاوت اصلی بین این احیاء و تولید اصلی Disco Pigs این است که والش برای اولین بار بازی خود را کارگردانی می کند.

او می‌گوید: «در نوع خود اهمیت فرهنگی در آن زمان داشت – اما شاید اگر بعد از آن ناپدید می‌شدم، اهمیت کمتری داشت. در عوض این شروع همه چیز برای من بود، چه خوب چه بد. من هنوز اینجا هستم!»

در واقع، اقتباس والش از رمان کایران گدارد می‌بینم ساختمان‌ها مانند رعد و برق سقوط می‌کنند، به کارگردانی کلیو بارنارد، ماه آینده برای اولین بار در جشنواره فیلم بلفاست نمایش داده می‌شود. برنده جشنواره کن در اوایل سال جاری، لولا پتیکرو، آنتونی بویل، داریل مک کورمک و جو کول به عنوان گروهی از دوستان شاهد تخریب مسکن اجتماعی در بیرمنگام هستند.

والش در مورد شخصیت ها می گوید: «آنها دوستان خوبی هستند. "اما آنها به 30 می رسند و احساس می کنند که زندگی آنها از قبل به پایان رسیده است. بنابراین سیاسی است و من کار سیاسی را با یک "p" کوچک دوست دارم."

سیاست با یک "P" بزرگ در سال 2008 آغاز شد، زمانی که او با کارگردان آن در فیلمنامه گرسنگی، اولین فیلم بلند استیو مک کوئین، درباره اعتصاب غذای ارتش جمهوری اسلامی در سال 1981 همکاری کرد. علاوه بر این که به نظر می‌رسد به آرامی از کتابی به صحنه‌ای به صفحه دیگر حرکت می‌کند، کار والش به اپرا نیز کشیده شده است: او آخرین هتل، دومین ویولونیست و اولین فرزند، سه‌گانه دوناچا دنهی آهنگساز برای جشنواره بین‌المللی هنر گالوی را نوشت و کارگردانی کرد.

والش همچنین موزیکال Once را بر اساس فیلم برنده اسکار با بازی گلن هانسار و مارکتا ایرگلووا نوشت. آن تولید صحنه در سال 2012 برنده هشت جایزه تونی شد، از جمله برای بهترین موزیکال و برای خود والش، بهترین کتاب. (او همچنین با دیوید بویی در موزیکال جوک باکس لازاروس که در برادوی و وست اند لندن اجرا می شد، همکاری کرد.) در این مرحله او نمی تواند بگوید که کدام یک از جوایز متعدد او مهمترین بوده است. او در عوض می‌گوید: «من در حرفه‌ام ناامیدی بسیار کمی داشته‌ام. "این یک جایزه است."

در سال‌های اخیر والش با پل فاهی، مدیر هنری جشنواره بین‌المللی هنر گالوی، در مجموعه‌ای از اینستالیشن‌های اتاق‌ها همکاری داشته است. والش عاشق بازگشت به ایرلند است، اما خانه اکنون لندن است، جایی که او با همسرش، روزنامه‌نگار جو الیسون، و دخترشان زندگی می‌کند. او می‌گوید: «لندن برای من بسیار خوب بوده است.

آن کلارک، بنیانگذار Landmark Productions، که انجمن های گسترده تر او در گسترش کار والش نقش مهمی داشته است، می گوید: «جهان می داند که من فکر می کنم اندا والش یک نابغه است.

اولین ماجراجویی ما این بود که مسترمن را از گالوی به تئاتر ملی در لندن و به انبار سنت آن در نیویورک، با کیلین مورفی در نقش توماس مگیل بردیم.

به یاد دارم که در اولین صبح سال 2011 در شهر نیویورک از خواب بیدار شدم و یک فیلم بزرگ در نیویورک تایمز دیدم و به این فکر کردم که همه چیز به کجا رسیده است. علیرغم چنین تمجیدهایی، والش تمایل دارد از بررسی آثارش اجتناب کند. موفقیت های اولیه او برخی از معاصران را عصبانی کرد، یکی از آنها در روزنامه تلگراف پیشنهاد کرد که مردم باید تولید محصول او را متوقف کنند: "تئاتر به آن نیاز ندارد." نویسنده می‌گوید: «بنابراین دیگر آنجا نمی‌روم، این واقعا دردناک است».

Cill Stuifín در بررسی TG4: "ما دوران کودکی خود را با وحشت از دیدن Cill Stuifín گذراندیم."

از سوی دیگر، منتقد لین گاردنر در گاردین اعلام کرد که The New Electric Ballroom والش را به عنوان «یکی از خیره‌کننده‌ترین واژه‌سازان تئاتر معاصر» تأیید کرده است. والش می‌گوید: «من آن را در یک پوستر تئاتر در تیوب دیدم. من واقعا، واقعا، واقعا خجالت می‌کشم. این من نبودم. این کاری که انجام می‌دهم نبود.

تماشای والش با خوک و رانت جدید باید یادآوری شود که چرا و چگونه او کاری را که انجام می دهد انجام می دهد. کف صاف کلیسای گریس کریستین، جایی که آنها در حال تمرین هستند، گاهی بیشتر شبیه ترامپولین به نظر می رسد تا صحنه، زیرا مینی و مک لین راس طوری به هم می آیند که انگار پاهایشان سیمی است. خوک‌های دیسکو داستانی غم انگیز را روایت می‌کند، اما والش نمی‌تواند در مقابل انیمیشن این زوج مقاومت کند. شانه هایش در پاسخ به یک کلمه می لرزند، حرکتی که شاید انتظارش را نداشت. در واقع، خنده کمی در هوا وجود دارد.

با این حال، تمرکز حاد باقی می‌ماند، و زمانی که مینی رنت فروکش می‌کند، گویی در رویای موسیقی است، او برای خودش سوگواری می‌کند.

پس از 30 سال، به نظر می رسد که نمایشنامه درخشان باقی مانده است.

والش بعدا می‌گوید: «الان نمی‌توانستم آن را بنویسم». "با کوهی از کار پشت سر شما، ساده لوحی آن قابل مشاهده است. اما این صداقت واقعی آن است."

چگونه با پسرها در مورد مردانگی و معنای زندگی صحبت کنیم؟

والش همچنین کوهی از پروژه ها را پیش روی خود دارد.

او با کارگردانی متیو وارچوس (که نسخه سینمایی ماتیلدا موزیکال را با بازی بازیگر جوان ایرلندی آلیشا ویر ساخته است) روی نسخه جدیدی از Chitty Chitty Bang Bang کار می کند.

روز اول اعتراف کردم که آتشم را از دست داده ام. و سپس مرا به ماجراجویی بردند

او همچنین در حال نوشتن یک اقتباس سینمایی از رمان «صندلی‌های قرمز کوچک» ادنا اوبراین است، و همچنین روی نسخه‌ای از هنرمند خارجی هنری دارگر در قلمروهای غیرواقعی کار می‌کند که در ۱۲ جلد و بیش از ۱۵۰۰۰ صفحه، رقیب قدرتمندی برای عنوان طولانی‌ترین اثر مکتوب است.

همچنین یک نمایشنامه جدید به نام Together نیز وجود دارد که او انتظار دارد در سال 2027 آن را اجرا کند، بدون در نظر گرفتن فیلمنامه ای که برای Lineage نوشته است، فیلمی جنایی با بازی ایزابل هاپرت که در لندن فیلمبرداری شده است.

در حالی که از اتاق تمرین در کورک خارج می شود، برای والش آرزوی شب خوبی می شود. بله، با لبخند می گوید. "خوب خواهد شد. من به رایانه خود می روم و Send را فشار می دهم."

دیسکو پیگز از شنبه، 31 اکتبر، تا شنبه، 14 نوامبر، در تئاتر Everyman، Cork است.