خیابان‌های توکیو شکاف‌های پنهان در شمول شهری و کیفیت را نشان می‌دهند

ویرایش شده توسط Swati Mestri، بررسی توسط اندرو زینین

این مقاله با توجه به روند و سیاست های ویرایشی Science X بررسی شده است. ویراستاران ضمن اطمینان از اعتبار محتوا، ویژگی های زیر را برجسته کرده اند:

معیارهای پایداری شهری در سطح شهر می تواند تفاوت های شدید بین محله ها را پنهان کند. ممکن است به نظر برسد که یک شهر به طور کلی خیابان‌های خوبی را ارائه می‌کند، در حالی که برخی از مناطق فاقد فضای سبز، فضای باز یا فضای مناسب برای عابران پیاده هستند که در آن جمعیت‌های متنوعی زندگی می‌کنند.

برای هدف توسعه پایدار 11 (SDG 11)، که خواستار شهرهای فراگیر، ایمن، تاب آور و پایدار است، میانگین ها به تنهایی ممکن است جاهایی را که محیط های خیابانی روزمره نمی توانند با نیازهای محلی هماهنگی کنند، از دست بدهند.

برای رسیدگی به این چالش، یک تیم تحقیقاتی به رهبری پروفسور Xuepeng Qian از دانشکده تحصیلات تکمیلی مطالعات جهانی محیط زیست، دانشگاه سوفیا، ژاپن، همراه با استادیار لیانگ دونگ از دپارتمان امور عمومی و بین‌الملل، دانشگاه شهر هنگ کنگ، چین، کیفیت فضای خیابان (SQ) را با یک ترکیب اجتماعی (SI) مرتبط با گنجاندن (SI) مقایسه کردند.

این تیم همچنین شامل Shujie Sun و Jiushuai Zhao از دانشگاه سوفیا بود. یوجین هوانگ و جین مینگ یان از دانشگاه رنمین چین؛ هانوی لیانگ از دانشگاه علوم و فناوری اطلاعات نانجینگ؛ چنیانگ وانگ از دانشگاه شیان جیائوتنگ؛ و جیان زو از دانشگاه آدلاید.

آنها با استفاده از تصاویر نمای خیابان و آمار جمعیتی منطقه کوچک، هر دو بعد را بر روی یک شبکه 100 متر × 100 متر (328 فوت × 328 فوت) ترسیم کردند و عدم تطابق فضایی را از سال 2015 تا 2024 بررسی کردند. این معیار مستقیمی برای شمول تحقق یافته نیست.

یافته های آنها در npj Urban Sustainability منتشر شد.

تجزیه و تحلیل نشان داد که میانگین SQ توکیو در طول دوره مطالعه کمی تغییر کرده است و تغییرات متضاد در ویژگی های فردی را پنهان می کند. سرزندگی خیابان و برخی از شاخص‌های عابر پیاده و رابط خیابان بهبود یافت، در حالی که فضای سبز، نمای آسمان، باز بودن و تداخل وسایل نقلیه راکد یا کاهش یافت.

محققان مناطقی را شناسایی کردند که ترکیب جمعیت مرتبط با گنجاندن از تدارک فضای خیابان (SI ≫ SQ) و مکان‌هایی که کیفیت فضای خیابان نسبت به تنوع جمعیتی (SI ≪ SQ) نسبتا قوی بود را شناسایی کردند. اولین عدم تطابق به سمت شرق و خلیج توکیو گسترش یافت و شکاف های محلی پنهان شده توسط میانگین های کل شهر را آشکار کرد.

کیان گفت: پایداری شهری را نباید تنها با میانگین کل شهر قضاوت کرد. "مقایسه ترکیب جمعیت با محیط خیابان در مقیاس فضایی خوب می تواند نشان دهد که کجا این ابعاد با یکدیگر همگام نیستند."

این مطالعه به جای اینکه با هر محله ای به گونه ای برخورد شود که گویی با چالش های یکسانی مواجه است، تشخیصی برای شناسایی مکان هایی که اولویت های برنامه ریزی ممکن است نیاز به تفاوت داشته باشند، ارائه می دهد.

دولت های محلی می توانند از این نقشه ها برای اولویت بندی اقدامات خاص مکان استفاده کنند. در جایی که SQ از SI عقب است، اقدامات می تواند شامل بهبود قابلیت پیاده روی، افزودن فضای سبز خیابان، دسترسی بیشتر به فضاهای عمومی و تقویت حمل و نقل و خدمات عمومی باشد.

در جایی که SQ نسبتا زیاد است اما SI پایین است، سیاست ممکن است به جای ارتقاء فیزیکی به تنهایی بر ادغام اجتماعی، اشتغال، مسکن و دسترسی به خدمات تمرکز کند. شاخص عدم تطابق می تواند به نوسازی شهری، تخصیص بودجه و نظارت محلی SDG 11 کمک کند و به مقامات در هماهنگی حمل و نقل، کاربری زمین، فضای عمومی و برنامه ریزی خدمات اجتماعی کمک کند.

کیان گفت: «به‌روزرسانی منظم این تشخیص می‌تواند به مقامات محلی کمک کند تا مناطق اولویت‌دار را زودتر شناسایی کنند و سرمایه‌گذاری را در بخش‌ها هماهنگ کنند. نویسندگان تأکید می کنند که تحلیل الگوهای فضایی و زمینه سیاست را توصیف می کند. مشخص نمی کند که سیاست های خاص باعث تغییرات مشاهده شده شده است.

کار آینده می‌تواند تصاویر و داده‌های جمعیت‌شناختی مکرر را با ادراک و رفتار ساکنان ترکیب کند و از روش‌های شبه تجربی برای آزمایش اینکه کدام مداخلات عدم تطابق را کاهش می‌دهد، استفاده کند. اعمال چارچوب در شهرهای دیگر به داده های محلی مناسب، کالیبراسیون و اعتبار سنجی نیاز دارد.

به طور کلی، این مطالعه راهی را در مقیاس خیابان ارائه می‌کند تا نابرابری‌های پنهان در محیط‌های شهری را بیشتر نمایان کند و SDG 11 را به اولویت‌های حکمرانی مکان خاص تبدیل کند. پیام اصلی آن این است که ترکیب جمعیت و تأمین فضای خیابان باید با هم ارزیابی شوند، در حالی که تشخیص داده می شود که SI به جای معیاری مستقیم برای گنجاندن زندگی می شود.

Shujie Sun و همکاران، تشخیص‌های نمای خیابان شکاف‌های دربرگیری و کیفیت خیابان برای هدایت حکمرانی در توکیو، npj پایداری شهری (2026). DOI: 10.1038/s42949-026-00412-2

سواتی مستری دارای مدرک لیسانس در مهندسی الکترونیک است و از سال 2019 به عنوان ویرایشگر محتوا کار کرده است. او ویرایش اسناد تحقیقاتی در زمینه فناوری، مراقبت های بهداشتی و علم مواد را تجربه کرده است و علاقه خاصی به فناوری و فضا دارد. نمایه کامل →

فوق لیسانس فیزیک با تجربه تحقیق. علاقه مندان به اخبار علمی طولانی مدت. نقش کلیدی در موفقیت سرمقاله Science X ایفا می کند. نمایه کامل →