خیابان های پر برکت

Is é dícheall an staraí scríobh faoin aimsir chaite le haon chruinneas. برو دیمحین، دا بحفئادفای سین بهده برو لئور آکو آر آون فوکال آگوس آر آئون توایریم، رود آنامه است. Is deacra go mór is go fada, áfach, trácht go beacht ar a bhfuil ar siúl inár dtimpeall i láthair na huaire, ar urlár leathan fairsing an lae.

Tá cabaireacht gan chríoch ó na hilmheáin agus tráchtaireacht go farrabachall agus tuairimíocht saor le fáil ó thaobh na dtaobhanna níos mó ná mar a bhí riamh، agus teacht ag an inghuinchents a bhotha féin air go dtí go bhfuil bolg a chloiginn stuptha le hiomad eolais. آیا í an cheist go dtéann dínn a réiteach le siúráil ar bith، ná cad is brí leis seo go léir، cá bhfuil an domhan agus an daonnacht ag dul است؟

می توان استدلال کرد که شورش هایی که مدتی است در فرانسه بوده و هستند، فقط یک اقدام موقتی است. این طبیعت دانشجویان اعتراض، مخالفت با تشکیلات است. اگر اینطور نبود خیلی ناراحت می شدم. اگر آنها مانند بره های کوچک زیبا که به کشتارگاه می روند خوشحال بودند، این بزرگترین دلیل نگرانی بود.

همچنین درست است که آنها اغلب از یکدیگر تقلید می کردند، به طوری که می توان استدلال کرد که شورش ها و تظاهرات اخیر در ایتالیا و بلژیک فقط یک مد بود. از سوی دیگر، مدتی پیش در اسپانیا به دلیل نحوه اخراج یک پیرزن از خانه ای که بیش از سه دهه در آن زندگی می کرد، به دلیل افزایش اجاره بها، مشکلات خیابانی به وجود آمد.

این خشم قرمز علیه بی‌عدالتی بود، با درک فزاینده‌ای که پول متعلق به قدرت است و صدای شخص، یا خود حقوق بشر، یا حرف آخر با کسی که بیش از حد مورد ضرب و شتم قرار می‌گیرد ضعیف است.

Ach féach leat gur thosnaigh suaitheadh ​​na Fraince، ní leis na mic léinn، ná le léirsitheoirí ag cur i gcoinne chostais ataithe na beatha، ach le daltaí scoile. آیا ی یک تسامهیل چوئیتان دن دالتا گوربه فیر لیس آ بهیث نا سئادتا میله و غئاتا نا فغلاما آگوس دویچالاچ آئون چوئیملت آ بهیث آیگه لی اسکویل آر بیث. Dealraíonn، áfach، gurbh iarratais réasúnta go leor a bhí á ndéanamh acu: oideachas níos ferr، foirgnimh shlána، breis múinteoirí، péint gan a bheith ag sileadh ó na ball.

Níorbh aon phinn órga a bhí acu á n-éileamh، ná strufal dubh Périgord le haghaidh an lóin، na cúisíní maotha faoina dtóin. Is é sin، níorbh aon réabhlóidithe teasaí faobhracha de chuid na heite clé ba bhun leis an treabhlaid، ach daoine ar cás leo an aimsir atá amach rompu، mar is ceart.

تا آن چوما ایر، آگوس تایم آگ ایراید آ بهیث فایشیله آنسئو، ناربه ایاد آ بوائیل و چاد بوئیل، ما کیتهده بیوله آر بیث، آچ نا پیلینی، آن پیاس، ناچ ناچ بحفورت آچ ژاندارمری. Níor chúrsaí iontais é go dtiocfadh daoine eile amach ar an tsráid d’fhonn tacaíocht a thabhairt do na daltaí agus chun a ngráin a léiriú ar na húdaráis ar ferr leo an dorathinan i héisteacht.

Níl ach mothú, braistint lag ag dúiseacht ionam, cigilt bheag i gcúl na hintinne go bhfuil an bhearna idir an pobal mór - یک رویا رفتن dtugaimis و chosmhuintir orthu fara an mheánaicme mheasúfaintach riga caipitil agus margaí ag dul i méid. آیا یک chéad áit a léirítear sin agus ní ar an bpáipéar ballóide است.