داده های ماهواره ای مقیاس عظیم آلودگی نفتی معمول در اقیانوس ها را نشان می دهد. نقشه را ببینید

لکه‌های نفتی از کشتی‌ها و سکوهای نفتی فراساحلی نزدیک به 1.6 میلیون کیلومتر مربع (618000 مایل مربع) از سطح اقیانوس را در هر سال می‌پوشاند، منطقه‌ای که کمی بزرگ‌تر از کشور مغولستان است. این تخمین از گزارش اخیر Skytruth، یک سازمان غیرانتفاعی مستقر در ایالات متحده است که از تصاویر ماهواره‌ای، یادگیری ماشینی و داده‌های ردیابی کشتی‌ها برای ردیابی آلودگی نفتی جهانی در اقیانوس‌ها بین سال‌های 2023 تا 2025 استفاده می‌کرد. به گفته جان آموس، مدیرعامل Skytruth، این نوع آلودگی تا حد زیادی قبل از ردیابی تصاویر ماهواره‌ای نامرئی بود.

آموس تلفنی به Mongabay گفت: «هر اپراتور کشتی می‌تواند کاملا مطمئن باشد که هیچ‌کس متوجه کارهایی که آنها در وسط اقیانوس انجام می‌دهند، نخواهد بود. "پس این تغییر کرده است. اکنون می توانیم آن را ببینیم." بسیاری از لکه‌های نفتی کشتی از زباله‌های آب‌گیری می‌آیند، ترکیبی از نفت و آب که در حین کار در کف بدنه کشتی جمع می‌شود. تانکرها نیز گاهی انبارهای بار خود را شسته و باقیمانده نفت خام را به دریا می ریزند. آموس گفت: «این تفنگ کثیف و روغنی بدی است که شما فقط می خواهید از شر آن خلاص شوید.

و ساده‌ترین کاری که می‌توان با آن انجام داد این است که وقتی در دریا هستید، آن را به داخل اقیانوس پمپ کنید.» بر اساس این گزارش، اکثر این تخلیه‌ها بر اساس معاهده بین‌المللی آلودگی کشتی‌ها، MARPOL غیرقانونی است. یک معاهده MARPOL که در سال 1973 به تصویب رسید به کشتی ها اجازه می دهد تا آب آشامیدنی حاوی بیش از 15 قسمت نفت در هر میلیون قسمت آب را تخلیه کنند. SkyTruth از مدل سازی استفاده کرد... این مقاله در اصل در Mongabay منتشر شده است