دادگاه اتحادیه اروپا تصمیم می گیرد که آیا مراقبت تمام وقت ارائه شده در ازای غذا و مسکن "کار" است یا خیر
دیوان عالی می گوید که این پرونده «مسائل مهمی» را در مورد چگونگی اعمال قوانین اتحادیه اروپا در مورد آزادی حرکت برای شهروندان اتحادیه اروپا مطرح می کند
دیوان عالی این موضوع را به دیوان عدالت اتحادیه اروپا (CJEU) در لوکزامبورگ ارجاع داده است.
در یک تصمیم بسیار مهم و منتشر نشده در رابطه با اینکه آیا کار مراقبتی بدون پرداخت دستمزد برای اهداف حقوق اقامت «کار» است یا خیر، پنج قاضی دیوان عالی می گویند که این پرونده «مسائل مهمی را در مورد چگونگی اعمال قوانین اتحادیه اروپا در مورد آزادی رفت و آمد برای شهروندان اتحادیه اروپا مطرح می کند».
CJEU، شعبه قضایی اتحادیه اروپا، تضمین می کند که قوانین اتحادیه اروپا به طور یکسان در همه کشورهای عضو اعمال می شود.
این پرونده مربوط به یک تبعه رومانیایی به نام "AN" است که در سپتامبر 2021 به همراه همسرش به ایرلند آمد تا با دختر و داماد خود زندگی کند و به نوه های دبستانی خود که هر دو مبتلا به اوتیسم و نیازهای پیچیده اضافی هستند مراقبت تمام وقت ارائه دهد.
دختر و داماد او که در سال 2013 وارد ایرلند شدند، هر دو از کارکنان مراقبت های بهداشتی خط مقدم هستند.
AN یک حرفه در بخش مالی در رومانی را رها کرد و به ایرلند آمد. شوهرش حدود 119 یورو مستمری هفتگی رومانیایی داشت.
در ژانویه 2022، او برای کمک هزینه مراقبتی درخواست داد، پرداختی که از نظر مالی تعیین شده است و دریافت کنندگان آن باید مراقبت تمام وقت داشته باشند و معمولا در ایرلند اقامت داشته باشند.
درخواست او به این دلیل رد شد که او معمولا مقیم نبود زیرا او حق اقامت در ایرلند را نداشت.
طبق یک دستورالعمل اتحادیه اروپا در سال 2004، شهروندان می توانند در کشورهای عضو دیگر ساکن شوند، اگر آنها کارگر یا خوداشتغال باشند، یا اگر منابع مستقل کافی برای اطمینان از اینکه بار سیستم حمایت اجتماعی کشور میزبان نیستند، داشته باشند.
قوانین جدید برای درخواست های پناهندگی شاهد کاهش زیادی در درخواست های موفق است
امتناع از کمک هزینه مراقبت پس از درخواست تجدید نظر در وزارت حمایت اجتماعی تایید شد. AN و شوهرش در ماه مه 2024 به رومانی بازگشتند.
در اکتبر 2024 به او اجازه داده شد تا در دادگاه عالی، با کمیسیون حقوق بشر و برابری ایرلند، به دنبال بررسی قضایی تصمیم خود باشد.
وکیل او درک شورتال و مایو کاکس، که توسط وکلای KOD لیون راهنمایی شده بود، طبق قوانین اتحادیه اروپا استدلال کردند که AN، یک تبعه اتحادیه اروپا، 35 ساعت مراقبت در هفته به نوه هایش در ازای مسکن، غذا و هزینه ها ارائه می کند. وکیل استدلال کرد که او "کارگر برای اهداف قانون اتحادیه اروپا" بود، حق اقامت در ایرلند را داشت و از آنجایی که نوه هایش آستانه مراقبت برای کمک هزینه مراقب را داشتند، حق دریافت پرداخت را داشتند.
قاضی آنتونی بار در تصمیم آگوست 2025 با حمایت از امتناع وزارت حفاظت اجتماعی از کمک هزینه مراقب به AN، گفت که دختر و داماد این زن به عنوان کارکنان بهداشتی خط مقدم "با شجاعت و فداکاری شخصی بزرگ در طول همه گیری کووید-19 به ایالت و مردم ایرلند خدمت کرده اند".
آنها خود را در موقعیتی تقریبا غیرقابل تحمل میبینند که در آن مجبورند هر ساعت در دسترس کار کنند تا بتوانند برای دو پسرشان که نیازهای ویژه گستردهای دارند، بودجهای برای درمان با بودجه خصوصی فراهم کنند.»
او گفت اگر AN و شوهرش به جای رومانی از «واترفورد یا گالوی» برای مراقبت تمام وقت از نوههایش سفر میکردند، «تردید کمی در ذهن من وجود داشت، اما او حق دریافت کمک هزینه مراقبت را داشت».
در مراسم بزرگداشت بازمانده هولوکاست، یهودیان در ایرلند با فضایی خصمانه روبرو هستند
او گفت در حالی که قضاوت او ممکن است از نظر قانونی درست باشد، "به سختی این بود که مادربزرگ، که یک شهروند اتحادیه اروپا است، که از رومانی به دوبلین برای انجام همین کار سفر کرده است، از دریافت این پرداخت محروم شود، زیرا او به اندازه کافی بدشانس بود که با مفاد قانون اتحادیه اروپا و قوانین ایرلند مربوط به کسب حق اقامت در یک کشور کارمند نادیده گرفته شد."
دادگاه عالی با ارجاع پرونده به CJEU، گفت: «این تجدیدنظر موضوع مهمی را در مورد معنای «کارگران» مطرح میکند، زیرا این کلمه در ماده 7 (1) (a) [دستورالعمل اتحادیه اروپا در سال 2004] استفاده میشود».
دادگاه با استناد به قانون قبلی دیوان دادگستری اروپا خاطرنشان کرد که برای اینکه فردی به عنوان «کارگر» در نظر گرفته شود، «خدماتی را برای دیگری انجام می دهد و تحت هدایت او در ازای آن پاداشی دریافت می کند».
قضات گفتند: «روشن به نظر میرسید، «حقوق نیازی به پرداخت دستمزد ندارد، بلکه ممکن است شامل مزایایی باشد که در ازای خدمات انجام شده در نظر گرفته میشود».
در ارجاع پرونده، دادگاه «از این نظر بود که مشخص نیست، در شرایط پرونده حاضر، تجدیدنظرخواه باید به عنوان «کارگر» به معنای ماده 7 (1) (الف) در نظر گرفته شود یا خیر.
متن اصلی (انگلیسی)
EU court to decide if full-time care provided in exchange for food and housing is ‘work’
Supreme Court says case ‘raises important issues’ as to how EU rules on the freedom of movement for EU citizens should be applied