داروی جدید می تواند خطر مرگ زنان مبتلا به سرطان را کاهش دهد

یک داروی جدید نتایج امیدوارکننده‌ای را در کارآزمایی نشان می‌دهد تا پتانسیل آن را به عنوان یک گزینه درمانی احتمالی برای زنان مبتلا به سرطان آندومتر درک کند.

در یک مطالعه اخیر، داروی ساسیتوزوماب تیروموتکان (sac-TMT) با کاهش خطر پیشرفت سرطان آندومتر در مقایسه با شیمی درمانی استاندارد و همچنین کاهش خطر مرگ مرتبط است.

بنابراین این دارو می تواند یک درمان جدید امیدوارکننده برای زنان مبتلا به سرطان آندومتر باشد - چهارمین سرطان شایع برای زنان در ایالات متحده و شایع ترین سرطان دستگاه تناسلی زنان (که در پوشش داخلی رحم ایجاد می شود).

به گفته انجمن سرطان آمریکا، این سرطان سالانه بیش از 68000 زن را مبتلا می کند و سالانه بیش از 14000 زن بر اثر سرطان آندومتر جان خود را از دست می دهند. زمانی که سرطان پیشرفته یا عودکننده باشد، درمان آن می‌تواند یک سرطان دشوار باشد، زیرا شیمی‌درمانی استاندارد می‌تواند برای برخی از زنان کارایی نداشته باشد. این بدان معناست که جایگزین‌های شیمی‌درمانی، و همچنین گزینه‌های درمانی اضافی، می‌توانند به طور بالقوه امکان نجات زندگی را در پی داشته باشند.

دکتر دومنیکا لوروسو، پروفسور زنان و انکولوژی در بیمارستان تحقیقاتی Humanitas ایتالیا، به نیوزویک گفت: «این نتایج مهم است زیرا سرطان آندومتر یکی از معدود سرطان‌هایی است که هم تعداد موارد و هم تعداد مرگ و میر در آن در حال افزایش است».

او ادامه داد: شیمی درمانی همراه با ایمونوتراپی اولین درمان استاندارد است، اما افزود که زنان بیشتری شاهد بازگشت سرطان خود پس از هر دو هستند.

او گفت: "این زنان گزینه های محدودی دارند و معمولا کمتر از یک سال زنده می مانند. در این مطالعه، میانگین بقا با sac-TMT به 19 ماه در مقایسه با 12 ماه با شیمی درمانی افزایش یافت."

نتایج فاز 3 کارآزمایی بالینی در 26 اکتبر در مجله The Lancet منتشر شد.

محققان 776 زن مبتلا به سرطان آندومتر پیشرفته یا عود کننده را در این مطالعه شامل شدند که همگی قبلا شیمی درمانی و ایمونوتراپی دریافت کرده بودند.

شرکت کنندگان در بیش از 200 مرکز سرطان در تقریبا 30 کشور در اروپا ثبت نام کردند. آنها به دو گروه تقسیم شدند، یک گروه شیمی درمانی استاندارد (390 زن) و یک گروه دریافت کننده داروی جدید (386 زن).

در این مطالعه مشخص شد که داروی Sac-TMT با 41 درصد کاهش خطر پیشرفت سرطان آندومتر در مقایسه با شیمی درمانی و 32 درصد کاهش خطر مرگ مرتبط است.

تعداد بیشتری از زنان نیز نسبت به آنهایی که شیمی درمانی دریافت می کردند، به خوبی به این دارو پاسخ دادند، زیرا 35 درصد از زنانی که از داروی جدید استفاده می کردند، نتایج مثبتی مانند کوچک شدن تومور را تجربه کردند، در مقایسه با 17 درصدی که نتایج مشابهی را با شیمی درمانی تجربه کردند.

لوروسو در گفتگو با نیوزویک در مورد نحوه عملکرد این دارو گفت sac-TMT یک ترکیب آنتی بادی دارویی است و "یک راه ساده برای تصویر کردن آن یک موشک هدایت شونده است."

او گفت: «این آنتی بادی TROP2 را پیدا می‌کند، پروتئینی که تقریبا در تمام سلول‌های سرطانی آندومتر بیان می‌شود، و محموله‌ای قوی شبیه شیمی‌درمانی را مستقیما به آن سلول‌ها حمل می‌کند.

او ادامه داد: "یک پیوند دهنده با طراحی منحصر به فرد، محموله را در حالی که دارو در جریان خون حرکت می کند، متصل نگه می دارد." او گفت: «وقتی دارو در داخل سلول سرطانی مصرف می‌شود، محموله آزاد می‌شود، به این معنی که «تقسیم سلول را متوقف می‌کند و باعث مرگ آن می‌شود».

او گفت: "این محموله همچنین می تواند بدون توجه به بیان TROP2 به سلول های تومور مجاور گسترش یابد، که به آن اثر تماشاگر می گویند."

این با شیمی درمانی استاندارد متفاوت است زیرا در کل بدن حرکت می کند و سلول های سالم و سرطانی را تحت تأثیر قرار می دهد، در حالی که ایمونوتراپی "مستقیما سلول های سرطانی را نمی کشد بلکه به سیستم ایمنی خود بیمار کمک می کند تا آنها را شناسایی کرده و به آنها حمله کند."

لوروسو گفت که او معتقد است دلیل اینکه این دارو نتایج امیدوارکننده‌ای را در مقایسه با درمان استاندارد داشته است این بود که 98 درصد از بیماران در این مطالعه تومورهایی داشتند که پروتئین TROP2 را بیان می‌کردند.

او گفت که TROP2 در بیش از 90 درصد سرطان های آندومتر بیان می شود و آن را به "روشی موثر برای هدایت درمان سرطان تبدیل می کند."

او همچنین گفت که «اثر تماشاگر ممکن است به رسیدن به سلول‌های سرطانی مجاور که دارای TROP2 کمتری هستند کمک کند» و «بیماران نیز تقریبا دو برابر بیشتر از شیمی‌درمانی در sac-TMT ماندند، میانگین 31 هفته در مقابل 15».

او افزود: «دوام طولانی‌تر در درمان به دارو زمان بیشتری برای اثربخشی می‌دهد»، و گفت که در نتیجه، پاسخ‌ها «دو برابر مکرر بودند (35 درصد در مقابل 17 درصد) و طولانی‌تر شدند (متوسط ​​11 در مقابل 7 ماه).

مانند سایر درمان های سرطان موجود، عوارض جانبی این دارو نیز گزارش شده است. لوروسو گفت، احتمالا به دلیل این واقعیت که معمولا برای دو برابر مدت زمان شیمی‌درمانی استفاده می‌شد، اثرات جدی‌تری در بین افرادی که از sac-TMT استفاده می‌کردند شایع‌تر بود.

شایع ترین عوارض جانبی جدی با ساک-TMT شامل کم خونی (24 درصد)، تعداد کم گلبول های سفید خون (20 درصد) و زخم های دهان، که به آن استوماتیت نیز می گویند (10 درصد).

اگرچه، عوارض جانبی جدی بین مصرف کنندگان دارو و افرادی که شیمی درمانی می کردند مشابه بود - 12 درصد در مقابل 14 درصد.

او همچنین گفت که تعداد کمی از بیماران درمان را به دلیل عوارض جانبی متوقف کردند - سه درصد با Sac-TMT در مقایسه با پنج درصد با شیمی درمانی - و "کیفیت زندگی در طول زمان حفظ شد."

لوروسو گفت که سازمان غذا و داروی ایالات متحده (FDA) "برنامه را برای بررسی اولویت پذیرفته و تاریخ اقدام هدف را 15 ژوئن 2027 تعیین کرده است" و این دارو "در 18 کارآزمایی جهانی فاز 3 در حال مطالعه است که 10 مورد از آنها در مورد سرطان زنان است."

دومنیکا لوروسو و همکاران (2026) ساسیتوزوماب تیروموتکان در مقابل درمان انتخابی پزشک در سرطان آندومتر که قبلا درمان شده بود (TroFuse-005/ENGOT-en23/GOG-3095): یک کارآزمایی تصادفی، برچسب باز، فاز 3. لنست . https://doi.org/10.1016/S0140-6736(26)02099-4

در مورد این داستان با سردبیران نیوزویک تماس بگیرید: کارا دولمن و پل دانلی.