داستان تایپه نوشته ربکا اف کوانگ: داستانی با سرعت اجباری و طنزآلود

ربکا اف کوانگ در مصاحبه ای با این روزنامه در سال گذشته گفت: "من فکر می کنم هر مهمانی خوبی باید شامل یک تخته سفید و نشانگرهای جادویی باشد." هفتمین رمان کوانگ، داستان تایپه، به همان اندازه و به طرز دلچسبی دلچسب است.

لیلی چن که به تازگی سال اول خود را در دانشگاه ییل به پایان رسانده است، تابستان را در تایوان در یک دوره 10 هفته ای زبان چینی می گذراند. خانواده او در جوانی از چین به ایالات متحده نقل مکان کردند و لیلی مصمم به تایپه می‌رود تا با زبان و فرهنگی آشنا شود که ممکن است نوعی تعریف از خود ارائه دهد (علیرغم اینکه والدینش هرگز پا به تایوان نگذاشته‌اند).

لیلی دائما در حال چنگ زدن به هویت فرهنگی است که احساس می‌کند دور از دسترس است، و همیشه از چیزی که ممکن است او را به عنوان یک فرد خارجی نشان دهد آگاه است: نیش پشه در پشت پاهایش، یا وحشت او از زمانی که رستورانی که آنلاین پیدا کرده است، جایی که نقشه نشان می‌دهد نیست. "والدین ما از کمونیسم جان سالم به در برده بودند. آیا ما نمی توانستیم اینقدر مقاوم باشیم؟"

قهرمان کوانگ خودآگاه و از نظر آکادمیک باهوش است، اما به اندازه هر نوجوان یا جوان 20 ساله دیگری احمق و گاهی خودخواه است. کوانگ هم ویژگی‌های فرهنگ تایوانی و هم اشتراکات دوران بلوغ را با شوخ طبعی آغشته می‌کند. وقتی لیلی به معلمش می‌گوید که احساس می‌کند یک احمق است، معلم سان می‌گوید: "شما همیشه شبیه یک احمق به نظر می‌رسید. پیشرفت قابل توجهی است که اکنون می‌توانید آن را بشنوید."

لحظه‌هایی که لیلی احساس می‌کند در زبان چینی شکست می‌خورد، با دوره‌های بی‌ثباتی در دوستی‌هایش، برخوردهای عاشقانه پیچیده یا غم و اندوه گیج‌کننده هم‌خوانی دارد.

پارتیتا نوشته باربارا کینگ سولور: چه چیزی باعث می‌شود که افراد در زیبایی از حق مادری خود جلوگیری کنند؟

داستان تایپه به ظاهر داستانی ساده‌تر از رمان‌های قبلی کوانگ است که از داستان‌های فانتزی در دهه ۱۸۳۰ آکسفورد گرفته تا سرقت هویت در نشریات امروزی را شامل می‌شود. اما همچنین مطمئن‌تر و اجباری‌تر است به طوری که کاوش‌های مختصات زبانی یا تاریخ پیچیده به زیبایی در زندگی روزمره لیلی بافته می‌شود.

داستان تایپه همچنین به تصویر می کشد که چقدر احساس تنهایی می کنید که در مکانی هستید که نمی دانید در حالی که شما نیز کاملا نمی دانید که هستید. میل لیلی برای از بین بردن شکاف بین آنچه می‌خواهد با او ارتباط برقرار کند و آنچه می‌تواند بگوید، منعکس‌کننده درد نوجوانی است که در تلاش برای پل زدن به آنچه هستید و دوست دارید باشید. ما خوش شانس هستیم که کوانگ این را برای ما بیان می کند.

فیبی پاسکو روزنامه نگار روزنامه تایمز است.