داستان ماندگار یهودی بلغارستان

بلغارستان بسیار بیشتر از قله های پوشیده از برف بالکان، سواحل دریای سیاه و بناهای باستانی تراکیا به مسافران ارائه می دهد. سفری در صوفیه و پلوودیو یک روایت یهودی بسیار مقاوم را نشان می‌دهد، روایتی که قرن‌ها سنت سفاردی، آزار و شکنجه در زمان جنگ، نجات چشمگیر، مهاجرت دسته‌جمعی، و امروز نسل جدیدی که مصمم به زنده نگه داشتن زندگی یهودیان است شکل گرفته است. در بلغارستان، تاریخ یهودیان محدود به نمایشگاه‌های سرد موزه یا مواردی از این قبیل نیست. در صوفیه، آن را در کنیسه باشکوه احیای مورها که بیش از یک قرن در مرکز پایتخت قرار دارد، ظاهر می شود.

در پلوودیو، جامعه کوچکتر و نزدیکتر و رئیس کنیسه جوانی که ارتباطش با عبادتگاهش از زمانی که او تنها سه سال داشت آغاز شد، تجسم یافته است. این دو شهر با هم یک معرفی غنی برای ملت فراهم می کنند: صوفیه، پایتخت پر انرژی کشور، و پلوودیو، یکی از قدیمی ترین مراکز شهری اروپا که به طور مداوم زندگی می کند.

هر دو بقایای گسترده رومی، معماری خیره‌کننده، صحنه‌های آشپزی پر جنب و جوش، و فضایی دلپذیر را ارائه می‌دهند. اما برای مسافران یهودی، آنها چیز عمیق‌تری را ارائه می‌دهند: فرصتی برای لمس میراثی که بسیار زنده است. صوفیه: جایی که تاریخ زیر پای شما زندگی می‌کند صوفیه پایتختی است که دوران‌ها به طور یکپارچه با هم تداخل دارند.

ویرانه‌های رومی با آجر قرمز در کنار سازه‌های کلاسیک سوسیالیستی قرار دارند، در حالی که کلیساهای ارتدکس با گنبد طلا، مساجد دوران عثمانی، و بناهای دیدنی بزرگ یهودیان، تقاطع چند فرهنگی چند صد ساله را منعکس می‌کنند. در قلب این منظر شهری، کنیسه صوفیه، بزرگترین کنیسه سفاردی در اروپای جنوبی قرار دارد.

طراحی شده توسط معمار اتریشی فردریش گرونانگر، برنامه ریزی برای این بنای تاریخی در سال 1903 آغاز شد، ساخت و ساز در سال 1905 آغاز شد و کنیسه به طور رسمی درهای خود را در سال 1909 با حضور تزار فردیناند اول افتتاح کرد. لوستر برنجی، بازتاب اعتماد عمیق و یکپارچگی جامعه یهودی صوفیه در سپیده دم قرن بیستم بود.

در طول جنگ جهانی دوم، صوفیه متحمل بمباران شدید متفقین شد. در 13 آوریل 1944، یک بمب به مجتمع کنیسه اصابت کرد. به طور معجزه آسایی، گلوله منفجر نشد و ساختار هسته را از تخریب نجات داد، اگرچه انفجار ضربه‌ای باعث شکسته شدن شیشه‌های رنگی اصلی آن شد و به کتابخانه اطراف آسیب رساند. این دهانه هنوز در زیر یک طبقه Perspex به نمایش گذاشته شده است. اکنون کنیسه بسیار بیشتر از یک یادگار معماری است. جولیا گاوازوا، مدیر کنیسه نشان می دهد که این کنیسه یک مرکز فعال زندگی اجتماعی است.

نمایشگاهی در داخل، به نام طاقچه، میراث، حافظه و تداوم یهودیان را در سراسر بلغارستان مستند می کند. در همین حال، حضور برجسته یک چوپه (سایبان عروسی) در پناهگاه اصلی به عنوان یادآوری فعال است که این مکان به جای موزه ای از دوران گذشته، خانه ای برای جشن های چرخه زندگی است. به گفته یولیا جورجیوا، رئیس شورای مذهبی مرکزی اسرائیل: سوابق رسمی سرشماری حدود 900 یهودی خودشناس در پایتخت را شامل می شود، در حالی که سازمان محلی محلی، شالوم،

حدود 3000 عضو ثبت شده دارد. میراث پیچیده مقاومت و نجات درک حال یهودی بلغارستان نیازمند پیمایش در یکی از پیچیده ترین فصل های تاریخ قرن بیستم است. راهنما استلا بهار توضیح داد که در طول جنگ جهانی دوم، بلغارستان با قدرت‌های محور همسو بود و دولت قوانین ضدیهودی خشن را تحت قانون حمایت از ملت، محدود کردن حقوق شهروندی، تحمیل کار اجباری، و الزام پوشیدن ستاره‌های زرد وضع کرد.

ائتلاف غیرعادی شخصیت های عمومی مقاومت کردند. اعضای پارلمان به رهبری نایب رئیس دیمیتر پشف، رهبران برجسته کلیسای ارتدکس بلغارستان مانند متروپولیتن استفان صوفیه و متروپولیتن کریل پلوودیو، گروه‌های جامعه مدنی و شهروندان عادی مخالفت شدید خود را اعلام کردند. در نتیجه این فشار داخلی، اخراج برنامه‌ریزی شده تمام 48000 یهودی پس از جنگ در داخل مرزهای بلغارستانی بود که مکرر بودند. در نهایت متوقف شد. این نجات تاریخی به عنوان شاهدی بر شجاعت مدنی است.

با این حال، سابقه تاریخی غم انگیز و پیچیده باقی مانده است: مقامات بلغاری بیش از 11000 یهودی را از سرزمین های تحت کنترل بلغارستان در تراکیه اشغالی، واردار مقدونیه و پیروت مستقیما به تربلینکا تبعید کردند، جایی که تقریبا همه از بین رفتند.

کلیسای سوفیا، که به کسانی که در نجات جمعیت یهودیان دخیل بودند، احترام می‌گذارد، و یادبود نجات، که یادآور نجات یهودیان بلغارستان و سرنوشت غم‌انگیز کسانی است که به اردوگاه‌ها فرستاده شدند. دوران پس از جنگ، تحول تاریخی دیگری را به همراه داشت. تحت حکومت کمونیستی، زندگی مشترک و مذهبی یهودیان به طور فزاینده ای محدود شد، در حالی که مشاغل خصوصی و مؤسسات جمعی تحت کنترل دولت قرار گرفتند.

کنیسه ها باز ماندند، اما آیین مذهبی کاهش یافت زیرا مقامات جامعه سکولار و سوسیالیستی را ترویج کردند. پس از تأسیس دولت اسرائیل در سال 1948، اکثریت قریب به اتفاق یهودیان بلغارستان آلیه شدند. طی چند سال کوتاه، یک جامعه پر جنب و جوش متشکل از بیش از 45000 نفر تقریبا به طور کامل به اسرائیل منتقل شدند و اساسا یک شبه چشم انداز جمعیتی بلغارستان یهودی را تغییر دادند. پیمایش در صوفیه مدرن: امکانات رفاهی و مناظر فرهنگی برای مسافران مدرن، این میراث به طور یکپارچه با ریتم های صوفیه مدرن ترکیب می شود.

امکانات کاربردی، بازدید را آسان می کند. Kosher Point Alegria، در کنار کنیسه، یک گزینه غذاخوری معمولی و مرکزی با منوی وسیع شامل پیتزا، ماکارونی، املت، ساندویچ پیتای تازه، سالاد، و سوپ‌های فصلی ارائه می‌کند. فراتر از مکان‌های دیدنی یهودی، مرکز صوفیه به‌شدت قابل پیاده‌روی است. کلیسای جامع نمادین سنت الکساندر نوسکی، با گنبدهای طلایی درخشان و معماری نئوبیزانسی، بر میدان مرکزی شهر فرمان می‌دهد. در زیر خیابان‌های مرکزی و اطراف ایستگاه مترو سردیکا، حفاری‌های باستان‌شناسی رومی گسترده در زندگی روزمره ادغام شده‌اند.

مسافران در سفرهای روزانه خود از کنار راهروهای روم باستان، سیستم های گرمایشی و دیوارهای قلعه عبور می کنند. تاریخ در صوفیه پشت طناب های مخملی جدا نیست. حتی ورزش های محلی نیز می توانند رشته های تاریخی غیرمنتظره ای را به همراه داشته باشند. سفر به یک مسابقه فوتبال لوسکی صوفیه شما را به باشگاهی می برد که به خاطر مخالفت هوادارانش با اقدامات فاشیستی دوران جنگ، زمانی که هواداران در برابر تابلوهای «یهودیان مجاز نیستند» که در مکان های عمومی نصب شده بود مقاومت کردند. بخش مهمان نوازی صوفیه به سرعت در حال تکامل است تا با مشخصات رو به رشد خود مطابقت داشته باشد.

در هیلتون صوفیه، در مجاورت پارک جنوبی، استفان رایتر، مدیر کل، ملکی که اخیرا طراحی شده است را به ما نشان داد، از اتاق‌های مدرن و رستوران OXBO با الهام از طبیعت گرفته تا بار Regale و باشگاه سلامت هتل، با سالن بدنسازی، سونا و اتاق بخار. شهر. پلوودیو: میراث باستانی و جامعه زنده در دو تا سه ساعت در جنوب شرقی صوفیه با قطار یا اتوبوس، پلوودیو سرعت متفاوتی را ارائه می دهد.

سفر با قطار منطقه ای مقرون به صرفه، خوش منظره و آسان برای پیمایش است. به عنوان یکی از قدیمی ترین شهرهای اروپا که به طور مداوم مسکونی شده است، قبل از روم و آتن، لایه های تمدن پلوودیو در هر قدمی قابل مشاهده است. استادیوم روم باستان فیلیپوپولیس تا حدی زیر خیابان خرید عابر پیاده اصلی قرار دارد، در حالی که مناطق رومی به طور قابل ملاحظه ای حفظ شده اند. مشرف به شهر و چشم‌اندازی از کوه‌های رودوپ.

این تئاتر دور از ویرانه‌ای ثابت، هنوز میزبان اپرا، کنسرت‌ها، و اجراهای تئاتری در فضای باز است. تپه نبت تپه بالاتر، مناظر پانوراما و آثار باستان‌شناسی را ارائه می‌دهد که به سکونتگاه‌های تراسیایی از 4000 سال قبل از میلاد بازمی‌گردد. این دامنه تپه به شهر قدیمی منتهی می‌شود، که به‌خاطر کوچه‌های سنگ‌فرش و عمارت‌های پرآذین احیای ملی بلغارستان متعلق به قرن نوزدهم، که منعکس‌کننده تأثیرات متمایز سبک عثمانی و اروپایی است، مشهور است. در پایین دره، کاپانا («تله») قرار دارد، که از لحاظ تاریخی محله‌های صنعت‌گران شهر است که در آن افراد غیرقانونی متخصص کار می‌کنند.

پس از افول در اواخر قرن بیستم، این محله قبل از تصدی پلوودیو به عنوان پایتخت فرهنگی اروپا در سال 2019، یک رنسانس چشمگیر را تجربه کرد. شبکه پیاده‌روی آن مملو از آبجوسازی‌های صنایع دستی، استودیوهای هنری مستقل، کافه‌های دنج، و گالری‌ها است که نشان‌دهنده ضربان قلب خلاق بلغارستان مدرن است. کنیسه صهیون: گواهی بر تداوم. صوفیه در سال های 1886-1887 ساخته شد و در سال 1922 گسترش یافت.

کنیسه دارای عناصر معماری موری و سفاردی است. چیدمان داخلی سنتی حفظ شده است و دارای یک پناهگاه مرکزی باز با صندلی های سنتی برای مردان و یک گالری زنانه در طبقه بالا است. مرکز آن یک لوستر گل اتریشی قابل توجه است. حضور یهودیان در پلوودیو به دو هزار سال پیش بازمی گردد. سوابق بایگانی نشان می دهد که این شهر زمانی دارای چهار کنیسه مجزا بوده است. شواهد باستان شناسی حاکی از حضور یهودیان باستانی است که قدمت آن به قرون سوم تا هفتم میلادی می رسد.

قبل از سال 1948، جمعیت یهودی پلوودیو بیش از 6000 نفر بود. امروزه تقریبا 350 یهودی باقی مانده اند. در دوران کمونیست، مراسم مذهبی جمعی سرکوب شد و کنیسه صهیون از کار افتاد. از طریق تلاش محلی اختصاصی و حمایت اهداکنندگان بین‌المللی، بازسازی‌های ساختاری عمده بین سال‌های 1998 و 2003 تکمیل شد. امروز، این مجموعه شامل پناهگاه اصلی بازسازی‌شده، یک حیاط سبز کوچک و یک سالن دنج زمستانی beit midrash (سالن مطالعه) است که در ماه‌های سردتر استفاده می‌شود.

خدمات هفتگی شبات کابالات، گردهمایی های تعطیلات، و برنامه های آموزشی جوانان به طور منظم در داخل دیوارهای آن برگزار می شود. اما روح کنیسه صهیون در مردم آن نهفته است. رئیس جامعه کریستیان آنجلوف، 27 ساله، تجسم این تداوم زنده است. اولین خاطره آنجلوف از کنیسه به حضور در جشن پوریم در سن سه سالگی برمی گردد. در 15 سالگی، او به عنوان مادریچ (رهبر جوانان) خدمت می کرد.

او اکنون هیئت مدیره را رهبری می کند، عملیات جمعی را مدیریت می کند و مستقیما در آن طرف ساختمان زندگی می کند. آنجلوف خاطرنشان کرد: «بزرگ شدن در این ساختمان و اکنون رهبری آینده آن یک مسئولیت است، بلکه یک امتیاز است. حضور او نشان می‌دهد که زندگی یهودیان در پلوودیو صرفا خاطره‌ای از گذشته نیست، بلکه یک جامعه فعال و بین نسلی است که جوانان خود را آموزش می‌دهد و به آینده نگاه می‌کند. یک سفر معنادار بالکانیک سفر ترکیبی به صوفیه و پلوودیو یک تجربه سفر چند وجهی را فراهم می‌کند. صوفیه مقیاس پایتختی است که در آن متروهای روم باستان با گنبدهای بزرگ کنیسه ملاقات می کنند.

پلوودیو جذابیت جوی خیابان های پیچ در پیچ قدیمی شهر قدیمی، مناطق هنری پر جنب و جوش، و یک جامعه صمیمی یهودی را ارائه می دهد. برای درک کامل ملیله های گسترده تر تاریخ سفاردی در منطقه، لباس های مسافرتی مانند بالکان سفاردی، که توسط دکتر جوزف بناتوف، بومی صوفیه، بنیانگذار دکتر جوزف بناتوف، بومیان صوفیه، و سفرهای غوطه ور وی از مقدونیه شمالی، در سراسر یونان و در شمال مقدونیه، راه اندازی شده است. دکتر

کار بناتوف به‌عنوان راهنمای تور در دهه 1990، جایی که تسلط عبری او او را به راهنمایی گروه‌های اسرائیلی سوق داد، برنامه‌های سفر او ملاقات‌های محلی، روایت‌های خانوادگی شخصی، و نقاط دیدنی تاریخی را در هم می‌پیوندد. فراتر از مراکز اصلی شهری، توقف‌های کلیدی شامل صومعه ریلا (ارائه بینشی از تاریخ جنگ جهانی دوم در نزدیکی محل تدفین (Dimitilrisho) است. موزه پشف) و ویدین در امتداد رود دانوب، که دارای کنیسه تازه بازسازی شده دهه 1890 است. برای مسافر یهودی، کاوش در بلغارستان دیداری با تاریخی فراتر از بناهای یادبود ساکت است.

این فرصتی برای ارتباط با جوامع واقعی است که به گرد هم آمدن، جشن گرفتن، احترام به اجداد خود ادامه می دهند، و فصل بعدی داستان ماندگار خود را می نویسند. نویسندگان میهمانان بالکان سفاردی (sephardicbalkans.com) و هتل هیلتون صوفیه (hilton.com/en/hotels/sofhihi-hilton-sofia) بودند. مارک و دیوید مجری The Jerusalem Post Podcast Travel Edition هستند.