داستان واقعی نمایش واقعی تغییر شدید در The Swan: Behind the Mirror

کاری و جینا براواتا در پشت آینه - با اجازه Hulu

"هر روزی که در نمایش های واقعیت گنجانده شده است، اعضای بازیگران را به بد دهنی و خنجر زدن از پشت به یکدیگر تبدیل می کند، و سپس The Swan وجود دارد." به این ترتیب بود که تایم یک سریال قدیمی حذف نشدنی را در فهرست 50 فصل تأثیرگذار تلویزیون واقعیت‌های تلویزیونی تا به حال معرفی کرد، و هیچ اشتباهی در آن وجود ندارد: سریال فاکس به همان اندازه که محل بحث و جدل بود، پراحساس بود.

The Swan بر اساس مفهومی بود که از یک قسمت Black Mirror انتظار داشتید: زنان دستخوش دگرگونی فیزیکی شدید می شوند تا هویت خود را به عنوان "جوجه اردک زشت" کنار بگذارند و به قوهای زیبایی تبدیل شوند، حداقل مطابق با استانداردهای زیبایی مرسوم. فصل اول که در سال 2004 پخش شد، به طور متوسط ​​بیش از 9 میلیون بیننده در هر قسمت داشت. جنیفر ال. پوزنر، منتقد رسانه‌ای، در کتابش Reality Bites Back آن را «سادیستی‌ترین سریال واقعیت» نامید. این نمایش در طول اجرای خود نیز نقدهای بسیار منفی بی‌شماری دریافت کرد.

گیلیان فلین، نویسنده Gone Girl، که در آن زمان منتقد Entertainment Weekly بود، آن را «ترکیبی زن‌ستیزانه از بداخلاقی‌های تلویزیونی: تجاری‌گرایی و سازگاری» نامید. همه اینها شاید پیشگویی بود برای لغو آن، تنها پس از دو فصل.

بیش از دو دهه بعد، یک مستند جدید از ارین لی کار (بریتنی در مقابل اسپیرز، مرداگ: مرگ در خانواده)، قو: پشت آینه، نور جدیدی را نه تنها به سریال واقعیت بلکه عواقب بعدی آن می تاباند. با رسیدن این سند به Hulu و Disney+، کار و دو شرکت‌کننده از The Swan و Behind the Mirror، کریستی گارزا فصل اول و کاری براواتا از فصل دوم، در مورد بدنام‌ترین نمایش واقعی که تا کنون ساخته شده است، با TIME صحبت کردند.

قوها چگونه باز شدند

کریستی گارزا در The Swan: Behind the Mirror - با اجازه Hulu

قبل از اینکه The Swan بتواند پرواز کند، باید خدمه ای متشکل از شرکت کنندگان مشتاق را انتخاب کند. بنابراین تهیه کنندگان این نمایش کمپین تبلیغاتی را راه اندازی کردند که بر ایده دگرگونی تأکید داشت. شرکت‌کنندگان احتمالی از تمام جراحی‌های پلاستیکی که می‌توانستند تصور کنند، و همچنین درمان، آموزش زندگی و آموزش شخصی، تحت درمان قرار می‌گیرند.

گارزا در مورد واکنش اولیه خود به یک پیشنهاد به ظاهر بزرگ می گوید: «این واقعا یک بلیط طلایی به نظر می رسید.

The Swan فراخوان بازیگری آزاد را در سراسر کشور برگزار کرد. این نمایش به ارقام 200000 تا 250000 متقاضی اشاره کرد، اگرچه کار می گوید که هرگز نتوانسته این آمار را تأیید کند. او می‌گوید: «بسیار بالا به نظر می‌رسد، با توجه به اینکه نمایشی ناشناخته بود. یکی از تاکتیک‌هایی که در مورد قوها استفاده شد این بود: «ما شما را از بین 200000 نفر انتخاب کردیم.» به نظر من، این یک تأثیر انطباق دارد. کار تخمین می زند که این رقم ممکن است نزدیک به 75000 بوده باشد.

متقاعد کردن برخی از این زنان برای باز کردن صحبت های پشت آینه، سال ها بعد، دشوارتر بود. تأثیرات قو بر عزت نفس شرکت کنندگان هنوز باقی مانده است، و برای گارزا و براواتا هر دوی آنها ترسناک بود که در مورد تجربیات خود صحبت کنند، زیرا در گذشته به خاطر تلویزیون دستکاری شده بودند. اما هر دو برای ایجاد یک فضای امن به Carr اعتبار می دهند.

گارزا می گوید: "از همان اولین گفتگو می دانستم که ارین واقعی است. او به داستان های زنان اهمیت می دهد. او به توانمندسازی زنان اهمیت می دهد." براواتا می‌افزاید: «سوالاتی که او از همان ابتدا پرسید، می‌توان گفت که او ما را برای چیز دیگری آماده نکرده است».

گارزا می‌گوید: «به یاد می‌آورم که روی صندلی نشسته بودم، و او گفت: «کریستی، یک نفس بکش. این مربوط به توست. این برای توست.» و در آن لحظه، احساس کردم این وزن بلند شد و قلب خون‌آلود من روی زمین ریخت.

این راحتی در جزئیات ایجاد شد. کار از هر قو خواست آهنگی را که دوست دارد به عنوان آهنگ "راهپیمایی" خود انتخاب کند، تا روحیه را قبل از فیلمبرداری سبک کند، و یک آهنگ "راهپیمایی" را برای جشن گرفتن اتمام مصاحبه خود انتخاب کند.

برای کار به همان اندازه مهم بود که تجربیات زنانی را که در نمایش حضور داشتند بیش از هر چیز دیگری برجسته کند. کار می‌گوید: «بازدید مجدد اسناد اغلب مربوط به تولیدکنندگان است و نه درباره افرادی که در واقع تجربه را تجربه کرده‌اند. "در حالی که صحبت کردن با تهیه کنندگان بسیار مفید بود، این زنان تجربه ای را پشت سر گذاشتند که کسی آن را سادیستی ترین نمایش واقعی تمام دوران نامید. این چیزی است که من می خواستم بفهمم."

سمت تاریک The Swan

کار از 12 قو مختلف، و همچنین چندین تهیه کننده و یکی از جراحان پلاستیک سریال، دکتر راندال هاورث، ضبط کرد. کار یکی از قوهای شرکت کننده به نام کلی عالمی را با ارائه مواد تحقیقاتی ضروری می داند. کار به یاد می آورد که او برای تنظیم "Swan Binder" با خود آورده بود، که شرکت کنندگان در ابتدای فیلمبرداری دریافت کردند و جزئیات آنچه را که تجربه خواهند کرد، و همچنین تقویم شخصی عالمی را از برنامه واقعیت نمایش دادند. کار به یاد می آورد: «این تقویم با ژرمن شپردها روی آن بود. و او روز به روز در تقویم نوشته بود "درد".

من آن را دیدم و فکر کردم، "این واقعا بخشی از این تجربه را نشان می دهد."

گارزا وضعیت خود را قبل از نمایش به خوبی به یاد می آورد: "من در حال آماده شدن برای پایان دادن به سربازی پنج ساله ام بودم و واقعا مطمئن نبودم که چه کاری می خواهم انجام دهم." تبلیغی که او پیدا کرد چیزهایی مانند یک مربی زندگی، مشاوره شغلی، تمرین تناسب اندام و یک تغییر کامل جراحی پلاستیک را وعده می داد. "بنابراین من به یک تست زنده رفتم. شما به این اولین اتاق کوچک بروید، و گروهی از افراد روی یک میز کوچک تاشو نشسته اند و آنها می گفتند: "به ما بگویید چه چیزی را در مورد خودتان دوست ندارید."

فصل اول شرکت کنندگان را یکی پس از دیگری شگفت زده کرد. اولین مورد این بود که وقتی قوها برای اقامت در آپارتمان‌هایی که قرار بود در سه ماه آینده در آن زندگی کنند، آمدند، تمام آینه‌ها و سطوح بازتابنده حذف شدند. به مدت سه ماه، آنها نمی توانند به خود نگاه کنند.

این نمایش قوها را در طی آن ماه‌ها در رژیم‌های شدید قرار داد: جراحی‌های سر تا پا که نیاز به بهبودی طولانی و سخت داشت، همراه با ورزش مداوم و رژیم‌های غذایی سخت (از جمله محدود کردن دریافت کالری به 1200 کالری در روز). کار توضیح می‌دهد: «همه اینها بر اساس یک برنامه و بسیار خاص بود. "شما مواقعی داشتید که می رفتید و به دکتر می رفتید، و گرداننده هایی داشتید که می خواستند شما را از یک مکان به مکان دیگر منتقل کنند و باید مراقب باشند که در هر آینه ای نگاه کنید. زمان های دیگر شما این بخش های عظیم از کار را داشتید. تلفنی وجود نداشت.

آنها به من گفتند که به دلیل اینکه غذای زیادی نمی خورند، همیشه شبکه غذا را تماشا می کنند. آنها واقعا، در یک کلمه که ما اکنون درک می کنیم - قرنطینه شده از دیگران بودند.

در آن زمان از کار افتادگی بود که قوها واقعا یکدیگر را شناختند. آنها به سیستم های پشتیبانی یکدیگر تبدیل شدند و شروع به تشکیل یک خواهر واقعی کردند. آنها نسبت به وعده‌هایی که نمایش داده بود دلسوزی کردند و سپس به آنها عمل نکردند. گارزا به یاد می‌آورد: «من فقط سه جلسه درمانی داشتم، اما همه آن‌ها می‌خواستند در مورد رابطه‌ام صحبت کنند. من می‌گفتم: «من برای من اینجا هستم یا برای رابطه‌ام اینجا هستم؟»» گارزا می‌گوید به اصطلاح کوچینگ زندگی، چیزی بیشتر از این بود که کسی آنها را سرزنش کند و به آنها بگوید که هنوز چقدر چاق هستند.

و همانطور که آنها بیشتر و بیشتر به یکدیگر تکیه کردند، معلوم شد که سازندگان در آستین‌هایشان پیچ و تاب زیادی داشتند: قوها فقط دستخوش تغییرات فیزیکی بزرگی نبودند، آنها قرار بود در یک مسابقه با یکدیگر رقابت کنند. زنان این را درست قبل از لحظه دراماتیک روی پرده، زمانی که سرانجام برای اولین بار خود متحول شده خود را دیدند، یاد گرفتند. گارزا به یاد می آورد: "ما تشویق کنندگان یکدیگر بودیم. آنها گفتند که ما در مقابل هم قرار خواهیم گرفت و فقط یکی از شما پیش می رود." من کاملا شوکه شده بودم.

تو همه اینها را به من دادی تا من را بسازم و بعد فورا آن را گرفتی. از نظر سلامت روان بسیار ناتوان کننده بود.»

وقتی گارزا با یک شرکت کننده دیگر رودررو شد، شکست خورد. "در ذهن من، من فکر می کنم، من فقط 250,000 دلار تغییر شکل داده ام، و هنوز به اندازه ی کافی برای مسابقه ی پرواز به شب شما خوب نیستم. در تمام مدتی که باید به مسابقه می رسیدیم، در درون ما حفاری شده بود." سپس آنها او را به عنوان یک کارت وحشی برای مسابقه شرکت کردند. آنها دوباره به من گفتند که من انتخاب نشده‌ام و این ویرانگر بود.» گارزا شاید بدترین کیفرخواستی را که یک شرکت کننده می توانست ارائه دهد را به اشتراک می گذارد: "من با عزت نفس کمتری از آنجا خارج شدم."

چرخشی که شاید خانواده ای را از هم پاشید

کاری و جینا در مورد تجربه خود از طعمه صحبت می‌کنند و نمایش واقعیت را روشن می‌کنند - با احترام از Hulu

برای براواتا، که در فصل 2 شرکت کرد، روند تست بازیگری متفاوت بود. انتخاب بازیگران برای فصل دوم در حالی آغاز شد که فصل اول در حال پخش بود و در واقع این خواهرش جینا بود که روند درخواست را آغاز کرد. جینا در یک آگهی در Craigslist دیده بود که سازنده به دنبال خواهران است، بنابراین او تماس گرفت. وقتی او پاسخ مشتاقانه ای دریافت کرد، خواهران رسما با هم درخواست دادند. اما فقط کاری بود که در برنامه حضور داشت.

براواتا به یاد می‌آورد: «وقتی به من گفتند قرار است یک قو شوم، فورا خاموش شدم. فکر کردم، اگر خواهرم اینجا نیست، چرا این را به من می‌گویی؟» اولین بار بود که فکر کردم، چیزی درست نیست. این چیزی نیست که من برای آن ثبت نام کردم. آنها نیت خوبی ندارند.» سپس تهیه‌کنندگان به براواتا گفتند که باید جلوی دوربین به جینا بگوید که موفق نشده است. من واقعا احساس می کنم که آن روز یکی از بدترین روزهای زندگی من بود. براواتا می‌گوید این خاطره سختی برای من است.

اما این پایان داستان خواهران در برنامه نبود. معلوم شد براواتا تنها خواهری نیست که در The Swan شرکت می‌کند. جینا با او می رفت. اما قرار بود مشارکت جینا مخفی بماند - مشارکتی که کل فصل به آن بستگی داشت. براواتا می‌گوید: «دومین ثانیه‌ای که از آنجا دور می‌شوم، دوربین را روی جینا می‌چرخانند و به او می‌گویند: «تو قرار است آنجا باشی، و خواهرت نمی‌داند.» و سپس او را برای سه ماه آینده نمایش تهدید می‌کنند که اگر راز را بشکند، 5 میلیون دلار مسئولیت خواهد داشت. او باید مطمئن شود که من متوجه نمی‌شوم.

براواتا همه اینها را دلیل دیگری می‌داند که The Swan برای پاره پاره کردن زنان به جای ارائه زندگی بهتر موعود به آنها طراحی شده است. براواتا می گوید: "پیچ و خم تلاش برای شکستن خانواده بود. آنها رقابت می خواستند." او می‌گوید: "هیچ چیزی در DNA ما وجود ندارد که حتی به ما اجازه دهد که با یکدیگر به این شکل رقابت کنیم. من مطمئن نیستم که آنها فکر می‌کردند دارند انجام می‌دهند، اما کاری که آنها انجام دادند این بود که باعث شدند ما از آنها متنفر باشیم."

یک روند صعودی غیرمنتظره

قابل توجه ترین نکته در مورد The Swan: Behind the Mirror این است که این داستان غم انگیزی نیست که شما پیش بینی می کنید. اگرچه واقعیت شو بر اساس ارزش سرگرمی جدا کردن زنان استوار بود، اما پشت آینه عواقبی را نشان می دهد که در آن نتیجه معکوس به نحوی به ثمر نشست. کار از طریق داستان‌های این زنان انعطاف‌پذیر، روایت بزرگ‌تری از خواهرخواندگی می‌سازد.

کار می‌گوید: «زمانی که در حال تولید بودیم و در لس آنجلس فیلمبرداری می‌کردیم، خنده و شیرینی این زنان را تشخیص دادم. با خودم فکر کردم، "آیا راهی واقعی برای این فیلم وجود دارد که پایان خوشی داشته باشد؟" او آن را از طریق دلیزا استایلز، برنده فصل 2، که آهنگ پایانی اش "F-ckin' Perfect" از پینک بود، پیدا کرد. به معنای واقعی کلمه زمانی بود که این زن این آهنگ را پخش کرد و در ذهن من متبلور شد.

این یکی از کارهای مورد علاقه من است که انجام داده ام و خواهم کرد.»

اما قبل از آن لحظه، اتحاد دوباره عمیقا تأثیرگذار بین قوها رخ می دهد. اگرچه آنها دائما از طریق چت های گروهی و گروه های فیس بوک صحبت می کنند، اما به صورت پراکنده در سراسر ایالات متحده زندگی می کنند و اغلب نمی توانند یکدیگر را شخصا ببینند. اما فیلم کار به آن‌ها این فرصت را داد تا دور هم جمع شوند و از سر تجربه‌های مشترکشان دوباره با هم ارتباط برقرار کنند. شادی ساده آنها از بودن با یکدیگر لحظه شگفت انگیزی از گرما در فیلم است.

خانم‌ها برای «سیاهان، دندان‌ها و ضربه‌های روحی» و «به اندازه کافی بودن» تشویق می‌کنند. این صحنه جمعی برای کار ضروری بود تا به مخاطبان نشان دهد که چگونه یک مثبت غیرمنتظره از چنین تجربه دلخراشی حاصل شده است. کشیدن آن کار کوچکی نبود. کار می‌گوید: «بیشتر شبکه‌ها می‌گویند: «شما سه شخصیت دریافت می‌کنید. ما نمی‌توانیم ۱۲ نفر مختلف را دنبال کنیم». "بنابراین گفتم، "هی، اگر این کار را انجام می‌دهیم، باید همه را دنبال کنم. همه ما نیاز به مصاحبه داریم، و سپس باید آنها دور هم جمع شوند و یک ملاقات مجدد انجام دهند." این بسیار گران است. مطمئن نبودم که بله، اما این رویای من بود.

و زمانی که رویای شما به عنوان یک مستندساز یا فیلمساز از هر نوعی محقق شود، احساس فوق العاده خاصی دارید.»

براواتا از اینکه مردم می بینند که شرکت کنندگان در نمایش از حیوانات زخمی دور هستند هیجان زده است. "فکر می‌کنم این طبیعت بشری است که مردم اکنون بدترین چیزها را برای ما تصور می‌کنند. آنها می‌خواهند ببینند که زندگی ما چقدر دیوانه‌کننده شده است، و فقط فکر می‌کنم که آنها واقعا از اینکه ما در حال شکوفایی هستیم، دوست هستیم و کارمان عالی است، لذت خواهند برد."

هنوز یک سوال وجود داشت که باید از قوها می پرسیدم: آیا براواتا و گارزا، با وجود همه چیز، دوباره همه کار را انجام می دهند؟

براواتا می‌گوید: «من این کار را 1000 بار تکرار می‌کنم. "من می خواهم فکر کنم که این کار را با شرایط خودم انجام خواهم داد. بدون اینکه به کسی اجازه بدهم احساس کنم کمتر از آن چیزی که همه ما لیاقت آن را داریم، این کار را انجام می دهم. جراحی پلاستیک و دوستی ها و این پیوندی که همه ما داریم - دوباره این کار را انجام خواهم داد." گارزا موافق است. "برای من، خوبی ها بیشتر از بدی ها هستند. من در دو دهه گذشته احساس شرمندگی می کردم. من عاشق جراحی پلاستیک و ظاهر آن بودم. احساس می کنم همه چیز به دلیلی اتفاق می افتد، و گاهی اوقات آسیب زاترین و وحشتناک ترین چیزها در زندگی شما در واقع زیباترین چیزها هستند.

شما باید تصمیم بگیرید که آیا قربانی شرایط زندگی هستید یا می خواهید از آن برای توانمندسازی خود استفاده کنید. من کسی که الان هستم را دوست دارم.»

به طور کلی، قوها از جراحی پلاستیک پشیمان نشدند. بسیاری از آنها از نتایج راضی بودند و همه آنها به دلیل اینکه می خواستند عملیات انجام شود، به نمایش رفتند. در این مستند توضیح داده شده است که برخی از کارهایی که آنها انجام داده بودند، آنطور که در ابتدا تصور می شد موفقیت آمیز نبوده است، و دندانپزشکی که جراحی های دندان را انجام می داد، در نهایت مجوزش به حالت تعلیق درآمد. با این حال، بزرگترین مشکل قوها در نحوه برخورد با آنها و نحوه نمایش آنها در صفحه نمایش بود. گارزا منعکس می کند: «این ما را واقعا ضعیف نشان می داد و ما را شبیه زنان شکسته می کرد.

من به شوخی می‌گفتم که ترجیح می‌دهم به مردم بگویم یک بیماری مقاربتی دارم تا اینکه بپذیرم که در The Swan به دلیل نحوه ویرایش آن هستم.»

براواتا می گوید: "ما از خود متنفر نبودیم. ما آنجا نرفتیم زیرا فکر می کردیم زشت هستیم." ما به آنجا رفتیم و به ما گفتند که زشت هستیم. اگر بتوانم یک چیز را به اشتراک بگذارم، این است که ما زنان شگفت‌انگیزی هستیم. ما قوی‌تر از آن چیزی هستیم که کسی تصورش را بکند، زیرا این برای افراد ضعیف نبود.

گارزا می افزاید: "در افسانه اصلی جوجه اردک زشت، معلوم شد که در تمام مدت یک قو بوده است. فقط در لانه اشتباهی قرار داشته است."