داستان واقعی پشت شکست 20 دلاری میگوی نهایی بی پایان Red Lobster: چگونه یک نماد غذاهای دریایی آمریکایی راه خود را گم کرد

سازندگان TikTok ابتدا وارد شدند.

تابستان سال 2023 بود، و خرچنگ قرمز آنچه را که به عنوان «اول نمادین» نامیده می‌شد، اعلام کرده بود: «میگوی بی‌پایان نهایی اینجاست که تمام روز، هر روز بماند». این رستوران‌های زنجیره‌ای، همه میگوهایی را که می‌توانستند با قیمت 20 دلار بخورند، به مشتریان ارائه می‌کرد - اسکمپی، نارگیل، آلفردو، سیخ‌شده، یا پروانه‌ای و سرخ‌شده - نه به‌عنوان یک تبلیغ فصلی، بلکه به‌عنوان یک غذای دائمی، همراه با غذای جانبی و بیسکویت‌های معروف برند چدار بیسکویت.

در بیانیه مطبوعاتی آمده است: "نکته داخلی" از چنگ زدن بیسکویت اضافی خودداری کنید تا جایی برای مقادیر بی پایان میگو باقی بماند.

خرچنگ قرمز ناخواسته صحنه مناسبی را برای یک موکبانگ - ژانر آنلاین متولد کره جنوبی - که در آن میزبانان برای تماشاگران غذا می خورند، در اختیار سازندگان قرار داده بود. موکبانگ‌های بلندپرواز مشتاق اثبات استقامت غذای خود در مکان‌های خرچنگ قرمز در سراسر کشور برای مصرف مقادیر بی‌معنی میگو فرود آمدند. یکی از ویدیوهای یوتیوب توسط جوی کینزلی، با نام مستعار «سر قایق بادبانی»، اینفلوئنسر را نشان می‌دهد که به مدت 10 ساعت متوالی میگو را پایین می‌کشد.

هرج و مرج از اتاق‌های غذاخوری به اتاق‌های خبر سرایت کرد، زیرا خرچنگ قرمز به یکی از رستوران‌های مورد بحث آمریکا تبدیل شد - به دلایل اشتباه. در حالی که مشتریانی که توسط این معامله جلب می‌شدند، میزها را در انحصار می‌کشیدند تا سفارش‌های میگو را سفارش دهند، رستوران‌ها میگو نداشتند و مشتریان عادی را دور می‌زدند. این زنجیره در ماه مه 2024 با 692 میلیون دلار کل بدهی درخواست حمایت از ورشکستگی داد و در اسناد دادگاه فاش کرد که 11 میلیون دلار از Ultimate Endless Shrimp در سه ماهه سوم سال 2023 و سپس 12.5 میلیون دلار در سه ماهه چهارم از دست داده است.

تقریبا 130 رستوران از 700 رستوران خود را تعطیل کرد و کارکنان شرکت را کاهش داد.

مطمئنا، Ultimate Endless Shrimp تنها عامل ورشکستگی نبود: این زنجیره همچنین با صدها اجاره نامه پرهزینه پس از آن که مالک سهام خصوصی قبلی آن، Golden Gate Capital، بسیاری از املاک و مستغلات خود را در یک معامله بازخرید اجاره ای مضر فروخت، غرق شد. اما چندین منبع، از جمله مدیران سابق Red Lobster که خواستند نامشان فاش نشود، به دلیل امضای قراردادهای محدودکننده عدم افشا، گفتند که تبلیغ فاجعه‌بار میگو نشانه مشکلات عمیق‌تری است که این برند محبوب رستوران را درگیر کرده است.

شکست نهایی میگوی بی پایان به یک شوخی بدل شد و در مونولوگ های کمدی و نمایش های آنلاین ظاهر شد. تانیس توهی - گتی ایمیج

یکی به فورچون گفت: «به من اعتماد کن، این منظره قشنگی نیست، افرادی که دو ساعت آنجا نشسته‌اند و 50 پوند میگو را پایین می‌آورند.» منبع دیگری توضیح داد که چگونه ازدحام جمعیتی که توسط این شیرین کاری جذب شده بود، مشتریان عادی را ترسانده است. این زنجیره نتوانست به هدف ترافیکی خود برای روز پرجمعیت تاریخی مادر برسد. این منبع گفت: «فقط یک آشفتگی مطلق.

شکست نهایی میگوی بی پایان به یک شوخی بدل شد و در مونولوگ های کمدی و نمایش های آنلاین ظاهر شد، اما پیامدهای ورشکستگی اصلا خنده دار نبود: هزاران بازنشسته در پرداخت های مورد انتظار از دست دادند، زیرا خرچنگ قرمز به ورشکستگی سقوط کرد. اسناد دادگاه بیش از 12 میلیون دلار غرامت معوق بدون پرداخت و 16.7 میلیون دلار دستمزد پرداخت نشده را نشان می دهد.

اکنون یک اعتماد طلبکاران از شرکت های مادر سابق Red Lobster شکایت می کند و ادعا می کند که تعهدات امانتداری و کلاهبرداری را نقض کرده است. در شکایتی که در ماه مه ارائه شد، ادعا می‌شود که Ultimate Endless Shrimp یک اشتباه حماسی نبود، بلکه توطئه‌ای بود که برای وادار کردن خرچنگ قرمز به خرید مقادیر انبوه میگو طراحی شده بود - طرحی که اعتماد ادعا می‌کند که منافع یک غول غذاهای دریایی آسیایی را بر منافع یک غول غذاهای دریایی آسیایی برتر از خرچنگ‌های قرمز از رستوران‌های آمریکایی خریداری می‌کند. در این فرآیند شهرت خود را از بین می برد.

طرفین دخیل در دعوا - و همچنین خود خرچنگ قرمز که مورد شکایت قرار نگرفته است - از اظهار نظر در مورد این مقاله خودداری کردند، اما پرونده های دادگاه آنها حماسه غم انگیز را با جزئیات دراماتیک نشان می دهد. و در گفتگو با افرادی که هرج و مرج اتاق‌های غذاخوری، وفاداری‌های شکسته و دوران بازنشستگی ویران شده پس از آن را تجربه کرده‌اند، میگوی بی‌پایان بی‌پایان چیزی شبیه تب برای همه افراد درگیر ظاهر می‌شود - تبی که مشکلات طولانی مدت را به جوش آورده است.

عرضه کننده میگو صاحب آن شد

مالکان کنترل کننده خرچنگ قرمز تا زمان ورشکستگی آن، تای یونیون، غول غذاهای دریایی مستقر در تایلند که به دلیل برند مرغ دریایی خود معروف است، همراه با شریکش Seafood Alliance بودند. در شکایتی که در فلوریدا تنظیم شد، تراست از هر دو و چندین مدیر سابق شکایت کرد و آنها را متهم کرد که نمایندگان خود را در رهبری خرچنگ قرمز جاسازی کرده اند و الگوی "معامله با خود و استثمار" را اجرا می کنند که حداقل 32 میلیون دلار در خریدهای غیرقابل اجتناب و حدود 23 میلیون دلار اضافه پرداخت ایجاد می کند.

تا زمانی که توافقی صورت نگیرد، حل و فصل این دعوی - و بهبود احتمالی طلبکاران - راه درازی است و محاکمه برای اوایل سال 2028 تعیین شده است. فورچون چندین درخواست برای اظهار نظر از اتحادیه تایلند و وکلای آن داشت، اما هیچ پاسخی دریافت نکرد. با این حال، در یک درخواست برای رد شکایت، این شرکت حقایق، وضعیت، صلاحیت و مبنای قانونی خود را به چالش کشید و آن را "تلاش بدبینانه رد خرچنگ برای مقصر دانستن یکی از صاحبان و تامین کنندگان سابق خود برای شکست تصمیمات مدیریتی و مدل تجاری رد خرچنگ" خواند.

بسیاری از ادعاهای شکایت بر روی پل کنی، یک مدیر قدیمی رستوران متمرکز است که به گفته منابع به Fortune، در ماه های پر هرج و مرج قبل از ورشکستگی شرکت، کنترل بیشتری بر Red Lobster اعمال می کرد، اگرچه نقش رسمی او مبهم بود. کنی رهبری Seafood Alliance را بر عهده داشت، کنسرسیومی که برای مشارکت با اتحادیه تایلند و در اختیار گرفتن کنترل کامل خرچنگ قرمز در سال 2020 تشکیل شد. او ابتدا به عنوان "رابط" شرکت مادر Red Lobster و سپس به عنوان مدیر عامل موقت Red Lobster اعلام شد.

چندین منبع به فورچون گفتند که کنی، استرالیایی با سابقه طولانی تجربه رستوران در تایلند، درک کمی از غذاخوری های زنجیره ای آمریکایی مانند خرچنگ قرمز داشت. شکایت طلبکاران، کنی را به عنوان یک حضور قلدر توصیف می کند که به طور معمول هر کسی را که از دستورات او سرپیچی کند تهدید به اخراج می کند. همچنین ادعا می‌کند که کنی بر روی «عدد جادویی» ۲۰ دلار به‌عنوان نقطه قیمت برای میگوی بی‌پایان - به دلیل «اعتراضات پر سر و صدا» و بدون تجزیه و تحلیل معمول قیمت‌گذاری - اصرار ورزیده است که میگوی پرهزینه‌تر سرو شود.

سپس تقاضا تقریبا دو برابر چیزی بود که زنجیره پیش‌بینی کرده بود - تبدیل یک بازی بازاریابی زیان‌آور به یک بدهی مالی بزرگ.

پل اجرایی Red Lobster کنی «به دنبال هر کسی بود روشی برای قرار دادن میگو بیشتر بشقاب،" یک منبع گفت. شرکت غذاهای دریایی خرچنگ قرمز

تای یونیون در درخواست خود برای اخراج، از کنی فاصله گرفت و انکار کرد که وی در حین کار برای خرچنگ قرمز به عنوان نماینده آن عمل می کرد. این گزارش به تحقیقاتی اشاره کرد که به دستور مدیران مستقل Red Lobster و توسط شرکت حقوقی کفش سفید Weil, Gotshal & Manges انجام شد، که هیچ ادعای قابل قبولی علیه مدیریت پیدا نکرد، به استثنای "ادعای علیه آقای کنی به عنوان مدیر عامل موقت شرکت به دلیل سهل انگاری فاحش" - مربوط به تصمیم او برای راه اندازی Ultimate بدون 20 دلار.

شکایت طلبکاران ادعا می کند که کنی موقعیتی را طراحی کرده است که در آن اتحادیه تایلند می تواند خرید غذاهای دریایی Red Lobster را کنترل کند - رقبا را حذف کند و قیمت های بالاتری را برای میگو اعمال کند. در اوایل سال 2023، طبق این دادخواست، کنی "بررسی کیفی" سه تامین کننده اصلی میگو این زنجیره را انجام داد. پس از یافتن تخلفات جزئی غیرمرتبط با ایمنی مواد غذایی، کنی تامین کننده قدیمی Red Chamber را ممنوع کرد و به اتحادیه تایلند اجازه داد تا هر قرارداد میگوی از پیش پخته شده را با قیمت بالاتر و همچنین 46 درصد از کل تجارت میگوی Red Lobster را در اختیار بگیرد.

خرچنگ قرمز 4.83 دلار به ازای هر پوند برای میگوی منجمد و از پیش پخته شده پرداخت کرد، در حالی که قبلا 4.27 دلار بود که منجر به 32 میلیون دلار هزینه اضافی برای میگو شد.

چند تن از مدیران سابق Red Lobster گفتند که از نزدیک دیدند که کنی چگونه خریدهای بیشتری را به تای یونیون هدایت می کند. یکی از منابع گفت: «پل به دنبال هر راهی بود تا میگوهای بیشتری را در بشقاب بگذارد. اتحادیه تایلند ادعاهای شکایت را رد می کند و آن را «غیرقابل قبول می داند که [آنها] خطر آسیب رساندن به Red Lobster و سرمایه گذاری 575 میلیون دلاری آنها در آن را داشته باشند، فقط برای خرید میگو به ارزش کمتر از 33 میلیون دلار».

یکی از مدیران سابق گفت، برای کسانی که در Red Lobster کار می‌کردند، واضح بود که کنی و همدستانش در این دعوی-مدیر سابق اتحادیه تایلند، اسکات سولار و مدیر ارشد سابق Red Lobster Trin Tapanya- موفقیت اتحادیه تایلند را بر منافع Red Lobster اولویت می‌دادند. این منبع گفت: "آنها هرگز واقعا احساس نمی کردند که ما هستند، آنها احساس می کردند که اتحادیه تایلند هستند."

سولار، آشپز سابق خرچنگ قرمز که پیش از بازگشت به تایلند نقل مکان کرده بود تا در تایلند یونیون کار کند تا همان چیزی باشد که دعوای طلبکاران آن را «مجری» کنی و تای یونیون در رد خرچنگ می‌خواند، بر اساس این دادخواست، «اختیار قابل توجهی بر عملیات و تصمیم‌های تامین خرچنگ قرمز داشت». یکی دیگر از مدیران سابق گفت که سولار "در حال شکستن بسیاری از روابط ما با فروشندگان طولانی مدت بود." کنی، تاپانیا و سولار به چندین درخواست برای اظهار نظر پاسخ ندادند.

"مردم خرچنگ یا خرچنگ می‌خوردند و مریض می‌شدند، می‌رفتند دهانشان را بشویند و برمی‌گشتند و دیگری سفارش می‌دادند. من از آن متنفر بودم." - پیت گاستون، کارمند 42 ساله Red Lobster

دو منبع تصمیمی را برای فرستادن یک کارمند اتحادیه تایلندی به بخش خرید خرچنگ قرمز به یاد آوردند، جایی که آنها به اطلاعات قیمت‌گذاری سایر تامین‌کنندگان دسترسی داشتند، تضاد منافع زیرا اتحادیه تایلند خودش یک تامین‌کننده بود. در این دادخواست ادعا شده است که تیم تامین Red Lobster "مداوم برای رد تلاش های او برای شرکت در جلسات با فروشندگان زنجیره تامین - که رقبای اتحادیه تایلند نیز بودند" مبارزه می کردند.

مطمئنا درست است که اتحادیه تایلند در خرید خرچنگ قرمز به طور کلی ضرر کرده است. یکی از مدیران سابق Red Lobster گفت اتحادیه تایلند انتظار دارد این زنجیره تقریبا 150 میلیون دلار در EBITDA سالانه تولید کند و امیدوار است که فروش میگو را به 150 میلیون دلار برساند. این انتظار در آن زمان چندان دور از ذهن به نظر نمی رسید: اسناد فروش مربوط به سال 2014 نشان می دهد که خرچنگ قرمز زمانی که به گلدن گیت فروخته شد، 230 میلیون دلار درآمد EBITDA پس از 12 ماه داشت. اما تجارت پس از کووید بسیار دور از آن بود.

به جای تلاش برای اصلاح کشتی در حال غرق شدن، اتحادیه تایلند در هنگام خروج از شرکت تمام آنچه را که می توانست از آن استخراج کرد. در اوایل سال 2023، در این دادخواست ادعا شده بود: «خرچنگ قرمز با مشکلات مالی قابل توجهی مواجه بود و خطر ورشکستگی را در پی داشت»، بنابراین «اتحادیه تایلند کمپینی را برای کاهش هر افت ارزشی که می‌توانست از طریق قراردادهای غیراقتصادی که به نفع اتحادیه تایلند بود و برای خرچنگ قرمز هیچ منطق اقتصادی نداشت، دو چندان کرد». به عبارت دیگر: میگوی بی پایان نهایی.

اتحادیه تایلند در نهایت تمام سهام Red Lobster خود را از دست داد، سرمایه گذاری 530 میلیون دلاری خود را در این شرکت لغو کرد و قصد خود را برای واگذاری زنجیره در ژانویه 2024 اعلام کرد. تا می 2024، Red Lobster در دادگاه ورشکستگی قرار داشت و اتحادیه تایلند اساسا کلیدها را به طلبکاران، از جمله Fortress Investment Group به عنوان مالک رویداد، که مالک رویداد است، تحویل داد.

چگونه میگوی بی پایان خرچنگ قرمز را خورد

شکست نهایی میگوی بی پایان در سال 2023 اولین باری نبود که یک تبلیغ همه چیز می تواند باعث ایجاد مشکلاتی در Red Lobster شود.

این زنجیره به عنوان پیشگام نوع خاصی از رستوران های تمام آمریکایی آغاز شد. یک رستوران‌دار جورجیا به نام بیل داردن متوجه شده بود که خرچنگ یک سفارش غیرمنتظره محبوب در فرنچایز هاوارد جانسون است که او در منطقه اورلاندو کار می‌کرد، و در سال 1968 تصمیم گرفت این محصول ویژه را به کالای اصلی تبدیل کند. چشم انداز او این بود که یک خانواده چهار نفره را با 20 دلار تغذیه کند و از همه بازدیدکنندگان استقبال کند.

خرچنگ قرمز در محیط‌هایی دنج و تا حدودی به یک مقصد خانوادگی طبقه متوسط ​​تبدیل شد و از مشتریان سیاه‌پوست در زمانی استقبال می‌کرد که جداسازی، در حالی که غیرقانونی بود، هنوز در بسیاری از مناطق جنوبی آمریکا رایج بود.

پیت گاستون، کهنه سرباز 42 ساله بازنشسته خرچنگ قرمز، اساسا تمام دوران حرفه ای خود، از سن 22 تا 65 سالگی، در این زنجیره کار کرد. در 30 سالگی، او چندین مکان را در اطراف شهر نیویورک مدیریت می کرد. گاستون به خاطر آورد که در لانگ آیلند برای اولین تبلیغ ویژه زنجیره ای، جشنواره Lobsterfest در سال 1984، حضور داشت. او گفت: یک بالون هوای گرم پر از سخت پوستان قرمز در داخل رستوران به پرواز درآمده است، او گفت: "این یک رویداد بزرگ بود." زمانی که در دوران اتحادیه تایلند بازنشسته شد، مدیر منطقه‌ای هر مکان در کارولینای جنوبی شده بود، جایی که هنوز در آنجا زندگی می‌کند.

یکی از سرورهای سابق خرچنگ قرمز، کامرون مولینز، کار در این رستوران را به عنوان یک "تجربه زندگی واقعا فوق العاده" به یاد می آورد. مولینز گفت که در کارولینای جنوبی بزرگ شد، خرچنگ قرمز "رستوران پذیرایی" برای خانواده اش بود. او گفت: «اینجا شیک‌ترین مکان نبود، غذاخوری خوبی هم نبود، اما قطعا آن لحظه احساس طبقه متوسط ​​بالا بود. "این شوخی نبود که اکنون شده است."

او گفت، اما حتی دهه‌ها پیش، به نظر می‌رسید که تبلیغات غذاهای دریایی این برند چیزی وحشی را در مشتریان باز کند. او گفت که رویدادهای روز ولنتاین یا روز مادر در Red Lobster یک دیوانه خانه بود و آنها را به عنوان "دو روز شلوغ ترین روز کار در رستورانی که تا به حال تجربه کردم" توصیف کرد.

با گذشت زمان، رویدادهای ویژه Red Lobster شروع به تکثیر کردند، از جمله Crabfests های مختلف. رفتارهای بی بند و باری به طور فزاینده ای رایج شد. گاستون گفت که این به دهه 1980 بازمی‌گردد - مدت‌ها قبل از عصر TikTok - زمانی که تبلیغات قبلی مشتریان را به آنچه که او آن را دیوانه‌های تغذیه «بربر» می‌خواند فرستاد. او گفت: «مردم خرچنگ یا خرچنگ می‌خوردند و مریض می‌شدند، می‌رفتند دهانشان را بشویند و برمی‌گشتند و دیگری سفارش می‌دادند.» "من از آن متنفر بودم."

"اینجا شیک ترین مکان نبود... اما قطعا آن لحظه احساس طبقه متوسط ​​بالا بود. این شوخی نبود که اکنون شده است." - کامرون مولینز، سرور سابق خرچنگ قرمز

Endless Shrimp در سال 2004 معرفی شد و گاستون توضیح داد که تبلیغ فصلی چگونه کار می کند: 22 میگو در اولین بشقاب و 11 میگو برای هر وعده بعدی وجود دارد. او گفت که مشتریان آنجا می‌نشینند و 100، 120، 150 میگو می‌خورند.

این زنجیره به طور فزاینده ای متکی به پیشنهادات با زمان محدود از دهه 2000 به بعد شد. یکی از منابع گفت: «ما به شوخی می‌گفتیم که به کراک معتاد شده‌ایم، و [میگوی بی‌پایان] مانند یک لوله ترک بود.»

در همین حال، افزایش قیمت غذاهای دریایی رویای اصلی داردن و امور مالی شرکت های مادر را به چالش کشید. جنرال میلز در سال 1995 رستوران داردن را منحل کرد و سپس داردن خرچنگ قرمز را در سال 2014 در معامله ای با شرکت سهامی خصوصی Golden Gate Capital فروخت که هنوز هم بسیاری از کهنه سربازان را تا به امروز می سوزاند. تای یونیون، تامین کننده قدیمی این زنجیره، 25 درصد از سهام را در سال 2016 خریداری کرد و در سال 2020 گلدن گیت به طور کامل به اتحادیه تایلند و اتحادیه تازه تاسیس Seafood Alliance خارج شد.

برای گاستون، ورشکستگی در سال 2024 تخم لانه ای را که برای سال های طلایی خود پس انداز می کرد، از بین برد. او 175000 دلار را از دست داد - سه مورد آخر از پنج پرداخت سالانه وعده داده شده تحت برنامه جبران خسارت معوق شرکت. او گفت که احساس دردسر کرده و سعی کرده زودتر پول نقد کند، اما فایده ای نداشت. او هنوز یک کپی از نامه ای را که در ژانویه 2015 به کمیته جبران خسارت فرستاد، دارد. او گفت: «آنها فقط گفتند نه. او دوباره پرسید که چه زمانی در سال 2022 بازنشسته شد و دوباره رد شد، سپس مدت کوتاهی بعد شاهد ورشکستگی شرکت بود.

گاستون بهتر از خیلی ها عمل کرد. یکی دیگر از مدیران سابق به فورچون گفت که آنها شخصا 200000 دلار از دست داده‌اند و ضررهای بزرگ‌تری در بین فارغ‌التحصیلان Red Lobster وجود دارد. گاستون گفت: «ما کسانی هستیم که شرکت را ساختیم. "افراد من را دوست دارند. من آن را ساختم، و شما چیزی دریافت نمی کنید." رستوران داردن از اظهار نظر خودداری کرد.

میگوی بی پایان بدون شک یک فاجعه بود. اما گاستون و دیگران سقوط خرچنگ قرمز را به خاطر رویدادهایی می‌دانند که قدمت بسیار دورتری دارند. گاستون گفت: «کل این موضوع، فقط برای اینکه واضح باشد، فقط برای اینکه 100% کریستال باشد، درباره میگوی بی پایان نیست. "این در مورد اجاره نامه است."

تله املاک و مستغلات سهام خصوصی

یک منبع دیدگاهی بلندمدت در مورد رکود خرچنگ قرمز ارائه کرد: در سال 2000، این رستوران تقریبا 4000 نفر در هر هفته به هر مکان می آمدند و برای هر نفر 15 دلار در مقابل هزینه خرچنگ قرمز حدود 8 دلار هزینه می کردند. تا سال 2019، تعداد بازدیدکنندگان هر رستوران تقریبا به نصف کاهش یافته بود، اما آنها هر کدام 25 دلار با هزینه 11 دلار خرج می کردند: "در اصل تنها کاری که آنها انجام دادند این بود که قیمت را برای تعداد مهمانان وفادار رو به کاهشی افزایش دادند."

فروش Darden از Red Lobster به Golden Gate Capital با یک عارضه بزرگ همراه بود که اغلب اشتباه گرفته می شد: فروش تمام املاک و مستغلات Red Lobster. داردن این زنجیره را به قیمت 2.1 میلیارد دلار فروخت و گلدن گیت بلافاصله بیش از 500 ملک رد خرچنگ را به American Realty Capital Properties (یک تراست سرمایه گذاری در املاک و مستغلات که اکنون به عنوان درآمد املاک شناخته می شود، پس از چند تراکنش) در یک معامله 1.5 میلیارد دلاری فروش-بازاجاره ای فروخت که به تامین مالی خرید آن کمک کرد - به این معنی که PE برای خط اصلی شرکت به طور مؤثر قیمت را به دست آورد. گلدن گیت کپیتال از اظهار نظر خودداری کرد.

تا به امروز، این روایت که "صندوق خصوصی خرچنگ قرمز را کشته است" در فضای مجازی می چرخد. چه تقصیر را باید به داردن، سهام خصوصی یا صندوق های تامینی تقسیم کرد، خرچنگ قرمز هنوز هم با عواقب این معامله دست و پنجه نرم می کند. رستوران‌های زنجیره‌ای تحت یک اجاره اصلی 25 ساله، که شامل 2 درصد پله‌های برقی سالانه بود، بر اساس شرایط اولیه معامله، تا اوایل دهه 2040 به آن اجاره داده شد. تا سال 2023، تعهدات اجاره خرچنگ قرمز به 190.5 میلیون دلار در سال به ازای هر پرونده ورشکستگی رسیده بود، که بیش از 64 میلیون دلار مربوط به رستوران‌هایی بود که عملکرد ضعیفی داشتند.

حتی بدتر از آن، این اجاره‌های فزاینده بالاتر از بازار، مکان‌های ضعیف‌تری را با مکان‌های قوی‌تر ترکیب می‌کردند، و رها کردن رستورانی که ضرر مالی را بدون به خطر انداختن رستوران‌های سودآوری که به آن یارانه می‌دادند را برای Red Lobster دشوار می‌کرد.

گاستون گفت: «این یک کابوس بود. "این هیچ کنترلی نبود."

آیا خرچنگ قرمز می تواند بازگردد؟

واضح است که زنجیره غذاهای دریایی نمادین نمرده است. خرچنگ قرمز از ورشکستگی سال 2024 خود در سه ماه سریع خارج شد و اکنون تحت مدیریت دامولا آدامولکون است که در انتصاب خود 35 سال سن داشت و جوانترین مدیر اجرایی این زنجیره بود. با رزومه ای که شامل سابقه کار در گلدمن ساکس و TPG، مدیر عامل سابق P.F. Chang's به طور گسترده به عنوان یک واندرکایند چرخشی مبتنی بر تجزیه و تحلیل دیده می شود. یکی از اولین حرکات آدامولکون لغو بازی Ultimate Endless Shrimp بود، و او در سال 2024 به شوخی گفت که این یک تصمیم طبیعی است زیرا "من می دانم چگونه ریاضی انجام دهم."

آدامولکون قبل از ایفای این نقش در سال 2024 با گروه سرمایه گذاری فورترس، یک شرکت سهام خصوصی دیگر که سرمایه گذار کلیدی در کنسرسیومی بود که زنجیره را از فصل 11 به دست آورد، کار می کرد. این تجربه به او نشان داد که مشکلات زیادی برای رفع آنها وجود دارد، از جمله وضعیت نامناسب بسیاری از رستوران های زنجیره ای، فن آوری قدیمی آن به کارمندان Foretu و فن آوری پایین سال گذشته.

تا اینجای کار، به نظر می‌رسد آدامولکون همه کارها را درست انجام می‌دهد: القای شعار «میهمان نوازی فرش قرمز»، بهبود ارتباطات داخلی، و ایجاد ظرفیت شرکت برای پاسخ‌دهی سریع به مشکلات در صورت بروز. آدامولکون به این مجله گفت که می خواهد "خرچنگ قرمز" را نجات دهد و آن را به "بزرگترین بازگشت در تاریخ صنعت رستوران" برساند. خرچنگ قرمز از اظهار نظر از طرف آدامولکون برای این داستان خودداری کرد.

باید دید که آیا او این کار را انجام خواهد داد یا خیر، اما ناظران قدیمی خرچنگ قرمز را شگفت‌زده نمی‌کند که آدامولکون برای احیای هیجان مشتری در مورد این برند به یک بازی آشنا روی آورده است: انبوهی از سخت پوستان.

Red Lobster یک تبلیغ Endless Shrimp را برای دو دوره محدود در طول بهار و اواخر تابستان 2026 با شرکت اعلام کرد که "بسیار درخواست شده" بود. این تبلیغات اکنون در اکثر مکان ها 24.99 دلار و در برخی از آنها 29.99 دلار است.

و سال گذشته، Red Lobster یک عینک آماده دوربین دیگر را معرفی کرد: غذاهای دریایی. این جشن‌ها که ریشه در سنت‌های غذایی سواحل جنوبی دارند، در کیسه‌هایی با میگو، پاهای خرچنگ، خرچنگ، ذرت، سیب‌زمینی و سوسیس دودی می‌رسند. در سرتاسر رسانه‌های اجتماعی، ویدئوها روی تپه‌های صدف، ذرت و سیب‌زمینی با کره و دست‌های آغشته به سس باقی می‌مانند.

موکبانگ تغییر کرده است. اشتهای آمریکایی ها برای فراوانی وجود ندارد.