داشتن چربی قهوه‌ای با سلامت روان بهتر ارتباط دارد
پژوهشی جدید نشان می‌دهد افرادی که چربی قهوه‌ای قابل‌شناسایی در بدن دارند، کمتر با تشخیص افسردگی و اختلالات اضطرابی روبه‌رو می‌شوند.
پژوهشی جدید نشان می‌دهد افرادی که چربی قهوه‌ای قابل‌شناسایی در بدن دارند، کمتر با تشخیص افسردگی و اختلالات اضطرابی روبه‌رو می‌شوند.
افرادی که در بدنشان چربی قهوه‌ای قابل‌شناسایی وجود دارد، کمتر با تشخیص اضطراب و افسردگی روبه‌رو می‌شوند. یافته‌های مطالعه‌ای جدید نشان می‌دهند که این نوع چربی که به تنظیم دمای بدن و سوخت‌وساز کمک می‌کند، ممکن است با سلامت روان نیز ارتباط داشته باشد.
چربی قهوه‌ای برخلاف چربی سفید که وظیفه‌ی اصلی‌اش ذخیره‌ی انرژی است، با سوزاندن انرژی گرما تولید می‌کند. این بافت بیشتر در نواحی گردن، اطراف استخوان ترقوه و زیر بغل قرار دارد و هنگام مواجهه با سرما فعال می‌شود. پژوهش‌های پیشین نشان داده‌اند که وجود چربی قهوه‌ای با کاهش احتمال ابتلا به دیابت و بیماری‌های قلبی‌عروقی ارتباط دارد.
به‌گزارش ساینس‌آلرت ، پژوهشگران دانشگاه راکفلر در مطالعه‌ی جدید خود، پرونده‌های پزشکی بیش از ۱۰۰هزار بیمار مرکز سرطان مموریال اسلون کترینگ در نیویورک را بررسی کردند. آن‌ها با استفاده از تصاویر PET/CT، وجود چربی قهوه‌ای را شناسایی و اطلاعات به‌دست‌آمده را با سوابق پزشکی و داروهای مصرفی بیماران مقایسه کردند.
چربی قهوه‌ای برخلاف چربی سفید که وظیفه‌ی اصلی‌اش ذخیره‌ی انرژی است، با سوزاندن انرژی گرما تولید می‌کند
پژوهشگران برای افزایش دقت نتایج، بیماران دارای چربی قهوه‌ای و افراد فاقد آن را از نظر سن، جنسیت، شاخص توده‌ی بدنی و دمای محیط با یکدیگر همسان‌سازی کردند.
نتایج نشان داد که تشخیص دوره‌های افسردگی در ۵٫۴ درصد از افراد دارای چربی قهوه‌ای ثبت شده بود؛ درحالی‌که این رقم در افراد فاقد چربی قهوه‌ای قابل‌شناسایی به ۸٫۲ درصد می‌رسید. تشخیص اختلالات اضطرابی نیز در گروه اول کمتر بود. ارتباط مشاهده‌شده حتی پس از درنظرگرفتن عواملی مانند سابقه‌ی مصرف سیگار، نوع و مرحله‌ی سرطان و روش‌های درمانی همچنان برقرار ماند.
نیکولاس گومز-بانوی، متخصص غدد و پژوهشگر دانشگاه راکفلر، می‌گوید آنچه بیش از همه پژوهشگران را شگفت‌زده کرد، نبود مطالعات پیشین درباره‌ی ارتباط احتمالی چربی قهوه‌ای با وضعیت خلق‌وخو بود.
پژوهشگران برای بررسی دقیق‌تر، از هوش مصنوعی برای اندازه‌گیری حجم و فعالیت چربی قهوه‌ای در حدود ۸۷۰۰ بیمار استفاده کردند. نتایج نشان داد که فعالیت بیشتر این بافت در ناحیه‌ی زیر بغل، به‌ویژه با سلامت بهتر قلبی‌عروقی و سوخت‌وساز ارتباط دارد.
همچنین، بیماران دارای چربی قهوه‌ای قابل‌شناسایی، سطح قند خون و شاخص‌های مرتبط با کنترل بلندمدت قند خون پایین‌تری داشتند.
گومز-بانوی توضیح می‌دهد که وضعیت بهتر سوخت‌وساز، توزیع سالم‌تر چربی در بدن و پایین‌بودن نشانگرهای التهابی می‌توانند از دلایل احتمالی ارتباط چربی قهوه‌ای با سلامت روان باشند؛ زیرا این عوامل پیش‌تر با وضعیت روانی بهتر ارتباط داده شده‌اند.
با وجود ارتباط مشاهده‌شده میان چربی قهوه‌ای و سلامت روان بهتر، پژوهش هنوز ثابت نکرده است که این نوع چربی مستقیماً از افسردگی یا اضطراب جلوگیری می‌کند
پژوهشگران در بررسی سوابق دارویی بیماران دریافتند افرادی که برخی داروهای ضدافسردگی از گروه SSRI مصرف می‌کردند، کمتر دارای چربی قهوه‌ای قابل‌شناسایی بودند. این یافته با پژوهش‌های پیشین درباره‌ی تأثیر احتمالی این داروها بر کاهش فعالیت چربی قهوه‌ای همخوانی داشت.
در مقابل، مصرف برخی داروهای فشار خون با احتمال بیشتر شناسایی چربی قهوه‌ای ارتباط داشت. پژوهشگران یکی از این داروها به نام لوزارتان را روی سلول‌های آزمایشگاهی و موش‌ها آزمایش کردند و دریافتند که می‌تواند فعالیت چربی قهوه‌ای و مصرف انرژی را افزایش دهد. البته تأثیر لوزارتان بر اضطراب و افسردگی در این آزمایش‌ها بررسی نشد.
با وجود ارتباط مشاهده‌شده، پژوهش هنوز ثابت نکرده است که چربی قهوه‌ای مستقیماً از افسردگی یا اضطراب جلوگیری می‌کند
بااین‌حال، پژوهشگران تأکید می‌کنند که یافته‌های مطالعه صرفاً ارتباط آماری را نشان می‌دهند و ثابت نمی‌کنند چربی قهوه‌ای مستقیماً از افسردگی یا اضطراب جلوگیری می‌کند.
ازآنجاکه پژوهش بر اساس سوابق بیماران یک مرکز درمان سرطان انجام شده و بیشتر افراد گروه‌های مقایسه‌شده زن بوده‌اند، تعمیم نتایج به جمعیت عمومی نیازمند بررسی‌های بیشتری است. تفاوت در نوع سرطان و درمان‌های دریافتی بیماران نیز ممکن است بر یافته‌ها تأثیر گذاشته باشد.
پژوهشگران پیشنهاد می‌کنند در مطالعات آینده که با هدف فعال‌سازی چربی قهوه‌ای انجام می‌شوند، تغییرات اضطراب و افسردگی شرکت‌کنندگان نیز بررسی تا مشخص شود آیا تحریک این بافت می‌تواند به بهبود سلامت روان کمک کند یا خیر.