دامپزشکان سیاست های اقتصادی خطراتی را در اتکای بیش از حد به هوش مصنوعی می بینند

جیسون فورمن، اقتصاددان دانشگاه هاروارد، به آکسیوس گفت که اگر امروز به شغل قبلی خود به عنوان رئیس شورای مشاوران اقتصادی کاخ سفید بازگردد، برای بسیاری از کارهای تحلیلی روزانه شورا به ابزارهای هوش مصنوعی نسبت به اقتصاددانان کارکنان تکیه خواهد کرد.

تصویر بزرگ: جای تعجب نیست که این امر موجی را در گفتمان آنلاین، به ویژه جامعه شلوغی که قبلا به نام Econ Twitter شناخته می شد، ایجاد کرد. بسیاری از کهنه‌کارها در سنگرهای سیاست‌های اقتصادی، خطرات واقعی را در اتکای بیش از حد سیاست‌گذاران آینده به هوش مصنوعی می‌بینند - یا حداقل فکر می‌کنند که فورمن اهمیت اقتصاددانان انسانی را در مشاوره به رهبران کشور دست کم می‌گیرد. آنچه آنها می گویند: "کار CEA، حداقل در تجربه من، بسیار سفارشی است، زیرا شما جریان داده ها (و خیلی چیزهای دیگر) را برای افراد بسیار پرمشغله ای که فقط تجزیه و تحلیل بازار را نمی خواهند توضیح می دهید،" Jared Bernstein.

رئیس CEA تحت ریاست جمهوری بایدن، در Substack نوشت. بله، آن‌ها می‌خواهند و به آن نیاز دارند - بازارها از این CPI، مشاغل، تولید ناخالص داخلی و غیره چه می‌سازند - اما بیشتر از آن می‌خواهند بدانند که این گزارش چگونه با روایت ما، دستور کار ما، سفر امروز رئیس‌جمهور به آیووا مطابقت دارد.»

او می‌افزاید که در کاخ سفید، "مهارت انسان در مطالعه در اتاق بسیار مهم است. من از یک متخصص هوش مصنوعی فاصله زیادی دارم، اما حس من این است که این امر بد است و احتمالا همیشه همینطور خواهد بود، نتیجه‌ای که بخش کوچکی از گوش دادن به سازندگان آن حاصل می‌شود!" بزرگنمایی: کلودیا سهم، اقتصاددان سابق فدرال رزرو، موضوعی را مطرح کرد که اغلب از افراد ارشد در زمینه‌هایی مانند مشاوره و بانکداری سرمایه‌گذاری شنیده‌ایم: اگر از پست‌های پایین‌تر خلاص شوید، رهبران ارشد آینده از کجا خواهند آمد؟ کارکنان فورمن «به تأسیس آزمایشگاه بودجه ییل، اداره سیاست اقتصادی خزانه داری و یک مؤسسه فدرال رزرو ادامه دادند.

در [اداری] بعدی خدمت کنید و تحقیقاتی را در مورد تجارت، محیط زیست و مالیات منتشر کنید. او در X نوشت: "هیچ مدلی این کار را نمی کند."

آنا وونگ، اقتصاددان ارشد بلومبرگ، استدلال می‌کند که "توانایی اینکه اکنون به عنوان یک فرد ارشد به هیچ‌کس وابسته نباشیم، بسیار بسیار قدرتمند است. اکنون، تنها با این ایده، یک فرد ارشد می‌تواند بسیار پیشرفت کند." بزرگ‌نمایی: وونگ در X نوشت: «با ورود به حدس و گمان‌های علمی تخیلی، چون انسان‌ها [ما] نمی‌خواهیم متخصصان پیر را به دلیل خط لوله کم متخصصان انسان جوان جایگزین کنیم، خود هوش مصنوعی از طریق آموزش در طول سال‌ها، ایده‌ها را ایجاد کرد.» به نظر می رسد این یک فاجعه در انتظار وقوع است که سیاست اجتماعی فعلی باید به آن رسیدگی کند.» بله، اما: کیسی مولیگان، که در پرزیدنت تی

اولین دوره CEA رامپ و اکنون به عنوان اقتصاددان ارشد در وزارت بهداشت و خدمات انسانی، گفت که پیامدهای هوش مصنوعی برای نیروی انسانی در سیاست گذاری چندان واضح نیست. مولیگان در X نوشت: «من ابزارهای هوش مصنوعی را در دو دفتر فدرال ساختم. به دلیل افزایش تقاضا برای کارهایی که انجام می‌دهیم، ما که می‌توانیم تحقیقات اقتصادی را بهتر و سریع‌تر انجام دهیم، به اقتصاددانان بیشتری نیاز داشتیم تا کمتر.

این مفهوم - که ابزارهای صرفه جویی در کار می توانند در واقع تقاضا برای نیروی کار را افزایش دهند - به عنوان پارادوکس Jevons شناخته می شود. نیل ماهونی، اقتصاددان دانشگاه استنفورد، نوشت: «تغییر تکنولوژیکی افزایش‌دهنده نیروی کار باشید که می‌خواهید در جهان ببینید. او می افزاید: «این بر عهده ما بزرگترهاست که سازمان هایی بسازیم که در آن افراد و هوش مصنوعی مکمل یکدیگر باشند و جوانان را برای دنیایی با هوش مصنوعی بهتر و بهتر آماده کنیم.