دانشمندان آمریکایی به دنبال خارج از کشور هستند. آیا تجارت اروپایی می تواند پول نقد کند؟

الکس ورشم قصد ترک آمریکا را نداشت. او شش سال و نیم در ارتش ایالات متحده به عنوان متخصص فناوری اطلاعات و امنیت سایبری خدمت کرد، سپس به محافظت از کتابخانه کنگره و اداره امنیت حمل و نقل در برابر حملات سایبری کمک کرد.

اما، زمانی که تصمیم گرفت دکترای خود را در زمینه امنیت فناوری‌های نوظهور ادامه دهد، ورشم متوجه شد که تحقیقات آمریکایی در «عدم قطعیت» گرفتار شده است. در عوض، او به دنبال فرصت‌هایی در جای دیگری بود و تابستان امسال، برای تحصیل در دانشگاه اسلو به نروژ نقل مکان کرد.

ورشم می‌گوید کاهش بودجه فدرال و نظارت «محدود» دولت ایالات متحده پشت تصمیم او برای نقل مکان به اروپا بوده است. او می افزاید که نفوذ دولت در دانشگاه های آمریکا باعث می شود که بودجه عمدتا به سمت تحقیقاتی که با اهداف کاخ سفید همسو هستند هدایت شود.

Worsham بخشی از مهاجرت فزاینده دانشمندان، مهندسان و فناوران از ایالات متحده است زیرا حمایت فدرال از قراردادهای تحقیقاتی قطع شده است. براساس داده‌های Grant Witness که بودجه تحقیقات فدرال را دنبال می‌کند، از سال 2025، دولت ترامپ 8007 کمک مالی را در مؤسسه‌های ملی بهداشت، بنیاد ملی علوم، و آژانس تحقیقات و کیفیت مراقبت‌های بهداشتی متوقف یا خاتمه داده است. کمتر از دو سوم این کمک ها (5187) بازسازی شده است. در تمام آژانس های فدرال، 177 میلیارد دلار (155 میلیون یورو) کمک های بلاعوض کاهش یافته است.

بر اساس تجزیه و تحلیل داده های دفتر مدیریت پرسنل، دولت فدرال خود بیش از 10000 دکترای STEM را در سال 2025 از طریق اخراج، بازنشستگی و استعفا از دست داد. بر اساس گزارش موسسه فیزیک آمریکا، در سال 2025، میزان فارغ التحصیلان دکترای فیزیک از ایالات متحده به بالاترین سطح خود در 30 سال گذشته رسید. نرخ خروج برای شهروندان غیر آمریکایی نسبت به سال گذشته دو برابر شده است.

مارک ون اسن، استاد هلندی که 12 سال را در دانشگاه کارولینای جنوبی گذراند، اخیرا به اروپا بازگشت تا به مدرسه تجارت Emlyon فرانسه بپیوندد. او می‌گوید: «این تصمیمی نبود که من ساده گرفته باشم. پس از انتخابات 2024، من به طور فزاینده ای نگران فشارها بر مشارکت بین المللی، آزادی آکادمیک و گفتگوی باز در آموزش عالی ایالات متحده شدم.

ورشم می افزاید: "محققان به کاری که انجام می دهند علاقه مند هستند. اگر بودجه محدود شود، مردم می روند و آن را در جای دیگری جستجو می کنند." او می ترسد که این آغاز فرار مغزها باشد. جامعه آکادمیک ایالات متحده به طور قابل توجهی با حرکت محققان به نقاط مختلف جهان کاهش می یابد.

اروپا تشک خوشامدگویی را پهن می کند

دولت ها و موسسات اروپایی مشتاق هستند تا با محققان ناراضی آمریکایی محاکمه شوند. در ماه مه 2025، اتحادیه اروپا «انتخاب اروپا برای علم» را راه‌اندازی کرد، یک بسته کمک مالی 500 میلیون یورویی (570 میلیون دلاری) از کمک‌های بلاعوض و حمایت از جابجایی که رئیس کمیسیون اروپا، اورسولا فون در لاین، به عنوان راهی برای تبدیل اروپا به «آهن‌ربایی برای محققان» مطرح کرد.

بر اساس تجزیه و تحلیل مجله علمی Nature، درخواست های ایالات متحده برای کمک هزینه های شورای تحقیقات اروپا برای محققان ارشد در یک سال تقریبا پنج برابر شد، از 23 به 114. کمک مالی اولیه آن، برای محققان اولیه، 169 درخواست از محققان مستقر در ایالات متحده را در سال جاری جلب کرد که از 116 در سال 2025 افزایش یافته است.

دانشگاه ایکس مارسی در فرانسه از اولین گروه دانشگاهی آمریکایی خود در سال گذشته از طریق برنامه "مکان امن برای علم" استقبال کرد، پس از گزارش 298 درخواست از موسساتی از جمله برکلی، ناسا و استنفورد. در همین حال، انجمن ماکس پلانک در آلمان یک مسیر استخدام به طور خاص برای محققان آمریکایی باز کرده است، و صندوق لاله، یک ابتکار تحقیقاتی هلندی 50 میلیون یورویی (57 میلیون دلار) در دور اول خود، 34 محقق را انتخاب کرد که 29 نفر از آنها از ایالات متحده بودند یا در ایالات متحده کار می کردند.

هاوارد یو، استاد مدیریت و نوآوری در مدرسه بازرگانی IMD، می‌گوید: بازارهای اروپایی و مراکز بین‌المللی فرصتی عالی برای سرمایه‌گذاری بر عدم اطمینان روزافزون در محیط تحقیقاتی ایالات متحده با حفظ محیط‌های باز و دلپذیری دارند که در آن استعدادهای برتر می‌توانند شکوفا شوند. او هشدار می‌دهد: «خاموش کردن استعدادهای بین‌المللی مستقیما برتری فناوری و شرکت‌ها را تهدید می‌کند.

بسیاری از استارت آپ ها از موسسات دانشگاهی و آزمایشگاه های تحقیقاتی خارج شده اند. بر اساس گزارش Dealroom، مجموع ارزش شرکت‌های شرکت‌های اروپایی، شرکت‌هایی که از تحقیقات انجام‌شده در یک دانشگاه یا مرکز تحقیقاتی سرچشمه می‌گیرند، به 473 میلیارد دلار رسیده است.

استخر استعداد بزرگتر

بر اساس داده‌های شرکت متخصص استخدام STEM، بیش از یک چهارم (28٪) از متخصصان STEM آمریکایی اگر در سال آینده شغل خود را ترک کنند، به فکر مهاجرت به خارج از کشور هستند. این رقم در میان افراد 20 ساله به 49 درصد می رسد و 16 درصد در حال جابجایی هستند. علوم زیستی قوی ترین کشش را نشان می دهد، به طوری که 14 درصد از متخصصان در حال حاضر در حال حرکت یا برنامه ریزی هستند.

علیرغم تمایل به جابجایی، استخدام کنندگان اروپایی هنوز شاهد افزایش قابل توجهی در برنامه های حرفه ای ایالات متحده نیستند. مارگوت ون سوست، مدیر عامل هلند و اسپانیا در SThree می‌گوید: «سخت است که بگوییم هنوز شاهد تغییر بزرگی در برنامه‌های کاربردی بوده‌ایم، اما بحث تغییر کرده است. «چند سال پیش بیشتر اروپایی‌ها بودند که به خانه می‌رفتند. اکنون ما همچنین می‌بینیم که محققان متولد ایالات متحده و دانشمندان میان‌رشته‌ای به دنبال مهاجرت هستند.

او می‌افزاید: "فارما و بیوتکنولوژی سریع‌ترین حرکت را دارند، زیرا مهارت‌ها تقریبا مستقیما از دانشگاهی به علوم زیستی منتقل می‌شوند. اروپا خوشه‌های عمیقی دارد که آماده پذیرش این استعدادها هستند، به ویژه در هلند، بلژیک و آلمان."

دیو باورز، مدیر عامل و رئیس جهانی استخدام‌کننده علوم زیستی EPM Scientific، از آنجایی که بازار کار آمریکا «به فوق‌العاده رقابتی و قوی بودن خود ادامه می‌دهد» تنها یک «افزایش کوچک» در متقاضیان ایالات متحده برای نقش‌های اروپایی داشته است. اما کاندیداها بیش از هر زمان دیگری برای "بین المللی کردن حرفه خود" باز هستند، و مشتریان و جویندگان کار به طور یکسان خواهان نامزدهای بین المللی بیشتری در لیست کوتاه هستند.

ون سوست استدلال می کند: «اروپا به کمک نیاز دارد. هلند نزدیک به 2000 شرکت علوم زیستی دارد و آژانس دارویی اروپا را میزبانی می کند و انتظار می رود کارخانه جدید Eli Lilly در Katwijk حدود 500 شغل دائمی برای مهندسان، دانشمندان و تکنسین ها ایجاد کند.

با این حال، این کشور متخصصان STEM کافی برای پاسخگویی به تقاضا تولید نمی کند. کمیسیون اروپا تعداد ناکافی فارغ‌التحصیلان STEM را در میان چالش‌های مداوم پیش روی سیستم آموزشی هلند فهرست می‌کند. در سال 2023، تنها 18.6٪ از دانشجویان دانشگاه هلند در موضوعات STEM ثبت نام کردند، در حالی که میانگین اتحادیه اروپا 26.9٪ بود.

تراشه سازان با فشار مشابهی روبرو هستند. طبق گزارش آکادمی مهارت‌های چیپس اروپایی که توسط اتحادیه اروپا تامین می‌شود، صنعت نیمه‌هادی اروپا دارای شکاف استعدادی در حدود 10800 کارگر ماهر در سال است و نزدیک به 30 درصد از نیروی کار آن تا سال 2030 بازنشسته می‌شوند.

ون سوست اذعان می کند که در صورت بهبود شرایط در ایالات متحده، پنجره بسته می شود. اما «افرادی که اکنون نقل مکان می‌کنند، آزمایشگاه‌ها، تیم‌ها و شبکه‌هایی را در اروپا می‌سازند و این باعث می‌شود دیگران به دنبالشان بیفتند».

اروپا برای خودش موانعی دارد. مدت‌هاست که تلاش می‌کند با دستمزد ایالات متحده مطابقت داشته باشد، و گزارش دراگی در سال 2024 در مورد رقابت‌پذیری اروپا، هشدار داد که در تبدیل تحقیقات به نوآوری تجاری از ایالات متحده و چین عقب‌تر است.

اما پرداخت همیشه یک عامل تعیین کننده نیست. ون سوست می‌گوید: «در اروپا دستمزد پایین‌تر است، اما وقتی مراقبت‌های بهداشتی، مراقبت از کودکان، مرخصی با حقوق و امنیت شغلی را اضافه کنید، شکاف کاهش می‌یابد. پس از سال‌ها کمک‌های مالی لغو شده و پروژه‌های به تأخیر افتاده، بسیاری از محققان بیش از همه خواهان ثبات هستند. او می‌افزاید: «یک نقش با بودجه خوب با جدول زمانی مشخص بسیار قانع‌کننده است.

ورشم دقیقا همین را پیدا کرد. او به عنوان یک محقق دکترا در نروژ، سالانه 60000 دلار درآمد دارد، حقوق بازنشستگی می پردازد، به مراقبت های بهداشتی عمومی دسترسی دارد، و دارای مجوز اقامت است که به او امکان خرید ملک را می دهد.

او تصمیم نگرفته است که آیا بعد از دکتری خود بماند یا خیر، اگرچه سال‌های او به عنوان محقق برای اقامت دائم حساب می‌شود. در حال حاضر، او "واقعا از خود کشور لذت می برد" و حمایت از انتظارات او فراتر رفته است. او می‌گوید: «من خیلی بیشتر از آنچه پیش‌بینی می‌کردم، حمایت زیادی داشته‌ام.»

با این حال، مسائل دیگر برای پیمایش چالش برانگیزتر هستند. بوروکراسی، چالش های ایمن سازی ویزا، و موانع زبانی نیز باعث ایجاد اصطکاک می شود. ون اسن می گوید: «اروپا می تواند کند و بوروکراتیک باشد و شرایط سیاسی محلی نیز مهم است».

همچنین ممکن است برای حمایت از شرکت‌های بزرگ‌تر که به دنبال جذب محققان مهاجر آمریکایی هستند، به بهبود زیرساخت‌ها نیاز باشد.

ون سوست می‌افزاید: شبکه انرژی اروپا که به شدت متراکم شده است «هم‌اکنون برخی از شرکت‌های بزرگ را تحت فشار قرار می‌دهد تا با رشدشان به خارج از کشور نقل مکان کنند». تراکم شبکه یک مشکل رو به رشد برای شرکت‌های علوم زیستی است که آزمایشگاه‌ها، تولید دارو، و محاسبات برای ژنومیک و کشف دارو مبتنی بر هوش مصنوعی، همگی به انرژی زیادی نیاز دارند.

در استان اوترخت، محل بزرگ‌ترین پارک علمی هلند، از ژوئیه هیچ اتصال شبکه جدیدی در دسترس نبوده است و انجماد ممکن است تا سال 2031 ادامه داشته باشد. ون سوست می‌گوید: «اگر این روند ادامه پیدا کند، می‌توانیم شاهد فرار مغزهای خود باشیم.

این داستان در ابتدا در سایت Fortune.com منتشر شد