دانشمندان الگوی غیرمعمولی را در کودکانی که بعدا به سرطان مبتلا شدند، پیدا کردند

محققان ممکن است علت ناشناخته ای را در پس توسعه سرطان کودکان یافته باشند، که به گفته آنها می تواند تشخیص زودهنگام این بیماری را در کودکان خردسال امکان پذیر کند.

تیمی از دانشمندان در دانشگاه برگن در نروژ دریافتند که کودکان مبتلا به سرطان کودکان بیشتر احتمال دارد آنتی بادی‌هایی تولید کنند که چندین پروتئین مورد نیاز برای ترمیم DNA طبیعی را هدف قرار می‌دهند. آنها همچنین دریافتند که کودکان مبتلا به سرطان کودکان حتی سال ها قبل از تشخیص، تعداد بیشتری از این آنتی بادی ها را داشتند.

این مطالعه در ژورنال Frontiers in Immunology در 14 اکتبر منتشر شد.

سرطان دوران کودکی نادر است، اما انواع شایع‌تر آن شامل سرطان‌های خون مانند لوسمی و لنفوم و همچنین تومورهای مغز، نخاع و استخوان است. بزرگسالان بیشتر احتمال دارد سرطان ریه، سینه، روده بزرگ، پروستات و پوست را تجربه کنند، بنابراین این بدان معناست که سلول هایی که سرطان ها از آنها منشا می گیرند معمولا بین سرطان های دوران کودکی و بزرگسالان متفاوت است.

در جایی که سیستم ایمنی بدن از آنتی بادی ها برای شناسایی و از بین بردن چیزهایی مانند ویروس ها و میکروب ها استفاده می کند، اتوآنتی بادی ها به جای محافظت از بدن به بدن شما آسیب می رسانند، به این معنی که یک نوع آنتی بادی نادرست هستند.

اتوآنتی بادی ها می توانند بافت سالم را با چیزی ناخواسته در بدن اشتباه بگیرند و به جای موادی که می توانند باعث ناراحتی شما شوند، آن ها را هدف قرار دهند.

این می تواند منجر به ایجاد یک سری بیماری های خود ایمنی مانند دیابت نوع 1، لوپوس، بیماری گریوز، مولتیپل اسکلروزیس، آرتریت روماتوئید و بسیاری دیگر شود.

هنوز مشخص نیست که چه چیزی باعث می شود سیستم ایمنی به طور تصادفی اتوآنتی بادی تولید کند، اگرچه برخی معتقدند که ممکن است به دلیل یک محرک خاص باشد، مانند عفونتی که به سیستم ایمنی بدن فشار وارد می کند یا به آن آسیب می رساند، یا عوامل محیطی مانند قرار گرفتن در معرض سموم خاص یا حتی ژنتیک.

محققان نمونه‌های تومور و خون را بین سال‌های 2014 و 2017 از 175 بزرگسال و کودک مبتلا به سارکوم یا لوسمی لنفوبلاستیک حاد، از طریق مطالعه سارکوم نروژی NoSarC، Biobank سرطان کودکی نروژی، و بیوبانک تحقیقاتی سرطان بیمارستان دانشگاه اسلو آزمایش کردند.

این نمونه‌ها با افراد ناشناس سالم مانند اهداکنندگان خون و کودکان شرکت‌کننده در مطالعه رشد برگن یا بازدید از کلینیک در برگن مقایسه شدند.

آنها دریافتند که کودکان بین دو تا 19 ساله که مبتلا به سرطان اطفال بودند دارای تعداد قابل توجهی آنتی بادی های کلاس IgG هستند - آنتی بادی هایی که عمدتا ژن های RAD52، NUMA1، ALKBH7، APBB1، UNG و MGMT را هدف قرار می دهند که به شدت در ترمیم DNA نقش دارند.

Ola Myklebost، نویسنده این مطالعه، که همچنین استاد انکولوژی مولکولی در دانشگاه برگن است، به نیوزویک گفت که قبلا شناخته شده است که اتوآنتی بادی‌ها را می‌توان «با پروتئین‌های جهش‌یافته در سرطان القا کرد»، با این حال، یافته‌های آنها «با این تصویر مطابقت نداشت». در عوض، آنها چیز متفاوتی را کشف کردند.

او گفت: «ما نشان دادیم که اتوآنتی‌بادی‌های بیمار می‌توانند وارد سلول‌ها و حتی هسته‌ها شوند و می‌توانند این پروتئین‌ها را به خارج از هسته متصل کرده و به هم ببندند، بنابراین از فعالیت ترمیم آنها جلوگیری می‌کنند».

او افزود که از طریق این مکانیسم، نرخ جهش در کنار خطر سرطان افزایش می‌یابد، که "با تشخیص ما از این آنتی‌بادی‌های اتوآنتی‌بادی هشت برابر بیشتر در کودکان مدرسه‌ای که بعدا به سرطان مبتلا شده‌اند، نسبت به افراد شاهد که مبتلا نشدند، ثابت شد."

دکتر ایوان سینگر، استاد پزشکی در دانشگاه استونی بروک که در این مطالعه شرکت نداشت، به نیوزویک گفت: «این یک مفهوم بسیار جالب است زیرا تفاوت در پاسخ ایمنی بین بیماران سرطانی و افراد سالم برای کاربرد ایمونوتراپی بسیار مهم است. تحقیقات بیشتری برای تعیین اینکه آیا این آنتی بادی ها بر فرآیندهای سلولی تأثیر می گذارند و اینکه آیا این آنتی بادی ها در پاسخ به تومور ایجاد می شوند یا مستعد ابتلا به سرطان هستند، نیاز است.

Myklebost گفت: "این یک فرضیه جدید مهم در مورد چگونگی ایجاد سرطان است، شاید نه تنها در سرطان دوران کودکی، بلکه در بزرگسالان جوان و گاهی اوقات در بزرگسالان نیز."

او گفت: "کار بیشتری برای اثبات علیت و همچنین الگوهای دقیق اتوآنتی بادی ها و ویژگی های آنها ضروری است. اگر همه چیز درست باشد، می توان کودکان را از نظر وجود چنین آنتی بادی هایی غربالگری کرد تا خطر ابتلا به سرطان را شناسایی کرد و حتی سلول های تولید کننده آنها را ریشه کن کرد یا فعالیت آنها را مسدود کرد."

آناستازیا سرگوینکو، نویسنده این مطالعه و محقق ارشد در دانشگاه برگن، به نیوزویک گفت: «به نظر ما، اتوآنتی بادی‌های نفوذی که مسیرهای مولکولی حیاتی را هدف قرار می‌دهند، ممکن است در بسیاری از بیماری‌های انسانی دخیل باشند.» مکانیسم‌ها و زیست‌شناسی اتوآنتی‌بادی‌های نفوذی باید در تحقیقات زیست‌پزشکی آینده مورد توجه قرار گیرد.

آناستازیا سرگوینکو و همکاران (2026) "خودآنتی بادی های بیماری زا که پروتئین های ترمیم DNA را هدف قرار می دهند توسط بیماران سرطانی و کودکان سالمی که بعدا به سرطان مبتلا می شوند مشترک است" Frontiers in Immunology https://www.frontiersin.org/journals/immunology/articles/10.3389/fimmu.2026.1911932/full

در مورد این داستان با سردبیران نیوزویک تماس بگیرید: مارک وارگاس و پل دانلی.