دانشمندان انتظار داشتند که گربه های مقدس مصر زندگی نازپرورده ای داشته باشند. جمجمه هایشان در غیر این صورت می گویند

مصریان باستان گربه‌ها را دوست داشتند – آنها به صورت هیروگلیف، ابلیسک و دیگر اشکال هنری ظاهر می‌شوند و کارشناسان معتقدند گربه‌ها در نهایت به نمادی از الوهیت و محافظت در مصر تبدیل شدند. اما بر اساس تحقیقات جدید، این به این معنی است که گربه‌ها نازپرورده شده‌اند یا خیر.

تجزیه و تحلیل دقیق 131 جمجمه گربه سانان به خوبی حفظ شده از بنی حسن، یک محل تدفین از مصر باستان، "آسیب شناسی" را نشان داد که نشان می دهد گربه ها در آن زمان در شرایط نامناسب زندگی می کردند. به عنوان مثال، بر اساس مقاله ای که اخیرا در مجله علوم باستان شناسی منتشر شده است، به عنوان مثال، بیش از نیمی از آنها علائم بیماری لثه و "شکستگی های بهبود یافته، علائم سوراخ شدن و تغییر شکل" مرتبط با عفونت یا سایر بیماری ها را نشان دادند. همچنین شواهدی وجود دارد که نشان می‌دهد گربه‌ها در فضاهای شلوغ جمع شده‌اند - که اگر صاحب گربه یا متحد باشید، خبر خوبی نیست.

Bea De Cupere، یکی از نویسندگان این مطالعه و باستان‌شناس در موسسه سلطنتی علوم طبیعی بلژیک، به Phys.org گفت: «آنچه بیش از همه ما را شگفت‌زده کرد، نسبت بالای جراحات و شواهد بیماری بود که نشان می‌دهد این گربه‌ها در شرایط بدی زندگی می‌کردند. این چیزی نیست که از حیواناتی که قرار است مومیایی نذری شوند انتظار داشته باشیم.»

به گفته جولیا تروش، مصر شناس در دانشگاه ایالتی میسوری، «سخت است که بگوییم مصری ها به یک چیز فکر می کردند، زیرا تغییرات زیادی در طول بیش از 3000 سال تاریخ آنها رخ داده است. او افزود، اما سوابق باستان شناسی قویا نشان می دهد که گربه ها برای آنها مهم بوده اند. گربه‌های مومیایی شده در مقبره‌های انسانی پیدا شده‌اند که دیوارهای آن گربه‌هایی را نشان می‌دهد که زیر صندلی‌ها دراز کشیده‌اند، پرنده‌ها را تعقیب می‌کنند یا مشغول بازی هستند.

متأسفانه به نظر می رسد که این تأکید برای مردم قرن نوزدهم و اوایل قرن بیستم از بین رفته است. بر اساس این مقاله، مردم در آن زمان رسوباتی از گودال‌هایی را کشف کردند که حاوی «لایه‌های متراکم از گربه‌های مومیایی شده در عمق ده تا بیست حیوان بود». این بخش وحشی است: در آن زمان، تیم تحقیقاتی در این مقاله توضیح داد که در آن زمان، تصور نمی‌شد مومیایی‌های حیوانات آنقدر مهم باشند و «به‌عنوان بالاست کشتی، کود، سوخت یا حتی داروی پودری استفاده می‌شدند».

تنها به لطف دانشمندانی مانند زیست‌شناس بریتانیایی ویلیام ای. هردمن - که بخش کوچکی از تقریبا 200000 مومیایی حیوانی را که برای حراج کود تهیه می‌کردند، تضمین کردند - که بقایای ارزشمند تا به امروز زنده ماندند. اما هردمن بیشتر جمجمه ها را نجات داد و بقیه بدن احتمالا دور انداخته شد.

نیازی به گفتن نیست که علم از آن زمان تغییر کرده است. علاوه بر تجزیه و تحلیل اولیه استخوان شناسی، محققان در جایی که می توانستند روش های غیر تهاجمی را انتخاب کردند، مانند استفاده از آنالیز اشعه ایکس در هنگام ساختن مشخصات سنی گربه ها در زمان مرگ. جالب توجه است، 86٪ از نمونه های این مطالعه بالغ بودند، در حالی که نسبت بزرگسالان در مطالعات قبلی در مورد رسوبات مومیایی گربه به طور معمول بسیار کمتر، حدود 20٪ بود.

در مورد انواع گربه ها، گربه های جنگلی، گربه های اهلی، گربه های وحشی آفریقایی و دورگه های احتمالی این گربه ها وجود داشتند. تاریخ‌گذاری رادیوکربنی بر روی 9 جمجمه انجام شد و هشت مورد از آن‌ها بین 380 تا 40 قبل از میلاد، مربوط به دوره متأخر و دوره بطلمیوسی بودند. یکی از موارد پرت مربوط به دوره بسیار پیشین، در دوره میانی سوم (حدود قرن دهم قبل از میلاد) بود.

بر اساس این مطالعه، در مقایسه با گربه‌های مدرن، گربه‌های بنی حسن در واقع مشکلات دندانی «به طور کلی یا کمتر از آنچه گزارش شده» در جمعیت‌های وحشی مدرن داشتند. با این حال، جمجمه‌ها انواع سوراخ‌ها و شکستگی‌ها، احتمالا هم از گربه‌ها و هم از انسان‌ها را نشان می‌دهند. برخی ضایعات حاکی از آن است که یک گربه با یک شی فلزی تیز و احتمالا یک چوب چوبی ضخیم ضربه خورده است. اینها خوب نشدند، که احتمالا به این معنی است که گربه اینطور مرد.

این تیم در این مقاله نوشت: "نیت پشت این اعمال خشونت آمیز همیشه روشن نیست." جراحات کشنده می توانست باعث مرگ سریع گربه ها قبل از مومیایی شدن آنها شود. زخم های التیام یافته ممکن است شواهدی باشد که گربه ها از جراحت جان سالم به در برده اند. بر اساس این مقاله، از سوی دیگر، متوسل شدن انسانی به «اقدامات انضباطی» می‌تواند آنها را ترک کند. متأسفانه، «نشانه‌های متعدد» عفونت‌ها و بیماری‌های متابولیک نشان می‌دهد که گربه‌ها در شرایط بدی زندگی می‌کردند و با استرس تغذیه‌ای مواجه بودند.

ویم ون نیر، نویسنده اول این مطالعه و محقق موسسه سلطنتی علوم طبیعی بلژیک، به Phys.org گفت: "تراکم بالای حیوانات به ناچار منجر به استرس و پرخاشگری در بین آنها می شود که منجر به صدمات می شود، در حالی که بیماری ها به راحتی گسترش می یابند."

این قطعا به این معنی نیست که مصری ها صاحب گربه های بدی بودند. همانطور که تیم در مقاله اشاره کرد، تحقیقات با محدودیت‌های ذاتی مواجه بود، در درجه اول به دلیل این واقعیت که فقط جمجمه‌ها در دسترس بودند. به عنوان مثال، محققان توضیح دادند که تشخیص مرتبط با سلامتی با یک اسکلت تقریبا کامل بسیار "ساده تر" بود. ما همچنین در مورد هزاران سال پیش صحبت می کنیم، بنابراین کاملا ممکن است که مصری ها فقط با آنچه داشتند بهترین تلاش خود را می کردند.