دانشمندان برای چندین دهه کودکان را ردیابی کردند - یکی از عوامل با افسردگی مرتبط بود

یک مطالعه جدید نشان می دهد که میزان تناسب اندام شما در دوران کودکی می تواند تأثیراتی بر سلامت روان شما در زندگی بزرگسالی شما داشته باشد.

محققان موسسه تحقیقات پزشکی منزیس دانشگاه تاسمانی و دانشگاه آدلاید دریافتند که داشتن آمادگی قلبی تنفسی بهتر در دوران کودکی و نوجوانی می تواند خطر ابتلا به افسردگی را در بزرگسالی کاهش دهد.

مشخص شد که ارتباط بین تناسب اندام دوران کودکی و خطر افسردگی بزرگسالان قوی است. این مطالعه قرار است در 1 دسامبر در مجله اختلالات عاطفی منتشر شود.

نیکول آونا، استاد علوم اعصاب در دانشکده پزشکی ایکان در کوه سینا، به نیوزویک گفت: آنچه این مطالعه را "مفید" می کند این واقعیت است که بر خلاف مطالعات بزرگسالان یا مطالعات با دوره های کوتاه پیگیری، این تحقیق "یک پنجره طولانی" را پوشش می دهد. او افزود که این تحقیق "ارتباط را نشان می دهد، نه اینکه تناسب اندام پایین در دوران کودکی باعث افسردگی در بزرگسالی می شود، و نویسندگان در مورد آن واضح هستند."

محققان داده‌های بالینی کودکان 7 تا 15 ساله استرالیایی را در سال 1985 و سپس در سنین 36 تا 49 سالگی بررسی کردند. بیش از 1000 شرکت‌کننده در این مطالعه شرکت کردند.

در سال 1985، تناسب اندام شرکت‌کنندگان از طریق آزمایش‌های مختلفی از جمله دوی 1.6 کیلومتری برای ارزیابی آمادگی قلبی تنفسی، پرش طول ایستاده برای بررسی قدرت عضلانی و دوچرخه‌سواری اندازه‌گیری شد. بیش از 30 سال بعد، آنها یک مصاحبه سازمان بهداشت جهانی انجام دادند که در طی آن سلامت روانی آنها ارزیابی شد.

بروکلین فریزر، یکی از نویسندگان این مطالعه و محقق فوق دکتری در دانشگاه تاسمانی، به نیوزویک گفت که آنها دریافتند که "یک افزایش انحراف معیار در آمادگی قلبی تنفسی در دوران کودکی و نوجوانی (که با سرعت دویدن 1.6 کیلومتر تعریف شده است) با 13 درصد کاهش خطر افسردگی در بزرگسالی مرتبط است."

محققان همچنین گفتند: "قوی ترین و ثابت ترین ارتباط ها در مطالعه ما برای تناسب اندام قلبی تنفسی یا تناسب اندام ایجاد شده از طریق فعالیت هایی که باعث خفگی و پف کردن شما می شود، مشاهده شد."

این ارتباط در زنان نیز قوی‌تر بود.

فریزر گفت: "مزایای سلامت اجتماعی، جسمی و روانی ترکیبی از تناسب اندام قلبی تنفسی احتمالا به این یافته ها کمک می کند، نه یک عامل واحد."

او افزود: "برای درک مکانیسم های اساسی و تعیین اینکه چگونه این عوامل خطر افسردگی را در طول زندگی کاهش می دهند، به تحقیقات بیشتری نیاز است." مهمتر از همه، این یک مطالعه مشاهده ای بود، بنابراین نمی توانیم بگوییم که تناسب اندام پایین باعث افسردگی در مراحل بعدی زندگی می شود.

آونا گفت که ممکن است چندین عامل در پشت این انجمن نقش داشته باشد. این شامل اثرات بیولوژیکی تناسب اندام هوازی بر التهاب است - زیرا مشخص شده است که ورزش منظم با تنظیم پاسخ های ایمنی، التهاب مزمن را در بدن کاهش می دهد. تصور می شود که التهاب مزمن یکی از عوامل موثر در افسردگی باشد.

او همچنین گفت که تنظیم هورمون استرس می تواند دخیل باشد، زیرا ورزش همچنین به حرکت هورمون ها در سراسر بدن کمک می کند که می تواند استرس را کاهش دهد و خلق و خو را بهبود بخشد.

به گفته آونا، ورزش همچنین سطوح فاکتور نوروتروفیک مشتق از مغز را افزایش می‌دهد که پروتئینی حیاتی برای بقا، رشد و نگهداری سلول‌های عصبی است.

او اضافه کرد که «کودکان تناسب اندام بیشتر به احتمال زیاد فعال می مانند»، به این معنی که عادت به ورزش منظم به احتمال زیاد تا بزرگسالی با آنها باقی می ماند.

او گفت: "همچنین ممکن است برخی از این پیوندها از طریق عوامل مشترکی مانند درآمد خانواده، محیط خانه یا سلامت روان اولیه باشد که هم بر آمادگی جسمانی کودک و هم بر خطر بعدی افسردگی آنها تأثیر می گذارد."

کارمل چوی، روانشناس بالینی و استادیار دانشکده پزشکی هاروارد، به نیوزویک گفت که تناسب اندام قلبی تنفسی "همچنین می تواند تصویری از سلامت کلی باشد، که وضعیت قلب، ریه ها و ماهیچه ها را منعکس می کند" که می تواند "مشکلات سلامتی کمتری را در آینده پیش بینی کند، که همچنین از عوامل خطر شناخته شده برای افسردگی هستند."

او همچنین گفت که می‌تواند عوامل زمینه‌ای مانند زمینه‌های اجتماعی وجود داشته باشد: «کودکان خانواده‌های با درآمد بالاتر ممکن است به ورزش‌های سازمان‌یافته، مناطق بازی امن، و فضای سبز دسترسی داشته باشند، در حالی که از منابعی بهره می‌برند که از سلامت روان در آینده حمایت می‌کنند، مانند مسکن پایدار، مدرسه با کیفیت، و دسترسی به مراقبت.»

با این حال، او افزود که هنوز خیلی زود است که نتیجه بگیریم که افزایش آمادگی قلبی تنفسی در نوجوانان شروع افسردگی را به تاخیر می اندازد یا خطر طولانی مدت را کاهش می دهد، تا زمانی که طرح های آزمایشی یا قوی تری داشته باشیم.

فریزر گفت که یافته‌ها نشان می‌دهد که تناسب اندام در دوران کودکی ممکن است مزایایی فراتر از سلامت جسمانی داشته باشد و آمادگی قلبی تنفسی را به عنوان یک "عامل بالقوه قابل تغییر مرتبط با سلامت روانی درازمدت" برجسته کند.

او گفت: "در حالی که تحقیقات بیشتری برای درک مکانیسم های درگیر مورد نیاز است، حمایت از آمادگی قلبی تنفسی در دوران کودکی و نوجوانی ممکن است برای سلامت جسمی و روانی در بزرگسالی مفید باشد." با توجه به بار بالای افسردگی، شناسایی عوامل قابل تغییر در اوایل زندگی که ممکن است به سلامت روان در درازمدت بهتر کمک کنند، یک اولویت مهم بهداشت عمومی است.

آونا موافقت کرد: «تناسب اندام قابل تغییر است، و این همان چیزی است که ارزش عمل کردن را دارد. عملا، این به معنای محافظت از فعالیت بدنی روزانه و PE در مدارس، دسترسی به بازی سازمان یافته و بدون ساختار بدون توجه به درآمد خانواده و توجه به دخترانی است که تمایل دارند فعالیت بدنی را زودتر ترک کنند.»

او افزود: "از جنبه تحقیقاتی، ما به مطالعات مداخله ای نیاز داریم که در واقع تناسب اندام را در دوران کودکی تغییر دهد و پیامدهای سلامت روان را دنبال کند، بنابراین می توانیم از ارتباطی به علت دیگر حرکت کنیم."

اسمیت، کی جی، مگنوسن، سی جی، کادناس سانچز، سی، و همکاران. (2026). دراز مدت: تناسب اندام در دوران کودکی و نوجوانی و ارتباط آن با افسردگی بزرگسالان. مجله اختلالات عاطفی، 414. https://doi.org/10.1016/j.jad.2026.122372

در مورد این داستان با سردبیران نیوزویک تماس بگیرید: مارک وارگاس و شکیما ادواردز.