دانشمندان به تازگی افرادی را مطالعه کردند که نمی توانند از فکر کردن به غذا دست بردارند

آیا اغلب بعد از غذا به سراغ یک میان وعده می روید، حتی اگر احساس سیری می کنید؟ یا با وجود گرسنه نبودن، در طول روز هوس غذا می کنید؟ ممکن است شما "صدای غذا" را تجربه کنید، پدیده ای که تقریبا از هر پنج نفر در ایالات متحده یک نفر را تحت تاثیر قرار می دهد، اما هنوز یک تعریف علمی پذیرفته شده جهانی ندارد.

مطالعه جدیدی از Penn State که در Obesity Science and Practice منتشر شده است، نشان می دهد که 18 درصد از مردم در ایالات متحده صدای مکرر یا مداوم غذا را گزارش می دهند و برخی از جمعیت شناسی بیشتر از دیگران تحت تأثیر قرار می گیرند.

دایسوکه هایاشی، یک محقق فوق دکتری در علوم تغذیه و نویسنده اصلی این مطالعه، به نیوزویک گفت که دانشمندان در حال حاضر اطلاعات بسیار کمی در مورد آنچه در مغز هنگام سروصدای غذا روی می دهد، دارند.

یک فرضیه این است که افرادی که صدای غذا را تجربه می‌کنند ممکن است واکنش‌های شدیدتری نسبت به نشانه‌هایی داشته باشند که فرصت‌هایی را برای جستجو و مصرف غذا نشان می‌دهند، خواه از دیدن یک تبلیغ فست فود در حین پیمایش آنلاین، احساس غرش شکم یا در دست گرفتن تداعی‌های آموخته‌شده، مانند هوس کردن پاپ کورن هنگام تماشای فیلم.

هیاشی گفت: «آن را مانند یک زنگ هشدار دود بیش از حد حساس در نظر بگیرید که به راحتی خاموش می شود و صدای بوق را متوقف نمی کند، تا جایی که ممکن است مختل شود.

در نظرسنجی Omnibus Society of Behavioral Medicine در سال 2026، یک نظرسنجی آنلاین از 1000 بزرگسال نماینده جمعیت ایالات متحده، محققان از شرکت کنندگان پرسیدند: "چقدر "صدای غذا" را تجربه می کنید؟ در مقیاسی از 1 (هرگز صدای غذا را تجربه نکنید) تا 5 (همیشه آن را تجربه کنید)، و نتایج شگفت‌آور بود.

یافته ها نشان داد که زنان حدود 1.8 برابر بیشتر از مردان در معرض صدای مکرر غذا هستند. آنها همچنین نشان دادند که بزرگسالان جوان‌تر سطح بالاتری از سروصدای غذا را در مقایسه با جمعیت‌های مسن‌تر گزارش کردند و افرادی که آسیایی بودند دو برابر بیشتر از سایر نژادها این پدیده را گزارش کردند.

پاسخ دهندگانی که گزارش دادند کنترل غذا خوردن خود را از دست داده بودند، تقریبا شش برابر بیشتر از افراد معمولی در نظرسنجی احتمال داشت که صدای مکرر یا ثابت غذا را تجربه کنند. کاربران فعلی و سابق GLP-1 نیز حدود 1.5 برابر بیشتر از حد متوسط ​​احتمال داشت صدای مکرر غذا را گزارش کنند.

برخی از این نتایج قابل انتظار بود. بر اساس این مطالعه، زنان ممکن است صدای غذای بیشتری را نسبت به مردان تجربه کنند، زیرا آنها بیشتر در تلاش برای کاهش وزن هستند.

نتایج دیگر شگفت‌انگیز بود و محققان در مورد فرضیات کلی بر اساس یافته‌ها، به‌ویژه در مورد شرکت‌کنندگان آسیایی که صدای غذای بیشتری را تجربه می‌کنند، احتیاط می‌کنند.

هایاشی گفت: «این چیزی است که محققان در آینده باید به آن نگاه کنند. اما هیچ داده یا نظریه‌ای برای حمایت از این نتیجه وجود ندارد و ما نمی‌خواهیم بر اساس یک نتیجه کلی‌سازی کنیم، به‌ویژه از مطالعه‌ای که تنها حدود 50 شرکت‌کننده آسیایی داشته است.»

به طور کلی، هایاشی گفت که محققان چندین فرضیه برای اینکه چرا حساسیت به صدای غذا ممکن است متفاوت باشد، دارند.

مدل CIRO (Cue-Influencer-Reactivity-Outcome) تیم او پیشنهاد می‌کند که واکنش‌های شدید و مداوم به نشانه‌های غذایی ممکن است بر اساس ساختار ژنتیکی، ویژگی‌های اشتها، وضعیت وزن و تفاوت در سطوح و حساسیت به هورمون‌های تنظیم‌کننده اشتها شکل بگیرد.

او گفت که سر و صدای غذا می‌تواند به‌طور بالقوه توسط نگرش‌های متناقض نسبت به غذا و خوردن ایجاد یا تقویت شود، به‌ویژه در بین رژیم‌های غذایی مزمن که در حالی که سعی می‌کنند مصرف خود را محدود کنند، هوس شدید می‌کنند.

او گفت: «به این فکر کنید که یک «مناظره» داخلی یا «طناب کشی» بین دلایل خوردن و نخوردن آنچه میل دارند.

نتیجه غیرمنتظره دیگر مربوط به کاربران GLP-1 بود، اگرچه دانشمندان ممکن است قبلا توضیحی برای آن داشته باشند.

تراویس مسترسون، دانشیار علوم تغذیه و یکی از نویسندگان این مطالعه، گفت: "این نتیجه می تواند ناشی از یک مسئله آگاهی باشد. اگر GLP-1 صدای غذا را کاهش دهد، کسانی که از GLP-1s استفاده می کنند ممکن است از صدای غذایی که تجربه می کنند بیش از حد آگاه باشند و بنابراین احتمال بیشتری دارد که آن را گزارش کنند."

به گفته هایاشی، نتایج این مطالعه این افسانه را که افرادی که وزن ناخواسته بدن دارند، فاقد اراده برای کنترل آنچه می خورند، رد می کند.

او گفت: "وقتی از هر پنج بزرگسال یک نفر می گوید که بیشتر یا همیشه به غذا فکر می کند، گرسنه است یا نه، آیا این واقعا یک سوال اراده است؟ یا نیروهای دیگری وجود دارد که بر تجربیات ذهنی و عاطفی افراد از غذا تأثیر می گذارد؟ شواهد به شدت به مورد دوم اشاره دارد. اگر فکر می کنید سر و صدای غذا باعث ایجاد مشکلاتی در زندگی شما می شود، با پزشک خود در مورد کارهایی که می توانید انجام دهید صحبت کنید."

هیاشی خاطرنشان کرد که تحقیقات در مورد صدای غذا هنوز در مراحل ابتدایی است و تعیین اینکه این پدیده واقعا چیست باید در اولویت باشد.

او گفت: «اگر از چیستی آن مطمئن نباشیم، نمی‌توانیم به درستی صدای غذا و نحوه مدیریت آن را مطالعه کنیم.

او همچنین هشدار داد که بدون تعریف روشن، خطر پزشکی بیش از حد افکار معمولی در مورد غذا و تشویق به دنبال "سکوت غذایی" وجود دارد، که به طور بالقوه باعث آسیب پذیری افراد در برابر بازاریابی می شود که آنها را تشویق می کند باور کنند که مشکلی بدون پایه پزشکی مناسب دارند.

هایاشی، دی، و مسترسون، تی دی (2026). شیوع و همبستگی صدای ادراک شده غذا در میان بزرگسالان ایالات متحده در یک نمونه ملی. علم و عمل چاقی، 12. https://doi.org/10.1002/osp4.70201

در مورد این داستان با سردبیران نیوزویک تماس بگیرید: کارا دولمن و شکیما ادواردز.