دانشمندان به پرندگان می آموزند که آوازهای گمشده را بخوانند

این مقاله در اصل توسط گاردین منتشر شده است و به عنوان بخشی از همکاری میز آب و هوا در اینجا تکثیر شده است.

گنجشک یقه ی رگه دار. چارلز جی شارپ از طریق ویکی پدیا

هنگامی که تعداد پرندگان کاهش می یابد، نوپاها ممکن است برای یادگیری آهنگ هایی که برای جذب جفت نیاز دارند، دچار مشکل شوند. اما تحقیقات جدید نشان می‌دهد که می‌توان آوازهای گمشده‌شان را به پرندگان آموزش داد.

گوش دادن به آواز پرندگان یکی از لذت‌های بزرگ زندگی است، اما وقتی محققان آهنگ خاصی را شنیدند که از درختی در پارک بوئنوس آیرس بیرون می‌آمد، به‌ویژه خوشحال شدند. این چیدمان در میان آنهایی بود که توسط گنجشک های یقه خشخاش محلی در دهه 1960 صدا می زدند، اما از آن زمان از منطقه ناپدید شده بود.

این تا زمانی بود که دانشمندان یک تفسیر کامپیوتری ایجاد کردند و کنجکاو بودند که دریابند آیا پرندگان ممکن است آن را به اندازه کافی واقعی برای تقلید در نظر بگیرند یا خیر. کمتر از سه ماه بعد، یکی از ساکنان محلی پرندگان شروع به کپی بخشی از آهنگ کرد.

درک روزافزونی از اهمیت آواز پرندگان برای حفاظت از محیط زیست و نیاز به درک بهتر نحوه یادگیری آواز پرندگان وجود دارد. اگر فردی به خوبی و به یک "گویش" آشنا آواز بخواند، در موقعیت بهتری قرار دارد تا جفتی پیدا کند، از قلمرو خود دفاع کند و در نهایت زنده بماند.

با این حال، اگر جمعیت یک گونه کاهش یابد، فرصت های کمتری برای نوپایان وجود دارد تا خواننده خوبی شوند. پرندگان می توانند به طور غیرعادی شروع به توییت کردن کنند یا به اشتباه آواز گونه های دیگر را یاد بگیرند و شانس تولید مثل آنها را به خطر بیندازند.

پرندگان نر اگر بتوانند به خوبی آواز بخوانند در موقعیت بهتری برای جذب جفت هستند - که به طور کلی به این معنی است که آواز آنها پیچیده است، به طور مداوم خوانده می شود و به خوبی اجرا می شود. ربکا لوئیس، دانشمند محیط زیست در باغ وحش چستر، می گوید: «اگر آهنگ شما به انرژی زیادی نیاز دارد، ممکن است برای خواندن آن در شرایط کاملا خوبی باشید.

گابریل بی. مایندلین، استاد فیزیک در دانشگاه بوئنوس آیرس، که یکی از نویسندگان این مطالعه بر روی گنجشک‌های یقه‌دار بود، و آثارش در مستند Dream of Birds که توسط گاردین تهیه شده است، می‌گوید: «وقتی مردم در مورد تنوع زیستی صحبت می‌کنند، ما همیشه در مورد ژن‌ها، در مورد مواد ژنتیکی صحبت می‌کنیم.

اما به گفته مایندلین، رفتار یا فرهنگ آموخته شده حیوانات، مانند آواز پرندگان، نیز بخش مهمی از جمعیت آنهاست.

گنجشک یقه‌دار در سطح جهانی آسیب‌پذیر محسوب نمی‌شود، اما محققان امیدوارند که ضبط‌های مصنوعی بتواند به آموزش آواز پرندگان به سایر گونه‌هایی که جمعیتشان در حال کاهش است کمک کند، و به محافظان این امکان را می‌دهد تا در جایی که ضبط‌های واقعی وجود ندارد، به افرادی آموزش دهند.

حدود 4000 گونه از 10000 گونه پرنده جهان، پرندگان آوازخوان (یا رهگذران آوازه)، مانند فنچ، گنجشک و پرنده سیاه هستند که عموما آوازهای پیچیده ای دارند که حداقل تا حدی از افراد دیگر آموخته شده است. آوازهای آنها بسیار متنوع است، اگرچه تحقیقات جداگانه در مورد گروه گسترده تر رهگذر پرندگان، که شامل پرندگان آوازخوان است، "نقوش" یا اجزای سازنده مشترک را شناسایی کرده است: سه نوع تریل، سه نوع سوت، نت های آشفته، و نت های هارمونیک.

نحوه استفاده پرندگان از این نقوش نشان دهنده محیطی است که پرندگان در آن تکامل یافته اند. سوت های تخت بیشتر توسط پرندگان در جنگل های بارانی استوایی که صدا باید از میان پوشش گیاهی متراکم عبور کند، خوانده می شود. نقوش پیچیده، مانند تریل های فوق سریع، در مناطق معتدل که در آن پرندگان تمایل دارند در فاصله نزدیک تری با هم ارتباط برقرار کنند، رایج تر است.

آهنگی که توسط مایندلین مورد مطالعه قرار گرفت، بر اساس حاشیه‌نویسی‌های دستی از آوازهای گنجشک یقه‌دار که در دهه 1960 ساخته شده بودند، بازسازی شد. هر آهنگ متشکل از یک تریل است که در بین افراد در همان منطقه سازگار است و یک موضوع که متفاوت است. برخی از مضامین ضبط شده چند دهه پیش هنوز توسط پرندگان محلی خوانده می شود، اما برخی دیگر از بین رفته اند.

مشخص نیست چرا آهنگ مطالعه شده توسط مایندلین ناپدید شده است، اگرچه او خاطرنشان می کند که جمعیت پرندگان در پارک کاهش یافته است.

آواز پرندگان می تواند به طور طبیعی در طول زمان تغییر کند - به عنوان مثال، پرندگان ممکن است در هنگام یادگیری آهنگ ها اشتباه کنند، که در ادامه می تواند در اجراهای بعدی حک شود. تجاوز انسان ها و کاهش جمعیت نیز می تواند تغییرات چشمگیری ایجاد کند.

پرندگان آوازخوان از دیگر اعضای گونه خود - مانند پدر یا همسایگان - یاد می گیرند که منجر به ایجاد گویش های گروه های محلی می شود. پنجره یادگیری از چند هفته تا مادام العمر متفاوت است. برخی از گونه ها نیز سطح دانش ذاتی دارند.

سارا کالینز، دانشیار رفتار حیوانات در دانشگاه پلیموث، که گروهی از حلقه‌های حلقه‌ای را که به عنوان بخشی از یک پروژه حفاظتی از دوون به کورنوال منتقل شده بودند، مطالعه کرد، می‌گوید: «در نحوه یادگیری پرندگان آوازخوان چنین تنوعی وجود دارد.

در ابتدا، پرندگان آوازهای غیرعادی تولید می کردند که صدای جیر جیر و آهسته بود و تنوع بسیار کمتری نسبت به جمعیت های منبع در دوون داشت. کالینز می گوید: «آنها غنای صدا را نداشتند. با این حال، هشت سال بعد، آهنگ های آنها به حالت عادی بازگشته بود.

برای تعدادی از جوجه‌ها صدای ضبط شده پخش شد، البته نه همه. این مطالعه نشان می‌دهد که بازیابی آواز امکان‌پذیر است، اگرچه مشخص نیست که آیا سایر گونه‌ها نیز به همین روش بازمی‌گردند یا خیر. کالینز می‌گوید دایره‌ها با آگاهی از عناصر تشکیل‌دهنده «نت‌های» استفاده شده در آهنگ‌هایشان متولد می‌شوند. او می‌گوید: «آنچه آنها یاد می‌گیرند این است که چگونه این عناصر را کنار هم بگذارند.

برخی از گونه‌های پرندگان آوازخوان دارای زیربنای ژنتیکی مشابهی هستند و بنابراین ممکن است بتوانند آوازهای خود را بازیابی کنند، اما برخی دیگر اینطور نیستند. در هر صورت، کالینز یک مربی را برای کمک به پرندگان دیگری که در حال جابجایی هستند توصیه می کند.

یک مطالعه جداگانه در استرالیا عسل‌خوارانی را که در باغ‌وحش‌ها برای تقویت جمعیت وحشی به شدت در خطر انقراض که به حدود 250 قلاده کاهش یافته بود، ردیابی کرد. تعامل با تنها دو "مربی" نر وحشی به پرندگان پرورش یافته در باغ وحش کمک کرد تا آواز خواندن آوازهای وحشی را بیاموزند. پس از آن، نرهای پرورش یافته در باغ وحش که آوازهای سنتی را آموخته بودند، به آموزش نسل بعدی رفتند.

کالینز می گوید: "گاهی اوقات پرندگان به خوبی از سی دی یا فقط پخش یاد نمی گیرند. آنها به نوعی تعامل نیاز دارند."

آوردن پرندگان وحشی به اسارت برای آموزش جوجه های پرورش یافته با دست می تواند باعث ناراحتی شدید و ایجاد بیماری شود، با این حال، سلامت افراد یک جمعیت در حال انقراض را به خطر می اندازد. این احتمال وجود دارد که A.I. می تواند به ارائه آموزش زنده در آینده کمک کند.

گویش نیز مهم است. پروژه‌های جابه‌جایی گذشته نشان داده‌اند که اگر پرندگان به یک گویش آواز نخوانند، تطبیق کندتر است. لوئیس می‌افزاید: «پرنده‌هایی که آهنگ‌های نامتناسب دارند، به این سرعت جفت نمی‌شوند یا وقتی جفت می‌شوند، به خوبی جفت می‌شوند. آشنایی پرندگان با آواز مقصدشان می تواند به کاهش این امر کمک کند.

مایندلین می‌گوید حجم عظیمی از آواز پرندگان در حال حاضر ضبط و در پایگاه‌های داده آپلود می‌شود، از جمله توسط تعداد فزاینده‌ای از علاقه‌مندان به تماشای پرندگان. او می‌گوید: «یک روز ما از داشتن همه آن رکوردها سپاسگزار خواهیم بود. من فکر نمی‌کنم که ما هنوز تصوری نداریم که واقعا باید گویش‌ها و ارتباطات را به‌طور سیستماتیک ثبت کنیم.»

در بوئنوس آیرس، آهنگ دهه 1960 هنوز هم شنیده می شود. او می‌گوید: «هنوز فقط چند نفر آن را می‌خوانند، تقریبا نزدیک به جایی که ما آن را درج کرده‌ایم، هر چند تنها زمان نشان خواهد داد که چقدر ادامه دارد.

برای نادرترین حیات وحش آمریکا، بقا ممکن است به یک کلمه وابسته باشد