دانشمندان تجربیات یائسگی زنان را مطالعه کردند - یک گروه آن را بسیار بدتر کرد

نتایج یک مطالعه جدید نشان می‌دهد زنان مبتلا به اوتیسم نسبت به زنان بدون بیماری‌های عصبی رشدی، علائم یائسگی شدیدتری را تجربه می‌کنند.

محققان دانشگاه بورنموث حدود 900 شرکت‌کننده را به مدت پنج هفته تحت نظر گرفتند و دریافتند که افراد مبتلا به اوتیسم با تفاوت‌های فاحشی در تجربه یائسگی روبرو هستند - مرحله فیزیولوژیکی زندگی که یک زن برای 12 ماه متوالی قاعدگی نداشته است.

این مطالعه در ژورنال Autism in Adulthood در 27 اکتبر منتشر شد.

طبق داده های مرکز کنترل و پیشگیری از بیماری (CDC) حدود 2 درصد از بزرگسالان آمریکایی مبتلا به اوتیسم هستند. علائم اوتیسم می تواند بسیار متفاوت باشد، اما اعتقاد بر این است که زنان مبتلا به اوتیسم این موارد را تجربه می کنند: مشکلات اجتماعی (مانند مشکل در خواندن و پاسخ به نشانه های اجتماعی، داشتن اضطراب اجتماعی، نشخوار فکری در مورد تعاملات اجتماعی و موارد دیگر). حساسیت حسی (حس افزایش آگاهی نسبت به بوها، نور، صداها و لمس)؛ مشکلات حافظه، تفکر انعطاف پذیر و خودکنترلی؛ علایق وسواسی؛ مشکلات خواب؛ مشکل در تماس چشمی و بسیاری دیگر.

یائسگی یک زمان چالش برانگیز برای همه زنان است و تحقیقات نشان داده است که از هر 10 زن، یک زن به دلیل علائم خود، نیروی کار را ترک می کند. کارشناسان دانشگاه بورنموث گفتند، با توجه به مبارزاتی که زنان مبتلا به اوتیسم در حال حاضر تجربه کرده‌اند، یائسگی می‌تواند "موضوعی را بدتر کند که از قبل برای آنها دشوار است."

تحقیقات قبلی نشان داده است که افراد اوتیستیک علائم یائسگی را شدیدتر تجربه می کنند، اما محققان دانشگاه بورنموث می خواستند این تفاوت را در مقیاس بزرگتر و همچنین آنچه را که می تواند پشت آن باشد بررسی کنند.

در طول پنج هفته، آنها بازنمودهای یائسگی را اندازه‌گیری کردند - آنچه را که توضیح دادند افکار، باورها و احساسات در مورد یائسگی بود - شدت علائم یائسگی، کیفیت زندگی، افسردگی و اضطراب را با استفاده از مقیاس‌های استاندارد شده خود گزارشی.

در مجموع، 476 زن مبتلا به اوتیسم در کنار 425 زن بدون اوتیسم در این مطالعه شرکت کردند. همه زنان 40 تا 60 سال سن داشتند.

در طول دوره زمانی مورد بررسی، محققان گفتند که زنان مبتلا به اوتیسم علائم شدیدتر یائسگی و همچنین سطوح بالاتر افسردگی و اضطراب و به طور کلی کیفیت زندگی ضعیف‌تری را گزارش کردند.

افراد اوتیستیک همچنین نسبت به افراد غیر اوتیستیک دارای میزان بسیار بالاتری از شرایط سلامت جسمی و روانی بودند که ممکن است در دوران یائسگی تشدید شود.

Eunhee Kim، محقق ارشد دانشگاه بورنموث، به نیوزویک گفت: «متاسفانه بروز بیشتر بیماری‌های روحی و جسمی یک یافته بسیار رایج در میان جمعیت‌های اوتیسمی است.» و اضافه کرد که دلیل آن «احتمالا چند عاملی» است، از جمله ژنتیک (زیرا تحرک و ناراحتی‌های گوارشی که تصور می‌شود استرس مزمن و واریانس با ژنوتیسم مشترک است).

کیم گفت: افزایش خطر ابتلا به بیماری‌های مختلف در میان افراد اوتیستیک نیز قابل توجه است زیرا یائسگی می‌تواند بر سلامت جسمی و روانی تأثیر منفی بگذارد، و توضیح داد که سلامت و تندرستی افراد در دوران یائسگی پیامدهای مهمی بر سلامت آنها در آینده دارد.

محققان گفتند که احساس کنترل و انسجام یائسگی می تواند پشت تجارب متفاوت یائسگی بین زنان اوتیستیک و غیر اوتیستیک باشد.

آنها دریافتند که زنان مبتلا به اوتیسم در مقایسه با گروه غیر اوتیستیک احساس کمتری در کنترل یائسگی خود داشتند و درک منسجم کمتری از یائسگی خود داشتند.

کیم گفت، این احساسات می‌تواند بر علائم یائسگی از طریق استرس، و از طریق تأثیر بر توانایی درک شده افراد برای مدیریت و کنار آمدن با تجربیاتشان تأثیر بگذارد.

او گفت که استرس می‌تواند بر هورمون‌ها تأثیر بگذارد و علائم یائسگی، از جمله اختلالات خواب، گرگرفتگی، خستگی و تغییرات خلقی را بدتر کند، و گفت: یافته‌ها به ما می‌گویند که برای افراد اوتیستیک بسیار مهم است که حس کنترل و درک بهتری درباره یائسگی خود داشته باشند تا علائم خود را مدیریت کنند و سلامتی خود را به طور موثر بهبود یا حفظ کنند.

او افزود که افراد اوتیستیک ممکن است "در حال حاضر با مدیریت احساسات، حافظه و حساسیت های حسی قبل از یائسگی دست و پنجه نرم کنند، که ممکن است مدیریت آنها در دوران یائسگی بسیار دشوارتر شود."

کیم همچنین تاکید کرد که این یافته‌ها «هیچ‌گونه تردیدی در واقعیت بیولوژیکی یا فیزیکی علائم یائسگی ایجاد نمی‌کنند، یا نشان نمی‌دهند که این علائم «همه در سر مردم هستند».

مسئله این است که "بسیاری از منابع یائسگی در دسترس عموم، تا حد زیادی بر اساس تجربیات یائسگی عصبی نوع، و پشتیبانی موجود است."، او افزود، به این معنی که اطلاعات محدودی وجود دارد که مختص تجربه یائسگی زنان اوتیستیک است.

به گفته کیم، عوامل دیگری نیز می‌تواند این ارتباط را توضیح دهد، از جمله اینکه تجارب دشوارتر یائسگی در افراد اوتیستیک ممکن است به «ویژگی‌های اوتیسم مانند حساسیت‌های حسی، یا مشکلات آگاهی از احساسات یا احساسات درونی‌تان» و همچنین عوامل دیگری که نیاز به تحقیقات بیشتر دارند، مرتبط باشد.

به گفته کیم، این یافته‌ها نشان می‌دهد که نیاز به اطلاعات، پشتیبانی و منابع اختصاصی و اختصاصی برای اوتیسم برای کمک به افراد مبتلا به اوتیسم و ​​همچنین بهبود در نحوه تشخیص متخصصان مراقبت‌های بهداشتی واگرایی عصبی در افرادی که تشخیص داده نشده‌اند، وجود دارد، زیرا بسیاری از زنان بالای 50 سال تشخیص داده نشده‌اند.

او گفت که افراد اوتیستیک «به ما گفته‌اند که اغلب برای دسترسی به مراقبت‌های بهداشتی در طول یائسگی تلاش می‌کنند و اغلب تجربه‌هایشان را نادیده می‌گیرند یا باور نمی‌کنند، که به طور قابل‌توجهی باعث افزایش پریشانی آنها می‌شود».

او می‌گوید: «بسیاری از افراد اوتیستیک اغلب خود را سرزنش می‌کنند که مدیریت یائسگی‌شان را بسیار دشوار می‌دانند.

او افزود: "امیدوارم این یافته ها به افراد اوتیستیک اطمینان دهد که تقصیر آنها نیست - این چالش ها بسیار واقعی هستند و مبنای واقعی دارند." من به طور مشابه امیدوارم این یافته ها به آنها کمک کند تا درک بهتری در مورد یائسگی خود و در مورد خودشان داشته باشند تا به خود شفقت، حمایت از خود و اعتماد به نفس در مقابله با یائسگی کمک کنند.»

یونهی، کیم و همکاران. (2026) بازنمایی های یائسگی به عنوان پیش بینی کننده سلامت و رفاه در طول یائسگی: مطالعه مقایسه ای افراد اوتیستیک و غیر اوتیستیک. اوتیسم در بزرگسالی. http://dx.doi.org/10.1177/25739581261497860

خبرنگاران و سردبیران نیوزویک از مارتین، دستیار هوش مصنوعی ما، برای تهیه این داستان استفاده کردند. در اینجا درباره مارتین بیشتر بدانید.

در مورد این داستان با سردبیران نیوزویک تماس بگیرید: مارک وارگاس، گری آر توماس