دانشمندان جوانترین سیاره فراخورشیدی ثبت شده را پیدا کردند - یک "نوزاد" به نام الیاس

اخترشناسان جوانترین سیاره فراخورشیدی ثبت شده را کشف کردند و جهان "نوزاد" را که در آرشیو داده های قدیمی پنهان شده بود مشاهده کردند.

سیاره فراخورشیدی تازه کشف شده Elias 2-24 b، تقریبا به بزرگی مشتری، یک نوزاد بزرگ است – علیرغم اندازه سنگینش، Elias 2-24 b جوانترین سیاره ای است که تاکنون پیدا شده است و تصور می شود کمتر از یک میلیون سال عمر داشته باشد. در واقع، سیاره فراخورشیدی (یا سیاره خارج از منظومه شمسی ما) در فاصله 450 سال نوری از زمین قرار داشت و هنوز در گاز و غبار چرخان محل تولدش قرار داشت.

به گفته لوکاس سیزا، یکی از نویسندگان مطالعه روی Elias 2-24 b و پروفسور Instituto de Estudios Astrofísicos در شیلی، رکورد قبلی برای "جوانترین سیاره فراخورشیدی" یک پیوند چهار طرفه بین چهار جهان است که همه آنها بیش از 5 میلیون سال قدمت دارند. سیزا در بیانیه‌ای گفت: «مدل‌های تشکیل سیاره ما قبلا برای توضیح دارندگان رکورد قبلی برای جوان‌ترین سیاره شناخته شده تلاش کرده‌اند.

Elias 2-24 b به ما نشان می دهد که حتی بهترین مدل های تشکیل سیاره ما هنوز برخی از فرآیندهای مهم را از دست داده اند. برای شناسایی این نوزاد عظیم الجثه، تیمی به سرپرستی آندره آ برناردی، کاندیدای دکترا در دانشگاه دیگو پورتالس در شیلی، اطلاعات آرشیوی گرفته شده توسط W.M. رصدخانه کک در هاوایی این مطالعه بر روی ستاره الیاس 2-24 متمرکز شد که توسط قرصی از مواد احاطه شده است.

یافته‌های آن‌ها مشاهدات قبلی جمع‌آوری‌شده با آرایه میلی‌متری/زیر میلی‌متری آتاکاما (ALMA) و تلسکوپ بسیار بزرگ رصدخانه جنوبی اروپا را تأیید کرد که نشان می‌دهد ممکن است چیزی در شکافی در دیسک زباله در اطراف الیاس 2-24 قرار داشته باشد.

داده های آرشیوی که این شبهات و این سیاره را تأیید می کند، از مشاهدات با استفاده از تاج نگار کک به دست آمده است. تاج‌نگارها با مسدود کردن تابش نور ستارگان دور کار می‌کنند و به نوری که از سیاره‌هایی که به دور آن ستاره‌ها می‌چرخند می‌تابند، اجازه می‌دهند تا برای رصد مستقیم جذب شوند. این تیم از طریق چنین داده‌های تاج‌نگاری هفت ستاره دوردست را بررسی کردند، که هر کدام توسط دیسک‌هایی احاطه شده‌اند که ممکن است تشکیل سیاره در آن‌ها در حال وقوع باشد. تیم فکر می کرد که شاید بتوان سیاره ای را پیدا کرد که در شکافی در یکی از این دیسک ها پنهان شده است. و حق داشتند.

برناردی گفت: «سیارات را باید در داخل شکاف ها پیدا کرد، زیرا آنها در حال حکاکی هستند. "و دقیقا همان جایی است که الیاس 2-24 ب را پیدا کردیم."

این یافته با یافتن یک سیاره در یکی از این قرص ها، و با یافتن یک سیاره در اوایل عمرش، به محققان فرصتی می دهد تا مراحل اولیه توسعه تشکیل سیاره را مطالعه کنند.

سیزا گفت: "کهکشان به طور مداوم ستاره ها و سیارات جدیدی تولید می کند، بنابراین تعداد زیادی در هر مرحله از تکامل وجود دارد." این بدان معناست که ما می‌توانیم کل فرآیند را در تئوری ببینیم، اما شکاف بزرگی در آنچه که بیشتر تلسکوپ‌ها می‌توانند تشخیص دهند وجود دارد. ما در حال حاضر نسبت به این سیارات کوچک کور هستیم.

با نگاهی به آینده کشف و مطالعه سیاره، محققان امیدوارند بتوانند مشاهدات مستقیم بیشتری را با ابزار Coronagraph که به تازگی (30 اوت) از روی تلسکوپ فضایی نانسی گریس روم ناسا پرتاب شد، انجام دهند. این پیشرفته‌ترین تاج‌نگاری است که تاکنون به فضا پرتاب شده است و دانشمندان امیدوارند که امکان مطالعه عمیق‌تر سیارات فراخورشیدی و جو آنها را فراهم کند.

برناردی گفت: «معمولا درباره تلسکوپ‌هایی که جداگانه کار می‌کنند می‌شنویم، اما این تأیید تنها با استفاده از چندین تلسکوپ در کنار هم امکان‌پذیر بود. «الیاس 2-24 b در حدی است که تلسکوپ‌های کنونی می‌توانند تشخیص دهند، اما با ابزارهای جدیدی مانند تلسکوپ فضایی رومی نانسی گریس ناسا، چنین تشخیص‌هایی باید آسان‌تر شود.»

این کار در مطالعه جدیدی که در 16 سپتامبر در مجله The Astrophysical Journal Letters منتشر شد، شرح داده شد.