دانشمندان: خون دایناسور در فسیل 115 میلیون ساله کشف شد

دانشمندان می گویند "ساختارهای معدنی شبیه سلول های قرمز خون" را در یک فسیل دایناسور 115 میلیون ساله کشف کرده اند.

این کشف با شناسایی هم، یک مولکول غنی از آهن در هموگلوبین، که پروتئین موجود در گلبول های قرمز خون است که اکسیژن را حمل می کند و به سلول های مذکور رنگ می دهد، پشتیبانی می شود.

این یافته ها در مقاله ای در مجموعه مقالات آکادمی ملی علوم توضیح داده شد و ممکن است نشان دهنده قدیمی ترین گلبول های قرمز موجود در فسیل دایناسور باشد.

کلیتی گریس، نویسنده اصلی مقاله و ژئوشیمیدان دانشگاه کرتین استرالیا، از طریق ایمیل به نیوزویک گفت: «این شواهد به بهترین وجه به عنوان ترکیبی از ساختارهای شبیه به سلول‌های قرمز خونی معدنی و بقایای مولکولی حفظ شده مشتق شده از خون، از جمله ترکیبات مرتبط با هم، توصیف می‌شود.

او افزود: "سلول های اولیه دچار پوسیدگی، کانی سازی و تغییرات دیاژنتیکی گسترده شدند. بنابراین انتظار نمی رود شکل، ابعاد و ترکیب آنها با سلول های تازه یک حیوان زنده مطابقت داشته باشد."

این مطالعه خون مایع، DNA حفظ شده یا هموگلوبین دست نخورده را گزارش نکرد.

این کشف در حین تجزیه و تحلیل استخوان پای عقبی یک دایناسور گوشتخوار Aratasaurus museunacionali که در دوره کرتاسه زندگی می کرد، انجام شد.

تخمین زده می شود که دایناسور حدودا چهار ساله، 3.12 متر طول و تقریبا 34 کیلوگرم بوده است.

در سال 2008 در معدنی در شمال شرقی برزیل کشف شد و در ابتدا به موزه ملی این کشور در ریودوژانیرو رفته بود.

کارشناسان آن را در سال 2024 برای گریس و همکارانش فرستادند و آنها نمونه را بررسی کردند.

با نگاهی به برش های فسیلی در زیر میکروسکوپ با وضوح بالا پس از استفاده از اسید هیدروکلریک برای برداشتن سنگ اطراف، ساختارهای متعددی را یافتند که شبیه گلبول های قرمز خون بودند.

گریس به نیوزویک گفت که ساختارهای معدنی هنوز اطلاعات شیمیایی قابل تشخیصی را حفظ می کنند، چیزی که به گفته او «قابل توجه است».

او افزود: «سلول‌ها در حالت بیولوژیکی اولیه خود حفظ نشده‌اند، اما به نظر می‌رسد اجزای هویت بیولوژیکی اولیه‌شان در یک چارچوب فسیلی معدنی باقی مانده‌اند».

گریس ادامه داد: «تعبیر صرفا بر روی تشخیص آهن نیست، زیرا آهن در مواد زمین شناسی رایج است. این بر اساس شناسایی ساختار مولکولی تشخیصی مرتبط با هم که حاوی آهن است، در شرایط آناتومیکی صحیح و در کنار ساختارهایی شبیه سلول‌های خونی معدنی است.

گریس گفت، این کشف "چارچوب قدرتمندی" را برای بررسی سایر فسیل های استثنایی حفظ شده با استفاده از همین رویکرد فراهم می کند.

وی افزود: «گام بعدی، هدف قرار دادن نمونه‌هایی با ویژگی‌های حفاظت امیدوارکننده، به‌ویژه فسیل‌هایی است که ساختارهای عروقی معدنی، پیوندهای میکروبی حصیر یا کانی‌سازی غنی از منگنز را نشان می‌دهند، و آنها را با استفاده از میکروسکوپ، طیف‌سنجی، کانی‌شناسی و ژئوشیمی آلی مولکولی تجزیه و تحلیل می‌کنیم.

موادی مانند این می تواند گسترده تر از آنچه قبلا تصور می شد باشد.

گریس گفت: «ممکن است واقعا نادر باشد، زیرا حفاظت استثنایی مستلزم توالی بسیار خاصی از شرایط بیولوژیکی، میکروبی، کانی شناسی و ژئوشیمیایی است.

او همچنین گفت که این امکان وجود دارد که "شواهد قابل مقایسه" از قبل در مجموعه های موزه وجود داشته باشد اما به رسمیت شناخته نشده باشد.

گریس افزود که این به نوبه خود می تواند به این معنی باشد که مجموعه های موجود در موزه ها ممکن است "حاوی فسیل های جمع آوری شده چند دهه پیش باشد که اکنون می توانند اطلاعات کاملا جدیدی را هنگام بررسی با استفاده از روش های تحلیلی مدرن نشان دهند."

او گفت: "این کشف یک "تصویر جست‌وجوی" کانی‌شناسی و مولکولی جدید برای شناسایی نمونه‌هایی که احتمالا آثار زیست‌شناسی اصلی را حفظ می‌کنند، به ما می‌دهد.

در مورد این داستان با سردبیران نیوزویک تماس بگیرید: متیو کانن و شکیما ادواردز.