دانشمندان ممکن است روشی برای محدود کردن وزن مجدد پس از توقف GLP-1 پیدا کرده باشند

در حالی که آگونیست های گیرنده GLP-1، مانند Ozempic و Wegovy، به عنوان داروهای کاهش وزن معجزه آسا معرفی شده اند، تحقیقات نشان داده است که به محض اینکه بیماران مصرف دارو را متوقف کنند، می توانند به سرعت وزن از دست رفته را به دست آورند. با این حال، کارشناسان ممکن است اکنون راهی برای کاهش وزن مجدد پیدا کرده باشند.

بررسی تقریبا 40 مطالعه نشان داد که وقتی افراد مصرف GLP-1 را متوقف کردند، معمولا حدود یک پوند در ماه دوباره به دست می‌آیند و در نهایت تمام وزنی را که در حین مصرف دارو از دست داده بودند، در عرض حدود دو سال به دست می‌آورند. افراد ممکن است به دلایلی از جمله هزینه، مسائل مربوط به پوشش بیمه، عوارض جانبی و بسیاری موارد دیگر تصمیم به قطع مصرف GLP-1 بگیرند.

به امید یافتن راه حلی برای این چالش، محققان دانشگاه تافتس و مرکز پزشکی جنوب غربی دانشگاه تگزاس بررسی کردند که آیا حمایت ساختاریافته - از جمله مواردی مانند استفاده از برنامه های سلامتی و داشتن وعده های غذایی مناسب - می تواند میزان بازیابی وزن را کاهش دهد یا خیر. نتایج مثبت بود.

Kelseanna Hollis-Hansen، یکی از نویسندگان این مطالعه و استادیار پژوهشی در دانشگاه Tufts، به نیوزویک گفت: «بسیاری از افراد در حین مصرف داروهای GLP-1 از حمایت محدودی در سبک زندگی و تغییر رفتار دریافت می‌کنند، زیرا خود دارو در سرکوب اشتها و کاهش مصرف غذا بسیار مؤثر است.

او افزود: "اگر دارو متوقف شود و نشانه های گرسنگی و اشتها بازگردد، ممکن است افراد استراتژی های مورد نیاز برای مدیریت این تغییرات را توسعه نداده باشند. این مداخلات ساختاریافته به پر کردن این شکاف کمک می کند."

یافته های این مطالعه در ژورنال Obesity Science and Practice در 7 اکتبر منتشر شد.

محققان 39 بزرگسال را در این کارآزمایی شامل شدند. برخی از بیماران مراقبت های معمولی را پس از ترک داروی GLP-1 دریافت کردند، برخی دیگر به یک برنامه سلامت دیجیتال دسترسی داشتند و برخی دیگر از نظر پزشکی وعده های غذایی متناسب داشتند. شرکت کنندگان به مدت چهار ماه مورد بررسی قرار گرفتند.

این برنامه دیجیتال شرکت کنندگان را قادر می سازد تا رژیم غذایی، ورزش و وزن خود را کنترل کنند و همچنین آموزش هایی را در مورد عوامل فیزیولوژیکی، روانی، اجتماعی و محیطی که بر رفتار خوردن تأثیر می گذارند ارائه می دهد و ابزارهایی برای نحوه مدیریت این عوامل ارائه می دهد. شرکت کنندگان باید حداقل 15 دقیقه در روز از این برنامه استفاده می کردند.

وعده‌های غذایی متناسب با پزشکی، وعده‌های غذایی متراکم با مواد مغذی و ساخته‌شده توسط متخصصین تغذیه بود که به شرکت‌کنندگان مبتلا به بیماری‌های مرتبط با رژیم غذایی، از جمله دیابت نوع 2 کنترل‌نشده، بیماری مزمن کلیوی و غیره داده می‌شد. افراد منتخب هر هفته 10 وعده غذایی مورد علاقه خود را از بین یک لیست 70 تایی انتخاب کردند و وعده های غذایی به خانه هایشان ارسال شد.

محققان دریافتند که افرادی که در گروه کنترل بودند (که از حمایت ساختاری خارج از داروی GLP-1 برخوردار نبودند) حدود 10.75 درصد از وزن بدن خود را در بازه زمانی افزایش دادند، در حالی که افرادی که از برنامه سلامتی استفاده کردند 3.6 درصد از وزن بدن خود را به دست آوردند و کسانی که وعده های غذایی سفارشی داشتند 3.58 درصد از وزن بدن خود را افزایش دادند.

هالیس هنسن گفت که انتظار داشت در سال اول پس از قطع داروی GLP-1 «فشرده ترین حمایت» مورد نیاز باشد، «زمانی که خطر بازیابی وزن بیشتر است»، اما تحقیقات بیشتری برای «تعیین زمان بهینه» مورد نیاز است.

در حالت ایده‌آل، او گفت که حمایت ساختاریافته در طول آن سال اول می‌تواند به افراد کمک کند تا «عادات پایداری در مورد غذا خوردن، فعالیت بدنی، خواب و نظارت بر خود» ایجاد کنند، و «از آنجایی که این رفتارها ریشه‌دارتر می‌شوند، سطح حمایت احتمالا در طول زمان کاهش می‌یابد، اگرچه برخی از افراد ممکن است از حمایت‌های نگهداری مداوم بهره ببرند.»

دکتر کارولین آپویان، مدیر مرکز مدیریت وزن و سلامتی در بیمارستان زنان و بریگهام و استاد پزشکی در دانشکده پزشکی هاروارد، به نیوزویک گفت که جلوگیری از افزایش وزن پس از درمان GLP-1 بسیار دشوار است، اگر نه تقریبا غیرممکن است.

او گفت: «اگر بیماران وزن قوی مانند 15 تا 22 درصد از دست بدهند، این معمولا با ادامه درمان حفظ می‌شود، زیرا GLP-1 «نقطه تنظیم» وزن بدن را در مغز کاهش می‌دهد، او توضیح داد که هیپوتالاموس - «مرکز کنترل تعادل انرژی» در مغز - برای حفظ ذخایر چربی در یک «نقطه تعیین‌شده» مشخص برای زنده ماندن برنامه‌ریزی شده است.

او گفت که این نقطه شکل‌پذیر است، اما درمان GLP-1 «به پایان سیری معادله اضافه می‌کند تا کنترل هموستاتیک را تا زمانی که درمان انجام می‌شود، به توده چربی پایین‌تر بدن ارضا کند».

هالیس هنسن گفت: این می‌تواند به این معنا باشد که وقتی کسی دارو را کنار می‌گذارد، «بدن اغلب برای بازگرداندن وزن از دست رفته از طریق افزایش گرسنگی، کاهش احساس سیری، و سایر سازگاری‌های بیولوژیکی که برای محافظت در برابر دوره‌های کمبود غذا تکامل یافته‌اند، کار می‌کند».

آپوویان گفت که یافته‌ها نشان می‌دهد که یک مداخله ساختاریافته می‌تواند «با تشدید فعالیت‌های سبک زندگی مانند نشانه‌های رفتاری تغذیه سالم و ورزش برای جلوگیری از اعمال تأثیر زیاد برخی نشانه‌های هورمونی برای افزایش وزن کمک کند».

با این حال، او اضافه کرد که این ممکن است "یک راه حل کوتاه مدت باشد، زیرا هیچ مداخله هورمونی برای ایجاد تعادل برای بازگرداندن نقطه تنظیم وزن پایین تر وجود ندارد." او گفت که ساخت توده عضلانی با تمرینات ورزشی مقاومتی می تواند به تعادل هورمون ها و سوزاندن انرژی بیشتر کمک کند.

در نهایت، او گفت که "مداخلات رفتاری و الگوهای غذایی ساختاریافته مانند وعده های غذایی آماده بهداشتی و ورزش باید به طور نامحدود ترکیب شوند."

گام بعدی این است که "مطالعات طولانی مدت ترکیبات و سبک زندگی GLP-1s را انجام دهیم تا ببینیم چه نوع حفظ کاهش وزن را می توان با همه عرشه های دستی در برابر محیط غذاهای فوق العاده فرآوری شده، اختلالات غدد درون ریز و سایر عوامل ادعایی مانند دما، گرم شدن کره زمین و آلودگی که تصور می شود در پس شیوع روزافزون چاقی و اکنون چاقی شدید در غرب است، به دست آورد."

Kelseanna Hollis-Hansen و همکاران (2026) جلوگیری از بازیابی وزن پس از قطع درمان با پپتید-1 مشابه گلوکاگون: آزمایشی آزمایشی تصادفی‌سازی شده کنترل‌شده علوم و تمرین چاقی https://onlinelibrary.wiley.com/doi/10.1071944

در مورد این داستان با سردبیران نیوزویک تماس بگیرید: مارک وارگاس و پل دانلی.