دانشمندان موش ها را تحت رژیم غذایی وگان قرار دادند. اثرات در عرض چند روز ظاهر شد

رژیم های غذایی وگان در سال های اخیر محبوبیت زیادی پیدا کرده است. با این حال، کارشناسان تأثیرات رژیم غذایی کاملا گیاهی را در موش ها بررسی کردند و دریافتند که تأثیر نگران کننده ای بر کبد آنها دارد.

محققان دانشگاه ژنو سوئیس دریافتند که وقتی موش ها به رژیم غذایی منحصرا گیاهی روی آوردند، تنها در عرض چند روز عملکرد کبد آنها تغییر کرد و انگیزه آنها برای انجام فعالیت بدنی کاهش قابل توجهی داشت.

این مطالعه در 4 سپتامبر به صورت آنلاین منتشر شد و در ماه نوامبر در مجله Molecular Metabolism منتشر خواهد شد.

پیر مائکلر، استاد فیزیولوژی سلولی و متابولیسم در دانشکده پزشکی ژنو، به نیوزویک گفت: «داشتن رژیم گیاهخواری ممکن است، اما دریافت پروتئین کافی، آهن و کلسیم کافی، و مکمل ویتامین B12 یک چالش روزانه است.

وی گفت: "بر اساس مطالعه ما، باید به جنبه کیفی پروتئین های رژیم غذایی نیز با دریافت BCAA (سه اسید آمینه ضروری شامل لوسین، ایزولوسین و والین) از مواد غذایی خاص مانند توفو، آجیل یا عدس توجه کرد.

محققان تصمیم گرفتند تا بررسی کنند تغییر رژیم غذایی حاوی پروتئین حیوانی و گیاهی به رژیم غذایی کاملا گیاهی چه تأثیری بر بدن دارد.

آنها دو گروه از موش‌ها را با هم مقایسه کردند، یکی از رژیم‌های غذایی لاکتوگیاه‌خواری (که حاوی پروتئین‌های گیاهی و حیوانی بود) و دیگری با رژیم گیاهخواری.

Maechler گفت که تنها در دو روز، موش هایی که رژیم گیاهخواری داشتند تولید گلوکز کمتری داشتند. او گفت که موش‌ها «ظرفیت کاهش یافته‌ای در حفظ سطح گلوکز خون در حالت ناشتا داشتند، که معمولا توسط کبد به قیمت اسیدهای آمینه انجام می‌شود».

او گفت که تاثیر این "کاهش قابل توجهی در فعالیت بدنی خود به خودی" بود، و افزود که به طور معمول موش ها از دویدن بر روی یک دستگاه اختصاصی لذت می بردند.

او گفت که "به طور کامل و سریع پس از رژیم غذایی پروتئین حیوانی قابل برگشت بود." وی افزود: رژیم غذایی مبتنی بر حیوان همچنین حاوی گوشت نبود و فقط کازئین در طول فرآیند تولید پنیر (پروتئین آب پنیر) باقی مانده بود.

محققان همچنین دریافتند که موش‌ها دچار اختلال در تنظیم آمونیاک شدند، زیرا موش‌هایی که از رژیم غذایی کاملا گیاهی استفاده می‌کردند، کاهش تولید آنزیم گلوتامات دهیدروژناز (GDH) را داشتند - که "به عنوان پلی بین متابولیسم پروتئین و متابولیسم قند عمل می‌کند." این کاهش GDH منجر به تجمع آمونیاک در بدن آنها شد.

او همچنین گفت که اثرات بلندمدت رژیم غذایی تمام گیاهی در موش‌ها «عمدتا عرضه محدود ویتامین B12 و آهن، به‌علاوه چالش دریافت پروتئین کافی در رژیم غذایی است». او توضیح داد که تأثیر کلی این خستگی بود.

در حالی که این یافته ها قابل توجه است، کارشناسان گفته اند که دلیلی برای نگرانی نیست. دکتر نیل بارنارد، استاد پزشکی در دانشکده پزشکی دانشگاه جورج واشنگتن، به نیوزویک گفت که این مطالعه "به تغذیه انسان مربوط نمی شود"، زیرا آنزیم مورد مطالعه (GDH) "کاملا بین گونه ها متفاوت است."

بارنارد همچنین گفت که بسیاری از مطالعات ارتباط مثبتی بین تمام رژیم‌های غذایی گیاهی و سلامت انسان پیدا کرده‌اند، مانند کنترل بهتر قند خون و سلامت کبد.

او گفت که تحقیقات او در سال 2006 نشان داد که رژیم غذایی کاملا گیاهی "سه برابر موثرتر در بهبود گلوکز خون است، یافته ای که از آن زمان به طور مکرر تایید شده است."

او گفت: «ما همچنین نشان داده‌ایم که رژیم غذایی مبتنی بر گیاه سلامت کبد را بهبود می‌بخشد – حذف حدود یک سوم چربی کبد در 16 هفته، هم در افراد سالم و هم در افراد مبتلا به دیابت نوع 2.»

او گفت که از آنجایی که موش‌ها، مانند سایر جوندگان، «نیازهای متابولیکی متفاوتی دارند و همچنین از رژیم غذایی مشابهی که انسان می‌خورند، استفاده نمی‌کنند، نتایج حاصل از موش‌ها اغلب پیش‌بینی‌کننده‌های غیرقابل اعتمادی برای سلامت انسان است».

Maechler گفت که گام بعدی نیاز به انجام تحقیقات مشابه در انسان است، به خصوص که مطالعات کمی در حال حاضر به تأثیر مستقیم تغییر نوع رژیم غذایی بر بدن انسان می پردازد.

او گفت: «بیشتر مطالعات انجام شده روی انسان ها به سازگاری طولانی مدت با رژیم غذایی وگان یا مقایسه گروه هایی از مردم که قبلا به چنین رژیم هایی عادت کرده اند، می پردازد.

او افزود که یک "بررسی سازگاری کوتاه مدت" ممکن است درک "تاثیر تغییر منبع پروتئین بر اساس جنبه کیفی (کمتر BCAA) را قبل از بروز سایر کمبودهای بالقوه بهبود بخشد.

Yan Zhou، Angela M. Ramos-Lobo، Tingting Fu، Hector Gallart-Ayala، Julijana Ivanisevic، Pierre Maechler، (2026) انتقال به پروتئین های گیاهی رژیمی به GDH عملکردی کبد برای کنترل مناسب آمونیاک و هموستاز انرژی نیاز دارد. متابولیسم مولکولی. https://doi.org/10.1016/j.molmet.2026.102435

در مورد این داستان با سردبیران نیوزویک تماس بگیرید: کارا دولمن و پل دانلی.