دانشمندان می گویند «ابرکوه های گمشده» قطب جنوب ممکن است باعث انفجار حیات در زمین شده باشد.

انفجار کامبرین دقیقا همان چیزی را به زمین آورد - یک "انفجار" حیات که آغازگر تکامل حیوانات همانطور که ما آنها را می شناسیم. دانشمندان نظریه های بی شماری را برای توضیح این پدیده ارائه کرده اند، مانند مقاله ای که اخیرا در مورد یک تن تن مدفوع انجام شده است. و اکنون ایده عجیب دیگری وجود دارد: کوه های غول پیکر قطب جنوب که میلیون ها سال پیش فرسایش یافته اند.

به طور دقیق، یک تجزیه و تحلیل جدید از ذرات زیرکون از قطب جنوب به شدت نشان می دهد که زمین های بایر زمانی میزبان رشته کوه های عظیمی بوده اند. همانطور که این کوه های باستانی در طول سال ها فرسایش می یابند، مواد مغذی را می ریزند که ارگانیسم ها را در انتهای زنجیره غذایی تغذیه می کند. فتوسنتز آنها جرقه جهشی عظیم در اکسیژن اتمسفر زد که خبر خوبی برای موجودات پیچیده تر بود - و بقیه تاریخ است. بی چن و ایان کمپبل، هر دو دانشمند زمین در دانشگاه ملی استرالیا، یافته های خود را در مقاله اخیر برای Earth and Planetary Science Letters منتشر کردند.

آنها در این مقاله نوشتند: «اگر پیشرفت‌های سریع در تکامل در پاسخ به تغییرات محیطی مطلوب رخ دهد، تغییرات تکاملی چشمگیری که در طول کامبرین رخ داده است باید با تغییر محیطی با اهمیت مشابه مطابقت داشته باشد.»

این تیم استدلال کرد که این تغییر چشمگیر محیطی، فرسایش کوه های گمشده قطب جنوب بود. برای این مطالعه، محققان 1712 دانه زیرکون را از 12 مکان مختلف در قطب جنوب جمع آوری کردند. سپس، آنها نمونه ها را با استفاده از قدمت اورانیوم-سرب تعیین کردند، که به تعیین سن دقیق تبلور زیرکون کمک می کند. از این اندازه‌گیری‌ها، تیم چهار قله در توزیع برای سن ذرات زیرکون را انتخاب کرد.

همانطور که مشخص شد، بلندترین قله، بین 650 تا 450 میلیون سال پیش، به خوبی با تشکیل ابرقاره گندوانا مطابقت داشت. بر اساس این مقاله، مونتاژ این ابرقاره منجر به برخورد قطعاتی به اندازه یک قاره شد. وقتی شرایط مساعد بود، این برخوردها رشته کوه های غول پیکری را ایجاد می کرد، شبیه به نحوه تشکیل هیمالیا.

به همین دلیل است که تیم معتقد است زیرکن ها به یک رشته کوه گمشده اشاره می کنند. اول از همه، تحقیقات قبلی نشان داده است که استرالیای مرکزی و بخش قطب جنوب گندوانا به اندازه کافی سریع به سمت یکدیگر حرکت می کردند تا نیروی زیادی ایجاد کنند. محققان در این مقاله خاطرنشان کردند دوم، نهشته‌های زمین‌شناسی که این تیم مطالعه کرده‌اند، دارای ویژگی‌های کلیدی با آن‌هایی هستند که به کوه‌های سبک هیمالیا بازمی‌گردند.

آنها افزودند که کوه‌های به‌وجود آمده بسیار بزرگ‌تر از کوه‌هایی بودند که امروز می‌بینیم، بنابراین شاید مناسب باشد که این ویژگی‌های منقرض شده را «ابرکوه» بنامیم. و اگر درست باشد، ناپدید شدن این ابرکوه های فرضی پیامدهای مهمی برای انفجار کامبرین دارد. برای مثال، کوه‌ها شامل «مواد مغذی ضروری برای زندگی» مانند مولکول‌های فسفر، آهن و کربنات هستند.

همانطور که تیم در مقاله اشاره کرد، این گزارش به اندازه هر نظریه دیگری در مورد انفجار کامبرین "امکان پذیر" است، تا آنجا که ما از این موضوع آگاه هستیم که سیستم های زمین از نزدیک در هم تنیده شده اند. یعنی «پاسخ» درست احتمالا ترکیبی از عوامل مختلف است که شرایط مناسبی را برای تکامل زندگی فراهم کرده است. و این کوههای گمشده نیز ممکن است یکی از آنها بوده باشد.

محققان نتیجه گرفتند: «بعید است تصادفی باشد که چشمگیرترین دوره تکامل زمین با مهم ترین دوره کوه سازی سیاره زمین مرتبط باشد: شکل گیری و فرسایش ابرکوه های گندوانا».