دانشمندان می گویند فناوری میکروسکوپی موجودات فضایی ممکن است در غبار ماه پنهان شده باشد

آیا می‌توانیم فناوری بیگانگان را در غبار ماه پیدا کنیم؟

این ایده جسورانه، که هنوز مورد بررسی قرار نگرفته، پیشنهاد می کند سطح ماه را برای «تکنوسیاتورهای میکروسکوپی» بررسی کنید. مؤسسه SETI - یا موسسه جستجوی اطلاعات فرازمینی - این فن آوری ها را به عنوان "ذرات مهندسی شده ریز" توصیف می کند که ممکن است قبل از استقرار در ماه از فضای بین ستاره ای آمده باشند.

این مؤسسه اخیرا مقاله ای را در مورد این موضوع برجسته کرده است که در ماه اوت در arxiv منتشر شده است و اضافه کرده است که این تحقیق برای بررسی در مجله بین المللی Astrobiology در حال بررسی است. این مطالعه توسط دانشمند وابسته به مؤسسه SETI، لوئیس پینو رهبری می شود. پینو در بیانیه ای گفت: ماه میلیاردها سال است که بی سر و صدا مواد را از فضا جمع می کند، که احتمالا بیشتر آن میلیاردها سال از خود ماه قدیمی تر است.

ما می‌پرسیم که آیا آن مجموعه باستانی ممکن است حاوی ردپای میکروسکوپی از فناوری‌هایی باشد که مدت‌ها قبل از اینکه انسان‌ها به آسمان نگاه کنند وجود داشته است یا خیر.

این موسسه افزود، حتی اگر هیچ موجود بیگانه ای در آنجا وجود نداشته باشد، این جستجو می تواند به پیشرفت مدل هایی از نحوه عبور غبار از فضای بین ستاره ای و همچنین تأثیرات بر زمین شناسی ماه یا علم ضربه کمک کند.

این موسسه در بیانیه افزود: «این مطالعه هیچ مدرکی از فناوری فرازمینی گزارش نمی‌کند». در عوض، نشان می‌دهد که جستجو برای این امضاهای فناوری میکروسکوپی اکنون از نظر علمی قابل آزمایش است.»

این تا حد زیادی به این دلیل است که برنامه Artemis به رهبری ناسا، که در نهایت فضانوردان را به ماه می آورد، و همچنین سری روباتیک Chang'e چین، فرصت هایی را برای بازگرداندن نمونه ها فراهم می کند. (چین همچنین به دنبال آوردن تایکونوردان خود به ماه تا سال 2030 است.)

SETI بیشتر به دلیل جستجوی امضاهای رادیویی مصنوعی در فضا که ممکن است از موجودات فرازمینی آمده باشد، شناخته شده است. این موسسه افزود، این مطالعه جدید بیشتر بر جوامع بیگانه گذشته متمرکز است که ممکن است دانش خود را در "ذرات بادوام" حفظ کرده باشند، حتی اگر جوامع دیگر وجود نداشته باشند.

این مطالعه بررسی می‌کند که چگونه این ذرات می‌توانند (در تئوری) از ستاره‌ای به ستاره دیگر حرکت کنند، در فواصل و دوره‌های طولانی زنده بمانند، خود را در سطح ماه جاسازی کنند و سپس - اگر انسان‌ها بتوانند آنها را پیدا کنند - از تصویربرداری با کمک هوش مصنوعی، تجزیه و تحلیل مواد و میکروسکوپ برای نگاه دقیق‌تر و سایر تکنیک‌ها استفاده کنند.

کمک به این جستجو، محیط خود ماه است که - در مقایسه با زمین، حداقل - زمین‌شناسی کندی دارد. همانطور که این موسسه اشاره می کند، سطح آب روان یا جو قابل توجهی مانند سیاره ما ندارد. علاوه بر این، ماه حدود چهار میلیارد سال است که گرد و غبار را در محیط خود جمع کرده است (از زمان نه چندان دور پس از تشکیل منظومه شمسی در 4.5 میلیارد سال پیش)، که یک آرشیو بالقوه از غبار در منظومه شمسی و فضای بین ستاره ای را ارائه می دهد.

این مؤسسه بیان کرد: «محققان استدلال می‌کنند که اگر تمدن‌های پیشرفته زباله‌های میکروسکوپی بادوام تولید کنند - چه عمدا یا به عنوان محصول جانبی اکتشاف فضایی یا مهندسی در مقیاس بزرگ - بخش کوچکی از آن ذرات در نهایت می‌تواند در سنگ‌سنگ ماه جاسازی شود.»

هدف این است که این مطالعات را با حدود 35 فوت مکعب (یک متر مکعب) سنگ سنگی قمری آغاز کنیم که شاید به اندازه یک یخچال باشد. محققان یک سری تحقیقات دقیق را با استفاده از ابزارهای متعدد امتحان می‌کنند تا «شروع به ایجاد محدودیت‌های معنی‌دار بر میزان مواد مصنوعی بادوام تولید شده توسط تمدن‌های فناوری در طول تاریخ راه شیری کنند.»

و همانطور که گفته شد، حتی اگر این نمونه کوچک نشانه های فنی را نشان ندهد، محققان می گویند کار هنوز مهم است. این یک راه دیگر برای جستجوی «مصنوعات فرازمینی»، نگاه کردن به جنبه‌های مختلف علم منظومه شمسی، و آزمایش ابزارهای جدیدتر برای بررسی نمونه‌های ماه است که در سال‌های آپولو در دسترس نبودند.

بیل دایموند، رئیس و مدیر عامل مؤسسه SETI اظهار داشت: «این یک افزوده جدید به روش‌های جستجو است که برای جستجوی شواهدی از فناوری به‌عنوان نماینده‌ای برای حیات و هوش فراتر از منظومه شمسی ما به کار می‌رود و ما از چشم‌انداز تحقق این امر هیجان‌زده هستیم».