دانشمندان می گویند که انسان ها به طور تصادفی عصر یخبندان بعدی را لغو کردند

برای میلیاردها سال، زمین چرخه های یخبندان دوره ای را تجربه کرده است که توسط مدار آن به دور خورشید کنترل می شود. هیچ نیرویی در این سیاره نمی‌تواند این چرخه چندین ساله را مختل کند - تا زمانی که ما وارد شویم.

یک مطالعه جدید منتشر شده در مجله Science نشان می دهد که یک دوره یخبندان جدید حدود 2000 سال پیش آغاز شده است، اما در دهه 1960، انتشار گازهای گلخانه ای دمای جهانی را به اندازه کافی افزایش داده بود تا آن را معکوس کند. انتشار گازهای گلخانه‌ای در آینده می‌تواند عصر یخبندان بعدی را برای صدها هزار سال پیش‌گیری کند و یکی از اساسی‌ترین چرخه‌های طبیعی زمین را تغییر دهد.

نیکلاس یانگ، نویسنده اول، ژئوشیمیدان دانشگاه کلمبیا، در بیانیه ای گفت: «این تازه شروع شده بود، همه چیز عادی بود، یخبندان بعدی در شرف وقوع بود – و با این حال متوقف شد». "این یک مثال بسیار قوی از این است که چگونه ما سیستم را تکان داده ایم."

چرخه‌های یخبندان در عصر یخبندان توسط چرخه‌های میلانکوویچ کنترل می‌شوند - تغییرات دوره‌ای در شکل مدار سیاره، شیب محور آن، یا جهت چرخش محور آن که بر میزان نور خورشید به بخش‌های خاصی از سیاره تأثیر می‌گذارد. در طول یک عصر یخبندان که می‌تواند میلیون‌ها تا ده‌ها میلیون سال طول بکشد، زمین نسبتا سرد است و بخش‌های بزرگی از سیاره توسط صفحات یخی قاره‌ای و یخچال‌های طبیعی آلپ پوشیده شده است.

با این حال، این بدان معنا نیست که آب و هوا ثابت می ماند. در طول یک عصر یخبندان، دوره‌های کوتاه‌تر دماهای گرم‌تر و عقب‌نشینی یخبندان (که دوره‌های بین یخبندان نامیده می‌شوند) با دوره‌های دماهای سردتر و پیشروی یخبندان (به نام دوره‌های یخبندان) متناوب می‌شوند. در حال حاضر، ما در یک دوره بین یخبندان در عصر یخبندان اواخر سنوزوئیک هستیم (بله، ما از نظر فنی در عصر یخبندان زندگی می کنیم)، و آخرین دوره یخبندان حدود 11700 سال پیش به پایان رسید.

در اوج آخرین دوره یخبندان، ورقه یخی Laurentide بسیاری از کانادا و شمال ایالات متحده را پوشانده بود. تنها بقایای آن ورقه یخی هنوز به عنوان کلاهک یخی بارنز باقی مانده است، که در منطقه ای تقریبا به اندازه دلاور در جزیره بافین در نوناووت، کانادا امتداد دارد.

امروز، کلاهک یخی بارنز در حال نازک شدن و عقب نشینی است، اما یانگ و همکارانش دریافتند که در چندی پیش چنین نبود. کوچک شدن یخچال به آن ها اجازه داد تا پوشش گیاهی تازه در معرض دید را که مدت ها در زیر کلاهک یخی حفظ شده بود، تجزیه و تحلیل کنند. آنها با قدمت گذاری آن گیاهان، یک جدول زمانی از تاریخ آب و هوای آن ایجاد کردند و دریافتند که حدود 3000 سال پیش به حداقل میزان خود رسیده و سپس 2000 سال پیش دوباره شروع به گسترش کرد.

محققان استدلال می کنند که این رشد نشان دهنده شروع دوره یخبندان بعدی زمین است، اما قبل از اینکه واقعا شروع شود از ریل خارج شد. این تغییر در دهه 1960 اتفاق افتاد، زمانی که دمای جهانی به قدری گرم شده بود که کلاهک یخی بارنز در تابستان شروع به از دست دادن یخ بیشتری نسبت به زمستان کرد. این روند از آن زمان تاکنون ادامه داشته است، و بنابراین یخبندان بعدی همچنان در حالت تعلیق باقی مانده است.

مدل‌های اقلیمی نشان می‌دهند که کلاهک یخی بارنز احتمالا در 300 سال آینده کاملا ناپدید می‌شود. برای سال ها، ورقه یخی Laurentide رشد یخ های سراسر قاره را لنگر انداخته است. اگر این آخرین باقیمانده ناپدید شود، می تواند پویایی یخبندان ها و عصر یخبندان آینده را تغییر دهد.

همانطور که بشریت به گرم کردن سیاره ادامه می دهد، کارشناسان نمی توانند مطمئن باشند که یخبندان بعدی چه زمانی ممکن است رخ دهد. در مقاله چشم انداز همراه با مطالعه جدید، یخبندان شناس و استاد دانشگاه ویسکانسین-مدیسون، شان مارکوت، بیان می کند که انتشار گازهای گلخانه ای در آینده می تواند عصر یخبندان بعدی را برای صدها هزار سال جلوگیری کند.

شگفت آور است که یک گونه منفرد می تواند این سیاره را بطور اساسی تغییر دهد. در شرایطی که دمای جهانی در حال حاضر بیش از 2.7 درجه فارنهایت (1.5 درجه سانتیگراد) بالاتر از سطوح پیش از صنعتی شدن در چند سال آینده قرار دارد، زمین وارد فصل کاملا جدیدی در تاریخ آب و هوایی خود می شود - فصلی که توسط ما شکل گرفته است.