دانشمندان نگرانند که سوپر ال نینو و "افزایش عجیب" در قاچاق بتواند جمعیت ایگوانای گالاپاگوس را نابود کند

ماه مه امسال زمانی آغاز شد که مقامات اکوادوری چهار ایگوانای گالاپاگوس را که به طور غیرقانونی نگهداری می شدند، از خانه ای در نزدیکی گوایاکیل، بزرگترین شهر این کشور آمریکای جنوبی، کشف کردند. قبل از پایان ماه، پلیس اکوادور بیش از دوجین ایگوانای حفاظت شده دریایی گالاپاگوس را از فرودگاه خواکین دو اولمدو شهر بندری رهگیری کرد - که توسط قاچاقچیان تایلندی در کیف های دستی و در جوراب های نایلونی پیچیده شده بودند و اندام های مارمولک کوچکشان بسته شده بود.

سپس 32 نمونه دیگر در چمدان یک تبعه روس در اوت امسال کشف شد و دانشمندان محیط زیست، جرم شناسان و حافظان محیط زیست را نگران کرد که تشدید قاچاق ممکن است در نهایت این گونه آسیب پذیر را از مرز خارج کند. اکنون، خوان خوزه آلاوا، متخصص زیست محیطی دریایی و همکارانش در نامه‌ای به ژورنال Science هشدار داده‌اند که بار دوقلوی افزایش قاچاق و تلفات زیست‌محیطی ال نینو در سال جاری می‌تواند بقای این گونه را به‌طور جدی به خطر بیندازد.

آلاوا در بیانیه‌ای که توسط دانشگاه سیمون فریزر که در آنجا تدریس می‌کند، گفت: «جمعیت ایگوانای دریایی در حال حاضر با تهدیدات ناشی از نشت‌های شیمیایی و آلودگی پلاستیکی روبرو هستند، و اکنون این افزایش عجیب در قاچاق برای عرضه تجارت حیوانات خانگی عجیب و غریب همزمان با سوپر ال نینو در حال از بین بردن جلبک‌های جزر و مدی است.»

آلاوا افزود: "این جلبک بزرگ منبع غذایی اصلی ایگوانا است."

دانشمندان حداقل یک دهه است که می دانند یک رویداد ال نینو با هر قدرتی می تواند تأثیر نامطلوبی بر زندگی گیاهان آبزی اقیانوس آرام داشته باشد. غلظت کلروفیل a که از فضا قابل مشاهده است، این نظریه را تأیید کرده است که دمای سطح اقیانوس گرمتر ال نینو می تواند جریان طبیعی آب دریای سردتر و غنی از مواد مغذی را که پوشش گیاهی اقیانوس مانند جلبک های جزر و مدی (AKA "علف دریایی") و فیتوپلانکتون ها برای تغذیه به آن تکیه می کنند، سرکوب کند.

در شرایط عادی، ایگواناهای دریایی گالاپاگوس در میان صخره‌ها در امتداد آب‌های کم عمق ساحل به جستجوی علوفه می‌پردازند تا علف‌های دریایی را بخورند. در حالی که این ایگواناها می توانند تا عمق 39.4 فوت (12 متر) شیرجه بزنند و نفس خود را تا یک ساعت حبس کنند، این گونه ها به سادگی «نمی توانند مسافت های طولانی را در دریای آزاد شنا کنند تا به دنبال غذا بگردند» همانطور که واشنگتن تاپیا، مدیر حفاظت گالاپاگوس، در رویداد ال نینو در سال 2023 اشاره کرد.

آلاوا خاطرنشان کرد: "آنها در حال حاضر در حال کوچک شدن هستند و با مرگ و میر دسته جمعی روبرو هستند، یا با گرسنگی یا تلاش برای شنا کردن مسافت های طولانی تری در جستجوی غذا." این گونه در حال حاضر در برابر تغییرات آب و هوایی بسیار آسیب پذیر است. ما این نامه را برای جلب توجه به این تهدید اضافه قاچاق نوشتیم.

آلاوا و همکارانش - از جمله گوهر پطروسیان، استاد عدالت کیفری، که در مورد جنایات حیات وحش در کالج عدالت کیفری جان جی نیویورک در نیویورک تحقیق می‌کند - فراخوان نامه خود را برای اقدام بر مجری قانون متمرکز کردند که تلاش‌های آنها، به گفته آنها، حاوی شکاف‌های مهمی است. حتی با وجود اینکه اکثر زیرگونه های محلی شناخته شده ایگوانای دریایی گالاپاگوس تحت قوانین اکوادور محافظت می شوند، آخرین موارد نشان داده است که قاچاقچیانی که تجارت حیوانات خانگی عجیب و غریب را تغذیه می کنند با موفقیت از پست های بازرسی محیط زیست اطراف منطقه حفاظت شده دریایی گالاپاگوس فرار می کنند.

و با وجود ممنوعیت شدید قاچاق آنها که توسط کنوانسیون تجارت بین‌المللی گونه‌های جانوران و گیاهان وحشی در معرض خطر انقراض (CITES) اجرا می‌شود، زمانی که بازیگران جنایتکار بین‌المللی موفق شدند این مارمولک‌ها را از کشور خارج کنند، مشکلات جدیدی پدیدار می‌شوند.

آلوا و همکارانش در نامه خود به ساینس نوشتند: «قاچاقچیان با استفاده از اسناد جعلی و بهره برداری از حفره های موجود در فرآیند مجوز CITES در اوگاندا، سوئیس، مالی و ژاپن، ایگوانای دریایی را شستشو می دهند. به عنوان مثال، در مالی یا اوگاندا، ایگواناهای گالاپاگوس صید شده وحشی برای دریافت مجوز CITES به اشتباه به عنوان «تولید شده در اسارت» اعلام شده است.

محققان خاطرنشان کردند که هیچ یک از این چهار کشور در واقع یک مرکز مجاز «تکثیر در اسارت» ندارند.

آلاوا، پطروسیان و همکارانشان افزودند که آنها گمان می کنند فشارهای اقتصادی جهانی، جوامع محلی ماهیگیری فقیر در گالاپاگوس و ساحلی اکوادور را مجبور به همکاری ناآرام با قاچاقچیان بین المللی کرده است. بنابراین، برای موفقیت واقعی، سیاستگذاران کشور باید «به شدت با جرایم سازمان‌یافته مبارزه کنند و به دادگاه بپردازند و حمایت مالی و معیشت جایگزین پایدار را برای شهروندان ساحلی فراهم کنند».