دان تولیور در مورد ضربه شماره 1: "قسم می خورم، من کل S*** را برنامه ریزی کردم"

هنگامی که اکثر هنرمندان ضبط صدا در مورد به ثمر رساندن اولین آلبوم شماره 1 خود صحبت می کنند، تمایل دارند کمی فروتنی را به خود جلب کنند. کسی آمدنش را ندید آنها فقط از حضور در اینجا سپاسگزارند. رویاها واقعا به حقیقت می پیوندند.

تولیور با اطمینان کامل به THR می‌گوید: «قسم می‌خورم، من همه چیز را برنامه‌ریزی کرده‌ام، و یک روز تعطیل از تور فعلی خود در عرصه اکتان را فرا می‌خواند. او می‌گوید پس از انتشار بازی Hardstone Psycho در سال 2024، یک گشایش را حس کرد: "من مستقیما وارد حالت Octane شدم و احساس کردم فقط باید آن را بالا ببرم. Octane قرار بود بسته بازی باشد زیرا بازی آرام بود." داستان های مرتبط آناتومی یک آهنگ موفق "شوهر من کجاست!" Inside the Song that Made Raye All The Rage بدترین دختر آمریکایی: تولد دوباره Slayyyter

حداقل طبق استانداردهای اخیر هیپ هاپ ساکت است. رپ همچنان یکی از پر شنیده‌ترین ژانرها در آمریکا است، اما از اواخر دهه 2010، زمانی که کندریک لامار، دریک و جی کول بر چارت‌ها تسلط داشتند، سلطه آن بر مرکز فرهنگ پاپ سست شد، در حالی که ستارگان جوان‌تری مانند Juice WRLD، XXXTentacion و رادی ریچ پشت سر آنها نفوذ کردند. اخیرا، این ژانر سوپراستارهای جدید جهانی کمتری تولید کرده است، درست همانطور که موسیقی کانتری و لاتین دامنه اصلی خود را گسترش داده اند.

تولیور آن آرامش را نه به عنوان یک فرصت به عنوان یک بحران می دید. سوال، همانطور که او می دید، این بود که چه کسی اول حرکت می کند.

او درباره رپرهای دیگری که فکر می‌کرد ممکن است لحظه قبل از او را غنیمت بشمارند، می‌گوید: «چند نفر بودند که من نگران آنها بودم. "آنها بیرون نیامدند، و من توانستم کارم را انجام دهم."

او واقعا انجام داد. Octane، پنجمین آلبوم استودیویی تولیور، اولین آلبوم شماره 1 او شد.

برای تولیور، آن لحظه خیلی وقت پیش بود. او که Caleb Zackery Toliver به دنیا آمد و در Alief، یک محله طبقه کارگر در جنوب غربی هیوستون بزرگ شد، در محاصره موسیقی بزرگ شد. پدرش، بونگو، با هنرمندانی در لیبل هیوستون Swishahouse ضبط می‌کرد، در حالی که تولیور شروع به نوشتن قافیه‌ها در دفترچه‌های مدرسه کرد و ضبط‌های ابتدایی را از طریق میکروفون پلی‌استیشن شروع کرد. در کلاس نهم، او در یک برنامه استعدادیابی مدرسه، آهنگ های "See You in My Nightmares" و "Love Lockdown" کانیه وست را اجرا می کرد.

او اولین آهنگ خود را در دبیرستان ضبط کرد، سپس سال‌ها را به طور مستقل سپری کرد تا اینکه در سال 2018 به موفقیت رسید، زمانی که تراویس اسکات، همکار هوستونی، او را در Astroworld معرفی کرد و او را با برچسب Cactus Jack قرارداد.

تولیور می‌گوید: «من نمی‌دانستم که تراویس احتمالا می‌تواند چه کاری برای من انجام دهد. من فقط می‌دانستم کجا می‌خواهم بروم، چگونه می‌خواهم این کار را انجام دهم و احتمالا چه کاری لازم است. و تراویس، او با من برخورد کرد. احتمالا من از او ناراحت شدم. اما او هر وقت می‌توانست به تلفن پاسخ داد و به من عشق نشان داد.»

برای Octane، تولیور می‌خواست این آلبوم نه تنها یک صدا، بلکه یک هویت فیزیکی و بصری داشته باشد. ماشین‌ها، سرعت و فرهنگ رالی در ظاهر پروژه نقش اساسی داشتند و او می‌خواست موسیقی را در محیطی بسازد که با آن زیبایی‌شناختی مطابقت داشته باشد. اولین ایده او این بود که یک گنبد ژئودزیکی در جنگل بسازد، ماشین هایش را به آنجا بیاورد و داخل آن ضبط کند. سپس واقعیت مداخله کرد: "این چیزها می توانند گران شوند."

در عوض، تولیور روی رصدخانه کوه ویلسون در کوه‌های سن گابریل بالای لس‌آنجلس فرود آمد. گنبدهای تلسکوپ سفید و ساختارهای صنعتی آن فضایی را که به دنبالش بود به او داد - نه فقط برای ساخت موسیقی، بلکه به عنوان محیطی برای عکاسی و فیلم‌برداری متصل به اکتان.

او می‌گوید: «وقتی جهانی می‌سازم، فرصتی است که بگویم، «هی، من این شخص هستم، اینجا جایی است که هستم». او ادامه می‌دهد: «این جایی است که من زندگی می‌کنم، و این‌ها چیزهایی هستند که در این دنیا اتفاق می‌افتند، در حالی که شما این موسیقی متن را می‌گیرید.» او ادامه می‌دهد، کوه ویلسون، دقیقا همان «احساس صنعتی، قدیمی، وحشیانه‌ای» را که او دنبال می‌کرد، ارائه کرد.

تولیور می‌گوید که او برای ساخت Octane، اولین پروژه‌ای که از ابتدا تا انتها از زمان پدر شدن خلق شده، «تکانی انرژی» احساس کرده است. او و خواننده کالی اوچیس در سال 2024 به اولین فرزندشان خوش آمد گفتند.

پسرش هنوز آنقدر بزرگ نشده که موسیقی تولیور را بفهمد، اما پدر از قبل می‌داند که بررسی چه کسی در نهایت اهمیت بیشتری دارد. او می‌گوید: «اگر پسرم 10، 15 سال دارد و هنوز هم می‌گوید: «ای، پدرم بهترین هنرمند جهان است.» هدف من این است. "این تمام چیزی است که من به آن اهمیت می دهم."

این داستان در شماره 7 اکتبر مجله هالیوود ریپورتر منتشر شد. برای اشتراک اینجا را کلیک کنید.