دختر بونو، جردن جوی هیوسون، در مورد موسیقی و بزرگ شدن در دوبلین: "هیچ کس از من انتظار یک رکورد نداشت"

جردن جوی هیوسون در بیشتر عمر خود دنیای هنر را از زاویه ای کناری پیمایش کرده است. او که در مراسم راه اندازی و مهمانی ها با خانواده مشهورش عکس گرفته است - او فرزند ارشد بونو خواننده U2 و همسرش علی، و خواهر بازیگر ایو است - هیوسون مدت هاست که به عنوان عضو تجاری این قبیله شناخته می شود که به دلیل کارآفرینی در زمینه شرکت های اجتماعی به جای جاه طلبی هایش در هنر شناخته می شود.

اکنون در حال تغییر است. در ماه آوریل، هیوسون (37) در صفحه اینستاگرام خود اعلام کرد که در حال انتشار یک آهنگ با نام مستعار جردن جوی است: نام کامل او جردن جوی استیل واتر آیریس هیوسون است. آهنگ Don’t Kill the Vibe – قطعه ای جذاب از الکترونیک مستقل – یکبار نیست. در اوایل این هفته، هیوسون اولین EP خود، LED Moon را منتشر کرد، یک داستان آلت پاپ با پنج آهنگ که به زیبایی ساخته شده و بی سر و صدا مانند اولین تک آهنگ متقاعد کننده است. ستایش از دوستان جسیکا آلبا و لورا ویتمور گرفته شده است و مایکل استیپ از REM، Don’t Kill the Vibe را آهنگ تابستان نامیده است.

هیوسون در حال تماس ویدیویی از لس آنجلس است، جایی که زمان زیادی را صرف نوشتن و ضبط می کند. این یک هفته پس از جشن تولد 50 سالگی U2 است که در خیابان گرافتون دوبلین از بالکن کافه بیولی پخش می‌شود (او به دوبلین نرسید، اما می‌گوید: «من وارد FaceTimed شدم، واقعا از دیدن آنها در حال بازی با هم هیجان‌زده بودم»)، و او همچنین هیجان‌زده است، اگر آزمایشی باشد، برای داشتن یک لحظه بزرگ در زندگی‌اش.

او می‌گوید: «هیچ‌کس از من انتظار رکورد نداشت. واضح است که من با موسیقی اطرافم بزرگ شده‌ام، اما برای اینکه بتوانم ترانه سرایی کنم، در زندگی‌ام و زندگی‌ای که می‌سازم دچار گسست شدم.»

این بار 10 سال پیش، هیوسون یک کارآفرین فناوری بود که در نیویورک زندگی می کرد. او شرکتی به نام Speakable را در سال 2016 تأسیس کرد که محصولی به نام Action Button داشت که برای ترویج مشارکت مدنی از طریق کمک به مردم برای مشارکت در جنبش‌ها یا اهداف طراحی شده بود. او به نامی برای تماشا تبدیل شد و در سال 2019 در فهرست 30 نفر زیر 30 سال فوربس برای کارآفرینان اجتماعی اروپا قرار گرفت. سپس در سال 2021، Speakable در یک معامله خارج از بازار خریداری شد. او می گوید: «زندگی من 180 شد.

وقتی NationBuilder شرکت را خرید، هیوسون نیویورک را ترک کرد - خانه‌اش به مدت 11 سال - تا به دوبلین پرواز کند، بدون اینکه متوجه شود به دلیل همه‌گیری برای بازگشت دوباره با مشکل مواجه خواهد شد. از زندگی شهری بزرگ، او به خانه دوران کودکی خود در کیلینی در جنوب شهرستان دوبلین، با والدینش، ایو و دو برادر کوچکترش، الیجا، رهبر گروه مستقل Inhaler، و برادر بازیگر جان، بازگشت. او همچنین اخیرا رابطه خود را از هم پاشیده بود.

او می گوید: «تغییر زیادی داشت. "موسیقی به من کمک کرد تا از طریق چیزهایی که شخصا از سر گذرانده بودم عبور کنم. موسیقی آمد و مرا پیدا کرد."

موسیقی قبلا جان هیوسون را نجات داده است. هنگامی که علی و بونو در می 1989 در بیمارستان منتظر بودند تا اولین نوزاد خود را به دنیا بیاورند، بونو - که یک ضبط صوت قابل حمل به همراه آورده بود - تصمیم گرفت تا ضربان قلب دخترش را زمانی که هنوز در رحم بود ضبط کند.

او متوجه شد که ضربان قلب او شروع به کند شدن کرده است، بنابراین به دکتر گفت که او تشخیص داد حق با اوست. بونو به پادکست هافینگتون پست گفت: «من سرعت را درک می کنم. هیوسون در عجله به دنیا آمد و تنها پنج پوند وزن داشت و دو هفته اول را در حالی که از سلامتی کامل مراقبت می کرد، روی سینه پدرش گذراند. به عنوان یک دختر کوچک، او و خواهرش ایو روزهای طولانی را در تور با U2 با خرس های عروسکی خود که در کوله پشتی فشرده بودند و یک معلم در جاده سپری کردند. این زوج تا 12 سالگی یک اتاق خواب مشترک داشتند و بسیار به هم نزدیک هستند.

بونو در اولین روزهای U2، 50 سال پیش: اج و لری می‌توانستند بازی کنند. من و آدام داشتیم بلوف میزدیم

وقتی می‌گویم ایو در مصاحبه‌ها خواهر و برادرش را دانشجوی A+ نامیده است، هیوسون با عصبانیت - آنطور که هر خواهری ممکن است - بغض کند.

در حالی که ایو با جاستین تیمبرلیک شوخی می‌کرد و شماره را از دفترچه تلفن پدرش دریافت می‌کرد، جردن کسی بود که به دقت مقاله‌های انگلیسی می‌نوشت و فهرست‌های خواندن را استنشاق می‌کرد. او می گوید: "آره، من عصبی بودم." "من مدرسه را دوست داشتم. کتاب خواندن را دوست داشتم و در آن خوب بودم. و واقعا می خواستم این موضوع را جدی بگیرم."

هیوسون در 19 سالگی برای تحصیل در علوم سیاسی به دانشگاه کلمبیا در نیویورک رفت و تحت تأثیر تجربیات اولیه خود در تورهای جهان قرار گرفت. "از آنجایی که پدر و مادرم فعال بودند، در سنین جوانی در معرض مسائل بسیار جدی قرار گرفتم. حتی در مدرسه، به عنوان کلاس به اوگاندا سفر کردیم و از مدارس آنجا بازدید کردیم. احساس می کردم از افرادی که ملاقات کرده بودم الهام گرفته بودم. می خواستم بفهمم که آیا می توانم مفید باشم."

با این حال، تساوی دیگری در زندگی او وجود داشت. در کلمبیا، به او اجازه داده شد در کلاس‌های خارج از مدرک تحصیلی مستقیم خود شرکت کند. "من با یک شاعر دیوانه وار خوب به نام جاش بل در کلاس شعر مقدمه ای شرکت کردم. او مربی من شد. او مثل این بود که "وقتی فارغ التحصیل شدی چه کار می کنی؟" و من می گفتم "اوه من می روم و در زمینه ارتباطات کار می کنم." او مانند "چرا؟ ما اینجا یک برنامه MFA داریم و من خوشحال می شوم که یک نامه به شما بنویسم." من می روم کار پیدا کنم.

یک سال کار در بخش غیرانتفاعی و ارتباطات نظر او را تغییر داد.

"امیدوارم به زودی بتوانم یک آلبوم جمع کنم. این هدف خواهد بود. من از ساختن موسیقی خوشحالم»

یک سال بعد، با او تماس تلفنی داشتم و می‌گفتم: «لطفا می‌توانم یک توصیه نامه دریافت کنم؟ من دوست دارم در این مورد مطالعه کنم.» با تحصیل زیر نظر تیم دانلی و مرحوم لوسی براک برودو، او فارغ‌التحصیل کارشناسی ارشد هنرهای زیبا در شعر، انتشار کار در Boston Review و A Public Space بود.

شاید برای برخی عجیب به نظر برسد که هیوسون در آن سال‌های اولیه برای نوشتن ترانه و همچنین شعر قلم به دست نمی‌گرفت. آیا کسب و کار خانوادگی اثر بازدارنده ای داشته است؟

او می‌گوید: «فکر نمی‌کردم بتوانم یک هنرمند باشم. "این صنعت ترسناک به نظر می رسید. من فکر می کنم شما باید واقعا بدانید که چه کسی هستید تا یک هنرمند باشید. من خیلی جوان بودم ... و این بخشی از خودم نبود که به آن باز بودم."

هیوسون از جوانی پیانو می نواخت و با آهنگساز و نوازنده سرشناس داون کنی درس می خواند. او می گوید: «او برای من بسیار الهام بخش بود. او خیلی چیزها را از طریق گوش به من یاد داد و مطمئن شد که عشقم به پیانو ادامه دارد.

هیوسون همچنین دارای فضیلت هایی بود که با یک زندگی کمتر معمولی همراه بود - در جشن تولد مشترک جورج کلونی در کافه هابانا در مالیبو در سال 2014، بونو و جردن (پدر و دختر متولد 10 می هستند) کارائوکه خواندند و آهنگ دونفره Something Stupid را اجرا کردند. شناخته شده ترین نسخه توسط فرانک سیناترا و دخترش نانسی ضبط شده بود.

در سال 2023، با یک پروژه موسیقی اولیه به نام Tenderhooks، او در تلاش بود هم صدا و هم عصب خود را پیدا کند: "با Tenderhooks این بود که با آسیب پذیری هنرمند بودن راحت شویم." خواهر و برادرهای او همه در ضبط کمک کردند. او می‌گوید: "ایو تجربه زیادی در ارائه خود دارد. او بسیار متمرکز است." "جان بسیار عاقل است و به من خواهد گفت که آیا چیزی خوب یا مزخرف است. او حساسیت موسیقایی بالایی دارد. در روزهای اول، زمانی که من تازه شروع به نوشتن آهنگ می کردم، الی [الیایای اینهالر] طناب ها را به من نشان می داد.

و پسر عموی من دانکن کسی است که به من کمک می کند تا اولین آهنگ هایم را نمایش دهم تا برای تهیه کنندگان ارسال کنم. بنابراین حمایت و علاقه زیادی در خانواده وجود دارد.»

آهنگ پایانی فوق‌العاده حیرت‌انگیز در EP زمانی به وجود آمد که الی هنگام تلاش برای ضبط آهنگ‌های پشتیبان، به طور تصادفی آهنگ عنوان را کاهش داد، و جردن بر روی آوازهای ضعیف خودش، با هارمونی از همکار مکرر خود جکسون فیلیپس خواند.

اخیرا هیوسون برای عکاسی به نیویورک بازگشت. او می گوید: «من اشک در چشمانم جمع شده بود. "من متوجه شدم که دارم در مورد زندگی خود در نیویورک می نویسم و ​​در حال ترک آن هستم. اما اکنون در لندن زندگی می کنم و آن را نیز دوست دارم. بسیاری از دوستان ایرلندی من در لندن هستند."

EP به طور مستقل منتشر می‌شود و به هنرمندی اشاره می‌کند که مشتاق انجام کارها به روش خودش است.

او می‌گوید در حال حاضر در حال «دوست‌یابی خلاقانه»، یافتن همکاران جدید و انجام جلسات نویسندگی در لس‌آنجلس، نروژ و لندن است. او می‌خندد: "وقتی یک هنرمند انفرادی هستید، دائما با همکاران ملاقات می‌کنید و می‌دانید که آیا با هم خوب کار می‌کنید یا خیر. ما برنامه‌های زنده نیز داریم، بنابراین هیجان‌انگیز است و همچنین،" او می‌خندد، "بسیار ترسناک. من میکروفون باز و چیزهای دیگر انجام داده‌ام، اما هیچ نمایش رسمی برای این پروژه وجود ندارد. اولین پروژه رسمی در نوامبر در بریتانیا خواهد بود."

مصاحبه بونو: «زندگی ام را به دنبال برکت شخصیت های پدری گذرانده ام»

لندن ممکن است خانه او باشد، اما او بزرگ شدن در دوبلین را دلیل ماندن او و خواهران و برادرانش می داند. "این بهترین نعمت برای خانواده ما بود که در آنجا ماندیم. مردم ایرلندی به حریم خصوصی ما احترام گذاشتند و اجازه دادند ما بچه باشیم و اشتباه کنیم."

او گروه جدید هنرمندانی را که از ایرلند بیرون می آیند تحسین می کند - او می گوید که گروه گالوی NewDad در لیست پخش او هستند، و او همچنین از گروه LA Warpaint لذت می برد. او در حال خواندن کتاب I Dream of Joni اثر هنری آلفورد است که کاوشی درباره زندگی ترانه سرا جونی میچل است.

او می گوید: «امیدوارم بتوانم به زودی آلبومی را جمع آوری کنم. "این هدف خواهد بود." بنابراین هیچ بازگشتی به فناوری وجود نخواهد داشت؟ او می‌گوید: «از ساخت موسیقی بیشتر خوشحالم. "این یک پروژه جانبی نیست."

ماه LED EP جردن جوی اکنون منتشر شده است