"دختر عزیزم، تو برای من همه چیز هستی" - نامه های حراج شده داستان عشق جنگ جهانی اول را نشان می دهد

توپچی ویلی وبر بیش از 100 نامه از جبهه غرب در طول 10 ماه به همسر جدیدش گلدیس فرستاد.

"دختر عزیزم، تو برای من همه چیز هستی..."

این کلمات توسط توپچی ویلی وبر برای همسرش گلدیس از میدان های جنگ جهانی اول نوشته شد.

تازه ازدواج کرده‌ها، که در دسامبر 1917 در کلیسای سنت ادوارد در نایتون، پاویز ازدواج کردند، زمان بسیار کمی با هم داشتند زیرا ویلی - یک توپچی با توپخانه 297 محاصره توپخانه پادگان سلطنتی - در جبهه غربی خدمت می‌کرد. او چند هفته قبل از آتش بس در سال 1918 کشته شد.

بیش از یک قرن بعد، نامه‌های ویلی الهام‌بخش خاطره‌ای خارق‌العاده توسط جامعه شد - به لطف تلاش‌های دو غریبه که اجازه ندادند داستان عشق این زوج فراموش شود.

کتیبه روی نیمکت یادبود در کلیسای سنت ادوارد در نایتون

بسته‌ای متشکل از 100 نامه، از دسامبر 1917 تا اکتبر 1918، داستان عاشقانه‌ای را ترسیم می‌کند که در پس‌زمینه جنگ آشکار می‌شود.

پس از مدت کوتاهی مجروح به خانه بازگشت و در اواخر سال 1917 با گلادیس ازدواج کرد، ویلی به خط مقدم در فرانسه بازگشت.

او برای همسر جدیدش گل های فشرده و پیام های محبت آمیز فرستاد و امضا کرد: "شوهر واقعی و معشوق دوست داشتنی خودت. ویلی."

ویلی مرتب می نوشت و نامه هایش پر از امید و رویا برای آینده است.

تنها چهار هفته قبل از آتش بس، در اکتبر 1918، این سرباز جوان در یک تصادف با شلیک اسلحه اش کشته شد. او 25 سال داشت.

این زوج نه فرزندی داشتند، نه فرزندان مستقیمی داشتند و با گذشت زمان، هیچ کس برای گفتن داستان خود باقی نماند.

داستان آنها می توانست به همین راحتی به پایان برسد. در عوض، آن نامه‌ها بیش از یک قرن بعد باعث ایجاد یک یادگاری قابل توجه شد.

نقاشی ویلی که در میان حروف پیدا شد. با عنوان "به خانه نگاه می کنم"

در سال 2025، مجموعه نامه های عاشقانه در یک حراج آنلاین برای فروش گذاشته شد.

در میان کسانی که حراج را دنبال می‌کردند، اندی گارنر، مکانیک اهل نوریچ بود که نامه‌های دوران جنگ را جمع‌آوری، رونویسی و منتشر می‌کند - و اطمینان می‌دهد که افراد حاضر در آنها در تاریخ گم نمی‌شوند.

وقتی با نامه نگاری ویلی و گلدیس مواجه شد، مصمم شد آن را نجات دهد.

او گفت: «آن نامه‌ها مرا به عقب می‌کشاند. "من مطمئن هستم که ویلی می گفت، "بیا اندی، تو می توانی این کار را انجام دهی"!

قیمت حراج همچنان بالا می رفت، اما - در ثانیه های پایانی - اندی پیشنهادی برنده 351.51 پوند ارائه کرد.

بعدا، با خواندن کل مجموعه، عمیقا تحت تأثیر فداکاری این زوج و اعتقاد راسخ ویلی به بازگشت به خانه قرار گرفت.

اندی گفت: "مهم نیست که او از چه چیزی رنج می برد، عشق آنها از بین می رود."

اگرچه اندی به سختی می‌توانست پولی را که خرج کرده بود، بپردازد، اما مصمم بود رونوشت‌ها را منتشر کند.

کیت بودگن، مردی که نامه ها را فروخته بود، تصمیم گرفت که نمی تواند پول حراج را نگه دارد.

کیت گفت: صبح روز بعد از خواب بیدار شدم و بلافاصله با اندی تماس گرفتم.

"من گفتم، شما می توانید پول را پس بگیرید. این کار درستی است."

نامه ها را به من داده بودند و من فقط می دانستم که اندی باید آنها را داشته باشد.

این جفت نامه ها را به هم چسباندند و به این فکر افتادند که یادبود ویلی، سرباز کشته شده را در نایتون - جایی که او و گلدیس در آن با هم ازدواج کرده بودند - به یاد بیاورند.

کیت (سمت راست)، در تصویر با اندی، گل میخک های صورتی را به مراسم بزرگداشت اهدا کرد که بازتاب دسته گل عروسی گلادیس بود.

آنچه بعد از آن انجام شد یک تلاش اجتماعی قابل توجه بود.

تنها در عرض دو هفته و نیم، هواداران 1600 پوند برای یک نیمکت یادبود در کلیسای سنت ادوارد جمع آوری کردند.

کلیسا بلافاصله پروژه را پذیرفت و مراسم یادبودی ترتیب داده شد. زنگ‌ها یک ادای احترام ویژه ایجاد کردند، یک حشره‌باز داوطلب بازی شد، و اعضای لژیون سلطنتی بریتانیا حمایت خود را کردند.

ایان فرگوسن، از لژیون سلطنتی بریتانیا، می‌گوید: «این واقعیت که او در هیچ سنوتافی، چه در شهری که در آن متولد شد و چه در نایتون، به یادگار گذاشته نشد، آن را به ایده‌ای شگفت‌انگیز تبدیل کرد.

کشیش راشل استورر، از کلیسای سنت ادوارد، به عزم اندی برای به اشتراک گذاشتن داستان این زوج ادای احترام کرد.

او گفت: «همه چیز با نامه هایی شروع شد که او در حراج خرید.

جامعه محلی در کلیسایی که ویلی و گلدیس در آن ازدواج کردند جمع شدند تا داستان خود را به یادگار بگذارند

لین اسکیلز که استانداردی ویژه برای زنگ‌زنان به یاد این زوج نوشته است، می‌گوید: «گاهی فداکاری‌هایی را که برخی برای دفاع از این کشور انجام داده‌اند، فراموش می‌کنیم.

ویلی به نظر می رسد که او محکوم به فراموشی است - اما نه دیگر.

همسر اندی، لکس، به بی بی سی نوشت زیرا می خواست دیگران در مورد کار شوهرش بدانند.

او گفت: «وقتی او این خبر را منتشر کرد، افراد دیگری سوار می‌شوند و همه می‌خواهند کمک کنند زیرا برایشان مهم است.

"به نظر می رسد که این اثر موج دار واقعا زیبا را دارد.

ویلی و گلدیس فقط افراد عادی روزمره بودند، و اینکه کسی واقعا آن زمان را برای یادآوری آنها صرف کند، به نظر من زیباست.

بیش از یک قرن پس از نوشتن آن نامه ها توسط ویلی، او و گلدیس جامعه جدیدی پیدا کردند. نه از طریق پیوند خونی یا خانوادگی، بلکه از طریق یک اقدام به یادگاری که توسط دو غریبه آغاز شد، که حاضر نشدند داستان خود را فراموش کنند.

ایوان گروفاد در هشدار هوش مصنوعی پس از اینکه طرفداران ادعا کردند که آنها در یک رابطه عاشقانه یک ساله بوده اند.

بعد از یک دندان درد که منجر به سپسیس و یک بیماری نادر قلبی شد، تقریبا بمیرم

جشنواره تحت عنوان آندره آ بوچلی پس از واکنش شدید، هزینه گروه کر را لغو کرد