درام ایرانی «غذای نیمروز» برنده جایزه برتر جشنواره فیلم بوسان و واجد شرایط دریافت جایزه اسکار شد.

«غذا ظهر» ساخته مجید مجیدی کارگردان ایرانی، پنج‌شنبه برنده جایزه بهترین فیلم جشنواره بین‌المللی فیلم بوسان شد و این درام تحسین‌برانگیز درباره معلمی است که تلاش می‌کند دانش‌آموزانش را برای رسیدن به بهترین مسابقه بین‌المللی اسکار سیر کند.

هیئت منصفه هفت نفره بوسان به رهبری اسطوره فیلمسازی چینی ژانگ ییمو گفت که تصمیم آن به اتفاق آرا بوده است. سر و صدا پیرامون فیلم مجیدی در تمام هفته در بوسان برپا شده بود و بسیاری پیش‌بینی می‌کردند - به درستی - که جایزه اصلی را به خانه خواهد برد.

وی گفت: مایلم این جایزه را به قهرمانان شجاع ایران تقدیم کنم، مردم ایران که در تمام این سال‌ها محکم ایستاده‌اند و همچنان در برابر ظلم مقاومت می‌کنند.

وی افزود: در همان روز اول این جنگ در ایران، مدرسه‌ای در میناب مورد اصابت قرار گرفت و 120 دانش‌آموز بی‌گناه کشته شدند و حتی اکنون نیز اجساد برخی از آنها پیدا نشده است. مردم ما چه جرمی مرتکب شده‌اند، چیزی جز این نیست که مردم ما می‌خواهند مستقل باشند. آنها تا آخر ایستاده‌اند.»

وی در پایان گفت: آرزوی دنیایی دارم که در آن دیگر جنگ نباشد، سرشار از صلح، عشق و برادری.

غذای نیمروز با داستان سرایی قدرتمند و تمثیلی و سبک بصری مطمئن، منتقدان بوسان را به خود خیره کرد. داستان فیلم درباره داوود سولان (محمد رحیمی)، معلم قراردادی در روستایی دورافتاده در جنوب شرقی ایران است که با مرگ یک خیر ثروتمند و ناپدید شدن ناهارهای مجانی که باعث می‌شود دانش‌آموزان فقیرش به مدرسه بیایند، امیدهایش برای به دست آوردن یک شغل دائمی دولتی به خطر می‌افتد.

سولان که مصمم است هم مدرسه و هم آینده‌اش را نجات دهد، به اقدامات ناامیدکننده‌ای متوسل می‌شود، از جمله قاچاق خطرناک سوخت برون مرزی، زیرا نجابت طبیعی او با جاه‌طلبی‌های متواضعش در تضاد است.

این فیلم همچنان به دغدغه دیرینه موضوعی مجیدی با فشارهای اخلاقی که مردم در حاشیه جامعه با آن روبه رو هستند، ادامه می دهد، همانطور که در آثار قبلی برنده جشنواره مانند رنگ بهشت ​​(1999) و باران (2001) دیده شد. برای غذای نیمروز، او گروهی کاملا غیرحرفه‌ای را از طریق بازیگران خیابانی در منطقه گردآوری کرد و اجراهای آن‌ها را در برابر چشم‌انداز بد و اخروی کوه‌های مریخی ایران قرار داد.

مجیدی در اوایل جشنواره در یک کنفرانس مطبوعاتی به طور مفصل در مورد اینکه چگونه دعوت سفر به کره جنوبی را رد کرده بود، به دلیل احساس افسردگی و خستگی از وضعیت وخیم خانه صحبت کرد. او در نهایت تصمیم گرفت که این سفر به او و فیلمش این امکان را می‌دهد که «نوعی پیام کوچک مردم من را به مردم ملل دیگر و مکان‌های دیگر» منتقل کنند.

پیروزی مجیدی در پنج‌شنبه شب نیز شور و شوق فوری اسکار را به غذای ظهر داد. جشنواره بوسان رقابت اصلی خود را همین سال گذشته معرفی کرد و ساختار جوایز خود را به رویدادهای پیشرو سینمای اروپا نزدیک‌تر کرد. بر اساس قوانین معرفی شده توسط آکادمی فیلم، برنده بهترین فیلم بوسان می تواند بدون انتخاب شدن توسط کمیته اسکار کشورش برای بررسی فیلم های بلند بین المللی ارائه شود (بوسان به جشنواره های کن، ونیز، برلین، ساندنس و تورنتو در فهرست جشنواره های آکادمی که جوایز تعیین شده آن چنین بررسی می شود می پیوندد).

ایران پیش از این سرزمین فرشتگان اثر بابک خواجه پاشا را که درامی درباره کودکانی که در جنگ غزه تحمل می‌کنند را به عنوان فیلم ارسالی رسمی خود برای نود و نهمین دوره جوایز اسکار انتخاب کرده است. اما Midday Meal اکنون یک مسیر باز و جایگزین برای مسابقه دارد.

مجیدی پیش از این با بچه‌های بهشت ​​(۱۳۷۶) تاریخ اسکار را ثبت کرد که اولین فیلم ایرانی نامزد در بخش بین‌المللی بود که در آن زمان به عنوان بهترین فیلم خارجی زبان شناخته می‌شد.

در میان برندگان اصلی مسابقه، ادی کاهیونو کارگردان اندونزیایی جایزه ویژه هیئت داوران را برای ایبوکو دریافت کرد. کریستین حکیم، بازیگر کهنه کار سینما، در نقش بیوه‌ای بازی می‌کند که بدهی‌های قمار شوهر مرحومش، او را مجبور می‌کند تا برای تنها دخترش ازدواج کند و یک درام دردناک مادر و دختر را به راه می‌اندازد.

لی یون چان از تایوان برای فیلم معمولی بودن برنده جایزه بهترین کارگردانی شد که درباره خانواده‌ای است که روابط تیره‌شان در یک حادثه ویرانگر آزمایش می‌شود. این جایزه بازگشتی به کانون توجه بوسان برای لی است که اولین فیلمش، پری کفش، در بخش جریان های جدید جشنواره در سال 2005 به نمایش درآمد.

دو جایزه بهترین بازیگر مرد به ستاره چینی ژو سون و تازه وارد ژاپنی کاشون هیمنو تعلق گرفت. ژو برای فیلم Gu You’s The First Taste of Loneliness شناخته شد، که به دنبال سه نسل از زنان است که پس از مرگ پدرسالار خانواده در حال عبور از غم و اندوه هستند. این فیلم همچنین جایزه مشارکت هنری را برای کار صوتی لی دانفنگ دریافت کرد. هیمنو برای اولین حضورش در فیلم «ساتوکو همیشه» ساخته شویچی اوکیتا برنده شد. او نقش جوان‌ترین زن از سه زنی را بازی می‌کند که نام مشترکی دارند اما مراحل مختلفی از زندگی را به خود اختصاص می‌دهند و هر کدام برای درک تجربیات خود به نوشتن روی می‌آورند.

Shashank Walia هندی پیش از این برنده جایزه New Currents برای Birds in the Dark شده بود، یک درام سیاه و سفید به زبان پنجابی که به بررسی طبقه، کار و عشق در روستاهای پنجاب می پردازد. این فیلم که توسط هانسال مهتا، فیلمساز حمایت می‌شود، پیش از این جایزه تماشاگران Songwon Vision را برای عنوان آسیایی دریافت کرده بود. و یک تجلیل ویژه از جریان های نو به اولین فیلم داستانی ساحلی کارگردان کره جنوبی، لیم هایون، مربوط به زن جوانی بود که فرارش به یک شهر ساحلی با یک رمان نویس، یک شعبده باز و یک فالگیر مواجه می شود.

هیئت داوران ژانگ 13 عنوان مسابقه را ارزیابی کردند. بی گان کارگردان چینی، مون چوی بازیگر کره ای، کی ایشیکاوا فیلمساز ژاپنی، جولای یونگ کارگردان کره ای، تران تی بیچ نگوک تهیه کننده ویتنامی و سامال یسلیامووا بازیگر قزاق به او در این پنل حضور داشتند.

برگزارکنندگان بوسان گزارش دادند که امسال بیش از 200,000 تماشاگر در جشنواره حضور داشتند که بزرگترین جمعیت این رویداد از سال 2015 است. آنها گفتند که سایر برنامه ها و رویدادهای ویژه 77,000 شرکت کننده دیگر را به خود جلب کردند. جشنواره این رشد را به تغییرات در برنامه افتتاحیه و برنامه گسترده نمایش آن مرتبط دانست. بازار محتوای آسیایی و فیلم همراه، که از 10 تا 13 اکتبر برگزار شد، 30,484 شرکت کننده و 339 شرکت از 32 کشور را به خود جذب کرد.

در دیگر لحظات پر ستاره، سی و یکمین نسخه BIFF، که از 6 تا 15 اکتبر برگزار شد، در اولین سفرش به کره جنوبی، آلفونسو کوارون را در کنار مهمانانی از جمله شارلوت گینزبورگ، مگی جیلنهال، فن بینگ بینگ، هیروکازو کره‌یدا، لی چانگ-دونگ آن، ناف دیونگ و ناف دیونگ استقبال کرد. میشل یئو در مراسم افتتاحیه جایزه بهترین فیلمساز سال آسیا را دریافت کرد و آن هوی کارگردان هنگ کنگی جایزه کاملیا را دریافت کرد.

فهرست کامل برندگان جوایز BIFF امسال در زیر آمده است.

بهترین بازیگر مرد: ژو ژون - اولین طعم تنهایی

مشارکت هنری: لی دانفنگ، صدا - اولین طعم تنهایی

جایزه جریان های جدید: پرندگان در تاریکی - شاشانک ولیا